Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер және заңгер (1764–1836)
American politician and jurist (1764–1836)
Эдвард Ливингстон (28 мамыр, 1764 – 23 мамыр, 1836) – американдық құл иеленуші, заңгер және мемлекет қайраткері. Ол 1825 жылғы Луизиана азаматтық кодексін жасауға зор ықпал еткен, бұл кодекс көбінесе Наполеон кодексіне негізделген. Ливингстон Нью-Йорк және Луизиана штаттарынан Конгреске өкіл болып сайланды, 1831–1833 жылдары АҚШ Мемлекеттік хатшысы, ал 1833–1835 жылдары президент Эндрю Джексонның кезінде Франциядағы елші болды. Сонымен қатар, ол Нью-Йорк қаласының 46-шы мэрі болды.
Edward Livingston (May 28, 1764May 23, 1836) was an American slaveholder, jurist and statesman. He was an influential figure in the drafting of the Louisiana Civil Code of 1825, a civil code based largely on the Napoleonic Code. Livingston represented both New York and then Louisiana in Congress and served as the U. S. Secretary of State from 1831 to 1833 and Minister to France from 1833 to 1835 under President Andrew Jackson. He was also the 46th mayor of New York City.
Ерте өмір
Эдвард Ливингстон Нью-Йорк провинциясының колониялық Олбэни округінің Клермонт қаласында (1786 жылдың 4 сәуірінен бастап Нью-Йорк штатының Колумбия округінде) дүниеге келді. Ол судья Роберт Ливингстон мен Маргарет (туған есімі Бикман) Ливингстонның кіші ұлы және беделді Ливингстон отбасының мүшесі болды. Оның әкесі Нью-Йорк провинциялық ассамблеясының мүшесі және Нью-Йорк Жоғарғы сотының судьясы болды, ал анасы Датчесс және Ольстер округтеріндегі кең жерлердің мұрагері болды. Оның көптеген бауырларының арасында Нью-Йорк канцлері Роберт Р. Ливингстон; генерал Ричард Монтгомериге үйленген Джанет Ливингстон; Нью-Йорк штатының хатшысы Томас Тиллотсонға үйленген Маргарет Ливингстон; Фриборн Гарретсонға үйленген Катарина Ливингстон; саудагер Джон Р. Ливингстон; губернатор Морган Льюиске үйленген Гертруд Ливингстон; Нью-Йорк вице-губернаторының міндетін атқарушы Питер Р. Ливингстонға үйленген Джоанна Ливингстон; және АҚШ сенаторы, АҚШ соғыс министрі және Франциядағы АҚШ елшісі Джон Армстронгқа үйленген Алида Ливингстон болды. Джон Армстронг генерал Джон Армстронгтің ұлы еді.
Edward Livingston was born in Clermont, colonial Albany County, Province of New York (since 4 April 1786 within Columbia County, New York). He was the youngest son of Judge Robert Livingston and Margaret (née Beekman) Livingston, and was a member of the prestigious Livingston family. His father was a member of the New York Provincial Assembly and a Judge of the New York Supreme Court of Judicature, and his mother was heir to immense tracts of land in Dutchess and Ulster counties. Among his many siblings were Chancellor of New York Robert R. Livingston; Janet Livingston, who married Gen. Richard Montgomery; Margaret Livingston, who married New York Secretary of State Thomas Tillotson; Catharine Livingston, who married Freeborn Garrettson; merchant John R. Livingston; Gertrude Livingston, who married Gov. Morgan Lewis; Joanna Livingston, who married Peter R. Livingston, acting Lieutenant Governor of New York; and Alida Livingston, who married John Armstrong, Jr., a U. S. Senator, U. S. Secretary of War, and U. S. Minister to France who was the son of Gen. John Armstrong, Sr.
