Кіріспе
Крайстчерч қаласының маңы, Жаңа Зеландия.
Early European records name the western area of Woolston as Roimata, meaning teardrop in Māori. To this day some land titles in this area reference Roimata as their location. More recently the name has been revived by the Roimata Community Incorporated Society (Roimata Community Inc.) and Christ Church Roimata (an independent Anglican church), which are geographically and community based organisations actively working in Roimata. Its boundaries are defined as Ensors Road, Brougham Street, Ferry Road and Richardson Terrace. One of the first signs of a growing European community in the Woolston area was the establishment of a Christian church, the Anglican Parish of St John the Evangelist Woolston, which belongs to the Christchurch diocese. The origins of the Parish date back to 1857 when the first Cob Church was built on the current site. In 1882 a new timber church was built. In 1960 the existing concrete Church building was built and dedicated (consecrated 1963). These church buildings are used daily for worship and many other religious and community activities. It is open to the public on Sundays. It is situated on Ferry Road at the eastern end of Woolston Village. The Parish was officially recognised one year after Christchurch was officially recognised as a City in 1856, the same year that the Anglican Diocese of Christchurch was established. St Johns is one of the oldest Anglican parishes in New Zealand. Woolston initially belonged to the Heathcote District. In the 1850s and 1860s, wharves along the Ōpāwaho / Heathcote River were used by small ships to service the area. Before the Lyttelton Rail Tunnel was opened in 1867, all the incoming trade arrived in Ferrymead and was transported through Woolston (along Ferry Road) into Christchurch. The road went from the wharf in Lower Heathcote to what is now the corner of High and Madras Streets. The area became quite industrialised after the tunnel opened. Ferry Road later carried the tramlines to Sumner. Up until early 1870 the area was commonly referred to as Lower Heathcote. At a meeting about the Heathcote Road drain a local store owner, Joseph Harry Hopkins (1837–1910), named the area Woolston after his birthplace Woolston in Southampton, England. On 16 June 1870, in response to a petition to the postmaster general, Julius Vogel, objecting to the post office being called Ferry Road, the name Woolston was gazetted. Woolston became a district in 1882,
Evangelical leader William Orange was born at Woolston in 1889.
Ертедегі еуропалық жазбаларда Вулстонның батыс аймағы Роймата деп аталған, бұл маори тілінде «жас тамшы» дегенді білдіреді. Күні бүгінге дейін осы аймақтағы кейбір жер тіркемелерінде орналасқан жері ретінде Роймата аталынып жүреді. Соңғы кезде Роймата қауымдастығы корпорацияланған қоғамы (Roimata Community Inc.) және Ройматадағы тәуелсіз англикан шіркеуі (Christ Church Roimata) бұл атауды қайта жаңғыртты. Олар географиялық және қоғамдық негізде жұмыс істейтін ұйымдар. Оның шекаралары Энсорс жолы, Брогам көшесі, Ферри жолы және Ричардсон террасасы арқылы белгіленген. Вулстон аймағындағы еуропалық қоғамның өсуінің бірінші белгілерінің бірі – Крайстчерч епархиясына қарасты Сент-Джон Евангелист Вулстон англикандық приходының құрылуы болды. Приходтың тарихы 1857 жылға дейін барып жетеді, сол жылы қазіргі орнында алғашқы Коб шіркеуі салынды. 1882 жылы жаңа ағаш шіркеу салынды. 1960 жылы қазіргі бетон шіркеу ғимараты салынды және (1963 жылы қасиеттелді). Бұл шіркеу ғимараттары күнделікті құлшылық пен көптеген діни және қоғамдық іс-шаралар үшін пайдаланылады. Ол жексенбі күндері жұртшылыққа ашық. Вулстон ауылының шығыс шетінде, Ферри жолында орналасқан. Приход 1856 жылы Крайстчерч ресми түрде қала ретінде танылғаннан кейін бір жыл өткен соң ресми түрде мойындалды, сол жылы Крайстчерчтің Англикандық епархиясы құрылды. Сент-Джонс – Жаңа Зеландиядағы ең көне англикандық приходтардың бірі. Вулстон бастапқыда Хиткотт ауданының құрамына кірген. 1850 және 1860 жылдары Опавахо / Хиткотт өзенінің бойындағы кемежайлар шағын кемелерге қызмет көрсету үшін пайдаланылды. 1867 жылы Литтлтон теміржол туннелі ашылғанға дейін барлық келіп түскен тауарлар Ферримидке жеткізіліп, Вулстон арқылы (Ферри жолы бойымен) Крайстчерчке тасымалданды. Жол Төменгі Хиткотттағы кемежайдан қазіргі Хай және Мадрас көшелерінің бұрышына дейін созылды. Туннель ашылғаннан кейін аймақ өнеркәсіптікке бейімделді. Кейіннен Ферри жолы Самнерге дейін трамвай желілерін жүргізді. 1870 жылдың басына дейін бұл аймақ көбінесе Төменгі Хиткотт деп аталды. Хиткотт жолының дренажы туралы өткен жиналыста жергілікті дүкен иесі Джозеф Гарри Хопкинс (1837–1910) өзінің туған жері Саутгемптондағы Вулстонның атымен бұл аймақты Вулстон деп атады. 16 маусым 1870 жылы, пошта басқарушысы Джулиус Фогельге пошта кеңсесінің Ферри-роуд деп аталуына қарсылық білдірген петицияға жауап ретінде Вулстон атауы ресми жарияланды. Вулстон 1882 жылы округке айналды. Евангелистік көшбасшы Уильям Оранж 1889 жылы Вулстонда дүниеге келді.
