Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Афшар эксперименті – 2004 жылы Шахриар Афшар жасаған және өткізген кванттық механикадағы екі саңылау экспериментінің бір түрі. Экспериментте лазер сәулесі екі жақын орналасқан кішкентай тесіктен өтеді, содан кейін линза арқылы қайта фокусқа түсіріледі, нәтижесінде әрбір тесіктің бейнесі жеке фотон детекторларына жеткізіледі. Бұған қоса, интерференциялық суретінің қараңғы жолақтарында линзаның алдына жіңішке сымдардан құралған тор орналастырылады. Афшардың пікірінше, бұл кванттық механиканың толықтыру принципін бұзады. Эксперимент бірнеше зерттеушілер тарапынан талданды және қайталанды. Толықтыру принципін бұзбастан осы құбылысты түсіндіретін бірнеше теория бар. Джон Г. Крамер бұл эксперимент кванттық механиканың транзакциялық түсіндірмесін басқа түсіндірмелерге қарағанда дәлелдейді деп санайды.
The Afshar experiment is a variation of the double slit experiment in quantum mechanics, devised and carried out by Shahriar Afshar in 2004. In the experiment, light generated by a laser passes through two closely spaced pinholes, and is refocused by a lens so that the image of each pinhole falls on a separate single photon detector. In addition, a grid of thin wires is placed just before the lens on the dark fringes of an interference pattern. According to Afshar, this violates the complementarity principle of quantum mechanics. The experiment has been analyzed and repeated by a number of investigators. There are several theories that explain the effect without violating complementarity. John G. Cramer claims the experiment provides evidence for the transactional interpretation of quantum mechanics over other interpretations.
Тарих
Шахриар Афшардың эксперименталды жұмысы бастапқыда Бостондағы Радиациялық массалық зерттеулер институтында (IRIMS) орындалды, ал кейін Гарвард университетінде, ол қонақ зерттеуші болып жұмыс істеген кезде қайта жаңғыртылды. Нәтижелер алғаш рет 2004 жылдың наурыз айында Гарвардта өткен семинарда ұсынылды. New Scientist журналында жарияланған мақала көптеген жауаптарға әкелді, оның ішінде Афшардың қорытындыларына қарсы пікір білдірген, 2004 жылдың 7 және 14 тамызындағы нөмірлерінде жарық көрген редакторға жолданған хаттар да болды. Нәтижелер 2005 жылы SPIE конференциясының материалдарында жарияланды.
Shahriar Afshar's experimental work was done initially at the Institute for Radiation Induced Mass Studies (IRIMS) in Boston and later reproduced at Harvard University, while he was there as a visiting researcher. The results were first presented at a seminar at Harvard in March 2004. The New Scientist feature article generated many responses, including various letters to the editor that appeared in the August 7 and August 14, 2004 issues, arguing against the conclusions being drawn by Afshar. The results were published in a SPIE conference proceedings in 2005.
Арнайы қолдау
Афшардың авторлары Эдуардо Флорес және Эрнст Кнозель Кастнердің орнатуын сынға алып, балама тәжірибелік орнату ұсынады. Афшардың линзасын алып тастау арқылы және екі сәуленің шағын бұрышпен тоғысуын қамтамасыз ету арқылы Флорес және авторлар тоғысу импульсінің сақталуы екі тесік ашық болғанда қай жол туралы ақпараттың сақталуын қамтамасыз ететінін көрсетуді мақсат етті. Бірақ бұл тәжірибе Любоштің қарсылығына тап болады, яғни екі сәуленің де тесіктерге дейін сәулелердің конвергенциясынан туындаған, көзге көрінбейтін дифракциялық суреті бар; нәтижесінде сымдарға жеткенге дейін қай тесік ашық екені өлшенген болар еді. Джон Г. Крамер Копенгагендік интерпретация мен көп әлемдер интерпретациясына басымдық бермей, кванттық механиканың өзінің транзакциялық интерпретациясын қолдау үшін Афшардың тәжірибеге жасаған түсіндіруін қабылдайды.
Afshar's coauthors Eduardo Flores and Ernst Knoesel criticize Kastner's setup and propose an alternative experimental setup. By removing the lens of Afshar and causing two beams to overlap at a small angle, Flores et al. aimed to show that conservation of momentum guarantee the preservation of which path information when both pinholes are open. But this experiment is still subject to Luboš's objection that the 2 beams have a sub microscopic diffraction pattern created by the convergence of the beams before the slits; the result would have been the measuring of which slit was open before the wires were ever reached. John G. Cramer adopts Afshar's interpretation of the experiment to support his own transactional interpretation of quantum mechanics over the Copenhagen interpretation and the many worlds interpretation.