Уильям Уолтер Каргилл: Жаңа Зеландияның негізін қалаушысы және саяхатшысы
William Cargill (New Zealand politician)
Уильям Уолтер Каргилл – Жаңа Зеландияның Отаго округын құрған саяхатшы, саяси қайраткер. Британ армия офицері, Отагоның тұңғыш басқарушысы. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы Жаңа Зеландия саясаткері
19th century New Zealand politician
Уильям Уолтер Каргилл (27 тамыз 1784 – 6 тамыз 1860) – Британ армиясында офицер болып қызметтенгеннен кейін Жаңа Зеландиядағы Отаго қонысын құрған адам. Ол парламент депутаты және Отагоның тұңғыш басшысы болды.
William Walter Cargill (27 August 1784 – 6 August 1860) was the founder of the Otago settlement in New Zealand, after serving as an officer in the British Army. He was a member of parliament and Otago's first Superintendent.
Ерте өмір
Каргилл 1784 жылы Шотландияның Эдинбург қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Джеймс Каргилл мен Марион Джеймисон болды. Ол 15 жасында әкесі алкоголизмнен қайтыс болды. 1802 жылы британ әскеріне қосылып, Үндістанда, Испанияда және Францияда өзгелерден ерекше көзге түсті. 1813 жылы Мэри Энн Йейтсқа үйленді; олардың он жеті баласы болды. Осы балаларының бес ұлының екеуі қоғамдық өмірде белгілі болды: әкесінің жолын жалғап саясаткер болған Джон және көрнекті кәсіпкер және саясаткер Эдвард. Отбасылық жағдайлар оны 1820 жылы әскери шенін сатуға мәжбүр етті, бірақ кейіннен ол "Капитан Каргилл" деп аталды. Әскерден кеткен соң, ол Шотландияда шарап сатумен айналысты. 1847 жылдың 24 қарашасында Каргилл "Джон Уиклиф" кемесімен Жаңа Зеландияға аттанды және 1848 жылдың 23 наурызында Отаго аймағындағы қазіргі Порт Чалмерске жетті.
Cargill was born in Edinburgh, Scotland, in 1784. His parents were James Cargill and Marrion Jamieson. His father died of alcoholism when he was 15. He joined the British Army in 1802 and served with distinction in India, Spain, and France. In 1813, he married Mary Ann Yates; they had seventeen children. Of these, two of his five sons became notable in public life: John, who followed in his father's footsteps and became a politician, and Edward, a prominent businessman and politician. Family circumstances forced him to sell his commission in 1820, though he was later referred to as "Captain Cargill". After leaving the army, he became a wine merchant in Scotland. On 24 November 1847, Cargill sailed for New Zealand on the ship John Wickliffe, arriving at what is now Port Chalmers, Otago on 23 March 1848.
Саяси мансап
Жаңа Зеландияның 1852 жылғы Конституциялық Актісі отарлаушы халыққа өздерін-өздері басқару құқығын берді, ал 1853 жылы Каргилл Отаго провинциясының қадағалаушысы болып сайланды. Каргилл сондай-ақ Дунедин ауылдық округінің Парламент мүшесі болды. Ол 1855 жылдың 11 желтоқсанында қарсылығызсыз сайланды. Ол көпмандатты сайлау округінде өзінің ұлы Джонмен бірге қызмет етті. Ол Парламентте сирек сөйледі және Окленд қаласына парламентке бару қиындық тудырды. 75 жасқа келгенде, ол 1859 жылдың қазан айында мемлекеттік қызметтен кетіп қалатынын жариялады; ол бір жылдан кейін қайтыс болды. Ол "ашық провинциалист" деп сипатталды. Оның немересі Изабель Каргилл Энн Мари Бабингтонмен бірге Италияға сапар шегіп, 1893 жылы Римдегі Испан сатысында Бабингтонның шайханасын ашты, ол бүгінгі күнге дейін оның ұрпақтарына тиесілі. Каргилл есімімен байланысты көптеген атаулар бар. Инверкаргилл қаласы оның құрметіне аталған (Инвер сөзі шотланд гаэль тіліндегі inbhir сөзінен шыққан, ол өзен сағасын білдіреді), сондай-ақ Солтүстік Дунединнен биіктеп тұратын Каргилл тауы да оның атымен аталады. "Каргилл бұрышы" - Оңтүстік Дунединдегі маңызды жол торабы, ал одан өтетін жолдардың бірі - Каргиллдің үйінің құрметіне аталған Хиллсайд жолы. Каргиллге арналған тасманиялық құмтастан жасалған ескерткіш, жай ғана Каргилл ескерткіші деп белгілі, 1863-64 жылдары Дунедин қаласында салынды. Каргилл қамалы, Сент-Клэрдің үстіндегі қираған сарай, Уильям Каргилл есімімен емес, оның ұлы Эдвардтың есімімен аталған.
The New Zealand Constitution Act 1852 granted the settler population self government, and in 1853 Cargill was elected Superintendent of the Otago Province. Cargill also served as a Member of Parliament for Dunedin Country. He was elected unopposed on 11 December 1855. He served the multi member electorate alongside his son John. He rarely spoke in the house and found travel to parliament in Auckland difficult. Aged 75, he announced his resignation from public office in October 1859; he died less than a year later. He was described as a "unabashed provincialist". His granddaughter Isabel Cargill travelled to Italy with Ann Marie Babington and in 1893 they opened Babington's tea room on the Spanish Steps in Rome which still today belongs to her descendants. Numerous names have connections with Cargill. The city of Invercargill is named for him (Inver coming from the Scots Gaelic word inbhir meaning a river's mouth), as is Mount Cargill, which towers above northern Dunedin. "Cargill's Corner" is a major road intersection in South Dunedin, and one of the roads which crosses at it is Hillside Road, named for Cargill's house. A Tasmanian sandstone monument to Cargill, simply known as the Cargill Monument, was built in Dunedin in 1863–64. Cargill's Castle, a ruined stately home above St Clair is not named for William Cargill, but for his son Edward.