Кіріспе
Француз ақыны, драматург және романист (1848–1921)
Жан Франсуа Виктор Айкар (4 ақпан 1848 – 13 мамыр 1921) – француз ақыны, драматург және романист.
Өмірбаян
Тулон қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, Жан Айкард, белгілі бір деңгейде танымал журналист болған, ал ұлы 1867 жылы «Жас сене білушілер» (Les Jeunes Croyances) туындысымен мансабын бастады, одан кейін 1870 жылы Марсель театрында қойылған бір актілік пьеса жазды. Оның өлеңдері: «Қозғалыстар мен тыныштық» (Les Rebellions et les apaisements, 1871); «Прованстың өлеңдері» (Poèmes de Provence, 1874) және «Баланың әні» (La Chanson de l'enfant, 1876) – екеуі де Академияның жүлдесіне ие болды; «Миетт және Норе» (Miette et Noré, 1880), провансальдық идиллия; «Махаббат сағаты кітабы» (Le Livre d'heures de l'amour, 1887); «Иса» (Jésus, 1896); балаларға арналған өлеңдер жинағы (1912) және «Голландия, Алжир» (Hollande, Algerie, 1913), сондай-ақ соғыс поэзиясының бірнеше томдары. Оның пьесаларының ең сәттісі – «Леббонар әке» (Le Père Lebonnard, 1890), ол алғаш рет Théâtre Libre сахнасында қойылды. Оның өзге де туындыларының ішінде «Камарг королі» (Le Roi de Camargue, 1890), «Баланың жаны» (L'Ame d'un enfant, 1898) және «Тата» (Tata, 1901), «Бенжамин» (Benjamine, 1906), «Арлетт де Майан» (Arlette des Mayans, 1917) романдары, сонымен қатар «Француз бандиті» (Un Bandit a la Française) және оның жалғасы «Атақты Гаспар де Бесс шақырылған рыцары» (Le fameux chevalier Gaspard de Besse, екеуі де 1919 жылы) – екі томдық оқиғалар жинағы бар. «Мило Венерасы» (La Vénus de Milo, 1874) – мүсіннің табылуы туралы жарияланбаған құжаттар негізінде жазылған еңбек. 1909 жылы Франция академиясының мүшесі болып сайланды. 1919 жылы Соллиес-Виль қаласының мэрі болып сайланды, Форбин қамалының қираған қалдықтарын тарихи ескерткіш ретінде тізімге енгізді және Comédie Française театрында «Форбин де Соллиес немесе король Рене өсиеті» (Forbin de Solliès ou le Testament du roi René) пьесасын қойды. 1921 жылдың 13 мамырында Парижде қайтыс болды.