Энтони Флю: Аналитикалық философ және дін философы
Antony Flew
Ағылшын философы Энтони Флю (1923-2010) дін философиясы, дәлелдік ойлау және әтеизм туралы еңбектерімен танымал. Құдайға сену үшін нақты дәлел қажет деді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын аналитикалық және дәлелдік философы (1923–2010)
English analytic and evidentialist philosopher (1923–2010)
Антони Гаррард Ньютон Флю (/f//l//uː/; 11 ақпан 1923 – 8 сәуір 2010) – ағылшын философы. Аналитикалық және дәлелдік мектептерге жататын Флю дін философиясы саласында жұмыс істеді. Мансабы барысында ол Ұлыбританиядағы Оксфорд, Абердин, Кил және Рединг университеттерінде, сондай-ақ Канаданың Торонто қаласындағы Йорк университетінде философиядан сабақ берді. Флю мансабының көп бөлігінде атеизмді қолдады, Құдайдың бар екеніне эмпирикалық дәлелдер келтірілмейінше атеизмді қабылдау керек деп сақты. Ол сондай-ақ өлімнен кейінгі өмір туралы идеяны, жамандық мәселесіне қатысты еркін ерік қорғанысын және Құдай тұжырымының мәнін сынады. 2003 жылы ол III Гуманистік манифестіне қол қойды. Ол сонымен қатар «нағыз шотландтық жоқ» деген логикалық қателікті дамытты және Майкл Даметпен ретрокаузалдылық тақырыбын талқылады. Бірақ 2004 жылы ол өз ұстанымын өзгертті және ғаламның зиялы Жаратушысы бар екеніне сене бастағанын мәлімдеді, бұл оның әріптестері мен атеист достастарын таң қалдырды. Атап айтқанда, Аристотельдік Құдайға сенгенін айтты, бірақ Флю өзі бұған қарсы шығып, кітаптағы пікірлердің өзіне тиесілі екенін мәлімдеді; алайда, жасының қадірлілігіне байланысты Варгез кітапты жазудың көп бөлігін өзі жасағанын мойындады.
Antony Garrard Newton Flew (/f//l//uː/; 11 February 1923 – 8 April 2010) was an English philosopher. Belonging to the analytic and evidentialist schools of thought, Flew worked on the philosophy of religion. During the course of his career he taught philosophy at the universities of Oxford, Aberdeen, Keele, and Reading in the United Kingdom, and at York University in Toronto, Canada. For much of his career Flew was an advocate of atheism, arguing that one should presuppose atheism until empirical evidence suggesting the existence of a God surfaces. He also criticised the idea of life after death, the free will defence to the problem of evil, and the meaningfulness of the concept of God. In 2003, he was one of the signatories of the Humanist Manifesto III. He also developed the No true Scotsman fallacy, and debated retrocausality with Michael Dummett. However, in 2004 he changed his position, and stated that he now believed in the existence of an intelligent designer of the universe, shocking colleagues and fellow atheists. more specifically a belief in the Aristotelian God, Flew himself specifically denied this, stating that the book represented his views; although he acknowledged that due to his age Varghese had done most of the actual work of writing the book.
Өмір және мансап
Антони Флю – методист пастыры және теолог Роберт Ньютон Флюдің (1886–1962) және оның әйелі Виннифред Гаррардтың (1887–1982) ұлы. Ол Лондонда дүниеге келді. Біріншіде Кембридждегі Сент-Фейт мектебінде, содан кейін Бат қаласындағы Кингсвуд мектебінде білім алды. Ол 15 жасқа келгенде Құдай жоқ деген қорытындыға келгендігі айтылады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лондон университетінің Шығыс және Африка зерттеулер мектебінде жапон тілін оқыды және Корольдік әуе күштерінің барлау офицері болды. Оксфордтағы Интер-сервистің топографиялық бөлімінде қызметтенгеннен кейін, 1944 жылдың маусым айында Блетчли-паркке жіберілді. Соғыстан кейінгі кезеңде Флю Оксфордтың Сент-Джонс колледжінде (1947) Literae Humaniores мамандығы бойынша бірінші сыныпты диплом алды. Келесі жылы ол психикалық философия бойынша Джон Локк стипендиясын жеңіп алды. Флю әдеттегі тіл философиясында белгілі болған Гилберт Райлдің аспиранты болды. Флю мен Райл екеуі де Эрнест Геллнердің «Сөздер мен заттар» (1959) кітабында қатаң сынға ұшыраған көптеген Оксфорд философтарының қатарында болды. 1954 жылы Майкл Даметпен артқа қарай себеп-салдар туралы өткен дебат Флюдің мансабындағы маңызды оқиға болды. Бір жыл бойы, 1949–1950 жылдары, Флю Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде философия пәнінен лекция оқыды. 1950 жылдан 1954 жылға дейін ол Абердин университетінде лекция оқыды, ал 1954 жылдан 1971 жылға дейін Киль университетінде философия профессоры болды. Ол Лорд Сюдли, сэр Альфред Шерман және доктор Харви Уордпен бірге институт атынан «Таймс» газетінде «Альфредо Кристианидің мемлекеттік саясатын жоғары бағалаймыз» деп жазылған хатқа қол қойды, сондай-ақ оның үкіметі Куба мен Никарагуа қолдауымен Сальвадордағы коммунистік FMLN-ді жеңуіне сәттілік тіледі. 