Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Баға соғысы және 1900 жылдардың басында Кентукки және Теннесси штаттарындағы темекі бағасына байланысты зорлық-зомбылық.
Price war and violence over tobacco prices early 1900s Kentucky and Tennessee
"Қара жапырақ" темекі соғыстары – 20 ғасырдың басында, шамамен 1904–1909 жылдары АҚШ-тың Кентукки және Теннесси штаттарының батыс округтерінде болған азаматтық наразылық пен зорлық-зомбылық кезеңі. "Қара жапырақ" деп аталатын аймақ Кентуккидің оңтүстік-батысындағы және Теннессидің солтүстік-батысындағы шамамен 30 округтен тұрады. Ол кезде бұл аймақ қара түсті темекінің ең ірі әлемдік жеткізушісі болып табылды. Оның осы аталуына себебі – темекі жиналғаннан кейін өңдеу кезінде пайда болатын ағаш түтіні мен отпен кептіру процесі. Бұл темекі түрі негізінен иіссіз темекі, шайнамалы және құрылғылық темекіге қолданылады. Басты қарсыластар – Джеймс Б. Дьюкке тиесілі "Америка темекі компаниясы" (ATC), тарихи тұрғыдан АҚШ-тың ең ірі өнеркәсіптік монополияларының бірі, және Кентукки мен Теннессидің қараңғы темекі ауданы плантаторларының қорғау қауымдастығы (PPA) болды. Бұл плантаторлар қауымдастығы 1904 жылдың 24 қыркүйегінде ATC монополиялық практикасына, олардың өнімдеріне төмендетілген баға белгілеуіне және бірігіп өз өнімдерін мен бағаларын бақылауға ниеттілікпен наразылық білдіріп құрылды. PPA-ның бастапқы идеясы – темекілерін "біріктіріп", ATC оларға жоғары баға төлеуге келіскенше сақтап тұру болды. Бұл жоспар сәтсіз аяқталған соң, көптеген фермерлер зорлық-зомбылыққа және өздігінен қорғануға көшті, "Сайлент бригадасы" немесе "Түнгі салт аттылар" деп аталатын ұйымдар құрды. Олар көптеген зорлық-зомбылық әрекеттері жасап, егістерді, техниканы, малды және темекі қоймаларын қиратты, тіпті толық қалаларды басып алды. Олар Принстон, Хопкинсвилл және Расселвилл қалаларына шабуыл жасап, темекі қоймаларын жойды.
The Black Patch Tobacco Wars were a period of civil unrest and violence in the western counties of the U. S. states of Kentucky and Tennessee at the turn of the 20th century, circa 1904–1909. The so called "Black Patch" consists of about 30 counties in southwestern Kentucky and northwestern Tennessee. During that period this area was the leading worldwide supplier of dark fired tobacco. It was so named for the wood smoke and fire curing process which it undergoes after harvest. This type of tobacco is used primarily in snuff, chewing and pipe tobacco. The primary antagonists were the American Tobacco Company (ATC) (owned by James B. Duke), historically one of the largest U. S. industrial monopolies, and the Dark Tobacco District Planters' Protective Association of Kentucky and Tennessee (PPA). This association of planters formed on September 24, 1904, in protest of the monopoly ATC practice of paying deflated prices for their product and with the intent to control their own product and pricing by banding together. The initial idea of the PPA was to "pool" and withhold their tobacco until the ATC agreed to pay higher prices. When this plan was unsuccessful, many farmers resorted to violence and vigilante practices, organizing as the Silent Brigade or Night Riders. They committed numerous acts of violence and destroyed crops, machinery, livestock, and tobacco warehouses, even capturing whole towns. They raided Princeton, Hopkinsville, and Russellville, Kentucky, destroying tobacco warehouses.