Оның анасының ата-аналары Генри Бикман, Вильгельмус Бикманның ұрпағы, және Джанет (туған Ливингстон) Бикман, Ливингстонның туысы болды. Олардың балалары: Оның әкесі "Клермонт Роберті" деп танылған Роберт Ливингстонның жалғыз баласы болды (ол Ливингстон сарайының бірінші лорды Роберт Ливингстонның ұлы және Алида (туған Шойлер) Ван Ренсселер Ливингстон) және Маргарет (туған Говард) Ливингстон. 1795 жылдан 1801 жылға дейін Ливингстон Нью-Йорк штатынан АҚШ Конгресіндегі Демократиялық-Республикалық АҚШ өкілі болды, онда ол Джейдің келісіміне қарсы күрескендердің бірі болды және президент Джордж Вашингтонды Ұлыбритания патшалығымен жасалған бейбіт келісім туралы келіссөздердің толық мәліметтерін Конгреске ұсынуға шақырған резолюцияны ұсынды, бірақ президент оны бөлісуден бас тартты. Вашингтон әкімшілігінің соңында ол Эндрю Джексон және басқа радикалдармен бірге президентке сөйлеуге қарсы дауыс берді. Ливингстон шетелдіктер мен бүлік заңдарына қарсы болды, американдық теңізшілердің мүддесі үшін заңдар ұсынды және 1800 жылы ағылшын фрегатында кісі өлтірген, кейін Оңтүстік Каролинаға қашып, өзін америкалық азамат деп жалған мәлімдеген Джонатан Роббинстің британ үкіметіне экстрадиция жасауға рұқсат бергені үшін президентті сынады. Бұл мәселе бойынша пікір таласында Ливингстонға АҚШ Бас судьясы Джон Маршалл қарсы шықты. 1801 жылы Ливингстон Нью-Йорк округінің АҚШ прокуроры болып тағайындалды және сол лауазымда сол жылы Нью-Йорк қаласының мэрі болып тағайындалды. 1803 жылдың жазында қалаға сары қызылша келгенде Ливингстон аурудың таралуын болдырмау және зардап шеккендерге көмек көрсету үшін батылдық пен белсенділік танытты. Ол қатты қызуға шалдықты, сол кезде халық оған деген құрметін көптеген жолдармен көрсетті. Сауыққаннан кейін ол жеке істерінің шатасқандығын байқады, сонымен қатар ол АҚШ прокуроры ретінде жауапты болған сенімді қызметкердің нашар басқаруы немесе адалдығының жетіспеуі салдарынан жоғалған мемлекеттік қаражатқа қарыз болды. Ол бірден барлық мүлкін тапсырып, 1803 жылы екі лауазымынан кетіп, 1804 жылдың басында жақын арада Орлеан территориясы (1804–1812) болатын Нью-Орлеанға көшіп кетті. Оның үлкен ағасы Роберт Р. Ливингстон 1803 жылы Луизиананы сатып алу туралы келіссөздер жүргізді. Эдвард Ливингстон көп ұзамай Нью-Орлеанда үлкен заңгерлік практика құрды және 1826 жылы мемлекетке толық төледі, соның ішінде осы кезде бастапқы сомадан асып кеткен пайыздарды да.
