Кіріспе

Пуэрто-Рико композиторы

Хуан Ф. Акоста (27 мамыр 1890 – 1968) – Пуэрто-Рико композиторы және музыка оқытушысы.

Алғашқы жылдар

Акоста көп балалы отбасынан шыққан. Ол Пуэрто-Риконың батыс бөлігінде орналасқан Сан-Себастьян қаласында туып, білім алған. Оның ата-анасы ұлының музыкалық қабілеті бар екенін байқап, оны ерте жасынан музыка сабақтарына берді. Ол өзі де талантты композитор болған Хесус Фикероаның (1878–1971) жетекшілігінде білім алды. Фикероа оған түрлі музыкалық аспаптарды, соның ішінде кларнет пен эвфонийді ойнауды үйретті. 1900 жылы, Акоста 10 жасқа толғанда, Фикероа басқарған оркестрлер үшін музыкалық аранжировкалар жасауға қабілетті болды. 1906 жылы, 16 жасында, Сан-Себастьян қалалық оркестрінің директоры Анхель Мислан (1862–1911) оған қамқорлық жасады. Мислан Акостаға музыкалық композиция және гармония өнерін үйретті. Әрбір қалада қала алаңында ойнайтын оркестр болды. Оркестр директорының лауазымы өте маңызды саналды, ал Мислан Сан-Себастьяннан кеткен кезде, оның орнын Акостаның басуын ұсынды.

Бірінші құрам

Акостаның Кармела есімді қыз досы болған, ал оның да сол аттас досы болған. 1909 жылы, Сан-Себастьяннан көшіп кеткенге дейін, 19 жасында ол қыздардан шабыттанған "Лас Кармелас" атты алғашқы данзасын жазды. Ол Аджунтас қаласына көшіп, қалалық музыкалық тобын және бірнеше мектептік музыкалық топтарды ұйымдастырды. Сонымен қатар, ол болашақ әйелі Рамонита Нивеспен осы жерде танысты. Акостаның көркемдік таланты тез арада Пуэрто-Риконың басқа аймақтарында да қажет болды, ол басқа қалаларда жұмыс істеп, саяхаттап жүрді. Оның шәкірттерінің бірі Рафаэль Аллерс есімді жас жігіт болды, ол өзі де болашақта көрнекті музыкантқа айналды. Ол 37-ден астам қалаға сапар шекті, онда мұғалімдерге музыка сабақтарын беріп, мектептердегі музыкалық білім беру жүйесін дамытуға көмектесті. 1936 жылдың 7 шілдесінде Акоста Хатильо қаласының алаңындағы қарағай астында демалып отырғанда, бұл оған ең танымал шығармаларының бірі – "Бажо Ла Сомбра де ун Пино" (Қарағай көлеңкесі астында) данзасын жазуға шабыт берді. Акостаның көптеген шығармаларының ішінде "Asi es la Vida" (Міне, өмір осылай) және "Glorias del Pasado" (Өткеннің даңқы) бар. Акоста 844-тен астам музыкалық туынды, оның ішінде 127 гимн жазды.

Кейінгі жылдар

Хуан Ф. Акоста 1968 жылы қайтыс болды және Квебрадильяста жерленді. Оның өсиетімен, отбасы оның қабірінің жанына қарағай ағашын отырғызды. Акостаның 300-ден астам музыкалық шығармалары Пуэрто-Рико мәдениет институтында сақтаулы. 1960 жылдары Институт Акостаның ең танымал 12 композициясын жазды, оларды Эльза Ривера Сальгадо (1908–1998) фортепианода орындады.