Америка темекі компаниясы
Солтүстік Каролиналық Джеймс Бьюкенен "Бак" Дьюк амбициялы бизнесмен және плантатор болды, ол темекіні өндіруден гөрі сатып алу және сату арқылы пайданы барынша арттыруға болатынын тез түсінді. 1879 жылы W. Duke Sons and Company компаниясы темекі өндіруші ретінде құрылып, темекі шығара бастады. Екі жылдан кейін Джеймс Бонсак коммерциялық темекі орағыш машинасын ойлап тапты. Дьюк дереу осы машиналардың екеуін жалға алып, компаниясына минутына 400 темекі шығаруға мүмкіндік берді. 1884 жылы ол өнертапқышпен келісім жасап, оның машиналарын темекі өндірісінде ғана пайдалануға, ал роялти төлемдерін төмендетуге келісті. Өндіріс шығындарының төмендеуі оған бөлшек сауда бағасын бәсекелестерінің жете алмайтындай деңгейге дейін төмендетуге мүмкіндік берді. 1890 жылы Дьюк өзінің негізгі бәсекелестерін Америка темекі компаниясы (ATC) ретінде біріктіруге мәжбүр етті. 1900 жылға қарай ATC американдық нарықты толық бақылауға алды және шетелдік нарықтарға еніп, тікелей немесе шетелдік серіктестіктер арқылы әлемдік темекі сатудың көп бөлігіне әсер етті. Дьюк осы билікті бәсекелестік тендерлерді жою арқылы темекі сатып алу бағасын төмендету үшін пайдаланды. Бұл көптеген фермерлерді қаржылық қиындыққа немесе шаруашылықтарын толығымен жоғалтуға алып келді, себебі олардың егін егуге кеткен шығындары түскен табыстан асып кетті. ATC-нің келісімдік бойынша белгіленген бағамен сатып алу саясаты, темекіге енгізілген жаңа федералды салықпен бірге темекі өндірушілерді тығырыққа тіреп тастады.
James Buchanan "Buck" Duke of North Carolina was an ambitious businessman and planter who quickly learned that profit was maximized buying and selling tobacco, not producing it. In 1879, the W. Duke Sons and Company was established as a tobacco manufacturer and began producing cigarettes. Two years later, the commercial cigarette rolling machine was invented by James Bonsack. Duke quickly rented two of these machines, allowing his company to produce 400 cigarettes per minute. In 1884, he struck a deal with its inventor to use his machines exclusively in manufacturing cigarettes in exchange for lower royalties. The lowered manufacturing costs realized allowed him to cut his retail prices so low that his competitors couldn't compete. By 1890, Duke was able to compel his major competitors to consolidate with him as the American Tobacco Company (ATC). By 1900, the ATC had a stranglehold on the American market and had made inroads into foreign markets, affecting the majority of the world's tobacco sales either directly or through foreign partnerships. Duke used this power to reduce his tobacco buying price by eliminating the competitive bidding process. This brought many farmers to the brink of financial ruin or led to the complete loss of their farms, as they found it cost more to plant their crop than they earned on it. The ATC's collusive fixed price purchasing policy, combined with a new Federal tax on tobacco, placed tobacco producers into an impossible situation.
Кентукки мен Теннессидің қара темекі ауданында өсірушілерді қорғау қауымдастығы
1904 жылы Феликс Юинг, бай темекі өсіруші және Теннесси штатының Адамс қаласында Кентукки штатының шекарасына жақын орналасқан Гленравен плантациясының иесі, Black Patch өсірушілеріне сату бағаларын қайтадан бақылауға алудың жолын ұсынды. Гленравен плантациясы компаниялық қалашық сияқты дамыған, өз шіркеуі, дүкендері және пошта бөлімі бар еді, ал тұрғындары – жалға берілген фермерлер мен үлескеп жұмыс істеушілер. Өнімдерінің бағасының төмендеуіне байланысты, олар мақта өндірісінде жақсы жалақы табу үшін басқа жаққа кетіп жатты. 1904 жылдың жазында Юинг өзінің идеясын аймақ бойынша таратты. 1904 жылдың 24 қыркүйегінде Кентукки штатының Гатри қаласында 5000-ге жуық адам қатысқан жиын өткізді. Ол аймақтағы әрбір фермердің қорғаушылық қауымдастыққа қосылу жоспарын ұсынды, мақсаты – сатып алушылар сұраған бағаны төлемейінше темекілерін «Трасттан» ұстап тұру еді. Бұл идея жылдам тарады және аймақ бойынша «Поссум Хантерлер» тобы пайда болды. Олар PPA мүшесі емес адамдарға барып, осы мақсатқа қосылудың дұрыстығы туралы қатаң сөздер айтты. Бірақ олардың әрекеттері бірте-бірте зорлыққа ұласты.
