Лондон қаласы Уэстминстер округінің жергілікті басқарушы органы

Кіріспе

Вестминстер қалалық кеңесі – Ұлыбританияның Ұлы Лондон аймағындағы Вестминстер қаласының жергілікті әкімшілік органы. Бұл Лондонның 32 аудандық кеңесінің бірі. 2022 жылдан бері кеңестің көпшілігі Лейборист партиясының бақылауында. Кеңестің толық мәжілістері көбінесе Вестминстер Кеңесі үйінде, сондай-ақ Мэрилебон қалалық үйінде өтеді, ал кеңестің бас кеңсесі Виктория көшесіндегі Вестминстер қалалық үйінде орналасқан.

Тарих

Бұл аймақ тарихи түрде Миддлсекс графтығының бір бөлігі болған. Саксон дәуірінен бері патшалық биліктің маңызды орталығы болған Вестминстер 1900 жылға дейін жергілікті басқару мақсатында ресми түрде қала ретінде тіркелмеген. Дегенмен, 1540 жылы Вестминстер аббаттығының кафедралық шіркеу мәртебесіне көтерілуіне байланысты қала деп жарияланды. Кем дегенде 1545 жылдан бастап Вестминстер парламенттік округі болды. Вестминстер Англикандық дінбасылығы қысқа ғасыр өмір сүрді, ол 1550 жылы Лондон дінбасылығына қайта қосылды. Вестминстерде қалалық корпорация болмаған және дінбасылықтың орталығы болмағанына қарамастан, Вестминстер қала ретінде таныла берді. 1585 жылы Вестминстер бургестерінің соты Вестминстер қаласы және бостандығы деп белгіленген аумақта белгілі бір сот өкілеттіктерін жүзеге асыру үшін құрылды. 1856 жылдан бастап бұл аймаққа Лондон метрополисі бойынша қызметтер ұсынған Метрополитендік жұмыс басқармасы басшылық етті. 1889 жылы Метрополитендік жұмыс басқармасының аумағы Лондон графтығына айналды. 1856 жылдан 1900 жылға дейін метрополистегі жергілікті басқарудың төменгі деңгейі әртүрлі приходтық кеңестер мен аудандық басқармалардан тұрды. Вестминстер қаласы мен бостандығындағы Сент-Джордж Ганновер алаңы, Сент-Джеймс Пикадилли және Сент-Мартин-ин-Филдс үш приходы өздерінің приходтық кеңестерімен басқарылды, ал Вестминстердің орталық бөлігін қамтитын приходтар Вестминстер ауданын құрды, ал Лондон қаласымен шекараға жақын орналасқан приходтар мен аумақтар Странд ауданын құрды. Солтүстіктегі бостандықтан тыс, Паддингтон және Сент-Марилбоунның екі приходы да өздерінің приходтық кеңестерімен басқарылды. Вестминстер ауданы 1887 жылы Сент-Маргарет және Сент-Джон біріккен приходтық кеңесі деп аталды және 1897 жылы қала ретінде тіркелуге сәтсіз өтініш білдірді. 1900 жылы төменгі деңгей метрополитендік аудандарға қайта ұйымдастырылды. Паддингтон приходы Метрополитендік Паддингтон ауданына, ал Сент-Марилбоун приходы Метрополитендік Сент-Марилбоун ауданына айналды. Ескі Вестминстер қаласы мен бостандығының әртүрлі аумақтары Метрополитендік Вестминстер ауданына айналды. Жаңа аудандар 1900 жылдың 1 қарашасында құрылды; бірнеше күн бұрын Вестминстердің жаңа ауданына қала мәртебесін беретін корольдік жарғы шығарылды. Көптеген өкілеттіктерді жаңа билік органдарына өткізген Бургестер соты 1901 жылы таратылды. Қазіргі заманғы аудан 1963 жылғы Лондон үкіметі заңына сәйкес 1965 жылы құрылды. Бұл ескі Паддингтон, Сент-Марилбоун және Вестминстер метрополитендік аудандарының бірігуі болды, ал Вестминстердің қала мәртебесі кеңейтілген ауданға берілді. 1966 жылы қалаға лорд-мэр атағы берілді. Кеңестің толық заңды атауы – «Вестминстер қаласының Лорд-мэрі және азаматтары», бірақ ол көбінесе Вестминстер қалалық кеңесі деп танылады. 1965 жылдан 1986 жылға дейін кеңес төменгі деңгейдегі билік болды, ал жоғарғы деңгейдегі функцияларды Ұлы Лондон кеңесі атқарды. Билік пен функциялардың бөлінуі Ұлы Лондон кеңесі өртке қарсы қызмет, жедел жәрдем, су тасқынынан қорғау және қоқыс шығару сияқты «кең аумақтық» қызметтерге жауапты болды, ал аудандар (Вестминстерді қоса) әлеуметтік көмек, кітапханалар, зираттар және қоқыс жинау сияқты «жеке» қызметтерге жауапты болды. Ұлы Лондон кеңесі 1986 жылы таратылды және оның функциялары Лондон аудандарына берілді, ал кейбір қызметтер бірлескен комитеттер арқылы ұсынылды. Вестминстер 1990 жылы Ішкі Лондон білім беру органы таратылған кезде жергілікті білім беру органы болды. 1980 жылдардың соңында консервативті кеңесші Ширли Портердің басшылығымен кеңес дауыс үшін үйлерді ұсыну ісіне қатысты. Шешімді қабылдаудағы аудандарда кеңес үйсіздерді басқа жерге көшірді және консервативті дауыс беруге бейім топтарға кеңес үйлерін сатты. Тергеу барысында бұл саясат заңсыз деп танылды және кейбір үйсіздердің құлауға жарамсыз жағдайдағы тұрғын үйлерге орналастырылғаны анықталды. Портер биліктен кеткеннен кейін қасақана теріс қылық жасағаны үшін кінәлі деп танылып, 36,1 миллион фунт стерлинг төлеуге міндеттелді; ақырында 12,3 миллион фунт стерлинг төлем қабылданды. 2000 жылдан бастап Ұлы Лондон билігі кеңестен автомобиль жолдары мен жоспарлауды бақылау жауапкершілігін алды, бірақ ағылшын жергілікті басқару жүйесінде кеңес қол жетімді өкілеттіктер мен функциялар бойынша «мақсатқа толыққанды» билік болып қала береді.

