Лотос туылуы: кіндік бауының кесілмеуі және қауіптері
Lotus birth
Лотус туылу: Плацентамен байланысты ұзын кіндік кесусіз туу тәжірибесі. Медициналық пайдасы дәлелденбеген, қауіпті жағдайлар болуы мүмкін. Сepsis қаупі!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Туу әдісі
Birth method
Лотос тууы (немесе көпіршік бауырынан ажыратпау, UCNS) – бала туғаннан кейін көпіршік бауырын кесіп тастамай, бала плацентадан көпіршік табиғи түрде одан бөлінгенге дейін жалғанып қалатын практика. Бұл әдетте туғаннан кейін 3-10 күннің ішінде болады. 2008 жылдың желтоқсанына дейін балаға медициналық пайдасы бар екенін көрсететін ешқандай дәлел табылмады. Мұндай жағдайдың бірінде, ата-анасы UCNS таңдаған 20 сағаттық сәби ауыр халде ауруханаға жеткізілді, оған сепсис диагнозы қойылды және 6 апта бойы антибиотикпен емдеу қажет болды.
Lotus birth (or umbilical cord nonseverance UCNS) is the practice of leaving the umbilical cord uncut after childbirth so that the baby is left attached to the placenta until the cord naturally separates at the umbilicus. This usually occurs within 3–10 days after birth. As of December 2008, no evidence exists to support any medical benefits for the baby. In one such case a 20 hour old baby whose parents chose UCNS was brought to the hospital in an agonal state, was diagnosed with sepsis and required an antibiotic treatment for 6 weeks.
Тарих
Батыста жақында ғана пайда болған, бала туудың балама тәсілі ретінде қаралса да, үйде туған кезде кешіктірілген (туылғаннан кейін 1 сағаттан астам) омыртқаның кесілуі жиі кездеседі. Ертедегі американдық пионерлердің күнделіктері мен хаттарында, нәрестелерді ашық жарадан қорғау үшін, омыртқаны кеспеуді қалыпты жағдай ретінде қолданғандары жазылған. Олар мұны инфекцияның алдын алу шарасы деп санайтын.
Although recently arisen as an alternative birth phenomenon in the West, super delayed (1+ hours post birth) umbilical severance is common in home births. Early American pioneers, in written diaries and letters, reported practicing nonseverance of the umbilicus as a preventative measure, as they believed it protected the infant from an open wound infection.
Қазіргі тәжірибе
1980 жылдары йога шебері және акушер Жаннин Парвати Бейкер АҚШ-та осы практиканың басты жақтаушысы болды. Бұл практиканы Австралияға "Лотос тууы" кітабының авторы, Халықаралық рухани акушерлік колледжінің негізін қалаушы Шивам Рахана акушер-гинеколог арқылы таратты. Толық лотос тууының клиникалық протоколында баланың кіндігіне және плацентаға бекітілген көкбезді қысып немесе кесіп тастамайды. Сәбиді бірден ананың қарнына/көкшесіне (көкбездің ұзындығына байланысты) қояды немесе медициналық қажеттілік туған жағдайда, мысалы, жан сақтау шаралары қажет болса, анаға жақын ұстайды. Лотос тууында плацента аналық жолмен босанып шығады, көбінесе ананың хабардар таңдауымен босандырудың үшінші сатысын пассивті басқаруға мүмкіндік береді, бұл плацентаның белгілі бір уақыт ішінде табиғи түрде ажыралуына, гормоналды инъекцияларсыз (мысалы, окситоцин) немесе кесарево қимасы арқылы мүмкіндік береді. Туғаннан кейін плацентаны ыдысқа қояды немесе тез арада сіңіретін сүлгіге орап, ана мен сәбидің жанына қояды. Күтушілер ана мен баланың бұзылмаған байланысын бір сағат немесе одан да көп уақыт бойы қалыптасуына мүмкіндік беру үшін шегінеді. Осы алғашқы қарқынды байланыс кезеңінен кейін ғана плацентаны шайып, кептіріп, консерванттарды қолданып, ауаның көп айналымына және сәбиге жақын орналасуына мүмкіндік беретіндей етіп орналастырады. Плацента, жатырдан шығарылғаннан кейін, қан айналымын жояды және тез өледі.
