Адамзаттың болу себебі: "Бақша" гипотезасы және одан туындайтын болжамдар
Zoo hypothesis
Ғарыштан келген өмір: «Бақша» гипотезасы неге байланыс жасамаса керек? Ферми парадоксы, эволюция, контаминация, зертхана гипотезасы – бәрі осы мақалада.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адамның өмір сүру табиғаты туралы болжамдар
Speculation about the nature of human existence
«Бақша» гипотезасы технологялық тұрғыдан дамыған сыртқы өмірдің күтілетін мінез-құлқы мен болуы және олардың Жермен байланыс жасамау себептерін қарастырады. Бұл Ферми парадоксының көптеген теориялық түсіндірмелерінің бірі. Гипотезаға сәйкес, сыртқы өмір Жермен байланысқа түспеу арқылы табиғи эволюция мен әлеуметтік-мәдени дамуға мүмкіндік беруді және «бақшадағы» жануарларды бақылайтын адамдар сияқты, планетаралық ластанудан сақтануды көздейді. Гипотеза сыртқы өмірдің жоқтығын түсіндіруге тырысады, оның жалпыға бірдей ықтималдығына қарамастан және оның болуының логикалық күтілімдеріне сәйкес. МИТ-тің Haystack обсерваториясының бұрынғы ғалымы Джон Аллен Болл ұсынған «бақша» гипотезасының бір түрі – «зертхана» гипотезасы, онда адамзат эксперименттерге түсіп, Жер алып зертхана рөлінде көрінеді. Мысалы, сыртқы өмір адамзат белгілі бір технологиялық, саяси және/немесе этикалық деңгейге жеткеннен кейін байланыс жасауға келісуі мүмкін. Басқаша айтқанда, сыртқы өмір адамдар оларды байланысқа мәжбүрлегенше, мүмкін сыртқы өмір мекендейтін планетаға ғарыш кемесін жібергенше, байланыс жасамайды. Осы тұрғыда, байланысқа түсуден тартыншақтық қауіпті азайтуға бағытталған саналы шешім болуы мүмкін. Дамыған қашықтықтан сезіктеу технологияларына ие сыртқы қоғам, көршілермен тікелей байланыстың қосымша пайдасы болмай, өзіне қосымша тәуекел әкелетініне қорытынды жасауы мүмкін. «Зертхана» гипотезасында «бақшаны күзетушілер» адамзатты эксперименттерге ұшыратады, бұл гипотезаны Болл «қасіретті» және «қорқынышты» деп сипаттайды.
The zoo hypothesis speculates on the assumed behavior and existence of technologically advanced extraterrestrial life and the reasons they refrain from contacting Earth. It is one of many theoretical explanations for the Fermi paradox. The hypothesis states that alien life intentionally avoids communication with Earth to allow for natural evolution and sociocultural development, and avoiding interplanetary contamination, similar to people observing animals at a zoo. The hypothesis seeks to explain the apparent absence of extraterrestrial life despite its generally accepted plausibility and hence the reasonable expectation of its existence. A variant on the zoo hypothesis suggested by the former MIT Haystack Observatory scientist John Allen Ball is the "laboratory" hypothesis, in which humanity is being subjected to experiments, with Earth serving as a giant laboratory. Aliens might, for example, choose to allow contact once the human species has passed certain technological, political, and/or ethical standards. Alternatively, aliens may withhold contact until humans force contact upon them, possibly by sending a spacecraft to an alien inhabited planet. In this regard, reluctance to initiate contact could reflect a sensible desire to minimize risk. An alien society with advanced remote sensing technologies may conclude that direct contact with neighbors confers added risks to itself without an added benefit. In the related laboratory hypothesis, the zoo hypothesis is extended such that the 'zoo keepers' are subjecting humanity to experiments, a hypothesis which Ball describes as "morbid" and "grotesque",
Қорытындылар
