Уильям Ротенштейн: Суретші, сурет салушы және өнер туралы жазушы
William Rothenstein
Уильям Ротенштейн (1872-1945) – британ суретшісі, гравер, сызбашы, және өнер туралы жазушы. Портреттері, соғыс суреттерімен танымал. Туындылары Ұлттық порт галереясында.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші, гравюрашы, сурет салушы, лекция оқыған адам және өнер туралы жазушы (1872–1945)
British painter, printmaker, draughtsman, lecturer and writer on art (1872–1945)
Сэр Уильям Ротенштейн (29 қаңтар 1872 – 14 ақпан 1945) – ағылшын суретшісі, гравюрашы, сурет салушы, лекция оқыған адам және өнер туралы жазушы. Ол көптеген тақырыптарды қамтығанмен – Франциядағы пейзаждардан Лондондағы еврей шіркеулерінің бейнелеріне дейін – ол екі дүниежүзілік соғыстағы соғыс суретшісі ретінде, портреттерімен және 1930 жылдары жазған танымал естеліктерімен ең көп танылды. Ротенштейннің атақты адамдардың екі жүзден астам портреті Ұлттық портрет галереясының қорында сақталған. Тейт галереясы да оның көптеген суреттерінен, гравюраларынан және суреттерінен тұратын үлкен коллекцияға ие. Ротенштейн 1920–1935 жылдары Корольдік өнер колледжінің директоры қызметін атқарды. 1931 жылы өнер саласына қосқан үлесі үшін ол рыцарь дәрежесіне ие болды. 2015 жылдың наурыз айында «Брэдфордтан Бенареске дейін: Сэр Уильям Ротенштейннің өнері» атты, Ротенштейннің туындыларының соңғы қырық жылдағы ең ірі көрмесі Брэдфордтың Картрайт Холл галереясында ашылды, содан кейін сол жылы Лондондағы Бен Ури галереясына көшірілді.
Sir William Rothenstein (29 January 1872 – 14 February 1945) was an English painter, printmaker, draughtsman, lecturer, and writer on art. Though he covered many subjects – ranging from landscapes in France to representations of Jewish synagogues in London – he is perhaps best known for his work as a war artist in both world wars, his portraits, and his popular memoirs, written in the 1930s. More than two hundred of Rothenstein's portraits of famous people can be found in the National Portrait Gallery collection. The Tate Gallery also holds a large collection of his paintings, prints and drawings. Rothenstein served as Principal at the Royal College of Art from 1920 to 1935. He was knighted in 1931 for his services to art. In March 2015 'From Bradford to Benares: the Art of Sir William Rothenstein', the first major exhibition of Rothenstein's work for over forty years, opened at Bradford's Cartwright Hall Gallery, touring to the Ben Uri in London later that year.
Жеке өмір
Уильям Ротенштейн Йоркширдің Батыс Ридингіндегі Брэдфорд қаласында неміс еврей отбасында дүниеге келді. Ол Брэдфорд грамматикалық мектебінде білім алды. Оның әкесі Мориц 1859 жылы Брэдфордтың дамып келе жатқан тоқыма өнеркәсібінде жұмыс істеу үшін Германиядан көшіп келді. Одан кейін ол Берта Дюске үйленді және олардың алты баласы болды, ал Уильям олардың бесіншісі еді. Уильямның ағалары Чарльз бен Альберт те өнерге белсенді қатысты. Чарльз (1866–1927) әкесінің ізін басып жүн саудасына кіріп, маңызды коллекционер болды және 1925 жылы өзінің барлық коллекциясын Манчестер сурет галереясына сыйлады. Альберт (1881–1953) – суретші, иллюстратор және костюм дизайнері. Екі ағасы да Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде өз тегін Рутерстонға өзгертіп алды. Майкл Ротенштейн талантты гравюрашы болған.
William Rothenstein was born into a German Jewish family in Bradford, West Riding of Yorkshire where he was educated at Bradford Grammar School. His father, Moritz, emigrated from Germany in 1859 to work in Bradford's burgeoning textile industry. Soon afterwards he married Bertha Dux and they had six children, of whom William was the fifth. William's two brothers, Charles and Albert, were also heavily involved in the arts. Charles (1866–1927), who followed his father into the wool trade, was an important collector – and left his entire collection to Manchester Art Gallery in 1925. Albert (1881–1953) was a painter, illustrator and costume designer. Both brothers changed their surname to Rutherston during the First World War. Michael Rothenstein was a talented printmaker.
