Кіріспе

Вирджил Томсонның операсы. "Үш актідегі төрт қасиетті" – Вирджил Томсонның 1928 жылы жазған операсы, либреттосы 1927 жылы Гертруда Штайнға жазылған. Операда шамамен 20 қасиетті тұлға бар және кем дегенде төрт актіден тұрады. Ол формасы, мазмұны және толығымен қара нәсілді актерлерден тұратын құрамымен жаңашылдық тудырды. Әншілерді көрнекті қара нәсілді хор дирижері Ева Джесси басқарды және оның хоры қолдау көрсетті. Тақырыпты Томсон ұсынды, ал либреттоның толық нұсқасын Штайнның жинағында оқуға болады. Операда 16 ғасырғы екі испан қасиеттісі – бұрынғы әскерші Игнатий Лойола және мистик Тереза Авильская, сондай-ақ олардың нақты және ойдан туған әріптестері: Сент-План, Сент-Сеттлмент, Сент-Плот, Сент-Чавес және т.б. Томсон Киелі Терезаның рөлін екі әншіге – "I Тереза" және "II Тереза" деп бөліп берді, сондай-ақ Штайнның сахналық көрсетмелерін орындау үшін рәсімдер шебері мен үй иесін (Compère және Commère – сөзбе-сөз "құдалар") қосты.

Қысқаша мазмұны

Хор прелюдияны орындағаннан кейін, бірінші акт Авила соборында өтеді; ол "Святая Тереза жартылай ішкі және жартылай сыртқы ортада" деп аталады. Екінші акт, "Егер Барселона болмаса, бұл таулар болар ма?", телескопты және көктегі сарайдың көріністерін қамтиды. Үшінші акт, "Святой Игнатий және екінің бірі" пикник болып табылады және Игнатийдің әйгілі ариясы "Қайырлы болсын, шөптегі көгершіндер" бар. Ол балет сияқты тангомен аяқталады. Қысқа төртінші акт ("Әпкелер мен әулиелер қайта жиналып, неге кетіп қалғандарын қайтадан ойнату") монастырь бағында өтеді. Перде түскенге дейін Компер "Соңғы акт" деп жариялайды, ал хор "Шындығында солай" деп жауап береді.

Өндірістер

1934 жылғы 7 ақпанда Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы Уадсворт Афинеумындағы премьерадан кейін, «Төрт қасиетті үш актіде» операсы 1934 жылғы 20 ақпанда Бродвейдегі 44-ші көше театрында сахналанды. Опера дәстүрлі опера ережелеріне қарсы шығуымен ерекшеленді. Штейннің либреттосы әңгімеге емес, сөздердің дыбысталуына көбірек назар бөлді. Томсонның музыкасы өте қарапайымдылығымен көзге түсті. Нью-Йорктегі афроамерикандық музыка пионері Ева Джесси әншілер мен хорын басқарды. Бірінші қойылымның декорацияларын суретші Флорин Стеттаймер жасады, олар инновациялық целлофан фондарымен және жарқын ақ жарықпен безендірілді. Фредерик Эштон хореографияны қойды (Джордж Баланчин ұсыныстан бас тарғаннан кейін). Сонымен қатар, американдық тарихта бұрын-соңды болмаған, барлық афроамерикандық актерлердің еуропалық қасиеттілерді сомдауы да ерекшелік болды. Бұл ерекше элементтер алғашқы қойылымның сәттілігіне және жақсы қабылдануына ықпал етті. Критиктер пікірлері екіге бөлінгенмен, көрермендер әншілер жасаған фантастикалық әлемге енді, олар қасиетті кейіпкерлеріне берілген сөздерді және әуендерді шебер жеткізді. Кейіннен опера 1942 және 1947 жылдардағы радиохабарлардағыдай концерттік оратория ретінде де орындалды. Александр Смолленс қалалық залда қойылым жүргізді, онда Джон Серри аға оркестрдегі аккордеоншы, ал Леонард Де Паур хор директоры болып жұмыс істеді. 1952 және 1973 жылдары сахналық қойылымдар ұйымдастырылды. 1981 жылы Томсонның 85 жылдығын мерекелеу үшін Нью-Йоркте концерттік нұсқасы орындалды. Бұл қойылымда Бетти Аллен, Гвендолин Брэдли, Уильям Браун, Клама Дейл, Бенджамин Мэтьюс, Флоренс Кивар және Артур Томпсон басты рөлдерді сомдады. Роберт Уилсон және хореограф Марк Моррис операны сахналады, ол үшін би өнерінің туындысын жасады. Ли Миллер, Карл Ван Вехтен және Джордж Плат Лайнс сияқты фотографтардың операны және оның 1934 жылғы түпнұсқалық қойылымдарын құжаттауға және бейнелеуге қатысуы Оллмер мен Сирстің «4 Сентс 3 Актте: 1930 жылдардағы американдық авангардтың суреті» кітабында зерттелді (2017, Манчестер университетінің баспасы), бұл кітап 2017 жылдың қазан айында Лондондағы Фотографтар галереясында өткен фотосуреттер мен эфемералар көрмесімен бірге жарық көрді. 2022 жылы Дэвид Гринспен қатысқан Доксзи театрының қойылымы Стайннің мәтінін бір актерлік моноспекль ретінде сахналады. Ол 15 қыркүйектен 9 қазанға дейін көрсетілді және «Нью-Йорк Таймс» және «Нью-Йоркер» газеттерінен жағымды пікірлер алды.