Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресейлік дипломат және әскери қолбасшы, орыс генералы граф Борис Петрович Шереметев (Граф Бори́с Петро́вич Шереме́тев, tr. ; 5 мамыр 1652 [е.с. 25 сәуір 1652] – 28 ақпан 1719 [е.с. 17 ақпан 1719]) Ұлы Солтүстік соғысы кезінде Ресей империясының дипломаты және генерал-фельдмаршалы болды. 1706 жылы ол Ресейдегі алғашқы граф атанды. Оның балалары Пётр Шереметев және Наталья Шереметева.
Russian diplomat and military commander
the Russian general
Count Boris Petrovich Sheremetev (Граф Бори́с Петро́вич Шереме́тев, tr. ; 5 May 1652 [O. S. 25 April 1652] – 28 February 1719 [O. S. 17 February 1719]) was an Imperial Russian diplomat and general field marshal during the Great Northern War. He became the first Russian count in 1706. His children included Pyotr Sheremetev and Natalia Sheremeteva.
Ерте өмір
Жас кезінде Шереметьев әскери қызметін бастамас бұрын патша Алексей I-нің жанындағы паж болған. 1671 жылдан бастап императорлық сарайда қызмет етті. 1681 жылы Тамбовта Крым хандығына қарсы күрескен әскерлерге басшылық етті, ал 1682 жылдан бояр дәрежесіне ие болды. 1685 жылдан 1687 жылға дейін Польшамен "Мәңгілік бейбітшілік" шарты бойынша келіссөздерге қатысып, Австриямен одақтастық келісімге қол жеткізді. 1687 жылдың соңынан бастап Ресейдің оңтүстік шекарасын қорғаған Белгородтағы әскерлерге басшылық етті және Қырым жорықтарына қатысты. 1689 жылы Петр I билікке келгеннен кейін, оның серігі ретінде оның ісіне қосылды. 1690 жылдары Мазепамен бірге Түркияға қарсы соғысқа қатысты. 1695-96 жылдардағы Азов жорықтарында Днепр өзенінде Қырым татарларына қарсы шайқастарда әскерлерге басшылық етті. 1697-99 жылдары Польша, Австрия, Италия және Мальтада дипломатиялық міндеттерді орындады. 1698 жылы патша Петр Шереметьевтің басшылығымен Мальтаға делегация жіберіп, Мальта орденінің және олардың флотының жағдайын бағалады. Шереметьев сондай-ақ орденмен бірлескен жобаларды, оның ішінде түріктерге қарсы әрекеттерді және болашақта Ресейдің теңіз базасын құру мүмкіндігін зерттеді.
In his youth, Sheremetyev was a page to Tsar Alexis I before starting his military career. From 1671 he served at the imperial court. In 1681 he was a leader at Tambov, commanding the armies fighting the Crimean Khanate, and from 1682 he was a boyar. From 1685 to 1687 he participated in negotiations and the conclusion of the "Eternal Peace of 1686" with Poland and the allied treaty with Austria. From the end of 1687 he commanded the armies in Belgorod defending Russia's southern border, and participated in the Crimean campaigns. After Peter I gained power in 1689, he joined him as a fellow campaigner. He participated along with Mazepa in the war against Turkey during the 1690s. During the Azov campaigns in 1695–96 he commanded armies on the Dnieper River in actions against the Crimean Tatars. In 1697–99 he carried out diplomatic assignments in Poland, Austria, Italy and Malta. In 1698, czar Peter sent a delegation to Malta under Sheremetyev to observe the training and abilities of the Knights of Malta and their fleet. Sheremetyev also investigated the possibility of future joint ventures with the Knights, including action against the Turks and the possibility of a future Russian naval base.
