Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XIX ғасырдағы американдық әдебиет зерттеушісі Ричард Грант Уайт (1822 жылдың 23 мамырында туған – 1885 жылдың 8 сәуірінде қайтыс болған)
19th century American literary scholar
Richard Grant White (May 23, 1822 – April 8, 1885)
Ерте өмір
Уайт 1822 жылғы 23 мамырда Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол Ричард Мансфилд Уайт (1797–1849) және Энн Элиза (құрметті аты Тузи) Уайт (1802–1842) отбасында туған. Үлкен Уайт сонымен қатар «Allaire Iron Works» компаниясының хатшысы қызметін атқарған. Оның әкесі – пастор Кальвин Уайттың (1762 жылы туған) екінші ұлы, ал оның арғы атасы – Мұса Уайт, ол 1727 жылы Жоғарғы Миддлтаунда туған, 1749 жылы Коннектикут штатының Хартфорд қаласынан Хулда Ноулзге үйленген, шляпа жасаушы шеберлігімен айналысқан Диакон Исаак Уайттың үлкен ұлы. Оның әкесі Кальвин Коннектикут штатының Миддлтаун қаласындағы Мәсіх шіркеуінің пасторы болған, алғаш Фебе Кэмпке, кейін Джейн Марденброға үйленген. Уайт Лонг-Айлендтегі Флашингтегі доктор Мюленберг институтында және Колумбия грамматикалық мектебінде колледжге дайындалды. Ол әдебиет және математика саласындағы білімімен көзге түсті, сондай-ақ Бітіру салтанатында сөз сөйлеуші және Ұлы маршал болды. Кейіннен ол Нью-Йорк университетінен магистр дәрежесін де алды.
White was born on May 23, 1822, in New York City. He was born to Richard Mansfield White (1797–1849) and Ann Eliza (née Tousey) White (1802–1842), The elder White also served as secretary of the Allaire Iron Works company. His father was the second son of the Rev. Calvin White (b. 1762),refn|group=lower alpha|His great grandfather was Moses White, himself the eldest son of Deacon Isaac White, who was born in Upper Middletown in 1727 and was a hatter by trade who married Huldah Knowles of Hartford, Connecticut, in 1749. His grandfather Calvin, who served as rector of Christ’s Church in Middletown, Connecticut, was first married to Phebe Camp and secondly to Jane Mardenbrough. White prepared for college at Dr. Muhlenberg's Institute in Flushing on Long Island and Columbia Grammar School. He distinguished himself as a scholar of letters and mathematics and was the orator and Grand Marshal at Commencement. He later received a M. A. from New York University as well.
Мансап
Ол доктор Альфред С. Постпен медицинаны оқыды, судья Вудруффпен заң оқыды және 1845 жылы адвокаттыққа қабылданды. Нью-Йорк Таймс газетінде оның өлімінен кейін былай жазылды:
He studied medicine, with Dr. Alfred C. Post, and read law, with Judge Woodruff, and was admitted to the Bar in 1845. In an editorial in the New York Times after his death, it was written:
"Ричард Грант Уайттың қазасы американ әдебиеті үшін қызықты жазушы және көп дағдылы адамның жоғалуына әкеп соқты. Мистер Уайттың Шекспирді зерттеулері, болжам бойынша, оның ғылыми еңбегінің ең сәтті нәтижесі болып табылады, тіпті оның сөздік сын еңбегінен де артық. Соңғысындағы ерекше сезімталдық оны кез келген пікір таласын дерлік жеке қорлау ретінде қарауға итерді, және осы мінез ерекшелігінің салдарынан оның қабілеттерін оқырман қауым шын мәнінде лайық болғаннан төмен бағалады. Оның мақаласына бірнеше жауап келді, соның ішінде Нью-Йорк Таймс газеті 1881 жылдың ақпан айында былай деп жазды: «Бұл таза және қарапайым жала жабу, еңбектегі нашар нәтижелердің шамадан тыс көтеріңкі бағалануынан және кейбір жалған бояудан тұрады. Сондықтан мистер Уайттың бірінші айыптама бойынша қорытындылары күшін жойды. Оның мемлекеттік мектептер теориясының жалған екендігі туралы пікірі – «жалғандықтардың жиынтығы»». АҚШ Азамат соғысы басталған кезде Уайт Нью-Йорктегі қарулы кедендік қызметті қамтамасыз ететін АҚШ Кіріс теңіз күшінің (кейін АҚШ Жағалау күзетшісіне айналған) бастығы болды. Ол «Шекспирдің ғалымы» және «Аян: Жаңа Бейбітшілік Ізгі хабарына серік» сияқты кітаптарды, сондай-ақ «Святой Бенедикт бойынша Жаңа Бейбітшілік Ізгі хабары» атты азамат соғысы сатирасын жазды. Ол Лондонның Жаңа Шекспир қоғамының вице-президенті болды және 1857 жылдан 1865 жылға дейін Шекспирдің он екі томдық басылымын редакциялады.
