Бірінші дүниежүзілік соғысында Жинши шайқасы

Кіріспе

Сомма шайқасының бір бөлігі, Бірінші дүниежүзілік соғыста.

Гинши шайқасы 1916 жылдың 9 қыркүйегінде Сомма шайқасы барысында болды, сол кезде 16-шы (ирланд) дивизиясы неміс бақылауындағы ауылды жаулап алды. Гинши, Гиллемонның солтүстік-шығысында, алты жолдың тоғысқан жерінде, Комбльге қарап тұрған төбеде орналасқан. 6 қыркүйекте Гиллемон шайқасы аяқталғаннан кейін, XIV және XV корпус неміс үшінші позициясын бақылауға мүмкіндік беретін жағдайға жетіп, шабуылды аяқтауға міндеттелді. Бұл шабуыл қыркүйек айының ортасында жалпы шабуылға дайындық үшін жасалды, ал ағылшын-француз әскерлері тамыздың басынан бері оған дайындалып жатқан. 3 қыркүйекте Төртінші армия мен француздық Алтыншы армия арасындағы шекарадан, Леуз орманынан солтүстікке қарай Гиншиге дейін британдық шабуылдар басталды. 7-ші дивизия ауылды басып алғаннан кейін, неміс қарсы шабуылына ұшырап, одан шығып кетуге мәжбүр болды. 4 және 5 қыркүйекте Леуз орманына шабуылдар жасалып, Гиншині қайта басып алуға тырысқандар да неміс қарсы шабуылдарымен жеңіліске ұшырады. 7-ші дивизия 7 қыркүйек кешінде 16-шы (ирланд) және 55-ші (Батыс Ланкашир) дивизияларымен ауыстырылды, ал 5-ші дивизия француздық шекарада 56-шы (1/1 Лондон) дивизиясымен алмастырылды. 9 қыркүйекте британдықтар таңертең бомбалауды бастады, бірақ немістердің қараңғы түскенше қарсы шабуыл жасауға уақыты болмауы үшін кешке дейін шабуылға шығуды күтті. Оңтүстікте 56-шы (1/1 Лондон) дивизиясы мен 16-шы (ирланд) дивизиясының шабуылы Було орманына жетті, бірақ орталықтағы шабуыл кері қайтарылды. Солтүстік жақта 16-шы (ирланд) дивизиясы Гиншині басып алды және бірнеше неміс қарсы шабуылдары жеңіліске ұшырады. Гиншинің жаулануы немістерді соғыс алаңын бақылай алатын бақылау бекеттерінен айырды. Бұл жетістік Дельвилл орманындағы қиын қорғанысты жойды, себебі одан үш жақтан неміс артиллериясының атысы болды және шілде мен тамызда неміс жаяу әскерінің көптеген қарсы шабуылдары жасалды. 31 тамыздағы шабуыл, соғыс барысында немістердің британдықтарға қарсы ең ірі шабуылы болды. 12 қыркүйекте француздық Алтыншы армияның шабуылы, соғыстағы ең ірі операциясы болды, ал 3-9 қыркүйек аралығында британдық Төртінші армияның оң жақ флангының ілгерілеуі екі армияның да одан да ірі шабуылдар жасауына мүмкіндік берді. Шабуылдар қыркүйек айында 10-шы және резервтік армиялардың шабуылдарымен үйлестірілді, олар көбірек аумақты басып алып, неміс қорғаушыларына шамамен 130 000 адамдық шығын келтірді. Шілдеден қыркүйек айының басына дейін Хейг, Жоффр және Фош арасындағы тактикалық келіспеушіліктер, жабдықтау қиындықтары, қираған жер бедері, қолайсыз ауа райы және неміс әскерлерінің қорғаныс күшінің артуы салдарынан ағылшын-француздықтардың шабуылдарын үйлестіру әрекеттері сәтсіз аяқталды. Қыркүйекте одақтастар шабуылдарын үйлестіре алды. Әр армия майданындағы ілгерілеу көршілес армия шабуылдайтын неміс позицияларын осал етті.

The Battle of Ginchy took place on 9 September 1916 during the Battle of the Somme, when the 16th (Irish) Division captured the German held village. Ginchy is north east of Guillemont, at the junction of six roads, on a rise overlooking Combles, to the south east. After the conclusion of the Battle of Guillemont on 6 September, XIV Corps and XV Corps were required to complete the advance to positions which would give observation over the German third position. The advance was to make ready for a general attack in mid September, for which the Anglo French armies had been preparing since early August. British attacks northwards from the boundary between the Fourth Army and the French Sixth Army, from Leuze Wood north to Ginchy, had begun on 3 September when the 7th Division captured the village, before being forced out by a German counter attack. Attacks on Leuze Wood and attempts to re take Ginchy on 4 and 5 September were also defeated by German counter attacks. The 7th Division was relieved by the 16th (Irish) Division and 55th (West Lancashire) Division on the evening of 7 September and the 5th Division was replaced by the 56th (1/1st London) Division on the right at the boundary with the French. On 9 September the British began a bombardment early in the morning but waited until late afternoon to advance, to deny the Germans time to counter attack before dark. The British assault in the south by the 56th (1/1st London) Division and the 16th (Irish) Division reached Bouleaux Wood but the attack in the centre was repulsed. On the northern flank, Ginchy was captured by the 16th (Irish) Division and several German counter attacks were defeated. The loss of Ginchy deprived the Germans of observation posts from which they could observe the battlefield. The success eliminated the salient at Delville Wood, which had been costly to defend, due to observed German artillery fire from three sides and the many counter attacks by German infantry in July and August; the attack on 31 August, being the largest mounted by the Germans against the British during the battle. The success of the attack by the French Sixth Army on 12 September, in its biggest operation of the battle and the advance of the right flank of the British Fourth Army from 3 to 9 September, enabled both armies to make much bigger attacks. The assaults were sequenced with attacks by the Tenth and Reserve armies in September, which captured much more ground and inflicted approximately 130,000 casualties on the German defenders. Anglo French attempts to co ordinate their attacks had failed from July to early September, due to a combination of disagreements between Haig, Joffre and Foch over tactics, supply difficulties, devastated terrain, inclement weather and the increasing defensive power of the German armies. In September, the Allies managed to co ordinate their attacks; advances on each army front made adjacent German positions vulnerable, which were attacked promptly by the neighbouring army before the Germans recovered from their disorganisation.

Тактикалық өзгерістер

14 шілдеде британдықтар Базентин қырқасындағы неміс екінші позициясын басып алғаннан кейін, немістер басып алынған жердің қанаттарын нығайтып, екінші және үшінші позициялардың арасында қосымша бекіністер салды. Оң қанатта британдықтар Лонгвель мен Делвилл орманында шығыңқы жасады, ол батысқа қарай Позиерге, оңтүстікке қарай Мальц Хорн фермасына дейін созылды, онда француздық алтыншы армиямен қосылған еді. Бұл шығыңқының үстінен неміс позициялары Гиллемонт (оңтүстік-шығыс) және Хай Вуд (солтүстік-батыс) бағыттарынан бақыланып тұрды. Гильмонт пен Гиншиді бақылау немістерге оңтүстікке қарай, француздық екінші желіге, Сомма өзенінен Маурепасқа дейін және Мальц Хорн мен Фальфемон фермалары арасындағы аймаққа қарай жерді бақылауға мүмкіндік берді. Неміс артиллериясы одақтас артиллериясының үлкен шоғырланған орналасқан жеріне және төртінші және француздық алтыншы армияларына жабдықталған, азын-малы нашар жолдармен байланысқан аймаққа оқ атарлық мүмкіндікке ие болды. Тамыз айында Жоффре Хейгті кең фронттағы ірі шабуылдарды жалғастыруға шақырып, қысым жасады, бірақ француз стратегиясына сәйкес болғанына қарамастан, Хейг британдық әскерлер дайын болғанға дейін осы тактиканы қабылдаудан бас тартты, себебі 22/23 шілдедегі шабуылдар сияқты тағы бір сәтсіздікке ұшырағысы келмеді. Британдықтар британдық дивизиялардың жаттығу және жабдықталу деңгейіне сәйкес, кең фронтты шабуылдарға ұқсас болуы тиіс, шағын, тар фронтты шабуылдардың көптеген түрлерін жасады, сонымен қатар артиллериялық өрт күшін төртінші армияның оң қанатындағы Гильмонтқа қарама-қарсы бағыттап шоғырландырды. Шілде айының соңынан қыркүйек айының басына дейін көптеген шабуылдар жасалды, олардың мақсаты Гильмонт пен Гиншиде британдық оң қанатты бекіту болды, бұл қыркүйек айының ортасында француздық алтыншы армиямен және Резервтік армиямен бірлескен ірі шабуылға дайындық үшін жасалды. 1916 жылдың шілде айындағы неміс шығындарының статистикасы жарияланды, онда британдықтардың шілде айындағы он екі дивизиясының жетісі өз құрамындағы жәяу әскердің 50 пайызынан астамын жоғалтқандығы көрсетілді, бұл британдық экспедициялық корпусының (BEF) Бас штабында (GHQ) оптимизмді арттырды, өйткені Сомма майданындағы неміс қорғанысы әлсіреп барады. GHQ барлауы 130 000 неміс салдатының зардап шеккенін болжады, ал Лондондағы Соғыс кеңсесінің әскери барлау басқармасының директоры, генерал-лейтенант Джордж Макдоног 150 000, ал француздар 175 000 неміс салдатының қаза болғанын бағалады. Альберт-Бапаум тас жолының оңтүстігіндегі бавариялық дивизиялардың моральдық жағдайы "ауыр шығындарға" қарамастан жоғары екендігі бағаланды, бірақ Батыс майданында резервте бес неміс дивизиясынан аспайтындығына сендірілді. (Британдық тыңшылар желісі Солтүстік Франция мен Фландрияда 1916 жылдың маусым айында жойылды, бұл құпия қызмет пен GHQ барлауын аймақтағы неміс әскерлерінің қозғалысы туралы хабарсыз қалдырды.) Соммадағы неміс дивизияларының жалпы ауысуы тамыз айының соңында аяқталды және күшейту ретінде қол жетімді неміс дивизияларының саны сегізге дейін арттырылды. GHQ барлауы британдық фронттағы неміс дивизиясы 4 1/2 күннен кейін тозығы жеткенін есептеді, тіпті неміс дивизиялары желіде орташа есеппен жиырма күн болғанмен. 28 тамызға дейін Соммаға жеткізілген тағы алты неміс дивизиясының тек екеуі резервте болғаны белгілі болды, ал қалған төртеуі ескертусіз тыныш секторлардан ауыстырылды. Фалькенхайннің қызметтен босатылуы туралы жаңалық 30 тамызда британдықтарға жетті және әскери барлау оны Германияның Шығыс майданына басымдық беруінің алдын ала белгісі деп қарастырды, бұл Франциядағы неміс әскерлерін осал қалдырады. Шілде айының соңындағы "тозу" шайқастары мен басқа жерлердегі оқиғалар қыркүйек айының ортасында жоспарланған одақтастардың ірі шабуылы шешуші әсер етуі мүмкін деген сенімге әкелді.