Жоопар гипотезасы, біріншіден, өмірдің болуы мен эволюциялануы үшін жағдайлар болғанда, ол болатынын, екіншіден, өмірдің болуы мүмкін көптеген орындар бар екенін және көптеген ғарыштық мәдениеттердің қалыптасқанын болжайды. Жоопар гипотезасының негізгі себебі – ертерек контактінің ғаламның өзі қабылдайтын жолдардың әртүрлілігін "ақылсыздықпен" азайтуы мүмкін. Бұл идеялар, егер көптеген ғарыштық өркениеттердің арасында Жер сияқты даму сатысындағы өркениеттерге қатысты оқшаулануды талап ететін әмбебап мәдени немесе құқықтық саясат болса, орындырақ көрінеді. Егер гегемониялық билік болмаса, тәуелсіз принциптері бар кездейсоқ өркениеттер байланысқа түсер еді. Бұл анық ережелері бар тығыз ғаламның болуын ықтимал етеді. Бірақ, егер көптеген ғарыштық мәдениеттер болса, бұл теория мотивацияның біртектілігі тұрғысынан күңкіреуі мүмкін, себебі адамдар анықтай алатын ауқымдағы императивке қарсы әрекет ету үшін бір ғарыштық өркениеттің немесе кез келген өркениеттің ішіндегі шағын топтың жеткілікті болар еді, ал гегемонияны бұзу ықтималдығы өркениеттер санымен артады. Дегенмен, бұл идея барлық өркениеттер контактіге қатысты ұқсас мәдени стандарттар мен құндылықтарды дамытса, көбінесе Жердегі конвергентті эволюция сияқты, көптеген жағдайларда тәуелсіз түрде көзге ие болуы немесе барлық өркениеттер олардың арасындағы бірінші өркениет сияқты ерекше өркениеттің үлгісін қабылдауы мүмкін болса, орындырақ болады. Бұл гипотезада әмбебап этикалық біртектілік мәселесі шешіледі, себебі жоғары деңгейдегі өркениеттің қалыптасуы көптеген проблемаларды жеңуді талап етеді, мысалы, өзін-өзі жою, соғыс, халық санының артуы, ластану және тапшылық. Бұл проблемаларды шеше білу өркениетті жауапты және дана мінез-құлыққа бағыттай алады, әйтпесе олар жоғалып кетеді (Ферми парадоксының басқа шешімдерін қамтиды). Жоопар гипотезасында, адамзат белгілі бір деңгейдегі өркениетке және жетілуге (жауапкершілік пен даналыққа) жеткенше контакті мүмкін емес, әйтпесе ол әлеуетті қауіпке айналады. Адамзат зоопарк гипотезасын сынап көруге қабілетті болуы мүмкін, Галактикадағы технологиялық ғарышкерлердің жасырындыру жолдарын жою арқылы, шамамен келесі жарты ғасыр ішінде. Яғни, олар біздің анықтауға жасаған ең жақсы әрекеттерімізді толығымен жоққа шығаруға қабілетті болуы мүмкін. Жоопар гипотезасы Ферми парадоксына гегемониялық билік тұжырымын қолдануға сүйенеді. Тіпті егер алғашқы гегемониялық, араласпаушы ұлы өркениет (бірінші өркениет) ұзақ уақыттан бері жоғалып кетсе де, олардың бастапқы мұрасы дәстүр ретінде сақталуы мүмкін немесе араласпаушы гегемониялық мақсатқа арналған жасанды өмір формасы (жасанды жоғары интеллект) өлім қаупінсіз сақталуы мүмкін. Осылайша, гегемониялық билік міндетті түрде бірінші өркениет болуы керек емес, ол өзінің араласпаушы доктринасын және галактиканың үлкен бөлігін бақылауды бірінші болып таратуы керек. Егер бір ғана өркениет алыс өткенде гегемонияға ие болса, ол кез келген келесі өркениеттерге араласпауды қолдайтын, тонаушы отарлауға қарсы табудың үзілмейтін тізбесін құра алады. Мұндай жағдайда мотивацияның біртектілігі туралы бұрын айтылған тұжырым күмәнді болып қалар еді. Негізгі мәселе – галактикалық өркениеттің Жерге барлық қасақана немесе қасақана емес байланыстарды қалай тоқтатуы. Дегенмен, егер ең көне өркениет әлі де Көкжолдағы болса, мысалы, келесі ең көне өркениетке қарағанда 100 миллион жылға артықшылыққа ие болса, олар өздерінің ықпалына түсетін әрбір өркениеттің пайда болуын бақылауға, қадағалауға, әсер етуге немесе оқшаулауға қабілетті болуы мүмкін. Бұл біздің планетамыздағы өркениетімізде күнделікті болатын жағдайға ұқсас, яғни осы планетада дүниеге келген әр адам біздің дүниеге келгенімізге дейін қалыптасқан отбасылық байланыстар, әдет-ғұрыптар, дәстүрлер мен заңдар жүйесіне кіреді және біз оларға көп немесе ешқандай бақылау жасай алмаймыз.