In 1904, Felix Ewing, a wealthy tobacco planter and owner of Glenraven Plantation near the Kentucky stateline in Adams, Tennessee, proposed a way for the Black Patch growers to regain control of their sale prices. Glenraven Plantation, developed like a company town, had its own church, stores and post office, and its residents were tenant farmers and sharecroppers. Because of the decline in sale price of their product, they were defecting to find better paying opportunities in the cotton industry. During the summer of 1904, Ewing discussed his idea throughout the region and on September 24, 1904, hosted a meeting in Guthrie, Kentucky, attended by some 5,000 locals. He presented a plan for every farmer in the area to join a protective association whose purpose was withholding their tobacco from the Trust until buyers paid their asking price. The idea caught on quickly and Possum Hunter groups began to spring up throughout the region. They paid visits to non PPA members, delivering stern lectures on the advisability of joining the cause. Gradually, however, their activities grew more violent.
"Түнгі салт аттылардың көтерілісі: Қара жапырақ" зорлық-зомбылыққа айналады.
Амос Кентукки штатының Хопкинсвилл қаласындағы майор Ферреллдің әскери мектебінде курсант және жаттықтырушы болды. Ол осы тәжірибесін пайдаланып, өз топтарын жарымәскери бүлікшілер ретінде дайындауға кірісті. Олар түнгі уақытта атты шабуылдар жасады, бетперделер, капюшондар және халаттар киіп, екі қатар ұйымдасқан колонналармен жүрді. Мінген кезде, олар жылқының қадамдарын матамен жауып, шамдар мен фонарьлармен үнсіз қозғалды. Осының нәтижесінде олар өздерін «Үнсіз бригада» деп атай бастады. 1906 жылдың ортасына қарай олардың қатары шамамен 10 000 адамға жетті. Амос өзінің адамдарына фермерлердің мүлкін өртеп немесе жоюға, сондай-ақ олармен ынтымақтасудан бас тартқандарды қамшымен ұруға бұйрық берді.
Amoss had been a cadet and drillmaster at Major Ferrell's Military School in Hopkinsville, Kentucky. He used this background to begin training his groups as paramilitary insurgents. They conducted nocturnal mounted raids, while wearing masks, hoods and robes, and riding in well organized columns of twos. When on a mission, they muffled their mounts' hooves with cloths, and rode silently, carrying torches and lanterns. As a result, they began referring to themselves as the Silent Brigade. By mid 1906, they numbered an estimated 10,000 members. Amoss ordered his men to burn or otherwise destroy the property of growers, and whip them and other persons who refused to cooperate with them in their fight against the Trust.
