Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын крикетшісі және регби одағының ойыншысы. Австралиялық крикетші.
English cricketer and rugby union player
the Australian cricketer
Артур Оуэн Джонс (16 тамыз 1872 – 21 желтоқсан 1914) – ағылшын крикетшісі, жан-жақты ойыншы ретінде танымал және Англияның бұрынғы капитаны. Ол сонымен қатар Лестер клубы үшін регби одағында қорғаушы немесе үштен бірі ретінде ойнаған.
Arthur Owen Jones (16 August 1872 – 21 December 1914) was an English cricketer, noted as an all rounder, and former Captain of England. He was also a rugby union player for Leicester at full back or three quarter.
Ерте өмір
Джонс 1872 жылы Ноттингемширдегі Шелтон қаласында туды және Бедфорд қазіргі мектебінде, содан кейін Кембридж университетінің Иисус колледжінде білім алды.
Jones was born in 1872 in Shelton, Nottinghamshire, and educated at Bedford Modern School and Jesus College, Cambridge.
Крикет мансабы
Джонс Кембридж университеті, Ноттингемшир, Лондон графтығы және Англия құрамалары үшін ойнады. 1900 жылы "Висден" журналының "Жылдың үздік крикетшісі" деп танылды. Джонс 1905 жылы Австралияға қарсы Тест матчында қақпаны ауыстырып сақтаған алғашқы ойыншы болды. Ол керемет, кейде шаршаңқы, шабуылдаушы батсмен және лег-брейк пен гугли боулинг шебері еді. 1903 жылы ол Ноттингемшир батсменінің Глостерширге қарсы Трент-Бриджде (Ноттингем) өткен ойындағы ең жоғары нәтижесін – 296 ұпайды тіркеді. Джонс Англия құрамасы үшін 12 Тест матчында ойнады, бірақ капитандық еткен екі ойында жеңіліске ұшырады. Ол 1907 жылы Ноттингемширді Каунти Чемпионатына жеңіске жеткізді және 1907/08 жылғы Англияның Австралияға сапарына қатысты. Бірақ ауруға байланысты тек екі матчқа ғана қатысты. Ол туберкулезден қайтыс болғанға дейін бірнеше ай бойы Ноттингемширдің капитаны қызметін атқарды, Бедфордширдегі Данстабл қаласында дүние салды.
Jones played for Cambridge University, Nottinghamshire, London County and England. He was named Wisden Cricketer of the Year in 1900. Jones was the first substitute to keep wicket in a Test match, when he did so against Australia at The Oval in 1905. He was a brilliant, sometimes impetuous, opening batsman and a leg break and googly bowler. In 1903 he made what was then the highest ever score by a Nottinghamshire batsman, scoring an unbeaten 296 against Gloucestershire at Trent Bridge, Nottingham. Jones played 12 Test matches for England, but lost the two games he captained. He led Nottinghamshire to the County Championship in 1907 and was captain of the 1907/08 England tour to Australia. But he only appeared in two matches because of illness. He remained captain of Nottinghamshire until a few months before his death from tuberculosis, in Dunstable, Bedfordshire.
Регби мансабы
Джонс 1889 және 1895 жылдар аралығында «Бедфорд» сапында 15 матч өткізді. 1895 жылы «Лестер Тайгерс» клубына ауысты. 1896-1899 жылдары және 1902-1904 жылдары капитан болып тағайындалды. «Тайгерс» клубының капитаны ретінде команда алғашқы жүлдесін – Мидлендс Каунтис кубогын жеңіп алды, бірақ жарақат салдарынан финалдық ойынға қатыса алмады. Ол 1899, 1903 және 1904 жылдардағы жеңісті финалдарда капитандық етті және 1900 және 1901 жылдардағы жеңісті финалдарда ойнады. 1903 жылы «Мозли» клубына қарсы өткен матчта клуб үшін 500 ұпайдан асып, бұл көрсеткішті алғаш рет тіркеген ойыншы атанды. 1906 және 1912 жылдар аралығында 5 регбиден халықаралық матчты төрелік етті, соның ішінде 1911 жылы Францияның Шотландияға қарсы алғашқы ресми жеңісін де.
Jones made 15 appearances for Bedford between 1889 and 1895 before moving to Leicester Tigers in 1895. He was appointed captain between 1896 and 1899 and then again between 1902 and 1904. He was club captain when Tigers secured their first piece silverware, the Midlands Counties Cup, though missed the final through injury. He was captain in the victorious finals of 1899, 1903 and 1904 and played in the victorious final of 1900 and 1901. He became the first player to pass 500 points for the club against Moseley in 1903. Between 1906 and 1912 he refereed 5 rugby internationals, including France's first test victory against Scotland in 1911.