Кіріспе

Шиппан нүктесі (немесе Шиппан) – АҚШ-тың Коннектикут штатындағы Стамфорд қаласының ең оңтүстік жерінде орналасқан, Лонг-Айленд бұғазындағы түбекке енген аудан. Ocean Drive West және Lighthouse Way сияқты көше аттарының өзі-ақ бұл ауданның жағалау маңында екенін көрсетеді. Бұл қаладағы ең бай аудандардың бірі, мұнда 1100-ге жуық үй (кондоминиумдар да бар) орналасқан. Көптеген ірі үйлер суға қарай қарап тұр және олардың жеке жағажайлары бар. Шиппан нүктесінің солтүстік-шығысында Шиппан ауданы орналасқан, ал шығысқа қарай – Шығыс жақ ауданы. Шиппан нүктесінің батысында, одан каналмен бөлінген, қазіргі уақытта үлкен қайта құру жоспарлары жүріп жатқан Оңтүстік аяғы ауданы бар. Түбек ортасымен өтетін Шиппан даңғылы – бұл ауданның басты жолы. Көптеген көшелер аудандық бірлестіктерге тиесілі жеке жағажайлармен аяқталады, бірақ кейбір деректер бойынша, бұл үнді есімінің мағынасы уақыт өте келе жоғалған.

Марион қамалы

Марион сарайы (One Rogers Road) деп аталатын жағалаудағы үй ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Ол Франк Марионның отбасына тиесілі болып, ол 1963 жылы қайтыс болғанға дейін сол жерде тұрған. Үйді танымал Нью-Йорк фирмасы – Ричард Хоуленд Хант пен Джозеф Хоуленд Хант, «Хант & Хант» атымен жобалаған. Хант ағайындылары «американдық сәулет өнерінің деканы» атанған Ричард Моррис Ханттың ұлдары еді. «Марион сарайы» деп белгілі болған бұл үй француз шатосы стилінде салынған, ол 1914 жылы (New York Times газетінің 2005 жылғы 2 қазандағы мақаласы бойынша) немесе 1916 жылы («New Canaan/Darien Magazine» журналының 2006 жылғы шілде айындағы мақаласында «1916 жылы аяқталды» деп көрсетілген) бітірілген. Франк Дж. Марион – киноиндустрияның пионері, ол «Kalem Company» серіктестерімен бірге никелодеондарда көрсетілетін қысқа нұсқадағы фильмдерді өндірген. 1998 жылдан бері бұл үйге Стамфорд қаласындағы жылжымайтын мүліктерді дамытумен айналысатын, аймақта жақсы таныс Томас Л. Рич иелік етеді және оны пайдаланады. Рич мырза коммерциялық емес қоғамдық шаралар үшін үйді кеңінен пайдалануға рұқсат берген. Our Lady Star of the Sea шіркеуі (Рим-католик) Шиппан даңғылында орналасқан. Шіркеу 1964 жылғы 21 тамызда құрылған, ал қазіргі ғимарат 1989 жылғы 15 қаңтарда ашылған. Бұрын бұл жерде шіркеу мектебі болған, бірақ қазір мектептің бір бөлігі Стэмфордтың «Star Center» ойын-сауық орталығы үшін жалға берілген. Оқу бағдарламаларына жазғы лагерь, сабақтан кейінгі іс-шаралар, балалар мен ересектерге арналған сабақтар кіреді. Шиппан Пойнтта үш мейрамхана бар: Ирокез жолындағы Бреннанның бары және қарапайым мейрамханасы, Шиппан даңғылының 203 нөміріндегі «Зәйтүн бұтағы» және Стемфорд Яхта клубы. Жақын жердегі басқа мейрамханалар: 371 Шиппан даңғылындағы «Café Silvium» – жүлделі итальяндық мейрамхана; және 401 Шиппан даңғылындағы үлкен итальяндық мейрамхана «Томат-Томат».

"Шиппанды араластыру"

Тұрғындар көбінесе аудан ішінде бір үйден екіншісіне көшіп отырады. Бұл құбылыс "Шиппан шайқауы" деп аталады. "Бұл жерде бір үйден артық тұрған адамдар көп", - деді өмірінің көп бөлігін осы жерде өткізген тұрғын. "Шындығында, қазір мұнда осылай жасаған 100-ге жуық адам бар".

