Кіріспе

Бразилиялық дәрігер және бактериолог (1872–1917)

Освальдо Гонсалвес Круз (ozˈvawdu ˈkɾus; 5 тамыз 1872 – 11 ақпан 1917) – бразилиялық дәрігер, бактериологияның алғашқы зерттеушісі, эпидемиолог және қоғамдық денсаулық сақтау саласының маманы, Освальдо Круз институтының негізін қалаушы.

Алғашқы жылдар

Освальдо Гонсалвес Круз 1872 жылдың 5 тамызында Сан-Паулу провинциясының шағын қаласы Сан-Луис-ду-Паратингада дәрігер Бенто Гонсалвес Круз бен Амалия Бульонес Круз отбасында дүниеге келді. Бала кезінде ол отбасымен Рио-де-Жанейроға көшті. 15 жасында Рио-де-Жанейроның Медицина факультетінде оқуға түсіп, 1892 жылы микробтардың таралуында судың рөлі туралы диссертация қорғап, медицина докторы атағын алды. Аурудың микробтық теориясын жасаған Луи Пастердің еңбектерінен шабыттанған ол төрт жылдан кейін Парижге барып, сол заманғы осы ғылым саласының көрнекті өкілдері біріккен Пастер институтында бактериология мамандығы бойынша тағылымдама өтті. Оның қаржылық жағын қайын атасы, бай португал саудагері қолдады.

Бразилиядағы жұмыс

Круз Сантос портының Рио-де-Жанейроға таралу қаупі бар бубондық оба эпидемиясымен қиратылғанын анықтады және осы аурумен күресуге дереу кірісті. Рио-де-Жанейро мэрі Александр Ерсин және оның әріптестері Пастер институтында жасалған ауруға қарсы сарысу өндіретін зауыт салуға рұқсат берді. Ол институттан Бразилияға осы білімді жеткізе алатын ғалымдарды сұрады. Пастер институты мұндай адамның Бразилияда бар екенін хабарлады: Освальдо Круз. 1900 жылдың 25 мамырында бубондық обаға қарсы сарысулар мен вакциналар өндіруге арналған Федералды сарысу терапиясы институты құрылды, Барон Педро Афонсо бас директор, ал жас бактериолог Освальдо Круз – техникалық директор болып тағайындалды. Жаңа институт Гуанабара шығанағының батыс жағалауындағы Мангуинхос ескі шаруашылығында орналасты. 1902 жылы Круз институттың бас директоры лауазымын қабылдады және оның қызмет аясын кеңейтті, енді ол тек сарысу өндірісімен ғана шектелмей, сонымен қатар негізгі және қолданбалы зерттеулерге, адам ресурстарын дамытуға да бағытталды. Келесі жылы Круз Қоғамдық денсаулық сақтаудың бас директоры болып тағайындалды, бұл лауазым бүгінгі Бразилияның Денсаулық сақтау министріне балама болып табылады. Ол Федералды сарысу терапиясы институтын техникалық-ғылыми база ретінде пайдаланып, маңызды санитариялық науқандарды жылдам бастады. Оның алғашқы қиындығы – сары қызылша эпидемиясы болды, ол Рио-де-Жанейроға «Шетелдіктердің зираты» деген жаман ат берді. 1897 мен 1906 жылдар аралығында осы аурудан 4 мың еуропалық иммигрант қайтыс болды. Круз масаларды және олардың көбейетін орындарын жою, үйлерді дезинфекциялау және ауруларды оқшаулау сияқты жаңа әдістерді қолданды. Науқанға көптеген адамдар, оның ішінде дәрігерлер, әскерилер және кедейлер қарсылық көрсетті, бірақ науқан сәтті аяқталды. Круз бубондық обаға қарсы санитариялық науқанда да бастапқыда сәттілікке жетті, ол үшін аурудың тіркелуін міндеттеу, науас адамдарды оқшаулау, Мангуинхоста өндірілген сарысумен емдеу және қаланың тышқандарын жою шараларын қолданды.

