Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз революциясының саясаткері (1766–1795)
French Revolution politician (1766–1795)
Жан Мари Клод Александр Гужон (13 сәуір 1766, Бург-ан-Брессе – 17 маусым 1795, Париж) – француз революциясының саясаткері. Ол 1793 жылдан 1795 жылға дейін Ұлттық конвент мүшесі болды, 1 Prairial Year III көтерілісінен кейін өлім жазасына кесілді және атқылынар алдында өз-өзіне қол жұмсады.
Jean Marie Claude Alexandre Goujon (13 April 1766, Bourg en Bresse – 17 June 1795, Paris) was a politician of the French Revolution. He was a member of the National Convention from 1793 to 1795, was sentenced to death after the Revolt of 1 Prairial Year III and committed suicide before he could be executed.
Ерте өмір
Оның әкесі Клод Гужон Дижондағы салық жинау орталығының (les droits réunis) директоры, ал әкесі Клод Александр Гужон Бург-ан-Бресседе салық жинаушы болды. 1762 жылдың 9 ақпанында Клод Александр, адвокат Джозеф Рикардтың қызы, Жоан Маргарет Николь Рикардқа үйленді, ол Бургундия басшылығының бірінші хатшысы болды (1745 жылы туған). 1774 жылы отбасы Провинс қаласына көшті. Жас Жан-Мари Гужон әкесі қаржылық қиындыққа тап болғаннан кейін оқуын тастап, бірінші Диппке, содан кейін Сент-Малоға барып, теңіз күштеріне қосылды. Он екі жасында «Диадем» кемесіне матрос болып енген ол 1778 жылы Ушант шайқасында ағылшын флотына қарсы «Сен-Эсприт» кемесінде болды. 1790 жылдың мамырында ол Ренн қаласындағы ата-анасына қосылды, онда оның әкесі пошта басқармасының директоры болды, ал ол Бретань интенданты кеңсесіне орналасты. 1790 жылы ол Париждің жанындағы Мёдон қаласына қоныстанды және оқуын жалғастырды.
His grandfather, Claude Goujon, was director of a tax farm (les droits réunis) in Dijon, and his father, Claude Alexandre Goujon, was a tax farmer from Bourg en Bresse. On 9 February 1762, Claude Alexandre married Joan Margaret Nicole Ricard, daughter of Joseph Ricard, a barrister, and First Secretary of the Stewardship of Burgundy (born 1745). In 1774 the family moved to Provins. The young Jean Marie Goujon abandoned his studies after his father encountered financial difficulties, going first to Dieppe and then Saint Malo to join the Navy. Having enlisted at the age of twelve as a seaman aboard the Diadême, he was on board the Saint Esprit at the Battle of Ushant (1778) against the English fleet. In May 1790 he joined his parents in Rennes, where his father was director of the postal service, and entered the offices of the Intendant of Brittany. In 1790, he settled at Meudon, near Paris, and resumed his education.
Революция кезінде
Гужон революцияның алғашқы күндеріне қатысып, Некер жұмыстан босатылғаннан кейін қару-жарақтарды алуға көмектесті және Легион-дю-Шатель кеңесінің мүшесі болды. 1789 жылдың соңында ол Дижон академиясының сыйлығына ұсынылған «Үкіметтердің моралі халыққа қатысты қандай әсер етеді» деген баяндамасы үшін академиялық мойындылыққа ие болды. Бұл баяндама Руссо мен Маблидің ықпалында болды. Сыйлық берілмеді, бірақ Академия Гужонның жұмысы ғана оларға шынайы қызығушылық тудырғанын мәлімдеді, алайда оны жүзеге асырмады. 1794 жылдың 5-8 сәуірінде ол уақытша Сыртқы істер министрі және Ішкі істер министрі қызметін атқарды, ал 26 Germinal (15 сәуір) күні Герраль де Сешель гильотинаға алынғаннан кейін Гужон Конвент мүшесі ретінде орнын иеленді. Ол Тиссоны хатшы ретінде алып, осы лауазымды қабылдады және Николя Энтц пен Пьер Бурботтпен бірге Пфальцты бағындыру науқанына қатысты. Ол 23 Thermidor (10 тамыз) күні Қоғамдық қауіпсіздік комитетінің бұйрығымен қайта шақырылды. 10 Fructidor (27 тамыз) күні Парижге келгеннен кейін, 1 Germinal (21 наурыз) күні ол Эммануэль Жозеф Сиес ұсынған полиция заңына қарсы күресті, ал Жан Ламберт Таллиен 1-ші жылғы Конституцияға шабуыл жасағанда, Гужон оны халықтың ашуымен қорқытты.
Goujon took part in the early days of the revolution, helping to seize weapons after the dismissal of Necker and becoming a member of the council of the Légion du Châtelet. At the end of 1789, he acquired some academic recognition for his discourse offered as an entry for a prize from the Academy of Dijon, "On the Influence of the Morals of Governments on those of the People", which was influenced by Rousseau and Mably. The prize was not awarded, by the Academy declared that only Goujon's entry had been of genuine interest to them. but never actually went on it. From 5–8 April 1794 he served as interim Foreign Minister and Interior Minister, and on 26 Germinal (15 April) after Hérault de Séchelles was guillotined, Goujon took his seat as a member of the Convention. He did take up this post, accompanied by Tissot as his secretary, and together with Nicolas Hentz and Pierre Bourbotte, took part in the campaign which conquered the Palatinate. He was recalled by order of the Committee of Public Safety on 23 Thermidor (10 August). Reaching Paris on 10 Fructidor (27 August), On 1 Germinal (21 March) he fought against the police bill proposed by Emmanuel Joseph Sieyès, and when Jean Lambert Tallien attacked the Constitution of Year I, Goujon threatened him with the anger of the people.
