Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық автомобиль өндіруші, Iso Marlboro Formula One автомобильдері.
Italian automobile manufacturer
the Iso Marlboro Formula One cars
ISO Rivolta – 1938 жылдан бері автокөлік секторында қызмет ететін итальяндық автомобиль және мотоцикл өндірушісі. Компания жылдар бойы Isothermos, 1952 жылы Iso Autoveicoli Spa, 1962 жылы Iso Rivolta, 1973 жылы Iso Motors және 2017 жылы ISO Rivolta деген аттармен белгілі болды.
ISO Rivolta is an Italian car and motorbike manufacturer active in the motor vehicle sector since 1938. Over the years, the company has taken various names, including Isothermos, Iso Autoveicoli Spa in 1952, Iso Rivolta in 1962, Iso Motors in 1973 and, in 2017, a return to ISO Rivolta.
Тарих
ISO Rivolta өзінің бастауын Болзанетодегі Isothermos зауытынан алады, ол электр жылытқыштар мен салқындатқыштар шығаратын, 1939 жылы инженер Ренцо Ривольта сатып алып, 1942 жылы Генуяға жасалған бомбалау шабуылы кеңселерді қиратқаннан кейін Брессоға көшірген зауыт. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталған соң Ренцо Ривольта компаниясын мотоциклдер өндірісіне бағыттауды шешті, өйткені сол жылдары осы нарық түрі айтарлықтай коммерциялық табыс әкелді.
ISO Rivolta has its origins in Isothermos of Bolzaneto, a factory producing electric heaters and chillers, purchased by the engineer Renzo Rivolta in 1939 and moved to Bresso in 1942, after a bombing raid on Genoa destroyed the offices. Immediately after the end of World War II, Renzo Rivolta decided to devote his company to the production of motorbikes, a type of market that offered significant commercial profits in those years.
Алғашқы жылдары: мотоциклдер
ISO скутері компанияның алғашқы көліктерінің бірі болды. Ол 125 Puch мотоциклінен шабыттанған екі цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған. Isomoto-мен бірге компания Isocarro, Iso GT, Iso Sport және Iso Ciclo сияқты жаңа нұсқалар мен модельдерді жасауға ынталандырылды. 1957 жылы Maserati тапсырысы бойынша жасалған жобаны дамыту барысында, компания ескірген ISO 125 моделін жаңа үлгімен (Iso F/150) алмастырды, ол көрермендерді көңілді қалдырмады. Ол 1962 жылға дейін өндірісте болды, содан кейін ISO компаниясы өндірісті тек автомобильдермен шектеді. 1961 жылы 500 см³ көлемді боксерлі қозғалтқышты мотоцикл ұсынылды, бірақ ол өндіріске жіберілген жоқ.
The Iso scooter was one of the company's early vehicles. It was equipped with a twin cylinder engine inspired by the 125 Puch. Together with the Isomoto, the company was encouraged to add new versions and models such as the Isocarro, Iso GT, Iso Sport and Iso Ciclo. In 1957, developing a project created on behalf of Maserati, the company replaced the now obsolete Iso 125 with a new model (Iso F/150) with more compliant lines that did not disappoint expectations. It remained in production until 1962, when the Iso company limited its production solely to cars. In 1961, a final 500 cm³ motorbike with a boxer engine was presented, but never went into production.