After the capture of of the German second position on Bazentin Ridge by the British on 14 July, the Germans had reinforced the flanks of the captured ground and built more fortifications between the second and third positions. On the right flank the British line formed a salient at Longueval and Delville Wood, which ran west to Pozières and south to Maltz Horn Farm, the junction with the French Sixth Army. The salient was overlooked by German positions from Guillemont to the south east and High Wood to the north west. Control of Guillemont and Ginchy also gave the Germans observation of the ground to the south, over the French approaches to the German second line, from the Somme river north to Maurepas and the area between Malz Horn Farm and Falfemont Farm. German artillery could fire into the salient and the area beyond, where a huge mass of Allied artillery was based and through which the fronts of the Fourth and French Sixth armies were supplied over a small number of poor roads. In August, Joffre had pressed Haig to continue with big attacks on wide fronts but despite conforming to French strategy, Haig had refused to follow these tactics until the British Armies were ready, being unwilling to risk another fiasco like the attacks of 22/23 July. The British made a large number of small, narrow front attacks, consistent with the state of training and supply of the British divisions, intended to approximate wide front attacks, while concentrating artillery firepower opposite Guillemont, on the right flank of the Fourth Army. From late July to early September, many attacks took place to establish the British right flank on Guillemont and Ginchy, ready for a big attack combined with the French Sixth Army and the Reserve Army in mid September. Publication of German casualty statistics for July 1916, showed that seven of the twelve divisions engaged by the British in July, had lost more than 50 per cent of their infantry, which increased optimism at British Expeditionary Force (BEF) General Headquarters (GHQ), that the German defence of the Somme front was weakening. GHQ Intelligence made a guess of 130,000 German casualties, while Lieutenant General George Macdonogh, Director of Military Intelligence at the War Office in London, estimated 150,000 and the French 175,000 German losses. The Bavarian divisions south of the Albert–Bapaume road were assessed to have high morale despite "heavy losses" but it was believed that there were no more than five German divisions left in reserve on the Western Front. (British spy networks in northern France and Flanders had been blown in June 1916, which left the Secret Service and GHQ Intelligence ignorant of German troop movements in the area.) A general relief of the German divisions on the Somme was known to have been completed in late August and the assessment of German divisions available as reinforcements was increased to eight. GHQ Intelligence considered a German division on the British front was worn out after 4 1/2 days, even though German divisions averaged twenty days in the line. Of six more German divisions moved to the Somme by 28 August, only two had been known to be in reserve and the other four had been moved from quiet sectors without warning. News of the dismissal of Falkenhayn reached the British on 30 August and it was taken by military intelligence to foreshadow increased German emphasis on the Eastern Front, which would make the German armies in France vulnerable. The "wearing out" battles since late July and events elsewhere, led to a belief that the big Allied attack planned for mid September could have decisive effect.

Британдық препараттар

Шілде мен тамыз айларының соңындағы англо-француздық шабуылдардың мақсаты, неміс екінші позициясының әлі басып алынбаған бөлігі арқылы Фальфемон шаруашылығына, Гильмонға және Льюз Вудқа қарай жылжу болды, бұл Гинши мен Було Вудты басып алуға дайындық шарасы еді. Британ және француз әскерлері Комбль аңғарының екі жағындағы биік жерлерді басып алу үшін бірлесіп әрекет етуі тиіс болды, ал француздың алтыншы армиясы Маурпас, Ле Форе, Ранкур және Фрегикурға жетуі керек еді. Гиншидің батысындағы Лонгвель және Делвилл Вудтағы шайқас 14 шілдеде басталды және 3 қыркүйекке дейін жалғасты, содан кейін шығыс бөлігінен басқа барлық аймақ басып алынды. Неміс қорғаушылары "Энтшшнабель" (Duck's Bill) деп атаған, орман мен Гинши арасындағы аймақ, ауылға жасалатын шабуылдарды бақылап тұрды. Батыстан шабуыл жасау үшін, немістердің анфилада атуына жол бермеу үшін, "Энтшшнабельге" солтүстік бағытта бірдей уақытта шабуыл жасау қажет болды. Сондай-ақ, қыркүйек ортасы үшін жоспарланған ірі шабуылға дайындық жұмыстары жалғасты. XV корпус пен III корпустың Делвилл Вуд пен Хай Вудқа жасаған шабуылдары, XIV корпустың Гиншиді басып алу операциясы кезінде жүзеге асты. Бұл шабуылдар британдық инженерлік қызметтерге, пионерлік, еңбек және көлік бөлімшелеріне түскен қысымды арттырды және немістердің әлі де өздерінің қолындағы биік бекеттерден жасаған бомбалауларымен жағдай нашарлады. Гильмон шайқасының соңғы шабуылынан кейін (3-6 қыркүйек), XIV корпус аймағында 56-шы (1/1 Лондон) дивизиясы, Комбль шатқалындағы француздың алтыншы армиясымен шекарадан Лейзе Вудтың оңтүстік бөлігіне дейінгі шекараны 168-ші бригададан 169-шы бригадаға берді. 168-ші бригада солға қарай жылжып, 16-шы (ирланд) дивизиясының 49-шы бригадасы ұстап тұрған шекараның бір бөлігін иеленді, ал Лейзе Вудқа жақын қазылған алдыңғы траншея тастап кетілді. 8 қыркүйек күні сағат 11:30-да 56-шы (1/1 Лондон) дивизиясы Лейзе Вудтан Комбль траншеясы бойынша шабуыл жасады, бірақ 9 қыркүйек күні сағат 5:15-те неміс контршабуылы оларды қайтадан орманға дейін шегіндірді.

The Anglo French attacks of late July and August had been intended to advance through the un captured part of the German second position, to Falfemont Farm, Guillemont and Leuze Wood, preparatory to the capture of Ginchy and Bouleaux Wood. The British and French armies were to co operate to capture the high ground either side of the Combles valley and the French Sixth Army to reach Maurepas, Le Forest, Rancourt and Frégicourt. Fighting to the west of Ginchy at Longueval and Delville Wood had begun on 14 July and continued until 3 September, when all but the eastern corner was captured. The area between the wood and Ginchy, known to the German defenders as the Entschnabel (Duck's Bill) dominated the approaches to the village. An attack from west needed the support of a simultaneous attack northwards on the Entschnabel, to prevent the Germans defeating the attack with enfilade fire and arrangements for the big offensive planned for mid September continued. Attacks by XV Corps and III Corps on Delville Wood and High Wood took place during the XIV Corps operations to capture Ginchy. The attacks added to the strain on British engineer services, pioneer, labour and transport units and was made worse by German bombardments, directed from the vantage points still in German possession. In the aftermath of the last attack of the Battle of Guillemont (3 to 6 September), in the XIV Corps area, the 56th (1/1st London) Division relieved the right of the 168th Brigade with the 169th Brigade, from the boundary with the French Sixth Army at the Combles ravine to the southern portion of Leuze Wood. The 168th Brigade sidestepped left to take over part of the line held by the 49th Brigade of the 16th (Irish) Division and an advanced trench dug near Leuze Wood was abandoned. At 11:30 a. m. on 8 September, the 56th (1/1st London) Division attacked down Combles Trench from Leuze Wood, advancing a short distance before a German counter attack at 5:15 a. m. on 9 September bombed them back to the wood.