1999 жылы ол британдық Bloomsbury Forum ой-санау орталығының басылымына алғысөз жазды – «Стандартты тасымалдаушылар: Жаңа оңның британдық тамырлары». Саяси философияда Антони Флюдің басты қызығушылығы әлеуметтік әділдік тұжырымдамасына қарсы тұру болды, яғни табыс пен байлықты экономикалық теңдік принципіне сәйкес халық арасында қайта бөлу керек деген идея. Студент кезінде Флю С. С. Льюис атындағы Сократ клубының апталық жиналыстарына жиі қатысты. Ол Льюисті «өте ұқыпты адам» және «осы клубты құрғаннан кейін алпыс жылдан астам уақыт бойы ең қуатты христиан жақтаушысы» деп тапса да, Льюис ұсынған «Жай христиандық» (1952) кітабындағы моральдық аргументке көндірілмеді. Флю Құдайдың бар екеніне дәлелдеуге тырысқан басқа да философиялық аргументтерді де сынға алды. Ол, әсіресе, болмыс туралы аргумент сәтсіздікке ұшырады, өйткені ол болмыс ұғымын игілік ұғымынан шығаруға болады деген тұжырымға негізделген. Тек телеологиялық аргументтің ғылыми формалары ғана Флюге шешуші әсер етті. Сократ клубына қатысқан кезінде Флю «Теология және жалғандық» атты мақала жазды, онда Құдайдың бар екендігі туралы мәлімдемелер тек мағынасыз екендігін, оларды жоққа шығаруға болмайтындықтан, олардың шындыққа сәйкес келуін немесе жалған екенін тексеру мүмкін емес екенін айтты. Флю сонымен қатар өлімнен кейінгі өмір туралы идеяны және жамандық мәселесіне қатысты еркін ерік қорғанысын да сынға алды. Флю 1952 жылдың 28 маусымында үйленді. Оның екі қызы болды. Флю 2010 жылдың 8 сәуірінде Англияның Рединг қаласындағы ұзақ мерзімді күтім орталығында деменциядан қайтыс болды.
Antony Flew, the son of Methodist minister and theologian Robert Newton Flew (1886–1962) and his wife Winifred née Garrard (1887–1982), was born in London. He was educated at St Faith's School, Cambridge followed by Kingswood School, Bath. He is said to have concluded by the age of 15 that there was no God. During the Second World War he studied Japanese at the School of Oriental and African Studies, University of London, and was a Royal Air Force intelligence officer. After a period with the Inter Services Topographical Department in Oxford, he was posted to Bletchley Park in June 1944. In the post war era, Flew achieved a first class degree in Literae Humaniores at St John's College, Oxford (1947). He also won the John Locke Scholarship in Mental Philosophy in the following year. Flew was a graduate student of Gilbert Ryle, prominent in ordinary language philosophy. Both Flew and Ryle were among many Oxford philosophers fiercely criticised in Ernest Gellner's book Words and Things (1959). A 1954 debate with Michael Dummett over backward causation was an early highlight in Flew's career. For a year, 1949–1950, Flew was a lecturer in philosophy at Christ Church, Oxford. From 1950 to 1954 he was a lecturer at the University of Aberdeen, and from 1954 to 1971 he was a professor of philosophy at the University of Keele. He was one of the signatories to a letter in The Times along with Lord Sudeley, Sir Alfred Sherman, and Dr. Harvey Ward, on behalf of the institute, "applauding Alfredo Cristiani's statesmanship" and calling for his government's success in defeating the Cuban and Nicaraguan backed communist FMLN in El Salvador. In 1999 he wrote the foreword to a publication of the British far right think tank Bloomsbury Forum, Standard Bearers: British Roots of the New Right. In political philosophy, the main interest of Antony Flew was in opposing the concept of social justice, i. e. the idea that income and wealth should be redistributed among the population in accordance with a principle of economic equality. While an undergraduate, Flew attended the weekly meetings of C. S. Lewis' Socratic Club fairly regularly. Although he found Lewis to be "an eminently reasonable man" and "by far the most powerful Christian apologists for the sixty or more years following his founding of that club", he was not persuaded by Lewis' argument from morality as found in Mere Christianity (1952). Flew also criticised several of the other philosophical arguments for God's existence. He concluded that the ontological argument in particular failed because it is based on the premise that the concept of Being can be derived from the concept of Goodness. Only the scientific forms of the teleological argument ultimately impressed Flew as decisive. During the time of his involvement in the Socratic Club, Flew also wrote the article Theology and Falsification, which argued that claims about the existence of a God were merely vacuous since they couldn't be falsified, therefore it was impossible to test these claims for truth or falsehood. Flew was also critical of the idea of life after death and the free will defence to the problem of evil. Flew married on 28 June 1952. He had two daughters. Flew died on 8 April 2010, while nursed in an extended care facility in Reading, England, suffering from dementia.