Принстонға, Кентуккиге шабуыл
Жергілікті тұрғындардың айтуынша, 1906 жылдың 1 желтоқсанында түнгі саяхатшылардың шағын топтары күндіз Кентукки штатының Принстон қаласына, Калдвелл округінің орталығына келді. Белгіленген уақытта бірі полиция бөлімшесін басып алып, басқалары телеграф және телефон кеңселерін, өрт сөндіру станциясын бірден басып алып, қаланың сумен жабдықтауын тоқтатты. Түнгі саяхатшылар қаланың толық бақылауын алды. Ең ірі топ алдымен теміржол депосына жақын Латам қоймасын, содан кейін бірнеше блок қашықтықтағы Танди мен Фэрли қоймаларын өртеп жіберді. Өрт бақылаудан шығып, бірнеше тұрғын үй мен PPA қоймасын да өртеп жіберді. Теміржолда жұмыс істейтін тежегіш Дж.С. Фелтс оттан вагондарды құтқаруға тырылғанда 35 оқтан тұратын мылтықпен арқасынан атылды (бірақ жарақаттан құтылды). Көктемнен бастап округте зорлық-зомбылық күшейді, және қара нәсілділерге жасалған шабуылдар саны артты. 1908 жылдың 1 тамызында шамамен жүз бетперделі адам, түнгі саяхатшылар деп саналатын, Расселвилл түрмесіне кіріп, төрт қара тұтқынды талап етті: Джозеф Райли, Вирджил, Роберт және Томас Джонс. Қорқып қалған түрме бастығы олардың талабын орындады. Бұл төрт адам жергілікті шаруалар еді және Руфус Браудермен дос болған. Браудер Джеймс Каннингем атты ақшалы жер иесінің жұмыскері болған. Каннингем мен Браудер арасында жанжал болды, Каннингем Браудерге қамшымен ұрып, ол кетіп бара жатқанда оқ жарып өлтірді. Браудер өзін қорғау үшін оқ атып, Каннингемді өлтірді. Браудер тұтқындалып, қауіпсіздігі үшін басқа қалаға жеткізілді. Оның достары және масондық ложасының мүшелері Райли мен үш Джонс Браудердің іс-әрекетін мақұлдағандықтары және жұмыс берушілеріне наразылық білдіргендіктері үшін тұтқындалды. Түнгі саяхатшылардың бұл төрт адамды түрмеден алып, бір ағашқа асып өлтіргені күдік тудырады. Олар біреуінің киіміне нәсілшілдік ескерту жазып қойған.
According to local accounts, on December 1, 1906, small groups of Night Riders drifted during the day into Princeton, Kentucky, the seat of Caldwell County. At an appointed time some raided and occupied the police station, while others simultaneously seized the telegraph and telephone offices, and the fire station, and shut off the city water supply. The Night Riders took complete control of the city. The largest group first burned the Latham warehouse near the Rail Depot, then the Tandy and Fairleigh warehouse a few blocks away. The fires burned out of control, igniting several residences and the PPA warehouse. J. C. Felts, a brakeman working for the railroad, was shot in the back with 35 pellets of buckshot (but survived the injury) as he tried to save railcars from the fire. Additional violence took place in the county from the spring on, with an increasing number of attacks on blacks as tensions and violence rose. On August 1, 1908, about one hundred masked men believed to be Night Riders entered the jail in Russellville and demanded four black prisoners: Joseph Riley, and Virgil, Robert, and Thomas Jones. The frightened jailer complied. The four men were local sharecroppers, and friends with Rufus Browder. Browder was a sharecropper for a white landowner named James Cunningham. Cunningham and Browder had engaged in an altercation, and Cunningham hit Browder with a whip and shot him as the sharecropper had turned to walk away. Browder returned fire, killing Cunningham in self defense. Browder was arrested and taken to another town for protection. His friends and Masonic lodge brothers, Riley and the three Jones, were arrested for allegedly having expressed approval of Browder's actions, as well as discontent with their employers. The Night Riders are believed to have taken the four men from the jail and hanged them all from the same tree. They pinned a racist warning to the clothing of one man.