Британдық жоспар

22-бригада, 7-дивизия екі күн ғана кері тартылып, кейін Гинчиге шабуыл жасауға қайта жіберілді. Жер снарядтардан жарылып, жаңбырдан лайлы болып қалған. Бригада сол жақтағы Дельвилл Вудтағы Едж траншеясының оңтүстік жағын және Дьявол траншеясын, оң жақтағы Гинчиге қарап тұрған Стоут және Портер траншеяларын басып алды. Монтабан аллеясында бір батальон қолдау көрсетіп, Поммерс траншеясында резервте бір батальон болды. Немістерді жаңылыстыру үшін түскі шабуыл жоспарланған. 6 қыркүйекте XIV корпуспен бірлесіп, жаңа шабуылға бұйрық берілді. Мақсаты – Комбльден Леуз Вуд жолына, Төртбұрышқа және Гинчиге дейінгі шегірге жылжу. Солтүстіктегі XV корпус аймағындағы 55-дивизия, 164-бригадамен бірге, ауылдың шеті мен Дельвилл орманының шығыс жағы арасында Гинчиге шабуылға қолдау көрсетуге тиіс болды. Содан кейін жылжу Хоп аллеясы мен Аллея аллеясына, одан кейін Пинт траншеясынан Лейгер жолына дейін, Гинчиден Флерс қаласына баратын жолда жалғастырылды. III корпус Вуд жолын және Хай Вудтың шығыс бұрышын басып алуы керек еді. 9 қыркүйекте сағат 7:00-де бомбалау басталуы керек еді, шабуылдың басталу уақытын немістерден жасыру және оларға қараңғы түскенге дейін қарсы шабуыл жасау мүмкіндігін бермеу үшін сағат 4:45-ке дейін қарқындылығы арттырылмауы тиіс еді. Француздық 6-армияның Комбльді оңтүстікке қарай оқшаулау жоспарының бір бөлігі ретінде 9 қыркүйекке жоспарланған шабуылы, жабдықтау қиындықтарына байланысты 8 қыркүйекте 12 қыркүйекке кейінге шегерілді. 56-шы (1/1 Лондон) дивизиясының майданында, Комбль шатқалы мен Комбль-Гильмонт жолындағы 16-шы (ирланд) дивизиясымен шекара арасында 9 қыркүйектегі шабуыл, дивизиялық артиллерияның жартысынан жылдамдықпен қозғалатын, минут сайын шабуылдан кейін жасалуы керек еді. Шабуылдық артиллерия әр шабуыл жолында дивизияның қалған жартысының тұрақты шабуылымен кездескенде, тұрақты шабуыл келесі мақсатқа қарай жылжуы керек еді.

Неміс препараттары

14 шілдеден кейін британдықтардың көптеген "ұсақ-түйек" шабуылдары қымбатқа түсті, себебі неміс қорғанысы жиі артиллериялық оққа түсті, бұл неміс позицияларын кратерлерге толы далаға айналдырып, қазылған бекіністердің кіреберістерін көміп, тікенді сымдарды жарып жіберіп, окоптарды қиратты. Одақтастардың әуедегі басымдығы мен артиллериясы майданды бақылап, неміс қорғаушыларын үнемі күшпен ұстап, көптеген жарақаттарға себеп болды. Ең ірісі – 28 тамызда қызметтен босатылған Фалькенхайн болды, оның орнына Гинденбург пен Людендорф келді. Олар Фалькенхайннің қатаң қорғаныс және автоматты қарсы шабуыл саясатын тоқтатып қойды. Неміс далалық бекіністері шілде айынан бері траншея жүйесінен снаряд шұңқырларындағы аванпост желісіне өтті, ал қолдау және резерв күштері снаряд шұңқырларында немесе кез келген қорғаныс орнында орналасты. Әрқайсысында екі-үш сарбаз және сирек кездесетін пулеметтері бар аванпост желісі көбінесе жаулап алынды, содан кейін британдықтар ұқсас снаряд шұңқырларын дайындап, немістердің қарсы шабуылына дейін үлкерді. Немістердің асығыс қарсы шабуылы (Gegenstoß) болдырмалды, ал жақсы дайындалған жүйелі қарсы шабуыл (Gegenangriff) жаяу әскер, артиллерия және оқ-дәрінің үнемі жетіспеуіне байланысты сирек жасалды. Шұңқырларды байланыстыру әрекеттері сәтсіз аяқталды, себебі олар әуеден жақсы көрінетін, ал британдық барлау ұшақтары артиллерияны оларға бағыттады. Шабуыл кезінде окоптарды тастап, алға қарайғы снаряд шұңқырларын таңдап алды. Британдық әуе бақылаушылары үшін жасырын позицияларды анықтау қиын болды және оларды қамтиды деп болжанатын аймақтарды бомбалау үшін көп көлемде артиллериялық оқ-дәрі қажет болды. Окоптар жиналу орындары және баспана ретінде маңыздылығын сақтап, Гербстсхлатта (Шампанның екінші шайқасы, 25 қыркүйек – 6 қараша 1915 ж.) алынған қорғаныс сабақтарына сәйкес жаңалары салынды. Адам күші жеткілікті болғанда, артқы окоптар мен ауыстыру траншеялары артқа қарай қазылды, артиллериялық бақылау бекеттері де артқа жылжытылды. Қыркүйек айының басында Гинчиді қорғағандарды 19-Бавариялық жаяу әскер полкі ауыстырды, бірақ полкке жерді зерттеуге уақыт берілмеді. Қателікке байланысты, 5-ші бавариялық дивизия мен 185-ші дивизия арасындағы шекара ауылдың ішінде орналастырылды, бұл оның қорғанысына жауапкершілікті бөліп, жағдайды нашарлатты. Себебі 185-ші дивизияның бір бөлігі пехоталық тәжірибесі аз қайта оқытылған артиллерияшылар болды.

The many British "nibbling" attacks after 14 July had been costly to contain, as German defences had been under frequent artillery bombardment, which had turned German positions into crater fields, buried the entrances of dug outs, vaporised barbed wire and demolished trenches. Allied air superiority and artillery dominated the battlefield and kept the German defenders under constant strain and caused many casualties, the most notable being Falkenhayn who was sacked on 28 August and replaced by Hindenburg and Ludendorff, who scrapped Falkenhayn's policy of rigid defence and automatic counter attacks. German field fortifications had evolved since July from a trench system into an outpost line in shell holes, with supports and reserves further back in shell holes or any cover that could be found. The outpost line, containing two or three soldiers every and the occasional machine gun was often overrun, after which similar shell hole positions were improvised by the British before a German counter attack could be mounted. The hasty German counter attack (Gegenstoß) was forestalled and the remedy of a well prepared methodical counter attack (Gegenangriff) was rarely mounted because of the chronic shortage of infantry, artillery and ammunition. Attempts to link shell hole positions failed, because they were visible from the air and British reconnaissance aircraft directed artillery onto them. Trenches were abandoned during an attack in preference for shell holes further forward. Unobtrusive positions were much harder for British air observers to spot and much more artillery ammunition was needed to bombard areas which were thought to contain them. Trench lines retained their value as rallying points and accommodation and new ones were built according to the defensive lessons of the Herbstschlacht (Second Battle of Champagne 25 September to 6 November 1915). Back lines and switch trenches were dug, as soon as manpower was available, on reverse slopes with artillery observation posts moved further back. In early September, the relief of the defenders of Ginchy by Bavarian Infantry Regiment 19 was rushed, giving the regiment no time to study the ground. By mistake, the boundary between the 5th Bavarian Division and the 185th Division was placed in the village, dividing responsibility for its defence, which was made worse by some of the soldiers in the 185th Division being retrained gunners with little infantry experience.

Француздық алтыншы және оныншы әскерлері

Алтыншы армия 3 қыркүйекте түскі уақытта Соммадан солтүстікке шабуыл жасап, Клеридің көп бөлігін, Клериден Ле-Форетке дейінгі жол бойындағы неміс позициясын және Ле-Форет ауылының бәрін басып алды. Сол жақта I корпус Комблден оңтүстікке қарай биік жерді басып алып, Бои-Дуажға кірді, 2000 тұтқын мен он екі зеңбірек алды. 10-армия 4 қыркүйекте оңтүстік жағалауға шабуыл жасады, Чилиден Барлеуге дейін, үш күндік шабуылдан кейін Чили мен Сойекурды алды, бірақ Вермандовиллер, Дерниекур және Барлеуді басып алуға қол жеткізе алмады. Алтыншы армия солтүстік жағалауда VII корпуспен бірге шабуыл жасады, ол сол жақтан алға жылжып, Клери маңында үлкен табысқа жетті. Солтүстікке қарай немістер Комбль шатқалында қарсы шабуыл жасап, француздардың Ранкурға қарайғы шабуылын тоқтатты. 5 қыркүйекте британдықтар Фальфемон шаруашылығын алғанда, француздар Комбль шатқалында байланыс орнатты және патрульдер Ле-Фореттен шығысқа қарай Ферме-де-л’Оспитальді басып алды. Клеридің қалған бөлігін VII корпус алды, ал Сомманың оңтүстік жағалауындағы Омниекурды алған XXXIII корпус оң флангда кездесті. I корпустың британдық Төртінші армиямен шекарадағы 6 қыркүйектегі шабуылы тойтарылды. 12 қыркүйекте XXXIII корпус Мон-Сен-Квентинге қарай шабуыл жасады, ал VII корпус Бушавеснеске шабуылдап, ауылды басып алып, Клери мен Фейлукортқа қарай орналасты. I корпус Боис д’Андерлуді басып алды және Марриерс орманының жанындағы неміс қорғанысын бұзып, Ранкур мен Сайли-Сайлизельге қарай солтүстікке шабуыл жасады. 13 қыркүйекте I корпус Ле-Приз шаруашылығына жақындады, ал VII корпус бірнеше ірі неміс қарсы шабуылдарын жеңді. Келесі күні VII және XXXIII корпустардың шабуылын лай мен неміс қорғаныс оғы тоқтатты. I корпус Ле-Приз шаруашылығын басып алды. 15 қыркүйекте британдықтардың шабуылға шығуына қарамастан, жабдықтауды жеткізу және шаршаған әскерлерді ауыстыру үшін шабуылдар қайта тоқтатылды. Британдықтар шабуылдайтын аймақтың бір бөлігін бақылап тұрған Фрегикурды немістер әлі де ұстап тұрды. Фох өзеннің оңтүстігіндегі немістерге қысым көрсетуді қаласа да, жабдықтау басымдығы Алтыншы армияға берілді; Оныншы армия Берни маңында немістердің жиі қарсы шабуылдарына тап болды, олар біршама жерді басып алды, бірақ шабуылдарын қайта бастай алмады.