Көліктер
1950 жылдардың басында Ренцо Ривольта классикалық мотоцикл мен сол кездегі ең арзан итальяндық Fiat Topolino арасындағы қашықтықты қысқарту үшін автомобиль мен мотоциклдің арасындағы автомобиль тұжырымдамасын жасады. Мақсаты – мотоциклге кузов жасап, сол арқылы көлікті дәл сондай экономикалық деңгейде ұстап, бірақ қарапайым автомобильдің ұсынатын қорғанысын қамтамасыз ету болатын. Компания тіркелімі Iso Autoveicoli болып өзгертілді және 1953 жылы Isetta ұсынылды. Isetta ерекше "жұмыртқа" тәрізді пішінімен ерекшеленді және Isomoto 200-ге орнатылған қозғалтқышпен жабдықталды, алюминий цилиндрі мен хромирленген құбыршасы бар 236 см³ көлемге дейін ұлғайтылды. Бұл төрт дөңгелекті (екі артқы дөңгелектері біріне жақын орналасқан) және екі жолаушыға арналған кабиналы скутер еді, кіруге тек бір жолы болды: алдыңғы есігі, ол машинаның алдыңғы бөлігінің де, жел әйнегінің де, рульдің де бөлігі болды. Isetta Италияда үлкен жетістікке жете алмады. Сондықтан Ренцо Ривольта жобаны шетелге лицензиялауға шешім қабылдады. Нәтижесінде француз нарығы үшін VELAM Isetta, ал Бразилия және Оңтүстік Америка нарықтары үшін Romi Isetta, содан кейін BMW Isetta пайда болды. Соғыстан кейінгі тиімсіз қайта ұйымдастыру және соғыстан кейін ұсынған сәтті болмаған жоғары деңгейдегі үлгілердің салдарынан Бавария компаниясының жағдайы қиын болды. BMW 250-нің, яғни BMW маркалы Isetta-ның, Италиядағыдан әлдеқайда сәтті болды. Барлығы 160 000 дана өндіріліп сатылды. 1956 жылдың соңында Iso Isetta өндірісі тоқтатылды. Осы уақытта Брессодағы компания Iso 400-ді өндірді, ол үш көлемді кузовы бар кішкентай, дәстүрлі автомобиль болатын, бірақ ол прототип сатысында қалды. 1957 жылдың басында Iso микроавтомобильдер мен мотоциклдер саласындағы қызметін тоқтатты. Ренцо Ривольта жаңа бағытқа бет бұрып, Iso Autoveicoli-дің құлынан Iso Rivolta-ны құрды – жоғары деңгейдегі Gran Turismo нарығына бағытталған автомобиль өндірушісі, неміс немесе американдық мектептің GT-лері мен итальяндық мектептің GT-лері арасындағы өндіріс. 1962 жылы жолаушылар көлігін өндіруге көшуге арналған нақты қадам жасалды, Iso Rivolta IR 300-дің көпшілікке таныстырылуымен, Bertone (Джорджетто Джуджароның эскиздері арқылы) әзірлеген люкс купе, Eng. Giulio Alfieri жасаған шасси және Chevrolet Corvette-тен алынған V8 қозғалтқышымен жабдықталды. Атауындағы 300 саны қозғалтқыштың қуаты 300 а.к. екенін білдіреді. Сол сәттен бастап Iso қандай машиналар шығаратыны анық болды: жоғары өнімділікке ие, жоғары сапалы гранд тур автомобильдері. 1963 жылы Iso A3 құрастырылып, Турин автосалонында Iso Rivolta стендісінде көрсетілді. Жарысқа арналған A3/C аббревиатурасымен, ол Iso инженері ретінде жұмысқа алынған Джотто Бизарриниге тапсырылды. Ал кузов Modena қаласындағы Пьеро Дрогоның Carrozzeria Sports Cars шеберханасында 1700 құйма бұрандалармен жасалды. Шындығында, Iso-ның екінші моделіне "millechiodi" ("мың құйма бұранда") деген лақап ат берілді. 1965 жылы A3-тің "берлинета" нұсқасы актер және әнші Джонни Холлидейге сатылды, ол оның өмір салтының символына айналуына көмектесті.
