Кіріспе

Соннинг көпірі – Беркширдегі Соннинг қаласынан Темза өзені арқылы өтетін көпір. Ол Соннингті Соннинг Аймен (Оксфордшир) байланыстырады және Шиплейк шлюзінен жоғары, Соннинг шлюзіне жетпес бұрын Темза өзенін кесіп өтеді. Бұл 1775 жылы бұрынғы ағаш көпірдің орнына салынған кірпіштен жасалған аркалы көпір. Көпір көптеген суретшілердің суреттері мен гравюраларында бейнеленген және II санаттағы ескерткіш болып табылады. Жол екі Соннинг арғы су көпіріне дейін созылады. Біреуі – бөгеттің төменгі ағысында, ал екіншісі – екі басты арнаның арасындағы бұлақ арнасынан өтеді. Темза жолы осы жерде өзенді кесіп өтеді.

Тарих

"Ағаштан" жасалған көпірге ең алғашқы нақты сілтеме 1530 жылға дейін сақталып қалған, бірақ 1125 жылға дейін осы жерде ағаштан жасалған ескі саксон көпірі болған деген де болжамдар бар. Ол 1604 жылы қайта салынғандығы айтылады, алайда 17 ғасыр бойы оның тозуы және жөндеу қажеттігі туралы хабарлар келіп түскен. Көпірдің ортасындағы тас белгі "B | O" (өзеннің екі жағындағы Беркшир және Оксфордшир округтері үшін) деп белгіленген, ал тік сызық өзеннің ортасымен өтетін нақты шекараны көрсетеді. Бұл – Уэссекс пен Мерсия арасындағы ежелгі шекара. 18 ғасырда көпір Дик Турпинге Беркширден Оксфордширге қашуға қолайлы жол берген болуы мүмкін, ол Соннингтегі әпкесінің қонақ үйінде болған кезде. 20 ғасырдың басында Сонингтегі ескі ағаш көпірлердің құрылымын бұзып, бейбітшілікті қоздыратын тарту машиналарын (тракторларды) пайдалану туралы шағымдар түскен. Ағаш көпірлер 20 ғасырға дейін жаңартылмаған. Көпір 1952 жылдың 1 тамызында II санаттағы ескерткіш ретінде тіркелді.

Жол қозғалысы

Сонинг көпірінде светофорлар бар, себебі ол екі бағыттан бірдей көлік өткізу үшін тым тар. Бұл Хенли-он-Темз бен Рединг арасындағы Темза өзені арқылы салынып, жалғыз көпір болып табылады. Осылайша, таңғы және кешкі сағаттарда үлкен кептелістер пайда болады. Көлік мәселесін шешу үшін қосымша көпір салу туралы көп жылдар бойы пікірталас жүріп келеді. 2019 жылы Оңтүстік-Шығыс көліктері Плейхэтчте көпір салуды ұсынды, бірақ Беркширдегі жергілікті кеңестер қолдағанмен, Көлік министрлігінен қаржы сұранысына Оксфордшир қарсылық танытты.

Көркемдік инсталляциялар

ХХІ ғасырдың екінші онжылдығынан бастап, аты-жөні белгісіз суретші Импро көпірдің тіреу тірегіне бірнеше заттарды орнатты: хат жәшігінің ал жағы (2013), кілемшесімен бірге алдыңғы есік (2016), "Төтенше су тасқыны желісі" (2021) деп жазылған телефон, тағы бір хат жәшігі (2022) және писсуар (2023).

Жақын орналасқан ғимараттар

Көпірге жақын жерде "Ұлы үй", оңтүстік жағадағы қонақ үй, екі өзен тармағының арасындағы аралдағы қазір театр болып жұмыс істейтін "Соннинг диірмені" және солтүстік жағадағы тағы бір қонақ үй – "Француз мүйізі" орналасқан.