The area was historically part of the county of Middlesex. Whilst an important centre of royal authority from Saxon times, Westminster was not formally incorporated as a borough for local government purposes until 1900. However, it was declared a city in 1540 on the elevation of Westminster Abbey to being a cathedral. From at least 1545 there was also a Westminster parliamentary borough (constituency). The Anglican Diocese of Westminster was short lived, being absorbed back into the Diocese of London in 1550. Despite having no borough corporation and having ceased to be the seat of a diocese, Westminster continued to be described as a city. In 1585 the Westminster Court of Burgesses was established to administer certain judicial powers in an area known as the City and Liberty of Westminster. From 1856 the area was also governed by the Metropolitan Board of Works, which was established to provide services across the metropolis of London. In 1889 the Metropolitan Board of Works' area was made the County of London. From 1856 until 1900 the lower tier of local government within the metropolis comprised various parish vestries and district boards. Within the City and Liberty of Westminster, the three parishes of St George Hanover Square, St James Piccadilly and St Martin in the Fields were governed by their vestries, whilst the parishes covering the central part of Westminster formed the Westminster District and the parishes and territories adjoining the border with the City of London formed the Strand District. Beyond the liberty to the north, the two parishes of Paddington and St Marylebone were also governed by their vestries. The Westminster District was renamed the St Margaret and St John Combined Vestry in 1887, and unsuccessfully petitioned to be incorporated as a borough in 1897. In 1900 the lower tier was reorganised into metropolitan boroughs. The parish of Paddington became the Metropolitan Borough of Paddington, and the parish of the St Marylebone became the Metropolitan Borough of St Marylebone. The various territories within the old City and Liberty of Westminster became the Metropolitan Borough of Westminster. The new boroughs came into being on 1 November 1900; a few days ahead of that a royal charter was issued conferring city status on the new borough of Westminster from its creation. The Court of Burgesses, which had ceded most practical powers to the newer authorities, was finally abolished in 1901. The modern borough was created in 1965 under the London Government Act 1963. It was a merger of the old Paddington, St Marylebone and Westminster metropolitan boroughs, and Westminster's city status was transferred to the enlarged borough. In 1966 the city was granted the dignity of having a lord mayor. The council's full legal name is "The Lord Mayor and Citizens of the City of Westminster", but it is generally known as Westminster City Council. From 1965 until 1986 the council was a lower tier authority, with upper tier functions provided by the Greater London Council. The split of powers and functions meant that the Greater London Council was responsible for "wide area" services such as fire, ambulance, flood prevention, and refuse disposal; with the boroughs (including Westminster) responsible for "personal" services such as social care, libraries, cemeteries and refuse collection. The Greater London Council was abolished in 1986 and its functions passed to the London Boroughs, with some services provided through joint committees. Westminster became a local education authority in 1990 when the Inner London Education Authority was dissolved. In the late 1980s, the under the leadership of Conservative councillor Shirley Porter, the council was involved in the homes for votes scandal. In marginal wards, the council moved the homeless elsewhere, and sold council homes to groups who were more likely to vote Conservative. On investigation, the policy was ruled to be illegal, and it was revealed that some of the homeless had been rehoused in condemned accommodation. After leaving office, Porter was found guilty of wilful misconduct and ordered to repay £36.1million; a payment of £12.3million was eventually accepted. Since 2000 the Greater London Authority has taken some responsibility for highways and planning control from the council, but within the English local government system the council remains a "most purpose" authority in terms of the available range of powers and functions.

