Кіріспе
1953 жылы Джордж С. Стоунидің «Менің барлық нәрестем»: акушердің өзінің хикаясы – 1953 жылы Джордж С. Стоуни жазып, түсірген және продюсерлік еткен, Оңтүстік АҚШ-та акушерлерді оқыту және акушерлік пен қазіргі заманғы денсаулық сақтау жүйесі арасындағы ынтымақтастықты арттыру мақсатында қолданылған оқу фильмі. Оны Грузия мемлекеттік денсаулық сақтау департаменті жасаған. Фильмде 20 ғасырдың ортасында 3000-нан астам бала тудыруға көмектескен, Албани, Джорджия қаласынан шыққан афроамерикалық акушер Мэри Фрэнсис Хилл Коли (1900–66) туралы айтылады. 2002 жылдың 17 желтоқсанында АҚШ Конгресінің кітапханашысы Джеймс Х. Биллингтон «All My Babies, George Stoney's landmark educational film used to educate midwives in Georgia and throughout the South» фильмінің Грузияда және Оңтүстік аймақтағы акушерлерді оқыту үшін пайдаланылған ерекше оқу фильмі екенін және оның ұлттық кино тізіміне енгізілген 25 фильмнің ішіндегі бірі екенін жариялады.
All My Babies: A Midwife's Own Story is a 1953 educational film written, directed and produced by George C. Stoney which was used to educate midwives in the Southern United States and promote greater cooperation between midwifery and the modern health system. It was produced by the Georgia Department of Public Health. The film follows Mary Francis Hill Coley (1900–66) an African American midwife from Albany, Georgia who helped deliver over 3,000 babies in the middle part of the 20th century. On December 17, 2002, it was announced by Librarian of Congress James H. Billington that "All My Babies, George Stoney's landmark educational film used to educate midwives in Georgia and throughout the South" was among the annual selection of 25 motion pictures to be added to the National Film Registry.
Сюжет
Фильм "әжелік акушерлерді" оқыту мақсатымен түсірілді, бұл термин Африка-америкалық әйелдерге қолданылған, олар оңтүстік аймандарының ауылдық жерлерінде қара және ақ нәсілді әйелдердің көпшілігін босандырып, оларға күтім жасаған. Фильм акушерлердің мұқият стерильдік стандарттарын сақтауының қажеттілігін қатаң түрде баса айтады. Бұл лекция жақында болған нәресте өлімінің себебін түсіндіріп отырған дәрігерден алынған. Екінші мәселе – жүктілікке дейінгі күтімнің қажеттілігі, ал мұнда Коли, немесе фильмде "Мэри ханым" деп аталатын ол, сарапшы рөлінде көрінеді. Фильмде оның екі босануы көрсетіледі: біріншісі – бұрын бірнеше рет сәтті босанған әйел, ал екіншісі – жүктілікке дейінгі күтімнің болмауынан екі рет түсік тартқан әйел. Колидің сақтықпен басшылығымен және оқытуымен екі әйел де сәтті жүктілікке жетіп, үйде босанды. "All My Babies" сияқты фильмдер көптеген штаттарда мемлекеттік бақылауға және соңында дәстүрлі акушерлік қызметінің (кейде тікелей кіру акушерлігі деп те аталады) тоқтатылуына көшудің бір бөлігін құрайды.