Атеизмнің тұжырымдары
Антони Флюдың ең ықпалды кәсіби еңбектерінің бірі 1976 жылғы «Атеизмнің болжамы» еңбегі болды, онда Флю Құдайдың бар екендігі туралы сұраққа атеизмдік көзқараспен бастау керек, осыған дейін Құдайдың бар екенін дәлелдейтін эмпирикалық деректер пайда болғанша деген ұсынысты алға тартты. Жамандық мәселесіне еркін ерік қорғау.
Antony Flew's most influential professional works was his 1976 The Presumption of Atheism in which Flew forwarded the proposition that the question of God's existence should begin with the presupposition of atheism until empirical evidence for the existence of a God surfaces. the free will defence to the problem of evil,
Флюдың өзінің мамандығында «атеизм» терминін қолдануды өзгерту туралы ұсынысы 20-шы ғасырда шектеулі қолдау тапты, бірақ 21-шы ғасырдың басында Флюдің атеизмнің теріс мағынасының анықтамасы атеисттер деп өзін жариялаған адамдардың арасында кеңінен тарала бастады. 2007 жылы христиан апологы және философы Уильям Лейн Крейг Флю ұсынған теріс атеизм тұжырымдамасының әсеріне қатысты бағалау жасады, онда атеизмнің болжамы «атеизмді негіздеудің ең көп таралған түсіндірулерінің біріне» айналды. 2010 жылы BBC журналисі Уильям Кроулидің талдауынша: «Атеизмнің болжамы (1976) бүгінгі жаңа атеизммен бірге атеизмнің бастапқы позиция болуы керек екенін дәлелдеді». Соңғы пікірталастарда атеистер жиі «Атеизмнің болжамын» алға тартып, атеизмді «бастапқы позиция», «дәлелдеу қажеттігі жоқ» деп сипаттайды немесе дәлелдеу қажеттігінің тек Құдайдың бар екенін мәлімдейтін теистерге жүктелетінін айтады.
Flew's proposal to change his profession's use of the term "atheism" saw limited acceptance in the 20th century, but in the early 21st century Flew's definition of the negative sense of atheism came to be forwarded more commonly by people who identify as atheists. According to Christian apologist and philosopher William Lane Craig's 2007 assessment regarding the impact of Flew's proposed concept of negative atheism, the presumption of atheism has become "one of the most commonly proffered justifications of atheism." According to the BBC journalist William Crawley 2010's analysis: "The Presumption of Atheism (1976) made the case, now followed by today's new atheism, that atheism should be the default position". In recent debates, atheists often forward The Presumption of Atheism referring to atheism as the "default position", "no burden of proof", or asserting that the burden of proof rests solely on the theists who claim that God exists.
Деизмге айналу
2001 жылдан бері бірнеше рет Флю атеизмнен деизмге көшкен деген қауесет тарады; Флю осы қауесеттерді Secular Web сайтында жоққа шығарды. 2004 жылдың қаңтар айында Флю және оның досы, сонымен бірге философиялық оппоненты Гэри Хабермас Калифорния политехникалық мемлекеттік университеті – Сан-Луис-Обиспода тірілу туралы пікір алмасты. Флю сол кездегі позициясын өзгертпесе де, философиялық және ғылыми тұрғыдан алғанда кейбір мәселелер оны қайта қарастыруға мәжбүр етті. Ол өзінің ұстанымын атеизм деп сипаттады, бірақ оның үстінде көптеген шешілмеген сұрақтар тұрғанын айтты. 2004 жылғы сұхбатта (81 жастағы Флю) ол әлемнің зиялы дизайерінің бар екеніне сене бастағанын және деист екенін мәлімдеді. Мақалада Флю ұзақ жылдар бойы атеизмді жақтауынан бас тартқанын көрсетті.