In the early 1950s, Renzo Rivolta developed the concept for a car that was halfway between a car and a motorbike, to bridge the gap between the classic motorcycle and the cheapest Italian car of the time, the Fiat Topolino. The idea was to create a motorbike with a body in order to have a vehicle that was equally as economical, but with the protection offered by a normal car. The company register changed to Iso Autoveicoli and in 1953 the Isetta was launched. The Isetta featured a distinctive "egg" shape, and was powered by the engine already fitted on the Isomoto 200, albeit increased to 236 cm³ with an aluminum cylinder and chromed cane. It was a sort of cabin scooter, with four wheels (the two rear were fixed, closer to each other) and a cockpit for two passengers, with only one way in: the front door, which was designed to be the car's nose as well, including the windscreen and steering wheel. The Isetta was not a great success in Italy. Therefore, Renzo Rivolta decided to license the project abroad. The result was the VELAM Isetta for the French market and the Romi Isetta for the Brazilian and South American markets in general, and then the BMW Isetta. The Bavarian company was far from being a healthy company due to an unfavorable post war reorganization and the unsuccessful high end models it offered after the war. The launch of the BMW 250, i. e., the BMW branded Isetta, was much more successful than in Italy. In the end, a total of 160,000 units were produced and sold. At the end of 1956, production of the Iso Isetta ceased. In the meantime, the Bresso based company produced the Iso 400, a small, more conventional car with a three volume body that remained at the prototype stage. At the beginning of 1957, Iso ended its activities in the fields of microcars and motorbikes. Renzo Rivolta aimed to take a new direction and, from the ashes of Iso Autoveicoli, founded Iso Rivolta — a car manufacturer targeting the narrow market of high end Gran Turismos, with production halfway between the GTs of the German or American school and the GTs of the Italian school. The real transition to passenger car production took place in 1962 with the public presentation of the Iso Rivolta IR 300, a luxury coupé designed by Bertone (through Giorgetto Giugiaro’s sketches) with a chassis developed by Eng. Giulio Alfieri and powered by a V8 engine from a Chevrolet Corvette. The 300 in the name indicated the engine output: 300 hp. From that moment on, it was also clear what kind of cars the Iso would produce: high performance grand touring cars with top level finishes. In 1963, the Iso A3 was built and exhibited on the Iso Rivolta stand at the Turin Auto Show. Intended for racing with the acronym A3/C, it was entrusted to Giotto Bizzarrini, who was hired by Iso as a track engineer. The bodywork, on the other hand, was made at Piero Drogo's Carrozzeria Sports Cars in Modena using 1,700 rivets. In fact, the second Iso model was nicknamed "millechiodi". In 1965, the "berlinetta" version of the A3 was sold to the actor and singer Johnny Hallyday, who helped make it a lifestyle icon.
Iso Grifo A 3 L
АҚШ-та сатулар басталғаннан және General Motors компаниясымен тұрақты қозғалтқыш келісімшартына қол қойылғаннан кейін, компания GT 300 шассиіне негізделген жаңа модельдер тізімін (стандартты, кеңейтілген немесе қысқартылған) өндіруге кірісті. Соның нәтижесінде 5.4-тен 7 литрге дейінгі қозғалтқыштармен жабдықталған Grifo спорттық купесі (1965), Fidia сәнді седаны (1968) және Bertone-нің бас дизайнері Марчелло Гандини жасаған Lele 2+2 гранд-тур машинасы (1969) пайда болды. 1971 жылдың соңында GM-нің қолайсыз экономикалық талаптарына (қозғалтқыштарды алдын ала төлеу қажеттігі, оларды бірден сатып алу шарты) байланысты компания Ford Cleveland қозғалтқыштарына көшті. Maserati және Aston Martin сияқты беделді брендтердің (сондай-ақ, кейбір модельдер үшін Ferrari және Lamborghini) бәсекелестігі мен 1973 жылғы мұнай дағдарысы Iso Rivolta компаниясын қаржылық қиындыққа ұшыратты. 1973 жылдың басында Ривольта отбасы компания акцияларын Нью-Йорк қор биржасында тіркеді. Филип Моррис және жас команда менеджері Франк Уильямспен жасалған келісім Iso Marlboro Formula 1 командасының құрылуына әкелді (Frank Williams Racing Cars-тің бастапқы атауы). Итальяндық-американдық Iso Pera-ның қор биржасы акцияларын жинауына байланысты компанияның коммерциялық атауы Iso Motors & Co. болып өзгерді. 10,000 ISO мотожүрісін шығарғаннан кейін Ривольта отбасы ақырында меншік құқығынан бас тартты. Команданы басқаруға кеткен шығындар, 1970-ші жылдардың бірінші жартысындағы экономикалық және әлеуметтік дағдарыстарға байланысты сатудың төмендеуі және АҚШ нарығындағы жағдайлар (компания "Шағын өндіруші" статусын алуда кешігіп, санкциялардың қатаң талаптарына тап болды) 1974 жылдың 31 желтоқсанында автомобиль өндірісінің тоқтауына себеп болды.