Криттенден округінде рейдтер
1908 жылдың 4 ақпанында Криттенден округіне алғаш рет шабуыл жасалды. Түнгі салт аттылар Кентукки штатының Дикусбург шағын ауылын басып алып, Беннет ағайындыларының темекі қоймасын және дистилляция зауытын өртеп жіберді. Маршалл округінің билігі осы шабуылды зерттеуде тынымсыз болды. Бернет Фелпс сотқа тартылған алғашқы шабуылшы болды. Бирмингемнен келген қара нәсілді босқындар сотқа жүгініп, келтірілген зиянды өтеуді талап етті. 1908 жылдың желтоқсанына дейін шабуылда екінші дәрежелі басшылар болғанын мойындаған екі адам мемлекеттік куәгер болуға көндіріліп, қылмыстарын мойындады. Алайда, Эд Фокс, осы екі адамның бірі, Riders-те бірнеше кіші ағалары мен туыстары болды және олар үшін өкініш немесе қорқыныш сезімдеріне толы болды. Өлгені жақсы деп шешіп, өзін-өзі атуға дайындалып тұрғанда, оның әйелі оны тауып алып, тапаншаны тартып алды. Ол кездейсоқ түрде өзіне қарынға оқ тигізіп, 1908 жылғы Рождестводан кейін бірнеше күннен кейін қиналып қайтыс болды. Екінші куәгер, Фред Холден де куәлік беруден бас тартып, өз-өзіне қол жұмсады. Отис Блик, түнгі салт аттылардың мүшесі, сотта куәлік берді, өйткені оның маскасы ағаш түбінде табылған. Ол Амус Стрингердің шаштаразында Riders қатарына енгенін мойындады. "Ерекше рәсімдерден" өткеннен кейін, оған түнгі салт аттылардың құпия сөздері үйретілді. "Үнсіз бригада" делінетін, жауабы "Сіз онда болғаныңызды көремін" болды, ал қарсы жауабы "Иә, тізе бүгіп" еді. Лион округінің түнгі салт аттылары Маршалл округінің судьясын (судья Уильям Рид) және Бенттон қаласындағы сотты қорқытуға тырысты, тіпті қаладан өтіп кетіп, қысым көрсетуге әрекеттенді. Бірақ олардың тактикасы кері нәтиже берді, бұл жергілікті билікті қара нәсілді ер адам мен баланың өлтірушілерін әділетке тартуға ынталандырды. Лион округының танымал дәрігері доктор Эмилиус Чемпион көпшілік пікірі бойынша Лион округінің түнгі салт аттыларының жетекшісі деп саналды және кейіннен Кентюки штатының Эддивилл түрмесінде бір жыл өтті. Оған қарсы айғақтар жеткілікті болды. Екі қара нәсілді талапкер, Л. А. Бейкер және мектеп мұғалімі Нат Фриззэлл, әрқайсысына 72 айыпталушыдан тең үлеспен 25 000 доллар өтемақы төленді. Әрбір жағдайда, қазылар алқасы бес минуттан артық талқыламады.
On February 4, 1908, Crittenden County was raided for the first time. Night Riders took over the small village of Dycusburg, Kentucky, burning the tobacco warehouse and distillery of Bennett Brothers. Marshall County authorities were relentless in their investigation of this raid. Burnett Phelps was the first raider to be brought to trial. Black victims, refugees from Birmingham, were encouraged to sue in court for damages. By December 1908, two men who confessed to being lesser leaders in the raid were persuaded to turn State's evidence and admit their crimes. However, Ed Fox, one of these men, had several younger brothers and in laws in the Riders and was filled with remorse or fear for them. Deciding he would be better off dead, as he was about to shoot himself in the head, his wife discovered him and grabbed the pistol. He accidentally shot himself in the stomach, dying in agony a few days after Christmas, 1908. The other witness, Fred Holden, also committed suicide rather than testify. Otis Blick, a Night Rider, did testify in court, having little choice since his Night Rider mask was found hidden in a tree stump. He admitted that he was inducted into the Riders in Amous Stringer's barbershop. After being put through some "strange rites", he was taught the passwords of the Night RIders. "Silent Brigade" was spoken; replied with, "I see you have been there"; counter replied with, "Yes, on bended knees." The Lyon County Night Riders attempted to intimidate the Marshall County Judge (Judge William Reed) and the Court at Benton, even so much as staging a ride through the town. But their tactic backfired, and led the authorities there to pursue the men even harder, seeking to bring to justice the killers of a black man and a black boy. One Dr. Emilius Champion of Lyon Co., a popular physician, was indicted by popular belief to have been the ringleader of the Lyon County Night Riders and would later serve a year in the Eddyville Kentucky State Penitentiary based on a convincing circumstantial case and eyewitness testimony. Two of the Black plaintiffs, L. A. Baker, and schoolteacher Nat Frizzell, were each awarded $25,000.00 in damages, payable by even shares from the 72 defendants. In each case, the juries were only out five minutes.