Америка революциясына дейін

Стамфорд, бұрын Рипповам деп аталатын, жергілікті үндістер ағылшын отарлаушыларына сатты. 1640 жылғы 1 шілдеде жасалған осындай шартта Квенпиокелік Натанаэль Тернерге бір дужина пальто, соқа, балта, шыны, пышақ, екі қазан және төрт «ақ шампур» берілгені айтылған. Шартқа Токуамс қаласының Пон Сагаморе, оның ұлы Оуэноке Сагаморе, сондай-ақ Шипанның Васкуэ Сагаморе қол қойған. Келесі 50 жыл бойы ағылшын қоныс аударушылары жүгері егістіктерін күтіп, әрқайсысы бес рельсті қоршау үшін жауапты болды. XVII ғасырдың соңында жерді жер иелері өздерінің қалалық жиналыстарында анықтаған нақты мөлшерге бөлді. Алғашқы қоныс аударушылардың арасында Амбер, Белдинг, Хойт, Джаггер, Петтит, Уотербери және Уидс болды. Бельдинг Блафф, түстік-шығыс жарты аралында, бір кезде ферма болған. Бенджамин Белдинг 1741 жылы қайтыс болғанда, оның балалары ферманың бір бөлігін Милл өзенінің сағасында орналасқан дүкеннің иесі және операторы Джон Ллойдқа сатты. Ллойдтың әкесі Лонг-Айлендтің Ллойдтың мойны деп аталатын бөлігіне ие болды, оны американдық революция кезінде британдықтар басып алды. 1779 жылғы 5 қыркүйек күні полковник Бенджамин Таллмедж 130 адамнан тұратын күшті Шиппан Пойнттан Ллойд Некке дейін бастап барды, онда торилер таң қалды және қарсылық көрсетпеді. Бірнеше жылдан кейін Талмиджге шығыс Лонг-Айлендтегі лоялистердің әскер қозғалысы туралы хабарланды. Талмидж Джордж Вашингтоннан бөлімді кесіп тастауға рұқсат сұрады. Шипан тағы да кемеге отыру орны ретінде таңдалды, бірақ екі күн бойы соққан қысқы дауыл миссияны тоқтатты. 1887 жылы Джон Эннис бұлақтың оңтүстік-батыс жағынан жер сатып алып, су үстінде, шатыр астында жүзуге болатын моншахана салды. Ол сонымен қатар 150 жылқыға арналған алаңдар мен сарай салды, бірақ ол сұранысқа жарамай қалды. 1902 жылы үш қабатты жатақхана салынды, ол кейіннен Стэмфорд әскери академиясының үйі болды. Кейіннен ол Масси мектебі деп аталды. Шиппан даңғылының батыс жағында жаңа ғимарат салынды, ал 1911 жылы ол Мисс Лоу мен Мисс Хейвудтың мектебі болды. Осы кезде Леонард Барсаги шығыс жағалаудағы Шиппан үйін және казиноны сатып алып, жаңартты. Жылжымайтын мүлік дамуын жалғастырды, ал Шиппан жер компаниясының Джеймс Дженкинс Шиппан мүлкін дамытты. Олар топырақ толтырып, 1913 жылы Сэдл-Рок және Роджерс жаңа жолдарын ашты. Бір жылдан кейін «бір роликті» үнсіз фильмдердің продюсері Фрэнк Марион 1 Роджерс-роудқа сарай салдырды. Марион қамалы Нью-Йорк қаласының Hunt and Hunt архитектура фирмасы жобалаған. 1963 жылы 96 жасында Франк Марион қайтыс болғанда, мүлікті Марта мен Дэвид Коганға сатты. Марта Гитлерден көптеген балаларды құтқарып қалғанымен танымал болды, ал Дэвид радио және теледидарды дамытудағы өнертапқыш және көшбасшы болды, ол CBS үшін алғашқы түсті теледидар түтігін жасауға көмектесті. 1978 жылы Джей Кобрин мен Гордон Микунис Дизайнның Гордон Микунис Марион қамалын сатып алды. Олар оны тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізуге ықпал етті. Бұл аудан ХХ ғасырдың басында дамып келе берді. Шиппан жер компаниясы 1913 жылы Сэдл-Рок және Роджерс жолдарын қоса алғанда, жарты аралды дамытты. Атлантик риэлти компаниясы 1914 жылы Ланарк, Олдвуд, Даунс және Уиттакер даңғылдарында үлкен жер аукционын өткізді. Компания тіпті сатып алушыларды тарту үшін үш минуттық ұшақ саяхатын ұсынды.