The Sixth Army attacked north of the Somme at noon on 3 September, capturing most of Cléry, the German position along the Cléry to Le Forêt road and all of the village of Le Forêt. On the left I Corps occupied high ground south of Combles and entered Bois Douage, taking 2,000 prisoners and twelve guns. The Tenth Army attacked on the south bank on 4 September, from Chilly to Barleux and took Chilly and Soyécourt after three days of attacks but failed to capture Vermandovillers, Derniécourt and Barleux. The Sixth Army attacked on the north bank with VII Corps, which advanced on the left and made more gains around Cléry. To the north, the Germans counter attacked in the Combles ravine, stopping the French advance towards Rancourt. When the British took Falfemont Farm on 5 September, the French gained touch at the Combles ravine and patrols captured Ferme de l'Hôpital, east of Le Forêt. The rest of Cléry was taken by VII Corps and XXXIII Corps, which had taken Omniécourt on the south bank of the Somme, was met on the right flank. An attack by I Corps, on the boundary with the British Fourth Army on 6 September was repulsed. On 12 September, XXXIII Corps attacked towards Mont St Quentin and VII Corps attacked Bouchavesnes, taking the village and digging in facing Cléry and Feuillaucourt. I Corps took Bois d'Anderlu and broke through the German defences near Marrières Wood, before attacking north towards Rancourt and Sailly Saillisel. On 13 September, I Corps closed on Le Priez Farm and VII Corps defeated several big German counter attacks. Next day the attacks of VII and XXXIII corps were stopped by mud and German defensive fire. I Corps managed to take Le Priez Farm. Attacks were suspended again to bring up supplies and relieve tired troops, despite the big British attack due on 15 September. Frégicourt, which overlooked part of the area to be attacked by the British was still held by the Germans. Although Foch wanted to keep pressure on the Germans south of the river, supply priority was given to the Sixth Army; the Tenth Army met frequent German counter attacks near Berny, which took some ground and was not able to resume its attacks.

Төртінші армия

Гинчиге британдық шабуылдар 3 қыркүйекте XV корпустың аймағында басталды, онда 7-дивизияның 22-бригадасы шығысқа қарай, Уотерлот фермасынан солтүстікке қарай Делвилл Вудқа дейін, Гиллемонт–Лонгвель жолымен ілгері жылды. Мақсаты – Гинчи телеграфы, бұрынғы семафор станциясының орны, ауылдың шығысындағы ең биік жерде орналасқан. Шабуылға арналған жердің үстінен Але аллеясы мен Хоп аллеясы көрінді, бұл Делвилл Вудтың шығыс жағындағы неміс позициялары еді. 91-бригаданың және 22-бригаданың бөлімшелері нөл сағатына дейін бес минут бұрын солтүстік фланга қарай неміс позицияларына шабуыл жасады, сол жақтағы 24-дивизия батальонының қолдауымен. Британдық артиллериялық бомбалау сағат 10:25-те күшейді және сағат 11:20-да қарқынды дамыды. Жаяу әскер шабуылы сағат 12:00-де (түс) басталды және бес минутқа созылды, осы уақыт ішінде жаяу әскерлер неміс алдыңғы шебіне жақындасып, содан кейін Гинчи арқылы үш қадаммен ілгері жылды. Бомбалаушылар сағат 11:55-те Хоп аллеясына қарай ілгері жылды, бірақ олардың фумит гранаталарынан шыққан түтін немістерді ескертті, ал 24-дивизия батальоны қайшылықты бұйрықтар алғаннан кейін кешігіп шабуыл жасады. Делвилл Вудтың шығыс шеті Хоп аллеясына дейін басып алынды, бірақ неміс қорғаушылары шабуылдаушы күштердің қалған бөлігін басып тастады, олар ашық жерде қозғалып, окоптарды бомбалау арқылы ілгері жылмақ болды. Түскі уақытта негізгі шабуыл басталды, оң жақ батальоны Гинчидің оңтүстігіне көрінбей ілгері жылды, ал сол жақ батальоны Але аллеясындағы неміс пулеметтерінен фланга қарай отқа түсіп қалды. Батальонның бір бөлігі Гинчидің солтүстік жағына еніп, жоғалып кетті, ал қалғандары Биер траншеясының оңтүстік бөлігін басып алды немесе Хоп аллеясының алдында қазылып алды. Бірнеше сарбаз Гинчидің солтүстік-батысына қарай жеміс бақтарына еніп, бастапқыда Але аллеясын қорғаныс фланкі ретінде басып алуға ниеттенген басқа батальонның бөлімшесімен қосылды. Оң жақ фланга сағат 15:50-де ауылдың шетіне жеткені және шығыс және оңтүстік-шығыс шеттері бекітіліп жатқаны туралы хабарлама келді. Ауылдың солтүстік жағындағы немістер сол жақ фланга айналып өтіп, қарсы шабуыл жасады, аман қалғандарды Портер траншеясына итеріп жіберді, бірақ XIV корпусымен шекарадағы Гиллемонт жолындағы позицияны ұстап тұрды. Сағат 17:00-де солтүстік фланга Пилсен-Лейннен Хоп аллеясына қарсы жаңа шабуылға сағат 14:15-те бұйрық берілді және ол жоғалған Гинчиді қайтарып алу үшін оңтүстікке қарай созылды. Солтүстік шабуыл сәтсіз аяқталды, бірақ кейбір әскерлер Хоп аллеясының сол жағына жетті, ал Гинчидегі шабуыл артиллерия мен пулемет атысымен тоқтатылды. Неміс артиллериясының ауыр және дәл атысы нөл сағатынан кейін жиырма минуттан кейін басталды және шабуылдаушы батальондармен байланысты үзіп тастады. Байланыс ұшақтары ауылда жарылыстарды байқады, бірақ қосымша жарылыстар сұралғанда жауап алмады. 7-дивизия корпустың штабын сағат 18:50-де тағы бір ауыр артиллериялық бомбалау үшін шақырды, ал дивизия командирі генерал-майор Герберт Уоттс 20-бригаданы тағы бір шабуыл үшін пайдалануды сұрады. Корпус командирі генерал-лейтенант Генри Хорн бұл туралы Төртінші армия штабына хабарлады, өйткені бригада қыркүйек айының ортасына жоспарланған үлкен шабуылға дайындалып жатқан. Ақырында 20-бригада желіні ұстап тұруға міндеттенді, ал 22-бригада жоғалтулары мен дезорганизациясына қарамастан, қайтадан шабуыл жасауға бұйрық берді, бірақ патрульде немістердің ауылға көптеген жаяу әскерлер енгені анықталды. Шабуыл тоқтатылды және 20-бригада Маметке жүк көлігімен көтерілді, Стоут және Портер траншеяларынан Делвилл Вудқа дейін, Гинчидегі әскерлерді күшейтуге немесе таңертеңге дейін шабуылды жаңартуға дайын болды, бұл әрекет келесі күні таңғы сағат 8:00-де орын алды. 20-бригада шабуылшылары Гинчиді тез басып алды, жаппай оқ-жарақ және пулемет атысына ұшырады және көп ұзамай шеткерістің батысы мен оңтүстік-батысына қарай ZZ, Портер және Стоут траншеяларына кері қайтарылды. Корпус командирі тағы бір шабуылды 5 қыркүйекке дейін кейінге қалдырды, онда күтпеген шабуыл жасалуға тырысты. Солтүстікке қарай Делвилл Вудтан шабуыл сағат 14:00-де басталды, бірақ Але аллеясы мен Хоп аллеясынан тыс ілгері жылмады; Пилсен-Лейннен Хоп аллеясына кейінгі әрекет те сәтсіз аяқталды, әскерлер қараңғыға дейін снаряд тесіктерінде тұтқындалды. 20-бригаданың 5 қыркүйекке жоспарланған шабуылы майданның жағдайына және майдан шебіндегі дезорганизацияға байланысты кейінге қалдырылды. 22-бригаданың аман қалғандары ауылды негізінен пулеметшілер ұстап тұрғанын хабарлады және түнгі шабуылды ұсынды, оған дайындық ретінде Делвилл Вудтың шығыс шетіне кешкі сағатта шабуыл жасалды. Шабуыл Хоп аллеясының солтүстігіндегі ормандағы шетке жетті, үздіріссіз неміс артиллериялық атысына қарамастан. 6 қыркүйектің таңғы сағаттарында Гинчиге тағы бір шабуыл басталды, бірақ қараңғыда бағытын жоғалтты. Сағат 05:30-да екінші шабуыл жасалды. Тегіс лайға қарамастан, шабуылдаушылар ауылдың батыс шетіне жетті, бірақ ауылдың қиратылған жерлеріндегі тығырылған неміс пулеметтерінен жақын қашықтықта тоқтатылды. Гинчи мен Делвилл Вуд арасындағы шабуылдар Пилсен-Лейннен ілгері жылды, бірақ кейбір алдыңғы отрядтар Гинчиден жасалған қарсы шабуылмен кері қайтарылды. Сағат 14:00-де тағы бір бомбалаудан кейін британдықтар Гиллемонт–Гинчи жолынан, жаяу әскерлердің қозғалысын қамтамасыз ететін артиллериялық жарықтандырудан кейін ауылға шабуыл жасады, бірнеше тұтқынды алды, бірақ неміс қарсы жарықтандыруымен тоқтатылды, сағат 16:30-да шабуыл жасады және бастапқы шепке кері итерілді. 7-дивизия командирі дивизияның тағы бір күш-жігерге қабілетсіз екенін хабарлады және 7 қыркүйекте Гинчиге шабуыл жасалмады. Делвилл Вудтың соңғы бөлігін басып алуға әрекет жасалды, оқ-жарақ гранатасымен жарықтандырылды, бірақ шабуыл сәтсіз аяқталды. XIV корпусының оң жағында 56- (1/1-Лондон) дивизиясы 9 қыркүйекте сағат 16:45-те шабуыл жасады. 169-бригаданың батальоны Лез Вудтың оңтүстік-шығысынан Луп траншеясына қарай жылды, Комбс шатқалы бойында қорғаныс флангын құруға тырысты. Неміс артиллериясы мен пулемет атысы батальонды кері шегіндірді; күштерді толықтыру үшін тағы бір батальон жіберілді, бірақ неміс артиллериялық атысы мен қараңғыда өтуге сағат 23:00-ге дейін уақыт кетті. Лез Вудтың ішінде шабуылдаған батальон Комбсқа апаратын батқан жолдан тыс неміс шебін басып алып, Було Вудтағы Гиллемонт–Морваль жолына дейін солтүстік-батысқа жылды және бекінді. 168-бригада Лез Вуд–Гиллемонт жолының оңтүстігінен оң жақ флангын бұрып, Лез Вудтан Квадрилатералға дейінгі неміс шебіне жетуді көздеді. Оң жақ батальоны жарықтандырумен бірге жылды және сол жақ батальонына қарсы оқ-жарақ атысы жасалғанға қарамастан, алға жылды, оң жақтағы компания ғана Лез Вуд–Гинчи жолындағы алғашқы мақсатына жетті. Оң жақтағы батальон жарықтандыру алға жылғанда сағат 17:25-те соңғы мақсатына, Квадрилатералдан Було Вудқа дейінгі неміс траншеясына қайтадан шабуыл жасады. Көптеген шығындарға қарамастан, мақсатқа жетіліп, бекітілді, 169-бригаданың сол жағымен байланыс орнатылды және Морвальға қарай барды. Алыстан неміс жаяу әскерінің шағын топтары Льюис пулеметтерімен ұсталды және қуып шығарылды. 1-11 қыркүйек 1916 жылғы ауа райы күні жаңбыр мм °F 10.0 72°–52°– 20.0 75°–52°жел 347 2°–50°– 42 56 6°–52°жаңбыр 50.0 63°–54°көңілсіз 60.0 70°–52°көңілсіз 70.0 70°–54°жақсы 80.0 70°–55°жақсы көңілсіз 95 75°–57°– 101 68°–57°көңілсіз 110.1 66°–54°көңілсіз Сол жақ батальон Гинчидің оңтүстік-шығысындағы неміс позицияларынан атысқа ұшырады және Квадрилатералға шабуыл тоқтатылды. Квадрилатералдың әуеден барлауы...

