Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Электр пойыздары сериясы Metropolitan Railway-де 1927 жылдан 1962 жылға дейін пайдаланылды. T Stock – бұл Metropolitan Vickers және Бирмингем теміржол вагондары компаниясы Metropolitan Railway үшін 1927–1931 жылдары Бейкер-стриттен және Ситиден Уотфорд пен Рикмансвортқа дейінгі электр желілерінде пайдалану үшін әртүрлі партияларда салынған электр пойыздары сериясы. Дегенмен, кейде олар Uxbridge тармағында да жұмыс істеді.
Electric train series used on the Metropolitan Railway from 1927 to 1962
The T Stock was a series of electric trains originally built in various batches by Metropolitan Vickers and the Birmingham Railway Carriage and Wagon Company for the Metropolitan Railway in 1927–31 for use on electric services from Baker Street and the City to Watford and Rickmansworth, though rarely some worked on the Uxbridge branch.
Тарих
Алдыңғы партиялар ағаштан жасалған және 1898–1923 жылдарғы тіркемелермен біріктірілген, бірақ кейінгі партиялар болаттан жасалды және жаңадан салынған тіркемелермен жұмыс істеді. Алғашқы құрамында жабдықтарда шамалы өзгерістер болды, көбінесе Saloon және Ashbury тіркемелері сияқты қолданыстағы материалдарды пайдалануға мүмкіндік беру үшін, бұл сыныптың ішінде үйлесімсіздіктерге әкелді. Алайда, Лондондық көлікке ауыстырылған кезде бұл түзетілді және 1938 жылға қарай парктің көп бөлігі стандартталды. 'Т' құрамы ешқашан Айлсбериге бармады, бірақ кейін электрлендірілгеннен кейін Чешам мен Амершемге жұмыс істеді. Бұрын Рикмансворттан артық бағыттарға бару үшін пойыздарды Рикмансвортқа дейін Metropolitan Vickers Bo Bo электр локомотивтері тартқан, онда буға ауысу жүргізілген. Бұл электрлік пойыз құрамдарының есіктері дөңгелек пішіндес болды, Бейкер-стриттен солтүстікке қарайғы туннельдерде кездейсоқ ашылған жағдайда зақымдануға аз бейім деп есептелді. 1940 жылдардың соңында 2752 және 2707 вагондары тиісінше 17000 және 20000 нөмірімен эксперименталдық ауа есігі бар тіркемелерге қайта жабдықталды. Біріншісі (17000) вагонда екі жағында да өткелдері бар ерекше отыру орналасуына ие болды. Ауа есіктері жолаушылармен батырма арқылы қолмен ашылып-жабылатын. 1949 жылы ол екінші нұсқасына сәйкес келетін дәстүрлі орталық өткелмен жаңартылып, 17001 нөміріне ие болды. Екі машина тұрақты түрде біріктіріліп, 1953 жылға дейін пайдалануда болды, A60 құрамының прототипі ретіндегі жұмысы аяқталды. 'Т' құрамы 1961 жылдан бастап A60 және A62 құрамдарымен ауыстырылды, ал соңғы пойыз 1962 жылдың 5 қазанында жүрді. 1961 жылы екі алынған басқарушы локомотивтер қарға айналдырылды. Бұрын 2758 және 2749 болған, олар тиісінше ESL118A және ESL118B деп аталды. Пайдаланудан шығарылғаннан кейін екі бөлімше де сақталды, ақырында Спа аңғары темір жолында орналасты, бірақ қазір Куинтонға көшірілді.