Білім
Ротенштейн он алты жасында Брэдфорд грамматикалық мектебін тастап, Лондонның Слэйд өнер мектебінде (1888–93) оқыды, онда оны Альфонс Легрос оқытты, ал Париждегі Джулиан академиясында (1889–1893) Джеймс Макнилл Уистлер, Эдгар Дега және Анри де Тулуз Лотрекпен кездесіп, олардың ықпалына түсті. Парижде ол Монмартрда студиясын бөліскен ағылшын-австралиялық суретші Чарльз Кондермен де дос болды. Суретшінің басқа портрет жинақтарына «Англия портреттері» (1898), «Он екі портрет» (1929) және «Замандастар» (1937) кіреді. 1900 жылы Ротенштейн «Күлкі үйі» картинасы үшін «Жалпы дүниежүзілік көрмеде» күміс медаль жеңіп алды. Бұл картина оның ең танымал және сыншылар тарапынан жоғары бағаланған туындыларының бірі болып табылады және жақында Тейт галереясы жариялаған зерттеуге тақырып болды. Ротенштейннің картиналарының стилі мен тақырыбы әртүрлі болғанымен, кейбір тақырыптар қайта-қайта пайда болады, әсіресе «салмақты» немесе «маңызды» тақырыптарға деген қызығушылық, олар тыныш әдіспен қарастырылады. «Таңда бөліну» (1891), «Ана мен бала» (1903) және «Синагогада аза тұту» (1907) – олардың барлығы Тейт галереясына тиесілі, осыған жақсы мысалдар болып табылады. 1902 және 1912 жылдар аралығында Ротенштейн Лондонның Хэмпстед қаласында тұрды, оның әлеуметтік айналымында Х. Г. Уэллс, Джозеф Конрад және суретші Август Джон болды. Хэмпстедте Ротенштейнге келген жас суретшілердің арасында Уиндхам Льюис, Марк Гертлер және Пол Нэш болды. Басқа да көрнекті интерьерлерге «Көктем басталғанда», «Таңғы бөлме» (1910) және «Ана мен бала», «Шамшық жарығы» (1909) жатады. Ротенштейн өмір бойы үнді мүсіндері мен суреттеріне қызығушылық танытып, 1910 жылы субконтиненттің маңызды көркемдік және діни орындарына саяхат жасады. Бұл Ажантадағы ежелгі буддалық үңгірлерін аралаудан басталды, онда ол Леди Кристиана Херрингхем мен Нандалал Боздың ежелгі фрескалардың сурет көшірмелерін жасағанын көрді. Ол кейіннен жарияланған басылымға олардың маңыздылығы туралы тарау жазды. Сапар Калькуттада аяқталды, онда ол Абаниндранат Тагордың дәстүрлі үнді суретінің техникасы мен эстетикасын жаңғыртуға жасаған әрекеттерін көрді. Ол Халықаралық мүсіншілер, суретшілер және граверлер қоғамының мүшесі болды. Ротенштейн 1920-1935 жылдары Корольдік өнер колледжінің директоры болды. Ротенштейн студенттері үшін лоббилеу және олардың мүддесін қорғау ісінде шебер болды, әсіресе оның күш-жігерінің арқасында Эдвард Бауден мен Эрик Равилиус Морли колледжінің асханасындағы қабырға суретін салуға шақырылды. Тағайындалғаннан кейін ол көбірек бейресмилік енгізді және Пол Нэш пен Эдвард Джонстон сияқты тәжірибелі суретшілерді қонақ лекторылар ретінде тағайындауға рұқсат алды. Сәтті мансап құрған студенттер колледжге лекция оқуға шақырылды.
Rothenstein left Bradford Grammar School at the age of sixteen to study at the Slade School of Art, London (1888–93), where he was taught by Alphonse Legros, and the Académie Julian in Paris (1889–1893), where he met and was encouraged by James McNeill Whistler, Edgar Degas and Henri de Toulouse Lautrec. While in Paris he also befriended the Anglo Australian artist Charles Conder, with whom he shared a studio in Montmartre. Other portrait collections by the artist include English Portraits (1898), Twelve Portraits (1929) and Contemporaries (1937). In 1900 Rothenstein won a silver medal for his painting The Doll's House at the Exposition Universelle. This painting continues to be one of his best known and most critically acclaimed works, and was the subject of a recent in depth study published by the Tate Gallery. The style and subject of Rothenstein's paintings varies, though certain themes reappear, in particular an interest in 'weighty' or 'essential' subjects tackled in a restrained manner. Good examples include Parting at Morning (1891), Mother and Child (1903) and Jews Mourning at a Synagogue (1907) – all of which are owned by the Tate Gallery. Between 1902 and 1912 Rothenstein lived in Hampstead, London, where his social circle included H. G. Wells, Joseph Conrad and the artist Augustus John. Amongst the young artists to visit Rothenstein in Hampstead were Wyndham Lewis, Mark Gertler and Paul Nash. Other notable interiors include Spring, The Morning Room (c.1910) and Mother and Child, Candlight (c.1909). Rothenstein maintained a lifelong fascination for Indian sculpture and painting, and in 1910 set out on a seminal tour of the subcontinent's major artistic and religious sites. This began with a visit to the ancient Buddhist caves of Ajanta, where he observed Lady Christiana Herringham and Nandalal Bose making watercolour copies of the ancient frescoes. He subsequently contributed a chapter on their importance to the published edition. The trip ended with a stay in Calcutta, where he witnessed the attempts of Abanindranath Tagore to revive the techniques and aesthetics of traditional Indian painting. He was a member of the International Society of Sculptors, Painters and Gravers. ]] Rothenstein was principal of the Royal College of Art from 1920 to 1935, Rothenstein was a master of lobbying and advocacy for his students, notably when, thanks to his efforts, Edward Bawden and Eric Ravilious were commissioned to paint a mural in the dining room of Morley College. After being appointed, he introduced greater informality and was permitted to appoint practising artists, including Paul Nash and Edward Johnston as visiting lecturers. In due course, those students who built successful careers were invited back to the college to lecture.
Тану
1931 жылы Ротенштейн Жаңа жылдық құрмет көрсету шарасында рыцарь атағын алды. Рабиндранат Тагор өзінің Нобель сыйлығымен марапатталған «Гитанджали» өлеңдер жинағын Уильям Ротенштейнге арнады. 2011 жылы BBC және «Қоғамдық каталог» қоры оның мемлекеттік меншіктегі барлық картиналарын онлайн каталогтауды бастады.
Rothenstein was knighted in the New Year Honours in 1931. Rabindranath Tagore dedicated his Nobel Prize winner poetry collection Gitanjali to William Rothenstein. In 2011 the BBC and the Public Catalogue Foundation began cataloguing all of his paintings in public ownership online.