Қылмыскердің іздемесі немесе жауапкершілік белгісі
Calling card (crime)
Қылмыскерлердің қалдырған нысандары: мақтан тұту немесе жауапкершілікті мойндау. Қылмыстық «визитка» – іздерді анықтауға көмектесетін, бірақ қылмыскерге қауіп тудыратын құрал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қылмыскердің келекелеу үшін немесе жауапкершілікті мойндау үшін қалдырған заттары
Objects placed by a criminal to taunt or claim responsibility
Криминологияда "визит карточкасы" – қылмыскердің қылмыс орнында қалдыратын, көбінесе полицияны келекелеу немесе қылмысқа жауапкершілікті алу мақсатындағы арнайы зат. Бұл атау адамдар біреудің үйіне барып, үй иесі болмаған жағдайда қалдыратын карточкалардан шыққан. "Визит карточкасы" сондай-ақ, адамның өзін көрсетпей немесе тікелей байланысқа түспей қашып кеткен немесе жоғалып кеткеннен кейін, тірі екенін білдіру үшін де қолданылуы мүмкін. Оны көбінесе ұйықтап жатқан адамның жанындағы төсекке, қонақ бөлмесінің еденіне, ал кейде жақындарына бару уақытын білетін болса, зиратқа да қояды. Дегенмен, кейбір қылмыскерлер "визит карточкасын" қалдырмауды жөн көреді, себебі оны құқық қорғау органдары немесе детективтер қылмыскерді анықтау және оны ұстау үшін пайдалануы мүмкін.
In criminology, a calling card is a particular object sometimes left behind by a criminal at a scene of a crime, often as a way of taunting police or claiming responsibility. The name is derived from the cards that people used to leave when they went to visit someone's house and the resident was absent. A calling card can also be used as an individual's way of telling someone they are alive after they have run away or disappeared without revealing themselves or having direct contact with that person. It is often left at a bed side table while the person is asleep, at the living room floor and sometimes even at a grave yard if they know the times someone goes to visit their loved ones. However, some criminals choose not to leave a calling card, as it may be used by authorities or detectives to trace the criminal, and eventually arrest them.
Тарихи мысалдар
Джек-Жарқау 1888 жылғы 30 қыркүйекте Лондонның Гулстон көшесінде Елизавета Стрид пен Кэтрин Эддоусты өлтірген түні екі белгі қалдырған деп саналады: Эддоустың алжапқышының бір бөлігі және "Жуулер – ештеңе үшін кінәланбайтын адамдар" деген граффити. Кейбір авторлар бұл граффити алжапқыш түсірілгенге дейін жазылған болуы мүмкін және олардың байланысы жоқ деп есептейді. 1968 жылы Сан-Францискодағы Зодиак кісі өлтірушісі Сан-Франциско хроникасына әріптер мен зодиак белгілерінен құралған шифрларды, күн кресімен қол қойып жіберді. 2002 жылы Вашингтон қаласындағы белдеу бойындағы мергендердің шабуылдары мергендер қалдырған Таро карталарының сериясымен байланысты болды, онда қылмысты тергеп жатқан полицияға хабарламалар жазылған еді.
Jack the Ripper is believed to have left two calling cards by Goulston Street, London on September 30, 1888, the night he murdered Elizabeth Stride and Catherine Eddowes: a scrap of Eddowes' apron and some graffiti reading Juwes are the men That Will not be Blamed for nothing. Some authors believe the graffiti may have already been there prior to the apron piece being dropped and that the two should not be linked. The 1968 Zodiac Killer in San Francisco would mail cryptograms to the San Francisco Chronicle made up of letters and zodiac signs, signed with a sun cross. The Washington, D. C. Beltway sniper attacks in 2002 were linked by a series of Tarot cards left by the snipers, which contained messages for the policemen investigating the crimes.
Көркем әдебиеттегі мысалдар
1919–1920 жылдары Фриц Лангтың "Өрмектер" атты оқиғалы фильмдер сериясында "Өрмектер" деп аталатын қылмыстық ұйымның белгісі – өрмек болды. 1905 жылы Вест-Эндтегі "Қызыл пимпернел" пьесасында, ол әрбір араласуында визит карточкасын (қызыл пимпернел гүлін) қалдыратын еді.
In the 1919–1920 Fritz Lang adventure film series The Spiders a spider was the calling card for the criminal organization known as 'The Spiders'. In the 1905 West End play, the Scarlet Pimpernel leaves a calling card (a scarlet pimpernel) at each of his interventions.