His maternal grandparents were Henry Beekman, a descendant of Wilhelmus Beekman, and Janet (née Livingston) Beekman, a Livingston cousin. Their children included: His father was the only child of Robert Livingston, known as "Robert of Clermont" (himself a son of Robert Livingston the Elder, the first Lord of Livingston Manor, and Alida (née Schuyler) Van Rensselaer Livingston) and Margaret (née Howarden) Livingston. From 1795 to 1801, Livingston was a Democratic Republican U. S. Representative in the United States Congress from the state of New York, where he was one of the leaders of the opposition to Jay's Treaty, and introduced the resolution calling upon President George Washington to furnish Congress with the details of the negotiations of the peace treaty with the Kingdom of Great Britain, which the President refused to share. At the close of Washington's administration, he voted with Andrew Jackson and other radicals against the address to the president. Livingston was a prominent opponent of the Alien and Sedition Laws, introduced legislation on behalf of American seamen, and in 1800 attacked the president for permitting the extradition to the British government of Jonathan Robbins, who had committed murder on an English frigate and then escaped to South Carolina and falsely claimed to be an American citizen. In the debate on this question Livingston was opposed by John Marshall, the Chief Justice of the United States. In 1801, Livingston was appointed United States Attorney for the district of New York, and while retaining that position was in the same year appointed Mayor of New York City. When, in the summer of 1803, the city was visited with yellow fever, Livingston displayed courage and energy in his endeavors to prevent the spread of the disease and relieve distress. He suffered a violent attack of fever, during which the people gave many proofs of their attachment to him. Upon his recovery he found his private affairs in some confusion, and he was at the same time deeply indebted to the government for public funds which had been lost through the mismanagement or dishonesty of a confidential clerk, and for which he was responsible as US attorney. He at once surrendered all his property, resigned his two offices in 1803, and moved early in 1804 to New Orleans in what would shortly become the Territory of Orleans (1804–1812). His older brother, Robert R. Livingston, had negotiated the Louisiana Purchase, in 1803. Edward Livingston soon built a large law practice in New Orleans, and in 1826 he repaid the Federal government in full, including the interest, which by that time amounted to more than the original principal.
Луизиана
Луизианаға келгеннен кейін, заң жүйесі бұрын рим, француз және испан заңдарына негізделген, ал алқалы сот және ағылшын ортақ құқығының басқа ерекшеліктері алғаш рет енгізілген, ол заң шығарушы орган тарапынан сот ісін жүргізудің уақытша кодексін дайындауға тағайындалды, ол (1805 жылғы сәуірде қабылданған акт түрінде) 1805 жылдан 1825 жылға дейін күшінде болды. 1807 жылы Нью-Орлеанға жақын жердегі батир немесе аллювиалды жердің бір бөлігіне клиентінің құқығы үшін сәтті сот ісін жүргізгеннен кейін, Ливингстон осы жердің бір бөлігін (ол ақы ретінде алған) Batture Ste. Marie-де жақсартуға тырысты. Бұл оған қарсы үлкен халықтық наразылық туды; оның жұмысшыларына шабуыл жасалды; және аумақтық губернатор Уильям К.К. Клейборн қорғау үшін сұраған кезде мәселені Федералдық үкіметке жіберді. Ливингстонның жағдайына сол кездегі президент Томас Джефферсонның зиян келтіргені айтылды, ол Ливингстонның 1800 жылғы президенттік сайлауда Аарон Беррді қолдағандығына және кейіннен Беррдің жоспарларына қатысқандығына сенді. Джефферсон Ливингстонның мүліктік құқығын алуын қиын етіп берді, өйткені мұндай батирлер Федералдық үкіметтің меншігі деп мәлімдеп, Ливингстонның Аумақтық соттан алған құқығы жарамсыз деп танылды. Жауап ретінде Ливингстон 1810 жылы Джефферсонға қарсы азаматтық сотқа шағым түсірді. 1811 жылғы 5 желтоқсанда бас судья Джон Маршалл соттың құзыреті болмағандықтан істі тоқтатқаннан кейін, Джефферсон 1812 жылы Ливингстонға қарсы істе "кеңесшілер пайдалануы үшін" бастапқыда арналған памфлет жариялады, оған Ливингстон жауап берді. Луизиана АҚШ штаты болғанға дейін бір жарым ай бұрын АҚШ Конгресі Ұлыбританияға соғыс жариялады. 1812 жылғы соғыс кезінде Эдвард Ливингстон Нью-Орлеанның көп ұлтты халқын британдық шапқыншылыққа қарсы тұруға белсенді түрде шақырды. Ол Жан Лафитт пен оның ізбасарларына қаланы қорғауға көмектесуді ұсынғанда кешірім беру үшін өз ықпалын пайдаланды және 1814–15 жылдары генерал-майор Эндрю Джексонның кеңесшісі және бірнеше көмекшілерінің бірі болды, ол оның жеке досы болды.