Басқару

Жергілікті билік өз өкілеттіктері мен функцияларын 1963 жылғы Лондон үкіметі заңынан және одан кейінгі заңнамадан алады, сондай-ақ Лондон аудандық кеңесінің өкілеттіктері мен функцияларын атқарады. Ол кеңес салығын белгілейді және есеп-шоттарды жүргізуші орган ретінде Ұлы Лондон билігінің функциялары және кәсіпкерлік салымы үшін қаражат жинайды. Ол Ұлы Лондон билігі мен ұлттық саясатты толықтыратын жоспарлау саясатын қабылдайды және оған сәйкес барлық жоспарлау өтінімдерін қарастырады. Ол жергілікті білім беру органы болып табылады, сонымен қатар кеңес тұрғын үйлері, әлеуметтік қызметтер, кітапханалар, қоқыс жинау және кәдеге жарату, көлік, көптеген жолдар және қоршаған ортаның сауықтыруы мәселелеріне жауапты.

Үй-жайлар

Кеңестің бас кеңсесі Виктория ауданындағы Виктория көшесіндегі Вестминстер қалалық әкімшілігінде орналасқан. Ол Burnet Tait & Partners компаниясымен алдын ала жобаланып, 1966 жылы құрылысы аяқталған. Кеңестің толық мәжілістері Мэрилбоун жолындағы Мэрилбоун қалалық үйінің кеңес залында өтеді, ол 1920 жылы кеңестің алдыңғы қатарлы бірі болған бұрынғы Сент-Марилебон метрополитендік округі үшін салынған.

Сайлаулар

2022 жылғы соңғы аумақтық өзгерістерден бері кеңес 18 округтің өкілдігін жасайтын 54 кеңесшіден тұрады, әр округтан үш кеңесші сайланады. Сайлаулар төрт жыл сайын өткізіледі.