The zoo hypothesis assumes, first, that whenever the conditions are such that life can exist and evolve, it will, and secondly, there are many places where life can exist and a large number of extraterrestrial cultures in existence. a fundamental motivation for the zoo hypothesis would be that premature contact would "unintelligently" reduce the overall diversity of paths the universe itself could take. These ideas are perhaps most plausible if there is a relatively universal cultural or legal policy among a plurality of extraterrestrial civilizations necessitating isolation with respect to civilizations at Earth like stages of development. In a universe without a hegemonic power, random single civilizations with independent principles would make contact. This makes a crowded universe with clearly defined rules seem more plausible. If there is a plurality of extraterrestrial cultures, however, this theory may break down under the uniformity of motive concept because it would take just a single extraterrestrial civilization, or simply a small group within any given civilisation, to decide to act contrary to the imperative within human range of detection for it to be undone, and the probability of such a violation of hegemony increases with the number of civilizations. This idea, however, becomes more plausible if all civilizations tend to evolve similar cultural standards and values with regard to contact much like convergent evolution on Earth has independently evolved eyes on numerous occasions, or all civilizations follow the lead of some particularly distinguished civilization, such as the first civilization among them. In this hypothesis, the problem of universal ethical homogeneity is solved because the acquisition of a persistent advanced level of civilization requires overcoming many problems, such as self destruction, war, overpopulation, pollution, and scarcity. Managing to solve these problems could guide a civilization to adopt a responsible and wise behavior, otherwise they would disappear (involving other solutions to the Fermi paradox). In the zoo hypothesis, no contact would be possible until humanity had acquired a certain level of civilization and maturity (responsibility and wisdom), otherwise it would become a potential threat. One estimate for when humanity might be able to test the zoo hypothesis, essentially by eliminating ways technological extraterrestrials within the Galaxy may be able to hide, is some time within the next half century. i. e., it may have the capability to completely negate our best attempts to detect it. The zoo hypothesis relies in part on applying the concept of hegemonic power to the Fermi paradox. Even if a first hegemonic non interventionist grand civilization (first civilization) is long gone, their initial legacy could persist in the form of a passed down tradition, or perhaps in an artificial lifeform (artificial superintelligence) dedicated to a non interventionist hegemonic goal without the risk of death. Thus, the hegemonic power does not even have to be the first civilization, but simply the first to spread its non interventionist doctrine and control over a large volume of the galaxy. If just one civilization acquired hegemony in the distant past, it could form an unbroken chain of taboo against rapacious colonization in favour of non interference in any civilizations that follow. The uniformity of motive concept previously mentioned would become moot in such a situation. The main problem would be how a galaxy wide civilization would block Earth from receiving all intentional or unintentional communications. Nonetheless, if the oldest civilization still present in the Milky Way has, for example, a 100 million year time advantage over the next oldest civilization, then it is conceivable that they could be in the singular position of being able to control, monitor, influence or isolate the emergence of every civilization that follows within their sphere of influence. This is analogous to what happens on Earth within our own civilization on a daily basis, in that everyone born on this planet is born into a pre existing system of familial associations, customs, traditions and laws that were already long established before our birth and which we have little or no control over.
METI (жерден тыс ақыл-ойға хабарлау)
Зоопарк гипотезасын еңсеру – 2015 жылы сыртқы цивилизациялармен байланыс құру үшін құрылған METI ұйымының мақсаттарының бірі, сыртқы цивилизацияларды іздеудің белсенді нысаны (SETI). Стивен Уэбб және басқалар үшін, адамдар мен адамзаттың цивилизациялық саясатын ескере келе, мұндай тыйым миллиондаған жылдар бойы, немесе кем дегенде адамзат өмірінің кезеңінде бірде-бір рет бұзылмауы мүмкін емес сияқты көрінеді. Басқалар зоопарк гипотезасының, оның планетарий нұсқасымен бірге, жорамалдаушы екенін және теологиялық теорияларға жақын тұратынын айтады. Диссиденттік (ретсіз) топтар туралы аргументке қарсы бір пікір – ғарыштан тыс жасанды суперақылдылықтар кеңістікті, тіпті биологиялық ақылдылықтар орналасқан кеңістікті де басып алады; сонымен қатар, жеке жасанды суперақылдылықтар біріктірілген суперақылдылықтар желісіне ұмтылады деп есептеледі, осылайша ретсіз мінез-құлықтың алдын алады.
