Кіріспе

Польшалық өнеркәсіпші (1833–1900)

Израил Калман Познанский (25 тамыз 1833 – 28 сәуір 1900) – Польшалық еврей бизнесмені, тоқыма өнеркәсібінің алып тұлғасы және Лодзьдегі (Польша Конгресі, Ресей империясының бір бөлігі) қайырымдылық ісін қолдаушы, Элеонора Герц Познанскаяның күйеуі. Жаңа еврей зиратындағы Израил мен оның әйелі Элеонора Герцтің мавзолейі «әлемдегі ең ірі еврей қабір ескерткіші» деп сипатталған. Мавзолей мен күмбездің ішкі жағын жабатын мозаика 1993 жылы қайта жаңартылды. Людвик Гейер мен Кароль Шейблермен бірге ол Лодзьдегі үш «Мақта патшасының» бірі саналды. Польшаның Лодзь қаласындағы оның фабрикалар кешені «Мануфактура» көп функциялы кешеніне айналды, оған сауда орталығы, 3 мұражай, мультиплекс кинотеатр, қонақ үй және мейрамханалар кіреді.

Жастық шақ

Познанский Куявияның Коваль қаласынан саудагер Изак Познанскийдің немересі және саудагер Калманның (Познанский тегі берілген) және Малька Лубиньсканың кіші ұлы болды. 1825 жылы 40 жастағы Кальман Познанский әйелі, балалары, шаруасы мен қызметшісімен бірге Александров-Лодскиге қоныстанды. 1834 жылы отбасы, қазір өте бай, Александровтан Лодзьге көшіп барды, онда әке матамен, әсіресе мақта және зығырмен сауда жасау құқығын алды, және Ескі қаладағы алғашқы екі қабатты үй салды, онда ол маталар мен дәмдеуіштерді сататын дүкен ашты. Лодзь қаласында Израиль Познанский бастауыш мектепті және содан кейінгі жасырын орта мектепті бітірді. Болашақ миллионер кәсіпкер нөлден үйренді. Жасөспірім кезінде ол ескі жылқымен тартқан шағын арбамен мата қалдықтарын жинады (кейіннен байлық туралы әңгімесін әдемілеу үшін, ол сол кезде жылқысы болмағанын және арбаға иттерді байлағанын айтты). Он жеті жасында, 1851 жылы, ол Варшавадан келген бай саудагер Мойше Герцтің қызы Леония Герцке үйленді. Ол кезде Исраилді "тоқыма шебері" деп сипаттап, үйлену тойына 500 рубльдік мүлік әкелді. Оның әйелі Леония Варшавада тауар сату арқылы оған қалыңдық әкелді.

Қайырымдылық

Познанскийдің өмірбаянында айқын өзгеріс байқалады: бастапқыда ол қызметкерлердің қауіпсіздігін ескермейтін, қатал жұмыс беруші ретінде танымал болды. Оның зауыттарында мүгедектікке немесе өлімге әкелетін көптеген апаттар орын алды. Дегенмен, өмірінің соңына қарай ол қайырымдылықпен айналысып, жетімдер үйін, кедейлерге арналған мектептер мен ауруханалар салды. Ол Лодзьдегі Александр Невский соборындағы иконостасты қаржыландыруға көмектесті, осылайша Ресей империясының билігі оны Сент-Станислав орденімен марапаттады. 1895 жылдың наурыз айында ол Әйелі Анна орденін алды. 1891 жылы ол Лодзьдегі Косьцельны алаңындағы Қасиетті Марияның Көтерілуі шіркеуі үшін неміс компаниясы Villeroy & Boch (Меттлах) жасаған терракоттан еден төсеуді қаржылады. 1890 жылдардың ортасында ол шіркеудегі үлкен органның құнының ⅓ бөлігін қаржылады. 1895 жылдың 18 ақпанында ол Лодзьдегі Жоғары Кәсіптік Мекемені техникалық мектепке айналдыру үшін 100 000 рубльді нотариустың куәлігімен бекітті. 1899-1900 жылдары ол өзі құрған Лодзь еврей қайырымдылық қоғамының президенті болды, сондай-ақ басқа да ұйымдарда басшылық қызметтер атқарды.

Мәдени суреттер

Израиль Джошуа Сингердің "Ашкенази ағайындары" романындағы Макс Ашкенази және Владислав Реймонттың "Уәде етілген жер" романындағы Шая Мендельсон кейіпкерлері, шамалы бөлігі Израил Познанскийдің бейнесімен байланысты. 2016 жылдың мамыр айында Лодзьдегі Ұлы театр Мальгорзата Сикорская Мищчук либреттосына негізделген "Мануфактурадан адам" – Израил Познанский туралы опера жазуға конкурс жариялады. 2017 жылдың 5 қаңтарында операдан үзінділердің алғашқы рет көпшілік алдында орындалуы өтті. Конкурстың жеңімпазы Рафаль Яняк атанды. Оның шығармасының әлемдік премьерасы, бастапқыда 2018 жылдың қарашасына жоспарланған, 2019 жылдың 2 ақпанында өтті.