Уильям Генри Герндон: Авраам Линколннің замандасы және биографы
William Herndon (lawyer)
Уильям Генри Герndon (1818-1891) – Авраам Линкольннің заң серігі, саяхатшы және биографы. «Герndonның Линкольны» кітабының авторы. Өмірі мен саяси жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер және саясаткер (1818–1891)
American lawyer and politician (1818–1891)
Уильям Генри Херндон (25 желтоқсан 1818 – 18 наурыз 1891) – президент Авраам Линкольннің заң серіктесі және оның өмірбаянын жазған адам. Ол жаңа Республикалық партияның ерте мүшесі болды және Иллинойс штатының Спрингфилд қаласының мэрі сайланды. Херндон мен Джесси У. Вейк 1889 жылы жарық көрген «Херндонның Линкольні: Ұлы өмірдің шын тарихы» кітабын жазды.
William Henry Herndon (December 25, 1818 – March 18, 1891) was a law partner and biographer of President Abraham Lincoln. He was an early member of the new Republican Party and was elected mayor of Springfield, Illinois. Herndon and Jesse W. Weik wrote the book Herndon's Lincoln: The True Story of a Great Life, published in 1889.
Ерте өмір
Герндон 1818 жылғы 25 желтоқсанда Кентукки штатының Гринсбург қаласында Арчер Г. Герндон мен оның әйелі Ребекка (Дей) Джонсонның тұңғыш баласы ретінде дүниеге келді. Үш адамнан тұратын отбасы 1820 жылы Иллинойс штатына көшіп, бір жыл Мэдисон округінде тұрды, онда Арчер мен Ребекканың тағы бір баласы дүниеге келді. 1821 жылдың көктеміне қарай отбасы Сангамон округіне қоныс аударды. Уильям бес жасқа толғанда, отбасы Спрингфилдтен солтүстік-шығысқа қарай бес шақырым жерде орналасқан Неміс даласы қонысына қоныстанды. Ол жерде отбасының тағы екі баласы дүниеге келді. Уильям, сол кезде "Билли" деп аталған, колледжға түсуге дейін Indian Queen қонақ үйінде әкесіне көмектесіп жұмыс істеді. Бұл Спрингфилдтегі ең алғашқы қонақ үйлердің бірі болды.
Herndon was born the first child of Archer G. Herndon and his wife Rebecca (Day) Johnson, on December 25, 1818, in Greensburg, Kentucky. The family of three moved to Illinois in 1820 and lived for a year in Madison County, Illinois,where Archer and Rebecca had another child. By the spring of 1821 the family was living in Sangamon County. When William was five, the family settled in the German Prairie settlement located five miles northeast of Springfield. Two more children were born to the family there. William, known as "Billy" at the time, worked for his father at the Indian Queen hotel before he attended college. It was one of the first hotels in Springfield.
Неке және балалар
1840 жылы 26 наурызда Херндон Сангамон округінде Мэри Дж. Максиге үйленді. Мэридің отбасы да Иллинойс штатының алғашқы қоныс аударушылары болды; оның әкесі мен анасының қайта үйленген анасы 1827 жылы, ал Мэридің жақын туыстары 1834 жылы келді. Мэри 1822 жылы 27 шілдеде Кентукки штатында Мария Кук Макси мен 1812 жылғы соғыстың ардагері Джеймс Макси отбасында дүниеге келді. Джеймстің әкесі, Тәуелсіздік соғысының ардагері Джоэл Макси, 1827 жылы екінші әйелімен Сангамон округіне келіп, келесі айда қайтыс болды. Херндон елдегі құлдықты жоюдың жалғыз жолы – "қанды төңкеріс" деп есептеді. Саяси науқандар кезінде Херндон Республикалық партия мүшелерін және шешімін қабылдамаған сайлаушыларды наразылыққа итермелейтін күшті аргументтер келтірді. Сондықтан, 1860 жылғы президенттік науқанында Херндон тікелей саяси іс-қимылдарға қатыспады. Бірақ ол сол науқанда маңызды міндетті атқарды – Иллинойс штатының кітапханасында Стивен А. Дугласқа қарсы қолдану үшін қарсы зерттеу жүргізді. Соңында, Линкольн өзіне дауыс беруге келіспегенде, Херндон оны оған көндірді.