Соғыс аяқталады
1908 жылы сәуірде Кентукки штатының күзетші жасағы лейтенант Ньютон Джаспер Уилберннің басшылығымен түнгі салт аттылардың көшбасшыларына қарсы бірнеше шабуылдар жасалды. Уилберн бірнеше адамды қамауға алып, сондай-ақ бірнеше маңызды дереккөздерді қорғады. Ол бұрынғы түнгі салт аттылардың, оның ішінде Мейкон Чемпионның көмегін алды, ол он бес жергілікті шаруаның кінәлі екенін көрсетті. Қамаулар түнгі салт аттылардың күшін жойып, Қара Жапырақ соғысын тиімді түрде аяқтады. Лейтенант Уилберн капитан шеніне көтерілді. Қамауға алынғандардың көпшілігі сотта кінәлі деп табылmasa да, капитан Уилберннің іс-әрекеттері аймаққа құқық пен тәртіп орнатуға көмектесті.
In April 1908, a Kentucky State Guard detachment commanded by Lieutenant Newton Jasper Wilburn led a series of raids against the Night Riders' leaders. Wilburn arrested several of the men and also provided protection to several key informers. He gained the help of former Night Riders, including Macon Champion, who implicated fifteen local farmers. The arrests broke the power of the Night Riders and effectively ended the Black Patch War. Lieutenant Wilburn was rewarded with a promotion to captain. Even though most men arrested were not convicted at trial, Capt. Wilburn's actions helped bring law and order to the region.
Салдары
1910 жылдың жазында "Түнгі салт аттылар" мәселесі бірнеше шашыраңқы, ұсақ оқиғалардан басқа аяқталды. Темекі өсірушілер енді өз өнімдері үшін жоғары баға алды. АТК-ға қатысты дау АҚШ Жоғарғы Сотына жетті, ол "АҚШ-қа қарсы Америка Темекі Компаниясы" (1911) ісінде Дьюк тресті, АТК монополия екенін және 1890 жылғы Шерман Антитрест Заңының талаптарын бұзғанын анықтады. АТК-ны таратуға бұйрық берілді. Губернатор Август Э. Уилсон майор Басетті Кентукки милициясында лейтенант-полковник қылып тағайындады. Басетт "Түнгі салт аттылар" ісі кезінде куәгерлерді қорғау үшін бірнеше рет шақырылды. "Түнгі салт аттылардың" көпшілігі соттан қашып құтылып, ал қалғандары азаматтық соттарда сотталды. Джон С. Лэтам қоймасын қайта тұрғызбады, оның орнына Хопкинсвилл қаласына саябақ ретінде пайдалану үшін берді. Ол Бейбітшілік саябағы деп аталды. Доктор Амос Христиан округтік сотында сотталды және 1911 жылдың наурыз айында барлық айыптан босатылды. Дегенмен ол штаттан кетіп, дәрігер ұлын Нью-Йоркке алып кетті. Ол 1915 жылы қайтыс болғанға дейін онда дәрігерлікпен айналысты.
By the summer of 1910, the Night Rider trouble had come to an end except for a few scattered minor episodes. The tobacco growers were now receiving higher prices for their crops. A challenge to the ATC reached the US Supreme Court, which ruled in United States v. American Tobacco Co. (1911) that the Duke trust, ATC, was a monopoly and was in violation of the Sherman Anti Trust Act of 1890. ATC was ordered to dismantle. Gov. Augustus E. Willson commissioned Major Bassett as a Lt. Colonel in the Kentucky Militia. Bassett was called on several times to protect witnesses during the trials of the Night Riders. Many of the Night Riders escaped prosecution while others were sued in civil courts. John C. Latham did not rebuild his warehouse, instead donating the site to the city of Hopkinsville to be used as a park. It was named Peace Park. Dr. Amoss faced trial in the Christian County Court, and in March 1911, he was acquitted of all charges. Nevertheless, he left the state, accompanying his physician son to New York City. He practiced medicine there until his death in 1915.