British attacks on Ginchy began on 3 September in the XV Corps area, when the 22nd Brigade of the 7th Division advanced eastwards, on a line from Waterlot Farm north to Delville Wood on the Guillemont–Longueval road, the objective being Ginchy Telegraph, site of an old semaphore station on the highest ground east of the village. The ground over which the attack was to pass was overlooked by Ale Alley and Hop Alley, German positions at the east end of Delville Wood. Bombers from the 91st Brigade and part of the 22nd Brigade attacked the German positions on the northern flank five minutes before zero, with support from a 24th Division battalion on the left. The British bombardment increased at 10:25 a. m. and at 11:20 a. m. became intense. A creeping barrage was arranged to begin at zero hour (noon) and dwell for five minutes, so that the infantry could close up to the German front line away, then creep forward in three lifts through Ginchy. The bombers advanced towards Hop Alley at 11:55 a. m. but smoke from their fumite grenades alerted the Germans and the 24th Division battalion attacked late, after it received contradictory orders. The eastern edge of Delville Wood up to Hop Alley was captured but the German defenders pinned down the rest of the attacking force, when it tried to advance by moving in the open and by bombing along trenches. At noon the main attack began and the right hand battalion advanced into the south of Ginchy out of view, as the left hand battalion was caught in flanking fire by the German machine guns in Ale Alley. Part of the battalion got into the north end of Ginchy and also disappeared, while the rest occupied the southern part of Beer Trench or dug in short of Hop Alley. A supporting company got a few men into the orchards north west of Ginchy and were joined by part of another battalion, originally intended to occupy Ale Alley as a defensive flank. On the right flank it was reported at 3:50 p. m. that the far side of the village had been reached and the eastern and south eastern outskirts were being consolidated. Germans in the north end of the village then worked round the open left flank and counter attacked, pushing the survivors back to Porter Trench, except for a party which held on to a position on the Guillemont road, at the boundary with XIV Corps. A new attack at 5:00 p. m. on the northern flank, from Pilsen Lane against Hop Alley was ordered at 2:15 p. m. and extended south to recapture Ginchy, when it was seen to have been lost. The attack in the north failed, apart from some troops reaching the left side of Hop Alley and that on Ginchy was stopped by artillery and machine gun fire at Stout and Porter trenches, where the survivors of the original attack were holding on. Heavy and accurate German artillery fire had begun twenty minutes after zero hour and cut communication with the attacking battalions. Contact aircraft reported seeing flares in the village but received no response when more flares were called for. The 7th Division called on corps headquarters for another bombardment by heavy artillery at 6:50 p. m. and the divisional commander Major General Herbert Watts, requested the use of the 20th Brigade for another attack. Lieutenant General Henry Horne, the corps commander referred this to Fourth Army headquarters, because the brigade was being conserved for the big attack planned for mid September. Eventually the 20th Brigade was committed to hold the line and the 22nd Brigade ordered to attack again, despite its losses and disorganisation, until a patrol revealed that the Germans had infiltrated a large number of infantry in the village. The attack was cancelled and the 20th Brigade moved up by lorry to Mametz, to take over from Stout and Porter trenches to Delville Wood, ready to reinforce troops in Ginchy or to wait until morning to renew the attack, the attempt eventually taking place next day at 8:00 a. m.

The 20th Brigade attackers quickly occupied Ginchy, came under massed shrapnel shell and machine gun fire and was soon pushed back to ZZ, Porter and Stout trenches, west and south west of the outskirts. The corps commander postponed another attack until 5 September, when a surprise attack was to be attempted. Further north the attack from Delville Wood began at 2:00 p. m. but made no progress beyond Ale Alley and Hop Alley; a later attempt on Hop Alley from Pilsen Lane also failed, the troops being pinned down in shell holes until dusk. The 20th Brigade attack intended for 5 September was postponed, due to the state of the ground and disorganisation in the front line. Survivors from the 22nd Brigade reported that the village was held mainly by machine gunners and recommended a night attack, for which a preliminary attack on the eastern fringe of Delville Wood, was made in the late afternoon. The attack reached the edge of the wood to a point north of Hop Alley, despite continuous German artillery fire. In the early morning of 6 September, another attack on Ginchy began but lost direction in the dark. A second attack was made at 5:30 a. m. Despite deep mud the attackers reached the western outskirts of the village, before being stopped by German machine gun fire at close range, from hides in the débris of the village. Attacks between Ginchy and Delville Wood pushed forward from Pilsen Lane, where some of the advanced parties were then pushed back by a counter attack from Ginchy. After another bombardment at 2:00 p. m. the British attacked from the Guillemont–Ginchy road, behind a creeping barrage and reached the village, taking a number of prisoners, before being cut off by a German counter barrage, attacked at 4:30 p. m. and pushed back to the original front line. The 7th Division commander reported that the division was incapable of another effort and no attack on Ginchy was made on 7 September. An attempt was made to capture the last part of Delville Wood, behind a rifle grenade barrage which was repulsed. On the right of XIV Corps, the 56th (1/1st London) Division attacked on 9 September at 4:45 p. m. A battalion of the 169th Brigade advanced from the south east of Leuze Wood towards Loop Trench, to establish a defensive flank along the Combles ravine. German artillery and machine gun fire forced the battalion back; another battalion was sent forward as reinforcements but took until 11:00 p. m. to find its way through German artillery fire and the dark. A battalion attacking from inside Leuze Wood, managed to capture the main German line beyond the sunken road into Combles at Bouleaux Wood, then advance north west to the Guillemont–Morval road, south east of the Quadrilateral and dig in. The 168th Brigade advanced to the north east, from south of the Leuze Wood–Guillemont road by pivoting on its right flank, intending to reach the German line from Leuze Wood to the Quadrilateral. The right hand battalion hugged the barrage and reached its first objective easily about forward, despite small arms raking the left flank battalion and only the company on the right reaching its first objective on the Leuze Wood–Ginchy road. The battalion on the right advanced again, when the barrage began to move forward at 5:25 p. m. to the final objective, at the German trench from the Quadrilateral to Bouleaux Wood. Despite many losses the objective was reached and consolidated, touch being gained with the left of the 169th Brigade and patrols pushed forward towards Morval. Small parties of German infantry were engaged by Lewis gun fire in the gloom and driven off. +Weather(1–11 September 1916)DayRainmm°F 10.072°–52°– 20.075°–52°wind 3472°–50°– 42566°–52°rain 50.063°–54°dull 60.070°–52°dull 70.070°–54°fine 80.070°–55°finedull 9575°–57°– 10168°–57°dull 110.166°–54°dull
The left battalion was pinned down by fire from German positions south east of Ginchy and the advance to the Quadrilateral stopped. Air reconnaissance of the Quadrilateral which lay in dead ground, had shown that its outer belt of barbed wire had been cut by the British artillery but not wire covered by long grass for behind. A second attempt lost direction and veered to the right, as German artillery fire and a thick mist at sunset cut off the attacking troops from communication to the rear. Troops had been brought forward to form a defensive flank on the left and after dark a battalion was sent to link the line left from the Quadrilateral, erroneously believed to have been captured, to Ginchy where troops of the 16th (Irish) Division were thought to be. The advance began at 12:15 a. m. but also got lost in the dark and mist. The German defence collapsed into confusion, with one party attacking the British from behind. As dawn broke some of the battalion found that they were at the trench south east of the Quadrilateral. The two 16th (Irish) Division brigades began the attack tired and worn down, after earlier attacks while attached to the 5th Division and 20th Division. The two attacking battalions of the 47th Brigade on the right flank were held back for two minutes after zero hour for a final hurricane bombardment. The 48th Brigade on the left attacked on schedule, which brought down a German counter barrage. The battalions of the 47th Brigade were stopped by close range machine gun fire, most of the British bombardment having fallen on the German second line. Further attempts to advance with reinforcements also failed. North of the 47th Brigade, the battalion on the right side of the 48th Brigade was also stopped but wheeled, forced back the Germans in the vicinity and pressed on. The brigade advanced either side of the Guillemont–Ginchy road, against slight opposition and reached the first objective along Hans Crescent, on the western outskirts of Ginchy at 5:00 p. m. Two battalions leap frogged through at 5:25 p. m. and took the village and 200 German prisoners, the rest withdrawing towards Flers and Lesbœufs. Some of the Irish pursued the Germans, until they were recalled, to consolidate a defensive line around the eastern outskirts of Ginchy. Engineer field companies built a strongpoint on the road to Lesbœufs and one at the XIV Corps–XV Corps boundary on the Delville Wood road. On the right of XV Corps, an attack by 164th Brigade of the 55th Division captured the east end of Delville Wood and took Hop and Ale alleys but failed to hold them against German artillery and machine gun fire. A camouflaged trench had been taken to be the objective for a few moments, causing a delay which proved disastrous. After advancing to within of Hop Alley, the few survivors withdrew to Pilsen Lane. Several German counter attacks were made in the evening and repulsed.