Ағу вакцинасының қайшылықтары

Ол халықтың қарсылығына байланысты шешекке қарсы кең ауқымды вакцинацияны іске асыруға қол жеткізе алмады. 1904 жылы елордада шешек эпидемиясы қауіп төндірді. Жылдың алғашқы бес айында 1800-нен астам адам ауруханаға түсті. Балаларды шешекке қарсы вакцинациялауды талап ететін заң 1837 жылдан бері күшінде болғанмен, ешқашан іске асырылмады. Сондықтан 1904 жылдың 9 маусымында Освальдо Круз ұсынған заң жобасы бойынша үкімет Конгреске шешекке қарсы міндетті вакцинацияны қайта енгізу туралы өтініш жасады. Бұл құралдың өте қатаң және ауыр шарттары халықты қорқытты. Крузға қарсы халықтың наразылығы күрт өсті, оппозициялық газеттер оған және жалпы федералды үкіметке қарсы күрес ашты. Парламент мүшелері мен еңбек одақтары наразылық білдірді. Вакцинаға қарсы лига құрылды. 10 қарашада Риода вакцинаға қарсы көтеріліс болды. Полициямен қақтығыстар, көшедегі шабуылдар, кедергілер мен атыс-шабыстар орын алды, себебі халық үкіметке қарсы наразылық білдірді. 14 қарашада әскери академияның курсанттары көтеріліске қосылды, бірақ қарқынды атыстан кейін таратылды. Үкімет төтенше жағдай режимін жариялады. 16 қарашада көтеріліс басылды, бірақ міндетті вакцинация тоқтатылды. 1908 жылы шешек эпидемиясының күшеюіне байланысты халық вакцинация пункттеріне көптеп ағылды. Шамамен 9000 адам қайтыс болды. Круз ақталып, оның еңбегі мойындалды.

Кейінгі жұмыстар

Халықаралық ғылыми қауымдастықта оның беделі бәсекесіз еді. 1907 жылы Берлинде өткен Гигиена және демография жөніндегі 14-ші халықаралық конгресс барысында Круз Рио-де-Жанейро қаласының санитарлық жағдайын жақсартқаны үшін алтын медальмен марапатталды. 1909 жылы ол Халық денсаулығы жөніндегі бас директор лауазымынан зейнетке шығып, өзін оның атымен аталатын Мангуинхос институтына толықтай арнады. Институттан ол елдің ішкі аймақтарындағы денсаулық және тұрмыс жағдайларын жақсырақ зерттеуге мүмкіндік берген маңызды ғылыми экспедицияларды ұйымдастырды, сондай-ақ аймақтарды мекендеуге үлкен үлес қосты. Круз Пара штатында сары қызыл ауруды түгелдей жойды. Оның Амазонас штатындағы санитарлық науқаны жұмысшылар арасында безгек пен сары қызылшадан болған көптеген өлімдерге байланысты тоқтатылған Мадейра-Маморе темір жолының құрылысын аяқтауға мүмкіндік берді. 1913 жылы Круз Бразилияның өнер және әдебиет академиясының мүшесі болып сайланды. 1915 жылы денсаулығына байланысты Освальдо Круз институтының директоры лауазымынан қалып, Рио-де-Жанейроның жанындағы таулы аймақтағы шағын Петрополис қаласына көшіп кетті. 1916 жылдың 18 тамызында ол осы қаланың мэрі болып сайланды және өзі жүзеге асыра алмаған кең ауқымды қала құрылысы жобасын жасады.

Өлім және мұра

1917 жылы 11 ақпанда таңертең 44 жасында Рио-де-Жанейро штатының Петрополис қаласында бүйрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Осуалдо Круздың қысқа, бірақ жемісті өмірінің нәтижесінде Бразилияда көптеген салаларда тәжірибелік медицинаның негізін қалаған, маңызы зор ғылыми және денсаулық сақтау институты құрылды. Ол институт бүгінгі күнге дейін Бразилия ғылымына, технологиясына және халық денсаулығына күшті әсер етеді.