Almost immediately upon his arrival in Louisiana, where the legal system had previously been based on Roman, French, and Spanish law, and where trial by jury and other particularities of English common law were now first introduced, he was appointed by the legislature to prepare a provisional code of judicial procedure, which (in the form of an act passed in April 1805) was continued in force from 1805 to 1825. In 1807, after conducting a successful suit on behalf of a client's title to a part of the batture or alluvial land near New Orleans, Livingston attempted to improve part of this land (which he had received as his fee) in the Batture Ste. Marie. Great popular excitement was aroused against him; his workmen were mobbed; and territorial Governor William C. C. Claiborne, when appealed to for protection, referred the question to the Federal government. It has been alleged that Livingston's case was damaged by then President Thomas Jefferson, who believed that Livingston had favored Aaron Burr in the Presidential election of 1800, and that he had afterwards been a party to Burr's schemes. Jefferson made it impossible for Livingston to secure his property title, since by asserting the claim that such battures were the property of the Federal government, Livingston's title obtained from the Territorial Court was invalid. In response, Livingston filed a civil lawsuit against Jefferson in 1810. After the case was dismissed on December 5, 1811, by Chief Justice John Marshall due to lack of jurisdiction, Jefferson, nonetheless, in 1812 published a pamphlet originally intended "for the use of counsel" in the case against Livingston, to which Livingston published a reply. Louisiana became a U. S. state just one and a half months before the U. S. Congress declared war upon Great Britain. During the War of 1812, Edward Livingston was active in rousing the ethnically mixed population of New Orleans to resistance against the threat of British invasion. He used his influence to secure amnesty for Jean Lafitte and his followers when they offered to help defend the city, and in 1814–15 acted as adviser and one of several aides de camp to Major General Andrew Jackson, who was his personal friend.
Ливингстон коды
1821 жылы Луизиана штатының заң шығарушы органы тағайындаған Ливингстон, ол өткен жылы Луизиананың өкілдер палатасының мүшесі болған еді, Еуропа мен Америкада кейіннен «Ливингстон кодексі» деп танылатын қылмыстық құқық және рәсімнің жаңа кодексін дайындауға кірісті. Луизианадағы практика талаптарына сәйкес, ол француз және ағылшын тілдерінде жазылды және іс жүзінде төрт бөлімнен тұрды: қылмыстар мен жазалар, іс жүргізу, қылмыстық істердегі дәлелдер, реформа және түрме тәртібі. Кодекс 1824 жылы, кездейсоқ өртке түскенде және 1826 жылы қайта аяқталғанмен, 1833 жылға дейін толыққанды басылмады. Ол штат тарапынан қабылданбады. «Ливингстон кодексі» Англияда, Францияда және Германияда бірден қайта басылып, ерекше қарапайымдылығы мен күшімен, сондай-ақ реформа және түрме тәртібі кодексіндегі гуманистік қағидаларымен кең мақтауға ие болды, бұл әртүрлі елдердің қылмыстық заңнамасына елеулі әсер етті. Осы кодекс туралы айта отырып, сэр Генри Мэн Ливингстонды «заманауи заманның бірінші құқықтық генийі» деп атады. Ливингстон кодексінің мақсаты жазалау емес, түзету болатын; ол өлім жазасын жоюды және түрмедегі еңбектің қылмыскерге мәжбүрлі жаза емес, оның таңдауы және жақсы мінез-құлқы үшін сыйлық ретінде қарастырылуын, сонымен қатар жақсы жағдайлар жасауды көздеді. Оның реформа және түрме тәртібі кодексі либералды президент Франсиско Морасан басқарған, қысқа ғұмырлы Орталық Америка Федеративтік Республикасының үкіметі тарапынан қабылданды. Ливингстон Луизиана үшін жаңа азаматтық кодексті дайындауға тағайындалған комиссияның жетекші мүшесі болды, оның көп бөлігі 1825 жылы заң шығарушы органмен қабылданды; ал келісімшарттарға қатысты барлық маңызды тарауларды Эдвард Ливингстон жеке дайындады. Ливингстон тағы да АҚШ өкілі болды, бұл жолы Луизиананың 1-ші сайлау округінен қызмет еткен алғашқы адам атанды. Жаңа азаматтық кодексті дайындау жөніндегі алдын ала жұмыстарды Джеймс Браун мен Луи Моро Лиссле аяқтады, олар 1808 жылы Орлеан территориясында қолданыстағы азаматтық заңдар туралы, қазіргі үкімет формасына бейімделген өзгерістер мен толықтырулармен бірге баяндама жасады.