<blockquote>By the death of Mr. Richard Grant White American literature loses an interesting writer and a variously accomplished man. Mr. White's Shakespearean studies are, perhaps, the most satisfactory results of his scholarship; more so, certainly, than his labors in verbal criticism. In these latter an extreme sensitiveness led him to regard every difference of opinion as almost a personal offense, and by reason of this peculiarity of temper his abilities were rated by the reading public less highly than they really deserved. His essay prompted several responses, including from the New York Times, which wrote in February 1881, "It is a libel, pure and simple, made up of an exaggerated statement of some of the poorest results contained in the report with some touches of false coloring. Mr. White's conclusions on the first count are, therefore, vitiated. His argument that the theory of public schools is false is a 'medley of fallacies.'" Upon the outbreak of the U. S. Civil War, White became the chief of the United States Revenue Marine (which later became the United States Coast Guard), an armed customs enforcement service, in New York. and "Shakespeare's Scholar". He also wrote books on subjects, such as 'Revelations: A Companion to the New Gospel of Peace " and a civil war satire, "The New Gospel of Peace, According to St. Benjamin". He was a vice president of the New Shakespeare Society of London, England and edited a twelve volume edition of Shakespeare from 1857 to 1865.
Жеке өмір
1850 жылы 16 қазанда ол Чарльз Брутон Миз және Сара Матильда (туған тегі Грэм) Миздің қызы Алексина Блэк Мизге (1830–1921) үйленді, олар сол кезде Нью-Йоркте тұратын Чарльстон отбасынан шыққан еді. Ол көркем өнердегі көрнекті сәулетші және McKim, Mead & White сәулет фирмасының серіктесі болды, бұл фирма бай адамдарға көптеген үйлерді, сондай-ақ көптеген қоғамдық, мемлекеттік және діни ғимараттарды жобалаған. 1906 жылы миллионер Гарри Кендалл Тоу, Тоудың әйелі, актриса Эвелин Несбитпен болған қарым-қатынасы үшін оны өлтірді. Уайтқа тиесілі виолончель қазір Бостон, Массачусетс штатындағы Көркем өнерлер мұражайының коллекциясында сақталуда. Уайт 1885 жылғы 5 сәуірде Нью-Йорк қаласындағы 330-шығыс 17-ші көшедегі үйінде пневмониядан қайтыс болды. Әйелінің қатысуымен Марк шіркеуінде жерленгеннен кейін, ол Нью-Джерси штатындағы Оранж қаласындағы Розедейл зиратына жерленді.
On October 16, 1850, he was married to Alexina Black Mease (1830–1921), the daughter of Charles Bruton Mease and Sarah Matilda (née Graham) Mease, a Charleston family who was then living in New York. a prominent Beaux Arts architect and partner in the architectural firm McKim, Mead & White, who designed many houses for the rich as well as numerous public, institutional, and religious buildings. In 1906, he was murdered by millionaire Harry Kendall Thaw over White's relationship with Thaw's wife, actress Evelyn Nesbit. White owned a violoncello now part of the collection at the Museum of Fine Arts in Boston, Massachusetts. White died of pneumonia at his home on 330 East 17th Street in New York City on April 5, 1885. After a funeral at St. Mark's Church, he was buried at Rosedale Cemetery in Orange, New Jersey.