On March 26, 1840, Herndon married Mary J. Maxcy in Sangamon County. Mary's family were also early Illinois settlers; her grandfather and step grandmother arrived in 1827 and Mary's immediate family arrived in 1834. Mary was born in Kentucky on July 27, 1822, to Maria Cook Maxcy and James Maxcy, a veteran of the War of 1812. James' father, Revolutionary War veteran Joel Maxcy, arrived in Sangamon County in 1827 with his second wife and died the following month. Herndon felt that the only way to rid the country of slavery was "through bloody revolution." During political campaigns, Herndon made strong points that tended to alienate members of the Republican Party and swing voters. Thus, for the 1860 presidential campaign, Herndon was not involved in direct political activities. However, he executed an important task during that campaign by conducting opposition research in the Illinois State Library to be used against Stephen A. Douglas in the 1860 presidential race. Finally, when Lincoln balked at voting for himself, Herndon persuaded him to do so.
Линкольн отбасымен қарым-қатынасы
Линкольнмен серіктестігі мен достығының барлық кезеңінде Мэри Тодд Линкольнмен арадағы шиеленіске байланысты ол Линкольннің үйіне кешкі асқа ешқашан шақырылмады. Ол сондай-ақ Линкольннің кіші ұлдары Уилли мен Тэдтің тәрбиесіндегі шектен тыс еркіндігіне наразы екенін айтты, оларды заң кеңселерінде тәртіпсіздік тудыратын, жарамсыз балалар деп еске алды, бұл олардың серіктестігі кезінде кейбір өткір пікірлерге әкелді. Линкольнмен соңғы кездесуі 1862 жылы Вашингтон қаласына сапар жасағанда болды. Линкольн оны жылы күтіп алды, бірақ Мэри Линкольнмен арадағы жаулыққа байланысты Ақ үйдің жеке бөлмелеріне шақырмады.
Through the whole of his partnership and friendship with Lincoln he was never invited to Lincoln's home for dinner due to his contentious relationship with Mary Todd Lincoln. He also admitted that his frustration with Lincoln's overly permissive parenting of his two younger sons, Willie and Tad, whom he recalled as undisciplined and disruptive brats in the law offices, caused some harsh words during their partnership. His final meeting with Lincoln occurred in 1862 when he visited Washington, D. C. Lincoln received him amicably, but he was not invited into the family's private quarters in the White House due to the enmity with Mary Lincoln.
Алғашқы зерттеулер
Линкольн қаза болғаннан кейін, Херндон оны білген адамдардан Линкольн өмірінен әңгімелер жинауға кірісті. Херндон досы және заңгер серігінің шын портретін, өзінің жеке бақылаулары мен мақсаты үшін жинаған жүздеген хаттар мен сұхбаттар негізінде жазуға ұмтылды. Ол Линкольнді қасиетті адам ретінде емес, қарапайым адам ретінде көрсетуге және ұлы ұлттық батырдың өмірбаянында жасырылуы керек деген Виктория дәуірінің қалыпты көзқарастарынан әңгімелерді ашуға ниеттенді. Атап айтқанда, Херндон Линкольннің "ресми" биографтары Джон Николай мен Джон Хей туралы: «Олар, ең алдымен, көркем әдебиеттің керемет туындысын жасауға, екіншіден, тарихты халыққа қарсы топтардың пайдасына жазуға тырысады» деді. Ол мұның «нағыз Линкольнді музейдегі балауыз мүсіндей бейнелейтінін» ойлады.
Following Lincoln's assassination, Herndon began to collect stories of Lincoln's life from those who knew him. Herndon aspired to write a faithful portrait of his friend and law partner, based on his own observations and on hundreds of letters and interviews he had compiled for the purpose. He was determined to present Lincoln as a man, rather than a saint, and to reveal things that the prevailing Victorian era conventions said should be left out of the biography of a great national hero. In particular, Herndon said of Lincoln's "official" biographers, John Nicolay and John Hay: "They are aiming, first, to do a superb piece of literary work; second, to make the story with the classes as against the masses." He felt that this would represent the "real Lincoln about as well as does a wax figure in the museum."
