Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
19 ғасырдағы орыс фельдмаршалы граф Иосиф Владимирович Ромейко Гурко (Граф Иосиф Владимирович Ромейко Гурко; 28 шілде 1828 [е.с. 16 шілде 1828] – 28 қаңтар 1901 [е.с. 15 қаңтар 1901]), сондай-ақ Иосиф немесе Оссип Гурко деп те белгілі, Ресей-Түрік соғысы (1877–1878) кезінде көрнекті орыс фельдмаршалы болды.
19th century Russian field marshal
Count Iosif Vladimirovich Romeyko Gurko (Граф Ио́сиф Влади́мирович Роме́йко Гурко́; 28 July 1828 [O. S. 16 July 1828] – 28 January 1901 [O. S. 15 January 1901]), also known as Joseph or Ossip Gourko, was a prominent Russian field marshal during the Russo Turkish War (1877–1878).
Өмірбаян
Беларусь тегінен шыққан Гурко Императорлық жас сақшылар корпусында білім алған, 1846 жылы Императорлық гвардияның гусар полкіне кіріп, 1857 жылы капитан, 1860 жылы Ресей императоры Александр II-нің адъютанты, 1861 жылы полковник, 1866 жылы Мариупольдің 4-гусарлық полкінің командирі, 1867 жылы императорлық сүйтаның генерал-майоры болды. Кейіннен ол гранадер полкіне, ал 1873 жылы Императорлық гвардияның атты әскерінің 1-бригадасы, 2-дивизиясына қолбасшылық етті. Қрым соғысына қатысып, Белбекке орналасқанына қарамастан, оның еңбегі 1877 жылғы түрік соғысындағы қызметімен байланысты. Ол орыс әскерінің шабуылына бастаушылық етіп, 7 шілдеде Тарновоны басып алды, Балқан тауларын Хайм Боаз жолы арқылы кесіп өтті, ол Хайнкёйге жақын жерде орналасқан. Қарсылыққа қарамастан, Уфлани, Маглиж және Казанлак қалаларын басып алды; 18 шілдеде Шипкаға шабуыл жасады, түріктер келесі күні оны эвакуациялады. Осылайша, Дунайды кесіп өткеннен кейін 16 күн ішінде Гурко үш Балқан жолын бағындырып, Константинопольде үрей тудырды. Содан кейін ол Тунджа аңғарында сәтті барлау жұмыстарын жүргізіп, темір жолды екі жерде қиратты, Стара-Загора (Ескі Загра) және Нова-Загора (Ені Загра) қалаларын басып алды, Сулейман паша әскерінің ілгерілеуін тоқтатты және Балқан тауларын қайта кесіп өтті. Қазан айында одақтас атты әскердің қолбасшысы болып тағайындалып, үлкен күштермен Плевнаның Оранияға дейінгі байланыс жолына шабуыл жасады, Горни Дубник, Телиш және Враца қалаларын, ал қарашаның ортасында Оранияның өзін басып алды. Плевен оқшауланды, ал желтоқсанда азат етілгеннен кейін Гурко әскерін Балқан тауларындағы қар мен мұздың арасымен құнарлы аңғарға бастап барды. Ол Софияны азат етіп, Филиппополис шайқасында Сулейман пашаны жеңіске ұшыратып, Адрианопольді басып алды. 1878 жылдың қаңтар айының соңындағы келісімшарт одан әрі әрекеттерді тоқтатты. Румынияның I Карл және Михаил Николаевич, Иосиф Владимирович Гурко сияқты бірнеше орыс қолбасшыларының көмегімен Ресей империясы Румынияны, Сербияны және Черногорияны азат етуге қол жеткізді. Ресей жеңісінен кейін Берлин шартына қол қойылды. 1879-1880 жылдары Гурко Санкт-Петербургтің губернаторы, ал 1883-1894 жылдары Польшаның генерал-губернаторы болды, онда ол Александр III-нің орыстандыру саясатын жүзеге асырды. Ол 1901 жылы Тверь қаласының жанында қайтыс болды.
Of Belarusian extraction, Gurko was educated in the Imperial Corps of Pages, entered the hussars of the Imperial Guard as a sub lieutenant in 1846, became captain in 1857, adjutant to Alexander II of Russia in 1860, colonel in 1861, commander of the 4th Hussar Regiment of Mariupol in 1866, and major general of the emperor's suite in 1867. He subsequently commanded the grenadier regiment, and in 1873 the 1st Brigade, 2nd Division, of the cavalry of the Imperial Guard. Although he took part in the Crimean War, being stationed at Belbek, his claim to distinction is due to his service in the Turkish war of 1877. He led the spearhead of the Russian invasion, took Tarnovo on July 7, crossed the Balkans by the Haim Boaz pass—which debouches near Hainkyoi—and, despite considerable resistance, captured Uflani, Maglizh and Kazanlak; on July 18 he attacked Shipka, which was evacuated by the Turks the following day. Thus within 16 days of crossing the Danube, Gourko had secured three Balkan passes and created a panic at Constantinople. He then made a series of successful reconnaissances of the Tundzha valley, cut the railway in two places, occupied Stara Zagora (Eski Zagra) and Nova Zagora (Yeni Zagra), checked the advance of Suleiman Pasha's army and returned again over the Balkans. In October he was appointed commander of the allied cavalry, and attacked the Plevna line of communication to Orhanie with a large mixed force, captured Gorni Dubnik, Telish and Vratsa and, in the middle of November, Orhanie itself. Pleven was isolated, and after its liberation in December Gourko led his troops amidst snow and ice over the Balkans to the fertile valley beyond. He liberated Sofia and decisively defeated Suleiman Pasha at the Battle of Philippopolis and occupied Adrianople. The armistice at the end of January 1878 stopped further operations. With the help of Carol I of Romania and a few other Russian commanders such as : Michael Nikolaevich and Iosif Vladimirovich Gourko, the Russian Empire managed to break free Romania, Serbia and Montenegro. After a Russian victory the Treaty of Berlin was signed. In 1879–1880, Gurko was a governor of St. Petersburg, and from 1883 to 1894 Governor General of Poland, where he enforced the Russification policies of Alexander III. He died in 1901, near the city of Tver.
Құрмет
Гурко граф титулы берілді және 2-ші дәрежелі Георгий орденімен, Таково кресті орденімен және басқа да ордендермен марапатталды. Оңтүстік-орталық Болгариядағы Гурково қаласы және Болгарияның София қаласындағы генерал Йосиф В. Гурко көшесі оның құрметіне аталған.
Gurko was made a count and decorated with the 2nd class of St. George, Order of the Cross of Takovo and other orders. Gurkovo town in South central Bulgaria and General Yosif V. Gurko Street in Sofia, Bulgaria are named after him.