Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерик Гринвуд (25 наурыз 1830 – 14 желтоқсан 1909) – ағылшын журналисі, редакторы және мәдениет қайраткері. Ол 1865 жылы Элизабет Гаскеллдің қайтыс болғаннан кейін оның «Жұбайлар мен қыздар» романын аяқтады.
Frederick Greenwood (25 March 1830 – 14 December 1909) was an English journalist, editor, and man of letters. He completed Elizabeth Gaskell's novel Wives and Daughters after her death in 1865.
Алғашқы жылдар
Лондонның Кенсингтон қаласында дүниеге келген ол, Джеймс Кэр Гринвуд пен оның әйелі Мэри Энннің он бір баласының үлкені еді. Ол және оның ағалары – Джеймс пен Чарльз журналист ретінде танымал болды. Фредерик өмірін баспаханада бастады, бірақ ерте жасында мерзімді басылымдарға жазуға кірісті. 1853 жылы ол «Наполеон әулеті» (2-ші басылым, 1855) атты жинаққа Наполеон III-нің суретін қосты. Ол сондай-ақ бірнеше роман жазды: «Аптекарьдің махаббаты» (1854), «Розалар жолы» (1859) және (ағасы Джеймспен бірге) «Бұлт астында» (1860). «Cornhill Magazine» журналының екінші нөмірінде «Соңы жоқ эссе» атты мақаласы жарияланды, осы арқылы ол Тэккерэймен танысты. 1862 жылы Тэккерэй «Cornhill» журналының редакторы қызметінен кеткеннен кейін Гринвуд Г.Х. Льюзбен бірлесіп редакторлыққа тағайындалды. 1864 жылы ол жалғыз редактор болып бекітілді және 1868 жылға дейін осы лауазымды атқарды. «Cornhill» журналында жұмыс істеген кезінде ол Тэккерэй өзінің аяқталмаған «Денис Дюваль» туындысын қалай аяқтауды жоспарлаған болуы мүмкін екенін көрсететін мақала жазды. Оның беттерінде Гринвудтың ең амбициялық туындысы – «Маргарет Дензилдің тарихы» романы («сенсациялық» роман), 1864 жылы жеке кітап ретінде де жарық көрді. Фредерик Гринвуд 1865 жылы күрт қайтыс болған Елизавета Гаскеллдің аяқталмаған «Жұбайлар мен қыздар» романын аяқтады.
Born in Kensington, London, he was the oldest of eleven children of James Caer Greenwood, a coach builder, and his wife, Mary Ann, née Fish. He and two brothers – James and Charles, gained reputations as journalists. Frederick started life in a printing house, but at an early age began to write in periodicals. In 1853 he contributed a sketch of Napoleon III to a volume called The Napoleon Dynasty (2nd ed., 1855). He also wrote several novels: The Loves of an Apothecary (1854), The Path of Roses (1859) and (with his brother James) Under a Cloud (1860). To the second number of the Cornhill Magazine he contributed "An Essay without End," and this led to an introduction to Thackeray. In 1862, when Thackeray resigned the editorship of the Cornhill, Greenwood became joint editor with G. H. Lewes. In 1864 he was appointed sole editor, a post which he held until 1868. While at the Cornhill he wrote an article in which he suggested, to some extent, how Thackeray might have intended to conclude his unfinished work Denis Duval. In its pages appeared the "sensation" novel Margaret Denzil's History, Greenwood's most ambitious work of fiction, also published in volume form in 1864. Frederick Greenwood completed Elizabeth Gaskell's unfinished novel Wives and Daughters after she died suddenly in 1865.
Палл Молл газеті
Гринвуд жаңалықтармен қатар негізінен түпнұсқа мақалалар жариялайтын кешкі газет идеясын ойлап тапты. Қоғамдық мәселелер мен мәдениетті беделді тұлғалар талқылауға тиіс болды. Ол 1864 жылғы «Анти-Якобин» және «Saturday Review» басылымдарын үлгі ретінде алды. Бұл идеяны Джордж Смит қолдады, ал Тэккерейдің «Пенденнис» романындағы ойдан шығарылған газетінің атымен аталған «Палл Молл Газеті» 1865 жылғы ақпанда Гринвуд редакторлығымен жарыққа шықты. Бірнеше жылдың ішінде ол ықпалды тори саясаткеріне айналды. «Ұлыбританиядағы ешбір министрдің, - деді Гладстон мырза, - лорд Биконсфилдтің саясатын Гринвудтай білікті, құлшынысты және тиімді қолдаған ешкімі болған емес». 1875 жылы Биконсфилдтің Суэц каналы акцияларын шейх Исмаилден сатып алуы Гринвудтың ұсынысымен болды; Гринвуд британ үкіметін акциялар сатылымда екені және оларды Франция сатып алуы мүмкін екені туралы хабардар етті. Гринвуд жаңалықты жариялауға дейін ресми хабарлама күтті.
Greenwood conceived the idea of an evening newspaper, which, with news, should mainly contain original articles. Public affairs and culture were to be discussed by authoritative figures. He took the Anti Jacobin and the Saturday Review of 1864 as models. The idea was taken up by George Smith, and the Pall Mall Gazette, named after Thackeray's fictional paper in Pendennis was launched in February 1865, with Greenwood as editor. Within a few years he became an influential Tory. "No minister in Great Britain," Mr Gladstone declared, "ever had a more able, a more zealous, a more effective supporter for his policy than Lord Beaconsfield had in Greenwood." It was on the suggestion of Greenwood that Beaconsfield purchased in 1875 the Suez Canal shares of the Khedive Ismail; the British government was informed by Greenwood, that the shares were for sale and likely to be bought by France. Greenwood waited for the official announcement before publishing the news.