With the start of sales in the United States and the signing of a stable powertrain contract with General Motors, the company began the production of a new lineup of models based on the GT 300 chassis (standard, extended or shortened). The result was the Grifo sports coupé (1965), with engines from 5.4 to 7 liters, the Fidia luxury saloon (1968) and the Lele 2+2 grand tourer (1969) designed by Marcello Gandini, chief designer at Bertone. By the end of 1971, due to the unfavorable economic conditions imposed by GM (demanding advance payment for the engines, which had to be purchased in bloc), the company adopted Ford Cleveland engines. Competition from prestigious brands, especially Maserati and Aston Martin (but also, for some models, Ferrari and Lamborghini), and the oil crisis of 1973, put Iso Rivolta in financial jeopardy. At the beginning of 1973, the Rivolta family listed the company on the New York Stock Exchange. An agreement with Philip Morris and the young team manager Frank Williams led to the formation of the Iso Marlboro Formula 1 team (the original name of Frank Williams Racing Cars). The business name of the company changed to Iso Motors & Co. due to the raking in of the stock exchange shares made by the Italian American Iso Pera. After producing 10,000 ISO snowmobiles, the Rivolta family eventually gave up ownership. The costs of managing the team, the drop in sales due to the economic and social crises in the first half of the 1970s and conditions in the U. S. market (where the company was late in obtaining the status of "Small Manufacturer", which applied less stringent sanctions standards) led to the end of car production on December 31, 1974.
ORSA 850 Жазғы арнайы
Мұнай дағдарысының грантуризмо автомобильдеріне тигізер әсерін күтіп, Ривольта отбасы 1972 жылдың соңында Кальяри қаласының шетінде сардиниялық кәсіпкерлердің шағын тобы құрған, ретро стильдегі ашық автомобильдерді шағын көлемде құрастыруға жабдықталған ORSA компаниясымен серіктестікке келуге шешім қабылдады. Осы мақсатта, SIATA компаниясы жабылып қалғаннан кейін, Spring үлгісінің құрастыру желілері одан алынды. Fiat 850 машинасының өндірісі тоқтатылғандықтан, оны Испанияда әлі де шығарып тұрған SEAT компаниясымен келісім жасалды.
In anticipation of the impact of the oil crisis on granturismo cars, the Rivolta family decided at the end of 1972 to partner with the ORSA company, a modest industrial plant founded by a small group of Sardinian entrepreneurs on the outskirts of Cagliari, equipped for the small scale construction of retro style open cars. For this purpose, the Spring model assembly lines were taken over from SIATA, which had closed its doors. Since the Fiat 850, on whose chassis the Siata Spring was built, was no longer in production, an agreement was made with SEAT, which was still building it in Spain.
Мұра
"Museo ISO Rivolta" – бірнеше жылдан бері дамып келе жатқан жоба, мақсаты Брессодағы тарихи зауыттың бұрынғы қоймаларын пайдалану. Онда мотоциклдер мен автомобильдерді жинау көзделген. 2008 жылы қалалық әкімшілік Брессоның бұрынғы зауыт ауданындағы жаңа көшені Исеттаға арнады. Брессо зауытының сақталған екі қоймасының бірі 2013 жылдан бері муниципалитеттің жаңа пошта бөлімшесіне орналасқан.
The "'Museo ISO Rivolta" is a project that has been in development for years, with a plan to inhabit the former warehouses of the historic factory in Bresso. It was intended to collect motorbikes and cars. In 2008, the municipal administration dedicated a newly built street in the former factory area of Bresso to the Isetta. One of the two surviving warehouses of the Bresso factory has housed the new post office of the municipality since 2013.
Қайта құру
2017 жылы Atelier Zagato бастамасымен Iso Rivolta бренді қайта жаңғыртылып, ISO Rivolta деп өзгертілді. Ол алғаш рет SONY PlayStation-ның GranTurismo ойынында виртуалды жарысқа арналған Vision концепт-көлігінде пайда болды және 120 000-нан астам ойыншы қолданды. Бұл сәттілік Rivolta отбасын компанияны жаңа мыңжылдықтың бірінші GT үлгісімен – GTZ моделімен қайта жаңғыртуға итермеледі. Осы эксклюзивті коллекциялық автомобильдердің дизайны мен өндірісі Zagato компаниясына сеніп тапсырылды. Жоба үшін GM-нің Chevrolet Corvette-пен құрған технологиялық серіктестігі тарихи мәнге ие, жалпы саны 19 ғана GTZ көлігі шығарылады.
In 2017, after an initiative by Atelier Zagato, the Iso Rivolta brand was brought back into life and had its name turned into ISO Rivolta. It was first placed on the Vision concept car, created to race virtually in SONY PlayStation's GranTurismo and adopted by over 120,000 gamers. This success led to the Rivolta family's decision to revive the company with its first GT model of the new millennium: the GTZ. The design and production of these exclusive collectible cars were entrusted to Zagato. The technological partnership with GM's Chevrolet Corvette for the project is a historic one, with only 19 GTZs to be produced.