Ортақ ғылыми-зерттеу ақпараты
Уорд Хилл Ламон, сол кезде Линкольнның өмірбаянын әдебиетшімен бірлесіп жазып жүрген кезінде, одан көмек сұрады. Герндон Линкольнмен танысқан адамдармен болған өзінің түпнұсқа хат алмасуларының көшірмелерін және оларға қол жеткізу мүмкіндігін ұсынды, сондай-ақ Линкольнның өмірбаянын кем дегенде он жыл бойы жарияламау туралы жазбаша келісімге барды. Бұған орнына 2000 доллар қолма-қол ақша және кітаптан түсетін авторлық гонорардың 2000 долларға дейінгі сомасын алуға келісті.
Ward Hill Lamon, who was then collaborating with a ghostwriter on a Lincoln biography, approached him for assistance. Herndon provided copies of and access to his original correspondences with Lincoln acquaintances and a written agreement not to publish his own biography of Lincoln for at least ten years in exchange for $2,000 cash and an agreement to receive up to $2,000 of the book's royalties.
Джесси Вейкпен бірлесіп жұмыс жасау
Жас Джесси У. Вейк, Херндонмен хат алысып, жақын досқа айналды. Содан кейін олар Линкольннің өмірінен биография жазуға бірлесіп кірісті. Вейк 1880 жылдары қосымша зерттеулер жүргізіп, Херндонның алғашқы зерттеулерінен кейін пайда болған жаңа ақпараттарды жинады және Херндонның жазбасының көп бөлігін қайта жазды. Олардың бірлескен еңбегі – Херндонның «Линкольн: Ұлы өмірдің шын тарихы» атты кітабы 1889 жылы Белфорд, Кларк және Компания баспасынан үш томдық жинақ ретінде жарық көрді. Кітаптың көп бөлігін Вейк жазды және ол бірлескен автор ретінде толық құрметке ие болды. Кітап Линкольннің анасының заңды емес тууы (сондай-ақ Линкольннің өзі туралы да қауесеттер) сияқты ашық деректерді, Херндонның көп жылдық қарсыласы Мэри Тод Линкольннің кейде өте теріс бейнесін, Авраам Линкольннің өзіне зиян келтіруге бейімді депрессиясын және американдық тарихындағы ең құрметті және романтикалық тұлғаға айналып келе жатқан шейіт президент туралы ағыографиялық емес сипаттамаларды қамтығандықтан, әртүрлі пікірлерге ие болды. Вейк кітапты жазу кезінде жиналған жазбаларды сақтап, «Нағыз Линкольн: Портрет» атты тағы бір кітап жазды, онда Вейктің жеке ойлары мен Херндонға ұят келтіретін мәліметтер бар. Херндонның ұлы Уильям, немесе Вилли, әкесімен бір күні қайтыс болды. Херндон грипп (инфлюенца) ауруынан қайтыс болды, ал оның ұлы Виллиде грипп салдарынан пневмония болды. Херндонның әйелі Анна одан екі жыл өткен соң, 1893 жылдың 7 қаңтарында қайтыс болды.
A young man named Jesse W. Weik who had corresponded with Herndon became a good friend. They then collaborated on the biography of Lincoln's life. Weik performed additional research in the 1880s, picking up any new information since Herndon's original research, and rewrote much of Herndon's draft. Herndon's Lincoln: The True Story of a Great Life, the result of their collaborations, appeared in a three volume edition published by Belford, Clarke & Company in 1889. The majority of the actual writing was done by Weik, who received full credit as co author. The book received mixed reviews due to the inclusion of such unvarnished elements as Lincoln's mother's illegitimacy (and even the rumors of Lincoln's own), its sometimes viciously negative portrayal of Herndon's longtime enemy Mary Todd Lincoln, Abraham Lincoln's suicidal depression, and other decidedly less than hagiographic accounts of the martyred president who was quickly becoming the most venerated and romanticized figure in American history. Weik kept the notes gathered during the writing of the book and wrote a follow up book The Real Lincoln: A Portrait, which included Weik's personal insights and some embarrassing details for Herndon. Herndon's son William, or Willie, died the same day as his father. Herndon died of la grippe (influenza) and his son Willie had (la grippe that turned into) pneumonia. Herndon's wife Anna died less than two years later on January 7, 1893.