Ұлы Солтүстік соғыс
Ұлы Солтүстік соғысы (1700–1721) кезінде Шереметьев қабілетті, бірақ сақты және баяу әскери басшы екенін көрсетті. Соғыстың көп бөлігінде ол Ресей армиясының бас қолбасшысы және жоғары шенді офицері болды. Шереметев әрекеттерінде өте сақты болды, бірақ екінші бағынышты, жас князь Меншиковтан тиімдірек болды, оның шарбуы әрдайым сәттілікке жеткізбеді. 1700 жылы Ұлы Солтүстік соғысы басталғанда ол Ресей армиясының Нарваға шабуылына қатысты, бірақ Швеция королі Карл XII оны Эстониядағы позициясынан ығыстырды. Одан кейін ол Балтық провинцияларында швед әскерлерімен күрескен ресейлік күштердің қолбасшысы болды. 1701 жылдың қыркүйегінде полковник В. А. Шлипенбах Раугеде Шереметьевті жеңді, бірақ 1701 жылдың желтоқсанында ресейліктер Эрастферде Шлипенбахқа (қазір генерал-майор) қарсы жеңіске жетті. Бұл жеңіс Шереметьевке фельдмаршал атағын сыйлады, ал 1702 жылдың шілдесінде Хуммельсхоф шайқасында тағы бір ресейлік жеңіс тіркелді. Шереметьев әскерінің Мариенбургке шабуылы (1702 жылдың тамызы) Марта Скавронскаяның патша сарайына келуіне әкелді, ол кейіннен Екатерина I атанды (1725–1727 жылдары билік етті). Шереметьев шведтердің Нётеборг (1702 жылдың қазаны) және Ньенсканс (1703 жылдың 1 мамыры) бекіністерін (соның арқасында 1703 жылдың мамырында Санкт-Петербург қаласының негізі салынды) және 1704 жылы Балтық маңызды қалалары Дорпат пен Нарваны басып алды. 1705 жылы Петр I оны Астраханға жіберді, онда ол 1705–1706 жылдардағы көтерілісті күшпен және табысты басып тастады. Ұлы Солтүстік соғысы барысында Шереметьев швед генералы Левенгауптпен қақтығысты, ол 1705 жылдың шілдесінде Гемауэртофта оны жеңді, ал Карл XII 1708 жылдың шілдесінде Головычинде одан жеңіліс тапты. Шереметьевтің кек алуы 1709 жылы Полтава шайқасында болды, онда ол швед армиясын ойсырата жеңген күштердің аға орыс қолбасшысы болды. Оның басшылығындағы әскерлер 1710 жылы Риганы жаулап алды. Шереметьев содан кейін 1710–1711 жылдардағы Прут жорығында Осман империясына қарсы армияның негізгі күштеріне басшылық етті. 1711 жылы Түркиямен күрескен ол Прут өзеніндегі Станилешти шайқасында қоршауға түсті (1711 жылдың шілдесінде). 1715–17 жылдары Шереметьев Померания және Мекленбургте әскерлерге басшылық етті. Петр I-нің Ресейді батыстандандыру саясатын қолдағанмен, Шереметьев патшаға жақын болған емес. 1719 жылы Мәскеуде қайтыс болды; Петр I оны Санкт-Петербургтегі Лазаревск зиратына жерледі.
During the Great Northern War (1700–1721) Sheremetev proved a capable but cautious and sluggish military leader. For much of the war he served as the commander in chief and most senior officer in the Russian army. Sheremetev was very cautious in his movements but proved more effective than the younger Prince Menshikov, the second in command, whose impulsiveness did not always lead to success. In 1700 he joined the Russian army in its attack on Narva at the outbreak of the Great Northern War, but King Charles XII of Sweden drove him back from his position in Estonia. He then became commander of the Russian forces fighting the Swedish armies in the Baltic provinces. Colonel W. A. Schlippenbach defeated Sheremetev at Rauge in September 1701, but the Russians turned the tables on Schlippenbach (now a Major General) at Erastfer in December 1701. This victory won Sheremetev the title of field marshal, and another Russian victory ensued at the battle of Hummelshof in July 1702. Sheremetev's army's attack on Marienburg (August 1702) led to Martha Skavronskaya coming to the tsar's court, where she eventually became Empress Catherine I (reigned 1725–1727). Sheremetev took the Swedish Ingrian fortresses of Nöteborg (October 1702) and Nyenskans (1 May 1703) (allowing the foundation of the city of Saint Petersburg later in May 1703)) and the important Baltic cities Dorpat and Narva in 1704. In 1705 Peter I sent him to Astrakhan, where he forcefully and successfully repressed the of 1705–1706. In the course of the Great Northern War, Sheremetev clashed with the Swedish general Lewenhaupt, who beat him at Gemäuerthof in July 1705, and Charles XII, who defeated him at Holowczyn (July 1708). Sheremetev's revenge came at the Battle of Poltava in 1709, where he functioned as the senior Russian commander of the forces which soundly defeated the Swedish army. Armies under his command conquered Riga in 1710. Sheremetev then led the main forces of the army against the Ottomans in the Prut campaign of 1710–1711. Fighting against Turkey in 1711, he suffered encirclement at the Battle of Stănileşti on the Prut (July 1711). In 1715–17 Sheremetev commanded armies in Pomerania and in Mecklenburg. Although sympathetic to Peter I's policy of Westernising Russia, Sheremetev never became close to the tsar. He died in 1719 in Moscow; Peter I had him buried in the Lazarevskoe Cemetery in St. Petersburg.