The earlier batches were built from wood and sandwiched trailers of 1898–1923 vintage, however later batches were steel in construction and worked with new built trailers. As built the group has some variations in equipment, mostly to allow use with existing stock such as the Saloon and Ashbury trailers and leading to incompatibilities within the class, however upon transfer the London Transport this was rectified and the entire fleet largely standardized about 1938. T stock never ran to Aylesbury, though latterly worked to Chesham and Amersham after electrification. Prior to this, trains destined to beyond Rickmansworth were hauled by Metropolitan Vickers Bo Bo electric locomotives as far as Rickmansworth, where a changeover to steam traction occurred. These electric multiple unit trains had slam doors with rounded tops, thought to be less prone to damage if accidentally opened in the tunnels north of Baker Street. In the late 1940s coaches 2752 and 2707 were rebuilt as experimental air door trailers number 17000 and 20000 respectively. The first (17000) employed an unusual seating layout with gangways on both sides of the car. The air doors were controlled manually by passengers with buttons to open and close them. In 1949 it was modified with a conventional centre gangway to match its second variant, and being renumbered 17001. The two cars were permanently coupled and remained in service until 1953, their work as prototypes for the A60 Stock being completed. The 'T' stock was replaced from 1961 by the A60 and A62 Stock, with the final train running on 5 October 1962. In 1961, two withdrawn driving motors were converted to sleet locomotives. These were numbered ESL118A and ESL118B, having previously been 2758 and 2749 respectively. After withdrawal, both units were preserved, eventually locating at the Spa Valley Railway but now moved to Quainton.
Жабдықтың егжей-тегжейлі сипаттамасы
Бірінші топтың алғашқы вагондарында (1927) Westinghouse тежегіштері, Metro Vickers басқару жүйелері және MV153 моторлары болды; олар "W" пойыздарын құрайтын Bogie Stock тіркемелерімен жұмыс істейтін моторлы вагондарды ауыстыру үшін пайдаланылды. Бірінші топтағы қалған вагондарда бірдей моторлы жабдықтар болды, бірақ олардың орнына вакуумдық тежегіштер қолданылды. Олар 1920/23 жылдардағы "Дредноуттардың" қайта жаңартылған вагондарымен "MV" құрамдарын құрады. Екінші партия (1929 ж.) жабдықтары жағынан 1927 жылғы алғашқы вагондарға өте ұқсас және бір-бірімен алмастырылатын. Бұл партияға арнайы салынған тіркемелер кірді, олармен жүретін кезде "MW" пойыздары деп аталды; "W" әрпі Westinghouse пневматикалық тежегіштерінің орнатылғанын білдірді. Соңғы партия (1931) алдыңғы партияға ұқсас болды, бірақ GEC компаниясының жабдықтары және WT545 моторлары қолданылды. Олар күтілгендей үйлесімді емес деп танылды және Метрополитен темір жолының жылжымалы құрамдарын LPTB стандарттауға дейін бөлек қалды. Стандарттаудан кейін "MV" құрамдары пневматикалық тежегіштерге ауыстырылды. "W" құрамдағы Bogie Stock вагондары ақырында шығарылып, олардың орнына жеті қайта жаңартылған "Дредноут" вагондары қойылды. Бұл 9×8 және 10×6 вагондармен пойыз құрауға мүмкіндік берді, олар "T" құрамдары деп аталды. Алайда 22 моторлы вагон қосалқыда қалды, бірақ 1961 жылға қарай бұл саны алтыға дейін азайды.
The first coaches of the first batch (1927) had Westinghouse brakes, Metro Vickers control systems and MV153 motors; they were used to replace the motor cars working with Bogie Stock trailers that formed 'W' trains. The rest of the coaches from the first batch had the same motor equipment but used vacuum brakes instead. They ran with converted Dreadnoughts of the 1920/23 batches to form 'MV' stock. The second batch (of 1929) were very similar in terms of equipment to the first coaches of 1927 and were interchangeable. This batch included specially built trailers and when running with which were known as 'MW' trains; the W indicating Westinghouse Air Brakes were fitted. The last batch (1931) were like the previous batch but had equipment by the GEC and used WT545 motors. They were found not to be as compatible as hoped, and remained segregated until the LPTB standardisation of Metropolitan Railway rolling stock. When standardised, the MV stock trains were converted to air brakes. The Bogie Stock coaches in the W stock formations were withdrawn eventually and replaced by seven more converted Dreadnought coaches. Following a reshuffle this allowed 9×8 coach and 10×6 coach trains, which were then designated 'T' stock. 22 motor cars remained spare however, but by 1961 this had been reduced to six spare.