Кіріспе
Неміс тарихшысы, норвегиялық футболшы. Георг Вайтц (9 қазан 1813 – 24 мамыр 1886) – неміс ортағасыр тарихшысы және саясаткер. Вайтцты Леопольд фон Ранкеден ең көрнекті шәкірт деп жиі айтады, алайда ол Георг Генрих Перцке немесе Фридрих Кристоф Дальманға жақын болған болуы мүмкін. Ол неміс ортағасыр тарихына ден қойды.
the Norwegian footballer
Georg Waitz (9 October 1813 – 24 May 1886) was a German medieval historian and politician. Waitz is often spoken of as the leading disciple of Leopold von Ranke, though perhaps he had more affinity with Georg Heinrich Pertz or Friedrich Christoph Dahlmann. He concentrated on medieval German history.
Өмірбаян
Ол Шлезвиг герцогтігінде Фленсбург қаласында дүниеге келді және Фленсбург гимназиясында, сондай-ақ Киль және Берлин университеттерінде білім алды. Ранкенің ықпалы оны заңды оқудың бастапқы ниетінен ерте бұрды, ал студент кезінде ол өмірлік еңбегі – Германияның орта ғасырлық тарихы бойынша зерттеулерді бастады. 1836 жылдың тамызында Берлинде бітіргеннен кейін Вайтц Перцке «Monumenta Germaniae historica» еңбегін жариялауға көмектесу үшін Ганноверге барды, бұл 1842 жылы Кильдегі тарих кафедрасына жол ашты. Вайтц саясатқа қызығушылық таныта бастады және 1846 жылы университетінің өкілі ретінде провинциялық диетаға қатысты. Оның көзқарастары немісшілдікке бейім болғандықтан, ол Дания үкіметін ренжітті, сондықтан 1847 жылы Геттинген университетінде тарих профессоры болуға шақырылғанын қуана қабылдады. 1848 жылғы төңкерістер Вайтцтің жаңа қызметіне кірісуін кешіктірді. Бірінші Шлезвиг соғысы кезінде Шлезвиг және Холштейн герцогтіктеріндегі неміс партиясы Дания үкіметіне қарсы көтерілгенде, Вайтц өзін уақытша үкіметтің қызметіне берді. Ол герцогтіктердің мүддесін қорғау үшін Берлинге жіберілді, ал ол болмаған кезде Кильде Франкфурт Парламентіне делегат ретінде сайланды. Ол Германияның бірігуін қолдады; Пруссия королі Фридрих Вильгельм IV императорлық тәжді қабылдаудан бас тартқанда, Вайтц көңілі толып, жиналыстан шығып, қоғамдық өмірден шеттеді. 1849 жылдың күзінде Вайтц Геттингенде дәріс оқуға кірісті, және Геттинген тарихи мектебінің беделі арта түсті. 1875 жылы ол Берлинге көшіп, Перцтің орнын басып, «Monumenta Germaniae historica» журналының бас редакторы болды. Ол Англия, Франция және Италияға сапар шегіп, онда сақталған еңбектерді жинады. Ол 1886 жылдың 24 мамырында Берлинде қайтыс болды. Ол екі рет үйленді – 1842 жылы философ Фридрих Вильгельм Иосиф фон Шеллингтің қызымен, ал 1858 жылы Якоб фон Хартманның қызымен. 1853 жылы Вайтцтің дәрістеріне скрипкашы Жозеф Йоахим қатысты.