Overcoming the zoo hypothesis is one of the goals of METI, an organization created in 2015 to communicate with extraterrestrials, an active form of the search for extraterrestrials (SETI). To Stephen Webb and others, it seems unlikely, taking humans and human intercivilizational politics as reference, that such prohibition would be in effect for millions of years or at least human existence without a single breach thereof. Others say that the zoo hypothesis, along with its planetarium variation, is highly speculative and more aligned with theological theories. One possible counterargument to the dissident (rogue) group argument is that extraterrestrial artificial superintelligences dominate space, including space occupied by biological intelligences; moreoever, separate artificial superintelligences are assumed to tend towards a network of merged superintelligencies, thereby dissuading rogue behaviour.
Көркем әдебиеттердегі кейіпкері
Жануарлар бағы гипотезасы ғылыми фантастикада кең таралған тақырып.
The zoo hypothesis is a common theme in science fiction.
1930 жылдар
1937 ж. Олаф Степлдонның 1937 жылғы "Жұлдыз жасаушы" романында Симбионттар өздерінің болуын "утопияға дейінгі" примитивтерден мұқият жасырып, "олардың ой-санатын тәуелсіздігінен айырмасын" деп алаңдайды. Олар мұндай әлемдер утопиялық деңгейдегі ғарыш саяхатшыларына жеткен кезде ғана байланысқа түсіп, жас утопияны бірдей деңгейге көтереді.
1937: In Olaf Stapledon's 1937 novel Star Maker, great care is taken by the Symbiont race to keep its existence hidden from "pre utopian" primitives, "lest they should lose their independence of mind.” It is only when such worlds become utopian level space travellers that the Symbionts make contact and bring the young utopia to an equal footing.
1950 жылдар
1951: Артур Кларктың "Сентинель" (алғаш рет 1951 жылы жарық көрген) және оның кейінгі романға бейімделуі 2001: Ғарыш саяхаты (1968) адамзат айда оны тапқанда белгілі бір сигналды (маяк) қосатын құрылғыны көрсетеді. 1953: Артур Кларктың 1953 жылы жарық көрген "Балалық шақтың соңы" романында, шетелдік мәдениеттер мыңдаған (немесе миллиондаған) жылдар бойы Жердің эволюциясын және адамзат тарихын бақылап, тіркеп келді. Кітаптың басында, адамзат ғарышқа ұшуға дайын тұрғанда, олар өздерінің бар екенін жария етеді де, қарулану жарысын, отаршылдықты, нәсілдік бөлінуді және Ұлыттар арасындағы суық соғысты жылдам аяқтайды.
1951: Arthur C. Clarke's The Sentinel (first published in 1951) and its later novel adaptation 2001: A Space Odyssey (1968) feature a beacon which is activated when the human race discovers it on the moon. 1953: In Childhood's End, a novel by Arthur C. Clarke published in 1953, the alien cultures had been observing and registering Earth's evolution and human history for thousands (perhaps millions) of years. At the beginning of the book, when mankind is about to achieve spaceflight, the aliens reveal their existence and quickly end the arms race, colonialism, racial segregation and the Cold War.
1960 жылдар
Жұлдызды жолда Федерацияның (адамдарды қоса) қатаң Бірінші директива саясаты бар, ол Федерация кездесетін, технологиялық жағынан аз дамыған мәдениеттерге араласпауды талап етеді. Осы саясаттың негізгі шарты – жарық жылдамдығынан асып түсетін жылдамдықпен тәуелсіз түрде қозғалатын технологияны дамыту. Сериал канонында вулкандықтар адамдар алғаш рет варп-ұшу жасағанға дейін олармен тек бақылау арқылы қарым-қатынас жасады, содан кейін бірінші байланыс жасады, бұл практика адамзаттың осы шекті деңгейге жеткенінен бұрын пайда болғандығын көрсетеді. Сонымен қатар, "The Chase (TNG)" эпизодында көптеген әлемдерге тараған саналы түрлердің ДНК-сында жасырылған, ерте заманғы (немесе алғашқы) өркениеттен келген хабар табылады, оны толыққанды ашу тек жеткілікті деңгейде дамыған түрлер ғана қабілетті. Аркадий мен Борис Стругацкийдің "Құдай болу қиын" романында, оқиғасы орын алатын (аты аталмаған) ортағасырлық планета Жердің дамыған өркениетімен қорғалады, ал Жерден келген бақылаушыларға араласуға және тікелей байланыс жасауға тыйым салынады. Романның маңызды тақырыптарының бірі – осындай ұстаным бақылаушылар алдында тудыратын этикалық дилемма.