Early European records name the western area of Woolston as Roimata, meaning teardrop in Māori. To this day some land titles in this area reference Roimata as their location. More recently the name has been revived by the Roimata Community Incorporated Society (Roimata Community Inc.) and Christ Church Roimata (an independent Anglican church), which are geographically and community based organisations actively working in Roimata. Its boundaries are defined as Ensors Road, Brougham Street, Ferry Road and Richardson Terrace. One of the first signs of a growing European community in the Woolston area was the establishment of a Christian church, the Anglican Parish of St John the Evangelist Woolston, which belongs to the Christchurch diocese. The origins of the Parish date back to 1857 when the first Cob Church was built on the current site. In 1882 a new timber church was built. In 1960 the existing concrete Church building was built and dedicated (consecrated 1963). These church buildings are used daily for worship and many other religious and community activities. It is open to the public on Sundays. It is situated on Ferry Road at the eastern end of Woolston Village. The Parish was officially recognised one year after Christchurch was officially recognised as a City in 1856, the same year that the Anglican Diocese of Christchurch was established. St Johns is one of the oldest Anglican parishes in New Zealand. Woolston initially belonged to the Heathcote District. In the 1850s and 1860s, wharves along the Ōpāwaho / Heathcote River were used by small ships to service the area. Before the Lyttelton Rail Tunnel was opened in 1867, all the incoming trade arrived in Ferrymead and was transported through Woolston (along Ferry Road) into Christchurch. The road went from the wharf in Lower Heathcote to what is now the corner of High and Madras Streets. The area became quite industrialised after the tunnel opened. Ferry Road later carried the tramlines to Sumner. Up until early 1870 the area was commonly referred to as Lower Heathcote. At a meeting about the Heathcote Road drain a local store owner, Joseph Harry Hopkins (1837–1910), named the area Woolston after his birthplace Woolston in Southampton, England. On 16 June 1870, in response to a petition to the postmaster general, Julius Vogel, objecting to the post office being called Ferry Road, the name Woolston was gazetted. Woolston became a district in 1882,
Evangelical leader William Orange was born at Woolston in 1889.
Вулстон кесіндісі
Опавахо / Хиткотт өзені Вулстон қаласына жүн тазалау сияқты, көп су қажет ететін өнеркәсіптер үшін аса қажетті сумен қамтамасыз етті. 1966 жылы Вулстон өнеркәсіптік кәрізі салынды, ал оған дейін өзеннің ластануы күшейіп кеткен еді. Су тасқыны да мәселе туғызды, сондай-ақ 1986 жылы Вулстон кесігі салынды, ол су тасқынының өзеннің ұзын айналымын айналып өтуіне мүмкіндік берді. Бұл, өзеннің осы бөлігін айналасындағы үкіметтік елді мекендерден шыққан ластанулармен ластауға себеп болды. 2 миллион NZ$ құнмен жасалған ұзақ мерзімді жобаның салдарынан, Опава көпіріне дейінгі өзен жағалауындағы ағаштар құрды және жағалаулар құлдырады. Жүргізілген жан-жақты зерттеулер көрсеткендей, ағаштардың өлуіне әр толқынмен жоғары қарай итермеленген тұзды су себеп болды (тұз ағаштарды өлтірді), топырақ құрылымы өзгерді (балшық молекулаларындағы натрий / кальций алмасуы топырақты әлсіретті) және туннельдік балшық шағаласы өзен бойымен таралып, жағалауды одан әрі әлсіретті. Бұл жағдайды түзету үшін, су тасқыны кезінде ғана ашылатын, кесіктің бастапқы бөлігінде Вулстон таяздық бөгеті (Woolston Tidal Barrage) салынды. Қалыпты жағдайда Хиткотт өзені «Вулстон айналымы» деп аталатын арна арқылы ағып өтеді.