In 1821, by appointment of the Louisiana State Legislature, of which he had become a member of the Louisiana House of Representatives in the preceding year, Livingston began the preparation of a new code of criminal law and procedure, afterwards known in Europe and America as the "Livingston Code." It was prepared in both French and English, as was required by the necessities of practice in Louisiana, and actually consisted of four sections: crimes and punishments, procedure, evidence in criminal cases, and reform and prison discipline. Though substantially completed in 1824, when it was accidentally burned, and again in 1826, the criminal code was not printed in its entirety until 1833. It was never adopted by the state. The Livingston Code was at once reprinted in England, France, and Germany, attracting wide praise by its remarkable simplicity and vigor, and especially by reason of its philanthropic provisions in the code of reform and prison discipline, which noticeably influenced the penal legislation of various countries. In referring to this code, Sir Henry Maine spoke of Livingston as "the first legal genius of modern times." The spirit of Livingston's code was remedial rather than vindictive; it provided for the abolition of capital punishment and the making of penitentiary labor not a punishment forced on the prisoner, but a matter of his choice and a reward for good behavior, bringing with it better accommodations. His Code of Reform and Prison Discipline was adopted by the government of the short lived Federal Republic of Central America under liberal president Francisco Morazán. Livingston was the leading member of a commission appointed to prepare a new civil code for Louisiana, which for the most part the legislature adopted in 1825; and the most important chapters of which, including all those on contracts, were prepared by Edward Livingston alone. Livingston became again a U. S. Representative, this time as the first person to serve Louisiana's 1st congressional district. The preliminary work for the preparation of a new civil code was completed by James Brown and Louis Moreau Lislet, who in 1808 reported a Digest of the Civil Laws now in force in the Territory of Orleans with Alterations and Amendments adapted to the present Form of Government.
Кейінгі мансап
Ливингстон 1823-1829 жылдары Луизианадан АҚШ өкілі, 1829-1831 жылдар аралығында АҚШ сенаторы және екі жыл (1831-1833) президент Джексон басқаруындағы АҚШ Мемлекеттік хатшысы болды. Осы соңғы лауазымында ол Джексонның ең сенімді кеңесшілерінің бірі болды. Ливингстон президент Джексон үшін бірқатар мемлекеттік құжаттар дайындады, олардың ең маңыздысы 1832 жылдың 10 желтоқсанындағы танымал аннулизацияға қарсы жариялау болды. 1833-1835 жылдары Ливингстон Франциядағы толық өкілетті министр болды, оған 1831 жылы У.К. Ривз келіскен келісімді француз үкіметі орындауын қамтамасыз ету міндеті жүктелді. Осы келісім бойынша Франция, негізінен Берлин және Милан жарлықтарына сәйкес, американдық кемелерді тонағаны үшін жиырма бес миллион франк өтемақы төлеуге міндеттенді, ал АҚШ өз кезегінде Францияның талаптарын қанағаттандыру үшін Францияға 1,500,000 франк төлеуге келісті. Ливингстонның келіссөздері тамаша шешімдермен жүргізілді, бірақ француз депутаттар палатасы 1833 жылы келісім бойынша төленетін алғашқы үлеске қаражат бөлмей, екі үкімет арасындағы қарым-қатынас шиеленісті, және Ливингстонға легацияны жабылып, Америкаға оралу туралы нұсқау берілді.