On several occasions, starting in 2001, rumors circulated claiming that Flew had converted from atheism to Deism; Flew denied these rumours on the Secular Web website. In January 2004, Flew and Gary Habermas, his friend and philosophical adversary, took part in and conducted a dialogue on the resurrection at California Polytechnic State University – San Luis Obispo. While Flew did not change his position at that time, he concluded that certain philosophical and scientific considerations were causing him to do some serious rethinking. He characterized his position as that of atheism standing in tension with several huge question marks. In a 2004 interview (published 9 December), Flew, then 81 years old, stated that he now believed in the existence of an intelligent designer of the universe, and explained that he had become a Deist. In the article, Flew stated that he had renounced his long standing espousal of atheism.
Марапаттар
Флюге Людвиг фон Мизес институты оны "бостандық жолындағы өмір бойы қол жеткізген ең үлкен жетістіктері" үшін Шларбаум сыйлығымен марапаттады. 2001 жылдың қыркүйек айында Оберн қаласында (Алабама штаты) сыйлықты қабылдағанда Флю "Локке мен Роулздың теңдік туралы көзқарастары" тақырыбында лекция оқыды. Тақырыпты таңдауы туралы ол: "Мен Шларбаум сыйлығын алған алғашқы ағылшын және алғашқы кәсіби философпын. Сондықтан, ең ұлы ағылшын философы Джон Локк туралы әңгімелеу орынды болар еді" деді. 2006 жылдың 11 мамырында Антони Флю Биола университетінен екінші "Филипп Э. Джонсонның бостандық және шындық үшін сыйлығын" қабылдады. Бұл сыйлық, алғашқы иегерінің құрметіне беріліп, Флюге "еркін және ашық зерттеулерге өмір бойы адал болуы және ой мен өрнек еркіндігіне қарсы төзбеушілікке қарсы тұруы" үшін табысталды. Сыйлық туралы хабарланғанда Флю: "Менің осы саладағы еңбектерім мен жарияланымдарым, сондай-ақ ұстанымымды өзгерткенім үшін алған сынатымды ескеретін болсам, бұл сыйлықты алуымды бағалаймын" деді. Ол Жаңа Зеландия рационалистер мен гуманистер қауымдастығының құрметті мүшесі және Скептикалық зерттеу комитетінің мүшесі болды. 1985 жылы Флюге "Ақылға мақтау" сыйлығы табысталды, бұл Скептикалық зерттеу комитетінің ең жоғары наградасы. Сыйлықты Лондон қаласында комитет төрағасы Пол Курц ""білімді бағалау және әлеуметтік мәселелерді шешудегі сындық ойлау әдістерін, ғылыми дәлелдерді және ақыл-оқты пайдалануға жасаған ұзақ жылғы үлесін мойындау үшін" деп тапсырды.
Flew was awarded the Schlarbaum Prize by the Ludwig von Mises Institute for his "outstanding lifetime achievement in the cause of liberty." Upon acceptance of the award in Auburn, Alabama, in September 2001, Flew delivered an address entitled "Locke versus Rawls on Equality." Of his choice of topics, he stated "I am the first Englishman and the first professional philosopher to receive the Schlarbaum Prize. So it seems appropriate to begin by talking about the greatest English philosopher, John Locke." On 11 May 2006, Antony Flew accepted the second "Phillip E. Johnson Award for Liberty and Truth" from Biola University. The award, named for its first recipient, was given to Flew "for his lifelong commitment to free and open inquiry and to standing fast against intolerant assaults on freedom of thought and expression". When informed of his award, Flew remarked, "In light of my work and publications in this area and the criticism I’ve received for changing my position, I appreciate receiving this award". He was an honorary associate of the New Zealand Association of Rationalists and Humanists and a fellow of the Committee for Skeptical Inquiry. In 1985, Flew was awarded the In Praise of Reason Award the highest honor the Committee for Skeptical Inquiry awards. The award was presented by Chairman Paul Kurtz in London "'[I]n recognition of his long standing contributions to the use of methods of critical inquiry, scientific evidence, and reason in evaluating claims to knowledge and solving social problems."