In the 1980s, yoga master and midwife Jeannine Parvati Baker was the main advocate for the practice in the United States. The practice spread to Australia by a midwife, Shivam Rachana, founder of the International College of Spiritual Midwifery and author of the book Lotus Birth. In the full lotus birth clinical protocol, the umbilical cord, which is attached to the baby's navel and placenta, is not clamped or cut. The baby is immediately placed on the mother's belly/chest (depending on the length of the cord) or kept in close proximity to the mother in cases when medically necessary procedures such as resuscitation may be needed. In Lotus birth, the placenta is delivered vaginally, often with the maternal informed choice for passive management of third stage of labor, allowing for natural detachment of the placenta within appropriate time allowed for it, with no hormonal injections (such as oxytocin) or via cesarean section. Following birth, the placenta is simply put in a bowl or quickly wrapped in absorbent toweling and placed near the mother baby. Caregivers step back to allow for undisturbed maternal child bonding to occur as the primary event for an hour or more. It is only after this initial intense bonding period that the placenta is managed by rinsing, drying, applying preservatives, and positioning it in a way that allows for plentiful air circulation and proximity to the baby. The placenta, once ejected from the womb, has no circulation and quickly dies;
Қауіптері
Лотос тууы ауруханаларда өте сирек кездеседі. Осы тәжірибемен байланысты жағымсыз медициналық жағдайлар туралы жағдайлар сипаттамалары пайда болуда, бұл ықтимал асқынулардың қырқылымын көрсетеді. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы Лотос тууын қолдамайды, оның орнына, кесілген бауырының уақытын кейінге қалдыруды ұсынады.
Lotus births are an extremely rare practice in hospitals. Case descriptions about adverse medical conditions related to this praxis are emerging, indicating severity of potential complications. The World Health Organisation does not support Lotus Birth, instead recommending a delayed cord clamping.
Өлімдер
2020 жылдың мамыр айында Виктория коронерлік соты 2017 жылы Мельбурндағы Корольдік балалар ауруханасында лотос туылысы кезінде туған сәбидің туылғаннан кейін 16 сағат өткен соң сепсистен көз жұмғанын анықтады. Тергеу көрсеткендей, сепсистің ең маңызды және қауіпті факторлары – қынаптан бактериялардың таралуы және лотос туылысы болды.
In May 2020, the Coroners Court of Victoria concluded that a baby died 16 hours after birth from sepsis in the setting of a lotus birth, which took place in 2017 at the Royal Children's Hospital in Melbourne. The investigation identified that the most significant and severe risk factors for sepsis were vaginal seeding and lotus birth.
Табиғатпен қарым-қатынас
Жануарлар әлемінде плацентаны әдетте анасы жейді. Бұл плацентофагия деп аталады. Приматтардың плацентаны жаңа туған баласына ұзақ уақыт бойы жалғап тұрғаны байқалды. Приматолог Джейн Гудолл, жапайы шимпанзелерді ұзақ мерзімді зерттеген алғашқы адам, олар өз балаларының бауын шайнамай немесе кеспей, керісінше, көптеген басқа маймылдар сияқты, кіндігін тікелей қалдыратынын хабарлады. Басқа зерттеушілер шимпанзелердің туғаннан кейін плацентаны жейтінін мәлімдейді. Басқа сүтқоректілер балаларының бауын кесе алады, бірақ олар мұны тек аналық сезімді қабылдағаннан кейін, баудың бұралып жатуынан кейін, массаж жасап/тазалағаннан (қолмен) және баланың емшектенуін бастағаннан кейін ғана жасайды. Бұл, егер кедергі келтірмесе, кем дегенде бір сағатқа созылуы мүмкін.
In the animal world, the placenta is usually consumed by the mother. This is called placentophagy. Primates have been observed keeping the placenta attached to their newborns for a longer period. Primatologist Jane Goodall, who was the first person to conduct long term studies of chimpanzees in the wild, reported that they did not chew or cut their offspring's cords, instead leaving the umbilicus intact, like many other monkeys. Other researchers report that chimpanzees consume placentas after birth. Though other mammals may sever their offspring's cords, they only do so after initial maternal sensory reception, unwinding of the cord, massage/cleaning (through touch), and initiation of nursing. This has been observed to last at least one hour, if left undisturbed.
Энергия
Лотоспен туылғандарды қолдайтындардың ғылыми емес жақтастары нәресте мен плацентаны жасушалық деңгейде біртұтас деп есептейді, себебі олардың бастауы – бір ғана, яғни жұмыртқа мен спермадан құралған ұрық. Сонымен қатар, жаңа туған сәби мен плацентаның бір кванттық өрісте болатынын, осы арқылы денсаулыққа әсер ететін кванттық механиканың түрлі көріністеріне ықпал ететінін мәлімдейді. Олар энергия мен жасушалық ақпараттың ауысуының кептіру процесі кезінде плацента тіндерінен сәбиге біртіндеп жалғасатынын айтады. Ғалымдар кванттық механикамен байланысты метафизикалық құбылысқа қатысты осы пікірге қарсы тұрады.
Pseudo scientific proponents of lotus births view the baby and the placenta as one on a cellular level, as they are from the same source, the egg and sperm conceptus. They also assert that the newborn and the placenta exist within the same quantum field, thus influencing various expressions of quantum mechanics that influence health. They claim transfers of energy & cellular information continue to take place, moving gradually from the tissue of the placenta to the baby during the drying process. Scientists challenge this claim of a metaphysical dimension related to quantum mechanics.