Бүгін
Кейінгі жылдары Вулстонның Литтлтон темір жолына жақын орналасуы Вулстонды өнеркәсіп үшін маңызды орын ретінде сақтап тұрды. 20-ғасырда бұл аймақ Жаңа Зеландияның резеңке өнеркәсібінің орталығына айналды. Бұл жерде тағы да басқа өндірістер өркендеді, олардың ішінде наггет фабрикасы, желатин және желім шығаратын заводтар болды. Осы бизнестердің көптегені әлі де түрлі нысандарда жұмыс істеп келеді. Вулстонда Крайстчерчтің ең ірі контейнерлік терминалы орналасқан. Қаладан тұрғын үйлердің өсуі Вулстон ауданы арқылы біртіндеп кеңейді және қазір Крайстчерч қаласымен тығыз байланысты. «Те Ара» – Жаңа Зеландияның онлайн энциклопедиясы, «Жақын жерде тұратын фабрика жұмысшылары Вулстонға еңбекші табының айқын сипасын берді» дейді. Вулстон ұлттық деңгейде танымал және көптеген сайыстарда жеңіске жетті. Блумсбери (II санаты) – Маунселл көшесіндегі 37-үйдің ірі тұрғын ғимараты. Юбилейлік аурухана (I санаты) – 1888 жылы Вулстон Loop-та қарттар мен денсаулығы нашар адамдар үшін ашылған аурухана. 1990 жылы жабылып, бірнеше ғимарат бұзылды. Қалған ғимараттарда балық өңдеу орны орналасқан. Stone Cottage (II санаты) – 1863 жылы Порт Хиллз тасынан салынған, қазіргі уақытта Dizzy Lizzy мейрамханасы мен қосымша қызметтер көрсету орталығы ретінде пайдаланылады. Whalebone Cottage (II санаты) – шамамен 1867 жылы салынған. Бір ғасырдан астам уақыт бойы киттің қабырғалары арка тәрізді қақпа құрады, бірақ қазір бұл сүйектер жоқ. Вулстон қалалық округінің ескерткіші (II санаты) – 1893 жылға арналған ескерткіш.
Демография
Вулстон бес статистикалық ауданды құрайды. Вулстон Солтүстік, Батыс және Шығыс, сондай-ақ Энсорс аймақтары негізінен тұрғын үйлермен қамтылған. Вулстон Оңтүстік негізінен өнеркәсіптік аймақ болып табылады. +Статистикалық аудандардың атауы Ауданы (км²) Халық саны Халық тығыздығы (адам/км²) Үй шаруашылықтары Орташа жас Орташа табыс Вулстон Солтүстік 1.30 3390 2608 1314 36.6 жыл $28 300 Энсорс 0.87 2298 2641 921 35.9 жыл $32 200 Вулстон Батыс 0.51 1218 2388 465 35.3 жыл $30 700 Вулстон Шығыс 1.28 3225 2520 1284 39.4 жыл $27 400 Вулстон Оңтүстік 2.40 507 211 216 39.0 жыл $29 000 Жаңа Зеландия 37.4 жыл $31 800
Оңтүстік Вулстон
Вулстон Оңтүстігі жабады.
Экономика
"Күнірхана" 2013 жылы Вулстонда салынды. Онда 60 дүкен, оның ішінде кинотеатр кешені бар.
Білім
Нгутауа мектебі мен Те Вака Унуа мектебі 1-8 сыныптарға арналған толыққанды бастауыш мектептер. Олардың құрамында тиісінше оқушы бар. Нгутауа мектебі 1952 жылы Бамфорд мектебі ретінде ашылды. Крайстчерч жер сілкінісінен зардап шегіп, 2020 жылы жаңа атаумен жаңа орынға көшірілді. Те Вака Унуа мектебі 2015 жылы Филиппстаун және Вулстон мектептерінің бірігуінен кейін ашылды. Сент-Энн католик мектебі мен Тамарики мектебі – 1-8 сыныптарға арналған мемлекеттік-жеке бастауыш мектептер. Олардың құрамында тиісінше оқушы бар. Сент-Энн мектебі 1906 жылы құрылды. Тамарики мектебі 1966 жылы ашылды. Ол А.С. Нилл қағидалары бойынша білім береді. Кимихиа ата-аналар колледжі – Линвуд колледжінің жасөспірім ата-аналар бөлімшесі. Кимихиадан басқа барлық мектептер аралас білім береді. Сандар көрсетілген күніне дейін.