Әуе операциялары

6 шілде күні кешке 9-шы эскадрильяның бақылаушысы неміс әскерлерінің Гинчиге қарай жылжығанын байқады және оларға автоматтан атылды, бірақ артиллериялық отқа шақыру жауапсыз қалды. Кейін тағы да көп әскерлер көрінді және артиллериямен шабуылға түсті, тұтқындар кейіннен батальонның жартысынан астам адамның қаза тапқанын мәлімдеді. 22 шілдеде 9-шы эскадрильяның бақылаушылары Гинши маңында жаңа қазбалар байқалғанын хабарлады, бұл Комбльден Гьедекурға дейінгі бекініс желісінің бір бөлігі еді. 18 тамызда британдық артиллериялық от Гинчиге бағытталды, бұл да 9-шы эскадрильяның күшімен жасалды. 3 қыркүйекте 3-шы эскадрильяның Гинши үстінен барлау рейсі неміс жаяу әскерінің көп саны жоқ екенін хабарлады, ұшаққа оқ атылмады және жиналған денелер неміс әскерлерінің қаза болғандары деп есептелді. Тағы бір ұшақ шабуыл кезінде ұшып, британдық жаяу әскердің сағат 13:00-де ауылға кіргенін байқады, содан кейін олардың Гинши орталығы арқылы шығыс жаққа қарай жылжығанын көрді. Ауылдың солтүстігіндегі неміс әскерлері мен Лагер-Лейннен төмен қарай жылжыған басқа да әскерлер ұшақтан автоматтан атылды, сонымен қатар артиллериялық отты сымсыз байланыс арқылы сұрады және неміс позицияларына түскен снарядтарды бақылады. Сағат 14:40-та британдық әскерлер Гиншидің шығыс шетінде көрінді, бірақ ертерек байқалған неміс әскерлері сағат 15:00-де қарсы шабуылға өтіп, британдық артиллерияның отына қарамастан, ауылды батыс шетіне дейін қайтарып алды. 9 қыркүйекте Гиншиге соңғы шабуыл кешкі уақытта тұманды ауа райында басталды, 9-шы эскадрильяның үш ұшағы аймақта байланыс патрулінде болды және шабуылдың барысы туралы хабарлады.

Германияның 1-ші армиясы

4-Бавария дивизиясы сол жақ шекарасын Лонгваль-Флерс жолына жылжытты, ал 56-шы (1/1 Лондон) дивизиясы 88-ші жаяу әскер полкін резервке алды, ол Гинчидегі 35-ші фюзилер полкін (FR 35) нығайту үшін қолжетімді болды, ол ауылдың батыс шетін I батальон FR 35 және I батальонның бір бөлігімен, IR 88-ге дейін 3 қыркүйекте британдық шабуылға дейін ұстап тұрды. Екі батальонның бір бөлігі Пинт-Тренчтен сағат 15.30-да шабуылға шықты, I батальон, IR 88 және III батальон, FR 35 ауылдың оңтүстігінен оңтүстік-шығыс бұрышына дейін баяу жылжыды. Екі полк элементтері кешкі сағат 6-да қайтадан шабуыл жасады және қолға-қол соғысып, ауылдың қалған бөлігін қайтадан басып алды, бірақ оңтүстік-батысқа қарай IR 76-мен байланыса алмады, ол Гильмоннан ығыстырылды. Британдық шабуыл таңғы сағат 8:00-де неміс артиллериясына сигналдар жауапсыз қалғаннан кейін, шағын қарулы оқпен тойтарылды және I батальон, FR 35 батыста Делвилл Вудты қорғауда көптеген зардап шекті. 6 қыркүйекте британдық шабуыл Гинчиге еніп, бірнеше тұтқынға алды, содан кейін сағат 16.30-да III батальон, IR 88 және I батальон, 24-ші резервтік дивизияның 104 (RIR 104) резервтік жаяу әскер полкі, күшейту ретінде келген, кері тартты. Келесі күні салыстырмалы түрде тыныш болды және 5-Бавария дивизиясы 56-шы (1/1 Лондон) дивизиясын алмастыруды бастады, Баварияның 19-шы жаяу әскер полкі (BIR 19) Гинчи қорғанысын қабылдады, тұрақты бомбалаудың салдарынан ауылдағы жағдайды білмеуден туындаған шатасудың ортасында. 8 қыркүйекте I батальонның I R 88 әскерлері Entenschnabel (Duck's Bill) -де, Делвилл Вуд пен Гинчи арасындағы бұрынғы шалғынды жерде Trommelfeuer (барабан оты) астында қалды, ол ауаға саздың жоғары көтерілуіне себеп болды. Терең қазу кезінде британдық мәйіттер табылды, олардың ыдырауы ауаны ластады; британдық денелер неміс қорғанысының алдына, ал неміс денелері снарядтардың тесіктеріне тасталды. Гинчиден оңтүстік-батысқа қарай 111-ші дивизияны 7/8 қыркүйекте 5-ші бавариялық дивизияның сол жағында XII резервтік корпустың 185-ші дивизиясы алмастырды. Loop Trench қорғанысын III батальон, RIR 28 жүргізді, оны II батальонның бір бөлігі және I батальон, IR 65 (оңтүстікке қарай, Комблді қорғауға) күшейтті. III батальонның бір бөлігі Лейзе мен Було ормандарында басып алынды, оны I батальонның бір бөлігі, RIR 28 күшейтті және кейбір жерлер қайтадан басып алынды; IR 161 жаяу әскер полкімен (IR 161) байланыс уақытша жоғалды. IR 161 сол жақ фланкі британдық шабуылдан қиратылды және IR 65-тен келген күшейтулер тек Було Вудтың солтүстік-батысына қарай темір жолға жетуге мүмкіндік алды. Гинчиден Дельвиль ордына дейінгі аймақты 5-Бавария дивизиясы ұстады, I батальон, BIR 19 Гинчиден батысқа қарай Delville Wood және II батальон, BIR 19 қолдау көрсетті; 185-дивизиямен байланыс патрульдер арқылы сақталды. Гинчиден оңтүстік-шығысқа қарай I батальонның сол жағы өз орнын ұстады, бірақ артқы жағымен байланыс жоғалды. Дельвиль орманына қарсы британдық шабуыл жеңілді, бірақ Гинчидегі рота оңтүстіктен айналып өтілді және II батальонның бір бөлігі де кері шегінді. II батальонның ауылдың солтүстігінен сағат 18.20-да және 21.00-де қарсы шабуылға түсу әрекеттері сәтсіз аяқталды, әскерлер екінші шабуыл кезінде қараңғыда жоғалып кетті. Келесі күні таңғы сағат 7:25-те III батальон, BIR 19 Ginchy–Lesbœufs жолы бойында "қатты бомбалау" астында шабуыл жасады және Гинчиге жетпей тоқтатылды. Батальон штаб-пәтеріне хабар түске дейін жетті. III батальон, BIR 19 кейін қайтадан қарсы шабуыл жасады, онда көптеген артиллерия мен пулемет атысы болды; батальонның бір бөлігі Гинчиге еніп, олар басып қалды.