Өндіріс
«Барлық Балаларым» деректі фильмін Джордж С. Стоуни түсірді және режиссерлік етті. Бұл оның алғашқы және ең танымал фильмдерінің бірі. Стоуни бала кезінде акушерлердің өз жұмысын ерекше уақытта атқаратындығын көріп, кейіннен Оңтүстік аймақтың өкілі ретінде акушерлерге көмектесіп, олардың жұмысы туралы көбірек білуге қызығушылық танытты. Ол алғаш рет Джорджияның қоғамдық денсаулық сақтау департаментімен жұмыс істеді, «Палмур көшесі» атты фильмді жазып, оны афроамерикалық отбасылардың психикалық денсаулығы туралы деректі фильмге түсірді. Фильмнің табысынан кейін Джорджияның қоғамдық денсаулық сақтау департаменті оның акушерлер туралы фильм түсіруге лайықты екенін анықтады және бастапқыда оған 20 000 доллар бөлді. Фильмнің жалпы өндіріс құны 45 000 долларға жетті және түсірілім 1951 жылдың тамызынан 1952 жылдың күзіне дейін жүргізілді. Стоуни жергілікті афроамерикалық дәрігер Уильям Мейсонмен серіктесіп, афроамерикалық қауымның сенімін жеңіп алды, ал Стоуни денсаулық сақтау департаментінің қолдауымен ақ қауымның сенімін алуға тырысты. Олардың сенімін жеңіп алу үшін Стоуни ақ жұртшылыққа фильмде афроамерикалықтар мен ақтар арасындағы керіс қарым-қатынас көрсетілмейтінін жеткізді және жергілікті баспасөзбен оң пікірлер жариялауға ұмтылды. Стоуни сондай-ақ прогрессивті афроамерикалық пастор, епископ Ноаның қолдауын алды, ол Құдай Корольдығы шіркеуінде уағыз айтты, онда Мэри Коли ақ адамдардан қорқудың қажеті жоқ екенін айтты. Сондықтан Коли және қауым афроамерикалықтар мен ақтарды, соның ішінде толығымен ақ түсті фильм тобын құшақтап алды және епископ Ноаның басшылығымен күдікпен қараған жоқ. Ақ түсті фильм тобы мен актерлер арасында жақсы қарым-қатынас болғанымен, фильмнің түсірілімінде ақ қауым мен актерлер, сондай-ақ афроамерикалық актерлер арасындағы нәсілдік және солтүстік-оңтүстік айырмашылықтары толығымен болдырмады. Оңтүстік медициналық қауым да фильмде акушерлердің қоғамдағы рөлін дәріптеуіне алаңдады. Фильм түсіруге кіріспес бұрын Стоуни Колидің кездесулеріне қатысып, далалық зерттеулер жүргізді, «Палмур көшесінен» алынған тәжірибесінен фильмді шынайы ету үшін сарапшылар мен кітаптарға ғана сүйенбей, афроамерикалық қауыммен тікелей байланыс жасаудың маңызды екенін түсінді. Коли фильмге кеңес берді, оның сахналарын жоспарлауға және құрылымдауға көмектесті, осылайша олар оның жұмысына сәйкес келетіндей етті. Кейбір сахналар сценарий бойынша түсірілгенімен, фильм 15 минуттық тірі тууды нақты уақытта көрсетуімен ерекшеленеді, бұл әдісті кинорежиссерлер Паре Лоренц және Роберт Флаэрти алғаш рет қолданған. Тірі туу сахнасы үнсіз, дәрігерлер мен Колидің баяндамалары, хордың музыкасы және баланың туған кездегі жылағаны ерекше назар аударады. Луис Эпплбаум жазған және Вашингтондағы Музыкалық өнер хоры орындаған музыка фильмге бала туғандағы қуаныш сезімін сыйлайды. Коли фильмде аналарға күтім көрсету кезінде ән шырқайды.
Қабылдау
Фильм туылған сахнаның графикалық сипатына байланысты көпшілік тарапынан сынға ұшырады, бірақ 1953 жылы Нью-Йорктегі Cinema 16 және алғашқы Флаэрти киносеминарында авангардтық көрермендерге көрсетілді. Ол денсаулық сақтау департаментінің қауіпсіз босануға қатысты барлық талаптарына сай келді және босану сахнасының арқасында медициналық аудитория үшін ресми түрде мақұлданды. Бұл фильмді тек жеке көрсетілімдерде ғана көрсетуге болады дегенді білдірді, оның ішінде Нью-Йорк жерлері де бар, онда айыппұл салынбайды немесе цензураланбайды. Стоуни фильмнің қаһармандарының құпиясын сақтау және оны оқу құралы ретінде мойындау үшін осы шектеуді қолдады. Фильм ЮНЕСКО, Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы, ЮНИСЕФ арқылы таратылып, түрлі елдерде медициналық білім беру бағдарламаларында кеңінен қолданылды. Фильм сонымен қатар дәрігерлер мен медициналық мекемелердің акушерлерге деген құрметін арттыруға, әсіресе фильм көрсетілген елдерде, АҚШ-тың медициналық мекемелері акушерлермен жұмыс істеуден қорқа қоймағанын көрсетуге көмектесті. Дегенмен, Грузияның денсаулық сақтау департаменті фильммен бірге таратылған кітапшада медициналық қызметкерлер акушерлерді "уақытша және қажетсіз жағдай" деп есептейтінін мәлімдеді. Роберт Галбрейттің фильмдегі фотосуреттері Линда Джанет Холмс құрастырған "Акушерлерді қайтару: Барлық сәбилерімнен түсірілген суреттер" көрмесінің негізін құрады, ол Смитсонов институтының африкалық американдық тарих және мәдениет ұлттық мұражайында қойылды.