Кейінгі жылдар
1880 жылдың басында «Палл Молл» газетінің иесі ауысты, ал жаңа иесі Генри Йейтс Томпсон редакциялық саясатын Либералдық партияны қолдауға бұрды. Гринвуд бірден редакторлық қызметінен кетіп, бірақ мамыр айында Генри Хакс Гиббс (кейін Лорд Алденхам) оған арнап «Сент Джеймс газеті» атты жаңа газет ашты. Гринвуд «Палл Моллда» қалыптастырған дәстүрін осы газетте де жалғастырды. Гринвуд «Сент Джеймсте» сегіз жылдан астам қалды, саяси мәселелерге елеулі ықпал етуін жалғастырды, әсіресе Гладстон үкіметінің (1880–1885) өткір сыншысы және Лорд Солсберидің тәуелсіз қолдаушысы ретінде көзге түсті. 1888 жылдың тамызында Гринвудтың ұсынысымен «Сент Джеймсті» сатып алған жаңа иесі Е. Штейнкопфпен туған келіспеушіліктерге байланысты газетпен байланысы үзілді. 1891 жылдың қаңтарында Гринвуд «Анти-Якобин» атты апталық журнал шығарды. Алайда, ол халықтың қолдауын таба алмады, соңғы саны 1892 жылдың қаңтарында жарық көрді. 1893 жылы «Махаббат лексиконы», ал 1894 жылы «Түстердегі қиял» атты еңбектерін жариялады. Ол саяси және әлеуметтік мәселелер бойынша өз пікірлерін газеттер мен журналдарға жариялап, «Вестминстер газеті», «Палл Молл», «Блэквуд», «Корнхилл» сияқты басылымдарда жиі жазды. Өмірінің соңына қарай оның саяси көзқарастары кейбір жағынан жастық шағындағы либерализмге қайта оралды. Джордж Мередиттің айтуынша, Гринвуд – тек керемет журналист ғана емес, мемлекет қайраткері де болды. Оның жүрегінде ұлттық мүдделер әрқашан маңызды болды. Ол өз басылымдары үшін сол кездегі ең қабілетті жазушыларды тартумен және жаңа таланттарды, мысалы, Ричард Джефрис пен Дж. М. Барриді тану қабілетімен көзге түсті. Оның басқалардың қабілеттерін сезу қабілеті журналистік шешімдерімен бірдей сенімді болды. 1905 жылы 75 жылдық мерейтойына орай, жетекші мемлекет қайраткерлері, журналистер мен әдебиетшілер оның құрметіне кеш өткізді (онда «Палл Моллдың» редакторы ретінде оның орнын баскан Джон Морли төрағалық етті). 1907 жылдың мамырында «Блэквудқа» «Жаңа журналистика» атты мақала жазды, онда газетшінің жұмысының өтетін жағдайларындағы ескі және жаңа айырмашылықты көрсетті. Ол Гаррик клубының мүшесі болды. 1909 жылдың 14 желтоқсанында Сайденхемде қайтыс болды.
Early in 1880 the Pall Mall changed owners, and the new proprietor, Henry Yates Thompson, shifted editorial policy to supporting the Liberal Party. Greenwood at once resigned his editorship, but in May a new paper, the St James's Gazette, was started for him by Mr Henry Hucks Gibbs (afterwards Lord Aldenham), and Greenwood proceeded to carry on in it the tradition which he had established in the Pall Mall. At the St James's Greenwood remained for over eight years, continuing to exercise a marked influence upon political affairs, notably as a pungent critic of the Gladstone administration (1880–1885) and an independent supporter of Lord Salisbury. His connection with the paper ceased in August 1888, owing to disagreements with the new proprietor, Mr E Steinkopff, who had bought the St James's at Greenwood's own suggestion. In January 1891 Greenwood brought out a weekly review which he named the Anti Jacobin. It failed, however, to gain public support, the last number appearing in January 1892. In 1893 he published The Lover's Lexicon and in 1894 Imagination in Dreams. He continued to express his views on political and social questions in contributions to newspapers and magazines, writing frequently in the Westminster Gazette, the Pall Mall, Blackwood, the Cornhill, etc. Towards the end of his life his political views reverted in some respects to the Liberalism of his early days. In the words of George Meredith Greenwood was not only a great journalist, he had a statesman's head. The national interests were always urgent at his heart. He was remarkable for securing for his papers the services of the ablest writers of the day, and for the gift of recognising merit in new writers, such, for instance, as Richard Jefferies and J. M. Barrie. His instinct for capacity in others was as sure as was his journalistic judgment. In 1905, on the occasion of his 75th birthday, a dinner was given in his honour by leading statesmen, journalists, and men of letters (with John Morley—who had succeeded him as editor of the Pall Mall—in the chair). In May 1907 he contributed to Blackwood an article on "The New Journalism," in which he drew a sharp contrast between the old and the new conditions under which the work of a newspaper writer is conducted. He belonged to the Garrick Club. He died at Sydenham on 14 December 1909.