The 4th Bavarian Division moved its left boundary to the Longueval–Flers road and the 56th (1/1st London) Division withdrew Infantry Regiment 88 (IR 88) into reserve, which became available to reinforce Fusilier Regiment 35 (FR 35) in Ginchy, which held the western edge of the village with I Battalion FR 35 and part of I Battalion, IR 88, until forced back by the British attack on 3 September. Parts of both battalions counter attacked from Pint Trench at 3:30 p. m. as parts of I Battalion, IR 88 and III battalion, F R 35 advanced slowly through the south of the village to the south eastern corner. Elements of both regiments attacked again at 6:00 p. m. and after hand to hand fighting recaptured the rest of the village but were not able to link with IR 76 to the south west, which had been forced out of Guillemont. A British attack at 8:00 a. m. was repulsed by small arms fire, after signals to the German artillery went unanswered and I Battalion, F R 35 had many casualties defending Delville Wood to the west. On 6 September, the British attack got into Ginchy and took a number of prisoners, before being forced back out by a counter attack at 4:30 p. m. by III Battalion, I R 88 and I Battalion, Reserve Infantry Regiment 104 (RIR 104) of the 24th Reserve Division, which had arrived as a reinforcement. Next day was relatively quiet and the 5th Bavarian Division began to relieve the 56th (1/1st London) Division, Bavarian Infantry Regiment 19 (BIR 19) taking over the defence of Ginchy amid considerable confusion caused by ignorance of the situation in the village, which had disappeared due to the effect of constant bombardment. On 8 September, the men of I Battalion, I R 88 at the Entenschnabel (Duck's Bill), a former meadow in the area between Delville Wood and Ginchy, were subjected to Trommelfeuer (drumfire) which sent plumes of mud high into the air. Digging in deeper revealed British corpses, whose decomposition fouled the atmosphere; British bodies were thrown forward of the German defences and German ones thrown into shell holes behind. South west of Ginchy, the 111th Division had been relieved by the 185th Division of the XII Reserve Corps on 7/8 September, on the left of the 5th Bavarian Division. Loop Trench was defended by III Battalion, RIR 28 which was reinforced by part of the II Battalion and I Battalion, IR 65 (in line to the south, defending Combles). Part of III Battalion was overrun in Leuze and Bouleaux woods, which was reinforced by part of I Battalion, RIR 28 and some ground was recaptured; contact with Infantry Regiment 161 (IR 161) towards Ginchy was lost temporarily. The left flank of IR 161 had been "demolished" by the British attack and reinforcements from IR 65, were only able to reach the railway north west of Bouleaux Wood. The area from Ginchy to Delville Wood was held by the 5th Bavarian Division, with I Battalion, BIR 19 from Ginchy to trenches west to Delville Wood and II Battalion, BIR 19 in support; touch with the 185th Division was maintained by patrols. The left of I Battalion, south east of Ginchy held its ground, although contact with the rear was lost. Opposite Delville Wood, the British attack was defeated but a company in Ginchy was rolled up from the south and part of II Battalion was also pushed back. Attempts by the II Battalion to counter attack from north of the village at 6:20 p. m. and 9:00 p. m. failed, the troops getting lost in the dark during the second attack. Next day at 7:25 a. m., the III Battalion, BIR 19 counter attacked along the Ginchy–Lesbœufs road into a "terrible bombardment" and was stopped short of Ginchy. A report took until nightfall to reach the battalion headquarters. III Battalion, BIR 19 then counter attacked again into massed artillery and machine gun fire; part of the battalion penetrated Ginchy, where they were overwhelmed.

Талдау

Мұрагер Руппрехт кейін Гиншидегі шатастықтың себебі ауылды қорғауға жауапты екі дивизияның болуы екенін жазды. Қорғаушылардың тез арада алмастырылуы және дивизия шекарасында ұйымдастырудың болмауы британдық батальонға кішігірім топтарда неміс бөлімшелері арасындағы саңылау арқылы жол табуға және 5-ші бавариялық дивизияның қанатын айналып өтіп, оны кері шегінуге мәжбүрлеуге мүмкіндік берді. Қарсы шабуылдар сәтсіз аяқталды, өйткені ағылшындар Гиншиді аз күшпен қорғады, бірақ ауылдың шетінде орналасқан көптеген пулеметтер неміс қарсы шабуылдарын ауылға жетпей тоқтатты. Соңғы әрекет 11 қыркүйекте сәтсіз аяқталып, Баварияның 19-шы жаяу әскер полкі 884 сарбазды жоғалтты. Қыркүйектегі франко-британдық шабуылдар неміс қорғанысында дағдарыс тудырды және 5-6 қыркүйекке қарай көптеген неміс жаяу әскерлерінің төзімділігі таусылды. Төртінші армия 15 шілдеден 14 қыркүйекке дейін майданға қарай 82 000 адамдық шығынмен алға жылжыды, бірақ Гиншиден солтүстікке қарайғы жерді басып алу британдықтарға Лейзе Вудтан Дельвиль Вудқа дейінгі тағы бір биіктікті берді, ол неміс үшінші позициясын қарап тұрды. 11 қыркүйекте Галлвиц, егер осы үдеріс жалғасса, Германияда адамдар мен жабдықтар бітіп қалуы мүмкін екенін және британдық ауыр артиллериясы неміс артиллериясын жоятынын жазды. Флерстегі 4-ші бавариялық дивизия Гиншинің жоғалуы Флерстен Мартинпуишке дейінгі аймақты шабуылға ұшырағанын хабарлады. Британдық және француз тұтқындары соңғы шабуылдарда неміс артиллериясының атысы тым кеш басталғанын және шабуылдар немістерді әлі де укрытияда, жерде жасырынып отырғанда ұстап алғанын, сондай-ақ одан әрі орналасқан әскерлерді де басып алғанын айтты. Приор және Уилсон жазғандай, Гильмонт ақырында жақсартылған тактиканы қолданып тұтқынға алынды, бірақ 7-ші дивизия Гинчиге жеткілікті күшпен шабуыл жасамады, қыркүйек айының ортасында жоспарланған үлкен шабуылға әскерлерді жаңартпақ болды. Басып алынған жерді тазалауға жеткілікті көңіл бөлінбеді, ауылдың жертөлелерінде жасырылған неміс әскерлері назардан тыс қалды және артиллерия фланктан атып жатқан неміс пулеметшілерін басып тастай алмады. Сол шабуыл қайталанып, 7-ші дивизия 16-шы (Ирландиялық) дивизиямен алмастырылды, ол ауа райы нашарлап, жаңбыр жерді сазға айналдырған кезде қатарға шықты. Гильмон құлағаннан кейін және алты батальон (әлсірегенімен және шығынға ұшыраған болса да) бұрынғы екі батальонның орнына Гинчиге оңтүстіктен шабуыл жасау мүмкін болды. Бір сәтке немістер Гиншиде қолдаусыз қалды, ирландтар бұрынғы шабуылдарға қарағанда екі есе көп далалық артиллериямен шабуыл жасап, екі сағат ішінде ауылды басып алды. 7-ші дивизия тарихында Чарльз Аткинсон, артиллерия мен оқ-дәрінің көп болуына қарамастан, Гинчиге жасалған шабуылдарды қанағаттандырмайтын деп атады. 31 тамыздағы үлкен неміс қарсы шабуылынан кейін Дельвиль орманындағы ұрыстар дивизияны әлсіретті; орманның жоғалған бөліктерінің кейбіреулері қайтадан басып алынбады, бұл немістерге батыстан және солтүстіктен Гинчиге қарсы шабуыл жасауға қолайлы жағдай жасады. Аткинсон ауыл үшін күрес солтүстікке қарай Гильмонтқа шабуыл жасаған әскерлердің сол жақ қанатын жауып, сол аймақтағы неміс күштерін сіңіріп алды деп мәлімдеді. 7-ші дивизия "ұсақтап" қолданылды, ал кең майданға бағытталған шабуыл сәтті болуы мүмкін еді. Жақсы даярлықтан өтпеген, тәжірибесіз сержанттар басқарған әскерлерді демалуға уақыт болмады және соңғы қосымшадан келген көптеген сарбаздардың "оқ ату шеберлігі" жеткіліксіз болды. Дж. П. Харрис 15 шілде мен 14 қыркүйек аралығындағы британдық күш-жігерді "таралу" деп сипаттады және бөлшектік шабуылдардың көптігі, негізінен, Хейгтің басқаруының сәтсіздіктерін көрсетеді. Ол британдықтар француз және неміс армияларындағыдай армиялық топтық басқару деңгейін құра алған болар еді деп ойлады. Британдық әдістер мен нәтижелерді сынға алғанмен, Харрис немістер үшін жағдайдың нашар екенін атап өтті, олар британдық артиллериясымен шайылып, "әр жерде" Корольдік әуе корпусының (RFC) бақылаушыларының бағытын алды. Неміс әскерлері 15 шілде мен 14 қыркүйек аралығында британдықтардың тоқсан шабуылдарына қарсы жетпіс қарсы шабуыл жасады, олардың көпшілігі қымбатқа түсті, тым жиі болды және маңызды емес мақсаттарға әскерлерді ысырап етті. 2005 жылы Джек Шелдон Гиншиді қорғаудың ең жақсы неміс полктерін құлдырауға жеткізгенін жазды. 88-ші жаяу әскер полкінің 10-шы ротасының командирі 5 қыркүйекте батальон командиріне рота шығарылмаса, салдарына жауапты бола алмайтынын хабарлады. Есеп батальон командирімен мақұлданды және жіберілді, бірақ рота 6 қыркүйекте Гиншиде қарсы шабуыл жасауға міндетті болды, содан кейін алмастырылды. Сол кезде Жоффр мен Фоштан түскен сынға және содан бері жазушылар мен тарихшылардан түскен сынға қарағанда, британдықтар осы кезеңде тым тар майданға шабуыл жасады, бұл немістерге тактикалық артықшылық берді, Дадли Уорд 56-шы (1/1-ші Лондон) дивизия тарихында кең майданға шабуыл жеткілікті күшпен жасалмаса, бекер екенін атап өтті, өйткені әскерлер кері оқтан қашып, қорғаныстағы саңылаулар арқылы өтіп, неміс жаяу әскерлерін айналып өтеді, олар оларды күшін толықтырудан және жабдықтаудан алды.

