Тарих

PERC экономист Джон Баден мен Ричард Л. Строуптың зияткерлік ынтымақтастығы ретінде басталып, қарапайым сұрақтан туды: "Егер нарықтар нан мен автомобильдерді өндіре алса, неге олар қоршаған ортаның сапасын өндіре алмайды?". Кейін PERC "еркін нарықтық экология" терминін қабылдады, бірақ бастапқы тұжырымдама "Жаңа ресурстық экономика" деп аталды, және ол Терри Андерсонның "Американың ауыл шаруашылығы экономикасы" журналындағы мақаласында талқыланды. Андерсонның AJAE журналындағы мақаласында көрсетілгендей, Жаңа ресурстық экономика неоклассикалық экономика, меншік құқығы, қоғамдық таңдау және австриялық экономиканы біріктірді. Көзге түсетін бұрынғы кеңес мүшелері, стипендиаттары мен түлектері: Генри Н. Батлер, Джонатан Х. Адлер, Гэри Либекап, Барт Уилсон, Джейн С. Шоу және Брюс Яндл.

Қатысу

PERC еркін нарық экологиясы саласында зерттеулер жүргізеді және оны қолдайды, сондай-ақ жойылып бара жатқан түрлер, су, ластану және мемлекеттік жерлер сияқты мәселелерде белсенділік танытады. PERC дамып келе жатқан елдердің экологиялық проблемаларын да қарастырады. Мысалы, 2005 жылғы PERC Report есебінде шаруалардың пилдердің егіндеріне зиян келтірмеуі үшін өз егістіктерінің шетіне бұрыш өсіргені айтылған, себебі пилдер ащы тағамды ұнатпайды. Бұрыш электр торынан арзанға түседі және оны ақша табу үшін де сатуға болады. PERC Конгресс қызметкерлеріне арналған нұсқаулықтарды жариялау және студенттер үшін бір апталық семинарларды ұйымдастыру арқылы қоғамдық саясатқа әсер етуге тырысады. Ұйымның ай сайын жарияланатын PERC Reports басылымында АҚШ федералдық экологиялық заңдарының негізін құрайтын қағидаларға күмән тудыратын мақалалар жиі жарияланады.