Livingston served as a U. S. Representative from Louisiana from 1823 to 1829, a U. S. Senator from 1829 to 1831, and for two years (1831–1833) United States Secretary of State under President Jackson. In this last position he was one of Jackson's most trusted advisers. Livingston prepared a number of state papers for President Jackson, the most important being the famous anti nullification proclamation of December 10, 1832. From 1833 to 1835, Livingston was minister plenipotentiary to France, charged with procuring the fulfillment by the French government of the treaty negotiated by W. C. Rives in 1831, by which France had bound herself to pay an indemnity of twenty five millions of francs for French spoliations of American shipping chiefly under the Berlin and Milan decrees, and the United States in turn agreed to pay to France 1,500,000 francs in satisfaction of French claims. Livingston's negotiations were conducted with excellent judgment, but the French Chamber of Deputies refused to make an appropriation to pay the first installment due under the treaty in 1833, relations between the two governments became strained, and Livingston was finally instructed to close the legation and return to America.
Жеке өмір
Ливингстон екі рет үйленген. Оның бірінші әйелі, Мэри МакЭверс, 1788 жылдың 10 сәуірінде үйленген, кейін қызыл жегіден қайтыс болды. Ол бай жер иесінің қызы және екі рет АҚШ-тың Нидерландыдағы министрі болып қызмет еткен Огюст Давезак саясаткері мен дипломатының қарындасы болды. Ол ерекше сұлулық пен ақыл-парасатқа ие әйел болды: «әйелдің аты қысқа, бірақ оның тұлғасы салтанатты және мінез-құлқы әдепті әрі сәнді деп айтылады, сондай-ақ ол бай екендігі де айтылады». Ол күйеуінің қоғамдық мансабына үлкен әсер еткен деседі. Луиза мен Эдвардтың екі баласы болды, олардың тек біреуі ересек жасқа жетті. Сондай-ақ, Луизиана штатындағы приход пен оның орталығы Ливингстон оның есімімен аталған. Оның құрметіне Теннессидегі қала, Алабама штатындағы Ливингстон қалашығы, Алабама штатының Самтер округі, сондай-ақ Техас штатындағы Ливингстон қаласы, Техастағы Ливингстон көлі және Ливингстон бөгеті де аталған. Нью-Орлеандағы Эдвард Ливингстон орта мектебі (бұрынғы орта мектеп) оның есімімен аталады. 19 ғасырдағы жағалау бекінісі – Форт Ливингстон Эдвард Ливингстонның құрметіне аталған, сонымен қатар Луизиана штатының оңтүстігіндегі Форт Ливингстон мемлекеттік ескерткіш аймағы да оның есімімен байланысты. Ливингстон 1825 жылы Америка философиялық қоғамының, ал 1833 жылы Америка антикварлық қоғамының мүшесі болып сайланды.
Livingston was married twice. His first wife, Mary McEvers, whom he wed on April 10, 1788, later died of scarlet fever. She was the daughter of a wealthy landowner and the sister of Auguste Davezac, a politician and diplomat who served twice as U. S. Minister to the Netherlands. She was a woman of extraordinary beauty and intellect: "the lady name is short, but she is said to be majestic in her person and elegant in manners with a long purse". She is said to have greatly influenced her husband's public career. Together, Louise and Edward were the parents of two children, only one of whom lived to adulthood: and a parish in Louisiana with its seat of Livingston. Also named for him is a town in Tennessee, a town in Livingston, Alabama, a Sumter County, Alabama, and by extension, the town of Livingston, Texas, Lake Livingston in Texas, and the Livingston Dam. Edward Livingston High School (formerly a middle school) in New Orleans was named for him. Fort Livingston, a 19th century coastal fortification, was named after Edward Livingston, along with today's Fort Livingston State Commemorative Area in south Louisiana. Livingston was elected a member of the American Philosophical Society in 1825 and the American Antiquarian Society in 1833.