In Star Trek, the Federation (including humans) has a strict Prime Directive policy of nonintervention with less technologically advanced cultures which the Federation encounters. The threshold of inclusion is the independent technological development of faster than light propulsion. In the show's canon, the Vulcan race limited their encounters to observation until Humans made their first warp flight, after which they initiated first contact, indicating the practice predated the Human race's advance of this threshold. Additionally, in the episode "The Chase (TNG)", a message from a first (or early) civilization is discovered, hidden in the DNA of sentient species spread across many worlds, something that could only have been fully discovered after a race had become sufficiently advanced. In Hard to Be a God by Arkady and Boris Strugatsky, the (unnamed) medieval esque planet where the novel takes action is protected by the advanced civilization of Earth, and the observers from Earth present on the planet are forbidden to intervene and make overt contact. One of the major themes of the novel is the ethical dilemma presented by such a stance to the observers.
1980 жылдар
1986 ж. Орсон Скотт Кардтың "Өлілер үшін сөйлеуші" атты еңбегінде ғарыш өмірін зерттейтін адам ксенобиологтары мен ксенологтары, биологтар мен антропологтарға, жергілікті түрлерге, Пекениноларға, кез келген технология мен ақпаратты беруге тыйым салынады. Ксенобиологтардың бірі шетелдік рәсімде қаза тапқанда, оларға бұл туралы айтуға тыйым салынады. Бұл қайта-қайта орын алады, бірақ "Эндер ойынының" басты кейіпкері Эндер Виггин Пекениноларға адамдардың осы рәсімге қатыса алмайтынын түсіндіреді, өйткені ол оларды өлтіреді. Бұл зоопарк гипотезасының нақты мысалы емес, себебі адамзат байланысқа түседі, бірақ оған өте ұқсас, және адамдар Пекенинолардың технология туралы білмеуін қалайды. 1987 ж. Джулиан Мейдің 1987 жылғы "Интервенция" романында Галактикалық ортаның бес ғарыш тектес ұлты Жерді бақылауда ұстайды, бірақ адамдар паранормальді бейбітшілік дұғасы арқылы ақыл-ой және этикалық жағынан жетілгенін көрсеткенше араласпайды. 1989 ж. Иэн М. Бэнкстің "Өнердің жай-күйі" романы мәдениеттің Жерге жасырын сапар шегіп, оны байланыссыз қалдыруды шешкенін көрсетеді, оның дамуын бақылау тобы ретінде бақылап, басқа өркениеттерді манипуляциялаудың ең дұрысы екендігін растау үшін (зертханалық гипотеза). Бэнкстің басқа да еңбектерінде мәдениет (немесе мәдениетке баламалы) философиялық немесе сыртқы саясат мақсаттары үшін, жасырын және ашық түрде, төмен дамыған өркениеттерді, соның ішінде өнеркәсіптік емес өркениеттерді де (мысалы, "Инверсиялар") жиі манипуляциялайды. 1989 ж. Билл Уоттерсонның 1989 жылғы 8 қарашадағы "Кальвин мен Хоббс" комиксінде Кальвиннің "Кейде менің ойымша, ғаламның басқа жерінде ақылды өмірдің бар екендігінің ең сенімді белгісі – олардың бізбен байланысуға тырыспауы" деген сөзінде алғашқы байланысқа (немесе кем дегенде алғашқы байланыстың дұрыстығына) қатысты этикалық шек болуы мүмкін екендігі туралы ой айтылады.