Төмендеу
Халық 1 Прайриал III жылы (1795 жылы 20 мамырда) заң шығарушы органға шабуыл жасаған кезде, ол бүлікшілердің талап еткен өзгерістерді қамтамасыз ету және әртүрлі комитеттердің функцияларын атқару үшін арнайы комиссия құруды ұсынды. Прайриал көтерілісінің сәтсіздігі халықтың талаптарын қолдаған депутаттардың бірден құлдырауына әкелді. Отырыс аяқталғанға дейін Гужон, Гилберт Ромме, Жан Мишель Дюрой, Адриен Дюкесной, Пьер Бурботт, Пьер Аймабль де Субрани және басқалар әріптестерімен бірге тұтқындалды. Парижден шығарылған ол және оның тұтқындар тобы Аванш қаласында, Бриттаниядағы Тауро қамалына (fr) бара жатқанда халықтан шабуылдан мүжілді. Түрмеде тұрып, ол революциялық өлеңдер жазды. Олар 17 маусымда әскери комиссия алдында сотталу үшін Парижге қайтарылды, бірақ олардың көтерілісті ұйымдастыруға қатысқандығына ешқандай дәлел табылған жоқ. (Шындығында, Гужон мен Бурботтен басқа, айыпталушылар бір-бірін танымады). Олар өлім жазасына кесілді. Алдын ала келісілген жоспар бойынша, олар сот залынан төмен түсетін баспалдақта Гужон жасырған пышақпен өз-өзіне қол жұмсауға тырысты. Гужон, Ромме, Бурботт және Субрани сәтті болды, ал қалғандары гильотинаға бірден жіберілгенге дейін тек жарақат алды. Өзін-өзі өлтіру алдында ол былай деді: "Мен оны (яғни I жылғы Конституцияны) қорғауға ант бердім және оның үшін өлемін, антқа адал болғаным үшін бақыттымын. Мен одан кейін ол жойылмай, теңдікке немқұрайлылықпен қаралатын, құқықтар бұзылатын және халықтың байлардың, үкімет пен мемлекеттің жалғыз иелерінің толық бағынышында болатын басқа Конституциямен (яғни III жылғы Конституциямен) алмастырылмаса, одан да бақытты болар едім."
When the populace invaded the legislature on the 1 Prairial Year III (20 May 1795), he proposed the immediate establishment of a special commission to ensure delivery of the changes demanded by the insurgents and assume the functions of the various committees. The failure of the Prairial insurrection led to the immediate fall of those deputies who had supported the demands of the populace. Before the close of the sitting, Goujon, with Gilbert Romme, Jean Michel Duroy, Adrien Duquesnoy, Pierre Bourbotte, Pierre Aimable de Soubrany, and others were placed under arrest by their colleagues. Taken out of Paris, he and his fellow prisoners had a narrow escape from a mob at Avranches on their way to the château du Taureau (fr) in Brittany. While being held in prison there, he composed revolutionary poetry. They were brought back to Paris for trial before a military commission on 17 June, although no proof of their complicity in organizing the insurrection could be found. (In fact, with the exception of Goujon and Bourbotte, the accused did not know each other). They were sentenced to death. In accordance with a pre arranged plan, they attempted suicide on the staircase leading from the courtroom with a knife that Goujon had concealed. Goujon succeeded, as did Romme, Bourbotte and Soubrany but the others merely wounded themselves, before being taken immediately to the guillotine. Before his suicide, he said: "I swore to defend her (i. e. the Constitution of Year I) and die for her, I die happy not to have betrayed my oath I would die happier if I were certain that after me, she would not be destroyed and replaced by another constitution (i. e. the Constitution of Year III) where equality is disregarded, rights violated, and that the masses will be completely subservient to the rich, sole masters of the government and of the state."
Отбасы
1793 жылғы 3 сәуірде Метрэйде Гуажон Лиза (Мари) Кормериге (1771-1843) үйленді, ол Индр-э-Луар департаментінің әкімшісінің қызы болған. Камиль Десмулинс Гуажонның Лиза Кормериге үйлену туралы хатын, оның патриоттық сезімдерімен, турашыл азаматтықтың үлгісі ретінде жоғары бағалады. Олардың бір ұлы болды, архитектор Филарет, ол Парижде Фримайр III жылының 28-і (18 желтоқсан 1794) күні дүниеге келді және 1832 жылғы 28 желтоқсанда Тур қаласында ұрпақ қалдырмай қайтыс болды.
On 3 April 1793, in Mettray, Goujon married Lise (Marie) Cormery (1771 1843), daughter of an administrator of the département of Indre et Loire. Camille Desmoulins praised Goujon's letter proposing marriage to Lise Cornery, with its patriotic sentiments, as an example of upright citizenship. They had one son, Philarète, an architect, born in Paris on 28 Frimaire Year III (18 December 1794), who died without issue at Tours on 28 December 1832.