Crown Prince Rupprecht wrote later that the confusion in Ginchy had been caused by two divisions having responsibility for the defence of the village. The hurried relief of the defenders and lack of organisation at the divisional boundary, enabled a British battalion to find its way in small groups through a gap between German units and get round the flank of the 5th Bavarian Division, forcing it to withdraw. Counter attacks were said to have failed, because the English (sic) had defended Ginchy with few men but many machine guns, dug in around the fringes of the village, which stopped the German counter attacks short of the village. A final attempt failed on 11 September, leaving Bavarian Infantry Regiment 19 with losses of 884 men. Franco British attacks in September caused a crisis in the German defence and by 5 to 6 September, many German infantry units were at the end of their endurance. It had taken the Fourth Army from 15 July to 14 September to advance on a front and cost 82,000 casualties but capture of the ground north of Ginchy gained the British another of the crest from Leuze Wood to Delville Wood, which overlooked the German third position for , from Delville Wood to Mouquet Farm. On 11 September, Gallwitz wrote that if the process continued, Germany would run out of men and equipment and that the British heavy guns were destroying the German artillery. The 4th Bavarian Division at Flers, reported that the loss of Ginchy exposed the area from Flers to Martinpuich to attack. British and French prisoners had said that in the recent attacks, German artillery fire had begun too late and that attacks had caught Germans while they were still under cover in dugouts and also managed to overrun troops further back, held ready to counter attack. Prior & Wilson wrote that Guillemont had eventually been captured, using improved tactics but that the 7th Division attacked Ginchy with insufficient weight, seeking to keep troops fresh for the big offensive planned for mid September. Insufficient attention was paid to mopping up captured ground, German troops hiding in village cellars were overlooked and the artillery failed to suppress German machine gunners firing from the flanks. The same form of attack was repeated until the 7th Division was relieved by the 16th (Irish) Division, which moved into line just as the weather deteriorated and rain turned the ground to mud. It was possible to attack Ginchy from the south once Guillemont had fallen and six battalions (albeit tired and depleted by losses) attacked instead of two in previous attacks. A stroke of ill luck left the Germans in Ginchy unsupported, when the Irish attacked with twice as much field artillery than the previous attacks and took the village in two hours. In the 7th Division history, Charles Atkinson, called the attacks on Ginchy most unsatisfactory, despite having plenty of artillery and ammunition in support. The fighting in Delville Wood in the aftermath of the big German counter attack of 31 August had depleted the division; some of the lost ground in the wood had not been recaptured, which left the Germans well placed to enfilade attacks towards Ginchy from the west and north. Atkinson claimed that fighting for the village covered the left flank of the troops further south attacking Guillemont and absorbed German reinforcements in the area. The 7th Division had been used in "driblets", when a co ordinated attack on a broader front may have succeeded. There had been insufficient time to rest troops, who were poorly trained, led by inexperienced NCOs and the "musketry" of many of the men from recent drafts was inadequate. J. P. Harris described British efforts between 15 July and 14 September, a "dissolution" and that the large number of piecemeal attacks demonstrate a failure of command, primarily by Haig. He suggested that the British could have established an army group level of command, similar to those in the French and German armies. Despite criticism of British methods and results, Harris noted that things were worse for the Germans, who were deluged by British artillery, directed by "ubiquitous" Royal Flying Corps (RFC) observers overhead. German troops made seventy counter attacks against ninety British attacks from 15 July to 14 September, most of which were costly failures, were too frequent and wasted troops on insignificant objectives. Jack Sheldon wrote in 2005, that the defence of Ginchy had driven some of the best German regiments close to collapse. The commander of the 10th Company, Infantry Regiment 88 wrote a report to the battalion commander on 5 September, that if the company was not withdrawn, he could not answer for the consequences. The report was endorsed and forwarded by the battalion commander but the company was required to counter attack at Ginchy on 6 September, before being relieved. In contrast to the criticism from Joffre and Foch at the time and by writers and historians since, that the British in this period conducted too many narrow front attacks, which conceded a tactical advantage to the Germans, Dudley Ward in the 56th (1/1st London) Division history, noted that broad front attacks were futile when delivered with insufficient weight, since troops edged away from return fire and moved through gaps in defences, bypassing German infantry who could cut them off from reinforcements and supplies.

Шығындар

7-12 қыркүйек аралығында Баварияның 19-шы жаяу әскер полкі Гинчиді қорғауда 884 сарбазын жоғалтты. 1-10 қыркүйек аралығында 16-шы Ирландия дивизиясы 4330 адамдық шығынға ұшырады және Фландриядағы Екінші армияға жіберілді. 23 тамыздан бастап 7 қыркүйекке дейін 7-дивизия 3800 адамдық шығынға ұшырады. 24-ші дивизия тамыз айының соңынан бері шамамен 2000 адамдық шығынға ұшырады.

Кейінгі операциялар

Шабуылдар Гиллемонт-Комблз және Гиллемонт-Гинши жолдарынан Гинши-Морвал жолының суға батқан бөлігіндегі төртбұрышты траншеяға жету үшін жасалды, бұл 15 қыркүйекке жоспарланған үлкен шабуыл алдында Төртінші армияның алдын ала мақсаттарының бірі болды. 16-шы (ирланд) дивизиясы 9-10 қыркүйек түнінде Гинчидегі британдықтардың ұстанымы нығайып, Гинчиге баратын жол бойындағы Лейзе Вуд шетінен Гвардия дивизиясымен алмастырылды. Келесі күні 56-шы (1/1-ші Лондон) дивизиясы таңғы сағат 7:00-де Леуз Вудтан оңтүстік-шығысқа шабуыл жасады, бірақ Луп траншеясынан және Комблске дейінгі су астында қалған жолдан автоматтық оқпен тоқтатылды; сағат 15:00-де екінші рет те сәтсіз болды. Операциялар Гинчи телеграфын және Гинши-Морвал жолындағы төртбұрышты, Гинши-Морвал тіктелігінің жоғарғы жағында басып алу үшін басталды. Було орманынан төртбұрышқа бомбалауға жасалған әрекет те неміс автоматтарының отына қарамастан сәтсіз аяқталды. 5-ші дивизияның бригадасы 56-шы (1/1-ші Лондон) дивизиясының бөлімшелерін босатуға кірісті және Гвардия дивизиясы Гинчиді қайтадан басып алудың неміс әрекеттерін жеңді. Гвардия дивизиясы 12 қыркүйекте таңғы сағат 6:00-де Морваль жолы бойында Гинчи телеграфына шабуыл жасады, ал 56-шы (1/1-ші Лондон) дивизиясы қайтадан төртбұрышқа қарай шабуылдады, сонымен қатар 6-шы дивизия 56-шы (1/1-ші Лондон) дивизиясының сол жақ және Гвардия дивизиясының оң жақ қанатын босата бастады. Келесі күні 6-шы дивизия Лейзе Вудтан Гинчидің шетіне дейін басып алды және оңтүстік-батыстан төртбұрышқа шабуылдап, машиналы оқпен тоқтатылуға дейін Лейзе Вуд-Гинчи жолына жетті. Сағат 18:00-де екінші рет жасалған әрекет екі батальонның 521 адам зардап шегуімен сәтсіз аяқталды. Гиншидің солтүстік шетіндегі Гвардия дивизиясының шабуылы шепті түзеді, ал қараңғыдан кейін Морвалға баратын жол бойындағы неміс пулемет ұяларына шабуыл жасалды. 14 қыркүйекте 56-шы (1/1-ші Лондон) дивизиясының батальоны Лейзе Вудтың оңтүстігінде Комблс траншеясына параллель жинақтау траншеяларын қазып, 15-22 қыркүйектегі Флерс-Курселет шайқасына дайындық жүргізді. 18 қыркүйекте 6-шы дивизия төртбұрышты басып алды.

Attacks were made from the Guillemont–Combles and the Guillemont–Ginchy roads to reach the Quadrilateral, a rectangular trench on a sunken part of the Ginchy–Morval road, which was one of the preliminary objectives of the Fourth Army, before the big offensive planned for 15 September. The 16th (Irish) Division was relieved by the Guards Division on the night of 9/10 September, from the edge of Leuze Wood along the Ginchy road to Ginchy, as the British hold on Ginchy was consolidated. Next day the 56th (1/1st London) Division attacked south east from Leuze Wood at 7:00 a. m. but was stopped by machine gun fire from Loop Trench and the sunken road into Combles; a second attempt at 3:00 p. m. also failed. Operations began to capture Ginchy Telegraph and the Quadrilateral on the Ginchy–Morval road, at the top of the Ginchy–Morval spur. An attempt to bomb up to the Quadrilateral from Bouleaux Wood also failed in the face of German machine gun fire. A brigade from the 5th Division began to relieve units of the 56th (1/1st London) Division and the Guards Division defeated German attempts to re capture Ginchy. Ginchy Telegraph was attacked by the Guards Division on 12 September at 6:00 a. m. along the Morval road, as the 56th (1/1st London) Division attacked towards the Quadrilateral again and the 6th Division began to relieve the left flank of the 56th (1/1st London) and right flank of the Guards divisions. Next day the 6th Division had taken over from Leuze Wood to the edge of Ginchy and attacked the Quadrilateral from the south west, reaching the Leuze Wood–Ginchy road before being held up by machine gun fire. A second attempt at 6:00 p. m. failed with 521 casualties in the two attacking battalions. An attack by the Guards at the north end of Ginchy straightened the line and an attack after dark was made on German machine gun nests along the road to Morval. On 14 September a battalion of the 56th (1/1st London) Division dug assembly trenches south of Leuze Wood parallel to Combles Trench, preparatory to the Battle of Flers Courcelette (15 to 22 September). The Quadrilateral was captured by the 6th Division on 18 September.