Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон лесбиян және гей орталығы – Лондон қаласының Коукросс көшесі, 67-69 мекенжайында орналасқан лесбиян және гей қауымдастығының орталығы. Ол 1985 жылы Ұлы Лондон Кеңесі (GLC) тарапынан құрылды, ол оның құрылуына үш ширек миллион фунт стерлинг көмектесті. 1984 жылы GLC «Әлемді өзгерту» атты гей құқықтарының хартасын жариялады және сол жазда округтік залда кеңес палатасында бірқатар ашық кездесулер өткізді. Бұл Ұлыбританиядағы сирек ЛГБТ қауымдастық орталықтарының бірін құру үшін жұмыс тобының құрылуына әкелді, бұл орталық 1974 жылы ашылған Эдинбург гей орталығынан кейін, 1981 жылы Блум-стритте ашылған Манчестер гей орталығы және 1976 жылы ашылған Бирмингем лесбиян және гей қауымдастық орталығынан кейін ашылды. Топқа Брайан Кеннеди, Ричард Киркер, Хелен Карр, Хелен Дженкинс, Элисон Уилер, Джейси Квеннелл, Дженнифер Уилсон, Лиза Пауэр және тағы да көптеген адамдар кірді. 1986 жылы GLC таратылғаннан кейін ғимараттың меншік құқығы Лондонның қалдық органына берілді. Орталықтың басқару тобы ғимаратты тағы бес жыл бойы жұмыс істегенмен, сақтандыру компаниясы күш қолданылмағандықтан өтемеуге келіспеген, бірнеше мың фунтты ұрлыққа ұшыраған соң, орталық жабылып, кейін сатылды.
The London Lesbian and Gay Centre was a lesbian and gay community centre located at 67–69 Cowcross Street, London. It was established in 1985 by the Greater London Council (GLC), which donated three quarters of a million pounds to its establishment. In 1984 The GLC published Changing The World – a charter of gay rights and supported a number of open meetings in the council chamber of County Hall during that summer. These resulted in the creation of a working group to create one of the few LGBT community centres in the UK, after Edinburgh Gay Centre which opened in 1974, Manchester Gay Centre on Bloom Street (1981) and the Birmingham Lesbian and Gay Community Centre which had opened in 1976. The group included Brian Kennedy, Revd Richard Kirker, Helen Carr, Helen Jenkins, Alison Wheeler, Jaci Quennell, Jennifer Wilson and Lisa Power amongst many others. With the abolition of the GLC in 1986 ownership of the building was transferred to the London Residuary Body. Although the centre's management team kept the building in operation for another five years, mounting losses, including a robbery of several thousand pounds from the safe which insurers refused to cover because no force had apparently been used, resulted in its closure and subsequent sale.
Оқиғалар
1985 жылдың маусым айында Лондонның Лесбияндық күш-қуат шеруі алғаш рет орталықта аяқталды, ал бір аптадан кейін Лесбиян және Гей Мақтаныш шеруі үшін арнайы бір күндік іс-шара ұйымдастырылды. 1980-жылдардың ортасы мен соңында "Жаңа бастамалар" талқылау/қолдау тобы да Орталықта сенбі күндері кешкі сағат 8-де жиналатын. Бұл топты еріктілер (Джон мен Терри) басқарды, және әр апта сайын өзінің гомосексуалдығын ашып жатқан шамамен 20 адам қатысты. Қатысушылар жоғары қабатта әңгімелесіп, содан кейін төмен қабаттағы барда сусын ішетін. Топтың 1986 жылдың тамыз және қыркүйек айларындағы жиналыстарының күндері мен уақыттарын осы бетке қосылған ЛЛГ&К-ның 1986 жылғы тамыз/қыркүйек айларына арналған іс-шаралар бағдарламасынан көруге болады.
In June 1985, London's Lesbian Strength march ended at the centre for the first time and a week later a special all day event for the Lesbian and Gay Pride Parade was held. The discussion/support group 'New Beginnings' also met at 8 pm on Saturday nights at The Centre in the mid – late 1980s. This group was facilitated by a volunteer couple (John and Terry) and approximately 20 people who were in the early stages of 'coming out' attended each week. Participants would start with a discussion upstairs, and then come back downstairs for a drink at the bar. The dates and times that the group met in August and September 1986 can be seen on the Programme of Events at the LLG&C for August/September 1986 that are included on this page.
Даулар
Орталық тарихындағы маңызды даулардың бірі – SM лесбияндарына орталықты пайдалануға рұқсат беру мәселесі болды. Оған қолдау білдіргендердің арасында сексуалдық еркіндік және адамдардың өзін SM ретінде тану құқығы болды; қарсылық білдіргендер SM-ді қанаушылық деп санады, лесбиянка аналар балаларын осыған ұшыратуы керек емес, ал SM-ді тәжірибелеушілер нацистік киім киіп, осылайша қорлаушы және антисемиттік көзқарастарды танытты. Бұл топтарға бес жылға тыйым салынды. Орталық екінші ұлттық бисексуалдық конференцияға арналған брондауды "қателікпен" қабылдағандықтан, 1985 жылдың сәуірінде оны өткізуге рұқсат берілді. Орталық мүшелері сол жылдың маусым айында БДСМ және бисексуалдық топтарға қатысты тыйымды күштен шығаруға дауыс берді. 1988 жылы Шығыс Сассекс округі кеңесі Ұлттық жастар бюросының жастарға арналған ерікті жұмыс орындарының тізімін қамтитын басылымын мектептерде таратудан тыйым салды, себебі тізімдегі алты ұйым гейлер мен лесбияндық ұйымдарға қатысты болды. LLGC тізімі ерекше дау тудырды, ол "өз жыныстық бағдарына оң көзқарасқа ие" еріктілерді іздеді. Льюис округінің білім беру қызметкері Дж. А. Картер жарнама "гомосексуализмді насихаттаған сияқты" екенін атап өтті.
One important controversy in the centre's history was over whether to allow SM lesbians to use the centre. Arguments in favour included sexual freedom and the right of people to identify as SM; arguments against included that SM was oppressive, that lesbian mothers should not have to expose their children to it, and that SM practitioners wore Nazi clothing and thus were offensive and anti Semitic. The groups were banned for five years. As the booking for the second national Bisexual conference had been accepted "in error" by the Centre, it was allowed to be held there in April 1985. The centre's members voted to overturn the bans on BDSM and bisexual groups in June that year. In 1988, East Sussex County Council banned a National Youth Bureau publication, listing voluntary work opportunities for young people, from distribution in its schools, as six of the listings were for gay and lesbian organisations. Particularly controversial was the LLGC listing, which sought volunteers with a "positive attitude to their sexuality." J. A. Carter, Lewes County Education Officer, noted that the advertisement "seem[ed] to promote homosexuality."