1986: In Speaker for the Dead by Orson Scott Card, the human xenobiologists and xenologers, biologists and anthropologists observing alien life, are forbidden from giving the native species, the Pequeninos, any technology or information. When one of the xenobiologists is killed in an alien ceremony, they are forbidden to mention it. This happens again until Ender Wiggin, the main character of Ender's Game, explains to the Pequeninos that humans cannot partake in the ceremony because it kills them. While this is not exactly an example of the zoo hypothesis, since humanity makes contact, it is very similar and the humans seek to keep the Pequeninos ignorant of technology. 1987: In Julian May's 1987 novel Intervention, the five alien races of the Galactic Milieu keep Earth under surveillance, but do not intervene until humans demonstrate mental and ethical maturity through a paranormal prayer of peace. 1989: Iain M. Banks' The State of the Art depicts the Culture secretly visiting Earth and then deciding to leave it uncontacted, watching its development as a control group, to confirm whether their manipulations of other civilizations are ultimately for the best (the laboratory hypothesis). Other works by Banks depict the Culture (or a Culture equivalent) routinely manipulating less advanced civilizations, including pre industrial ones (e. g., Inversions), both covertly and overtly, for philosophical or foreign policy purposes. 1989: Bill Watterson's Calvin and Hobbes comic strip for 8 November 1989, alludes to the possibility of an ethical threshold for first contact (or at least for the prudence of first contact) in Calvin's remark "Sometimes I think the surest sign that intelligent life exists elsewhere in the universe is that none of it has tried to contact us."
2000 жылдар
2000: Роберт Дж. Сойердің "Құдайды есептеу" (2000) ғылыми-фантастикалық романында дамыған ғарыш цивилизациясынан келген ғалым Холлус өзінің үкіметі басты директива бойынша жұмыс істеп жатқанын жоққа шығарады. 2003: "Саут Парк" телесериалының жетінші маусымының "Жою" атты тұсаукесер эпизодында, шетелдіктер Жермен байланыс жасаудан бас тартады, себебі планета реалити-шоудың тақырыбы және оқиға орны болып табылады. Көптеген "жануарлар бағы" гипотезаларында байланыс органикалық әлеуметтік-экономикалық, мәдени және технологиялық дамуға мүмкіндік беру үшін бастаылмайды, ал осы эпизодтағы шетелдіктер тек ойын-сауық мақсатында байланыс жасаудан бас тартады. Анығында, шетелдіктер бүкіл Жерді "Труман шоуындағы" басты кейіпкер сияқты қарастырады, шоудың тұтастығын сақтау үшін. 2008: "Spore" атты бейне ойынында, онда фиктивті галактикадағы түрлердің эволюциясы мен өмірі ұсқындырылады, "Ғарыш кезеңіндегі" ақылды түрлер өз планеталарын біріктірмеген және әлі ғарышқа ұшуды дамыта алмаған бұрынғы кезеңдердегі түрлермен байланыс жасай алмайды. Дегенмен, оларға өз азаматтарын/мүшелерін алып кетуге, олардың жерлерінде егіндік шеңберлер жасауға және өздерінің планеталарына технологиялық эволюциясын жеделдететін "монолит" деп аталатын құралды орналастыруға рұқсат беріледі.
2000: In Robert J. Sawyer's SF novel Calculating God (2000), Hollus, a scientist from an advanced alien civilization, denies that her government is operating under the prime directive. 2003: In South Park inaugural episode of season seven, "Cancelled", aliens refrain from contacting Earth because the planet is the subject and setting of a reality television show. Unlike most variations of the zoo hypothesis where contact is not initiated in order to allow organic socioeconomic, cultural, and technological development, the aliens in this episode refrain from contact for the sole purpose of entertainment. In essence, the aliens treat all of Earth like the titular character in The Truman Show in order to maintain the show's integrity. 2008: In the video game Spore, which simulates the evolution and life of species on a fictional galaxy, intelligent species in the "Space Stage" cannot contact those in previous stages, which did not unify their planets, nor develop spaceflight yet. However, they are allowed to abduct their citizens/members, to create crop circles in their terrain and to place in their planets a tool called "monolith", which accelerates their technological evolution.
2010 жылдар
2012: Star Citizen ғылыми-фантастикалық видео ойынында «жануарлар бағы» гипотезасы туралы қысқаша мәлімет беріледі және ол «Әділ мүмкіндік заңы» деп аталады. Құжатта, егер бір планетада интеллект дамытуға қабілетті тіршілік формалары табылып, ол планетада адамдарға терраформация жасау, кен шығару және қоныстанғанға тыйым салынады. Ойынның дамуы жалғасып жатқанда, «Әділ мүмкіндік заңымен» қорғалған планеталары бар бірнеше планеталық жүйелерді енгізу жоспарлануда. 2016: Stellaris видео ойынында ойыншылар жұлдызаралық империяны басқарады, ол технологиялық тұрғыдан нашар дамыған, ғарышқа ұша алмайтын өркениеттермен кездесе алады. Ойыншының таңдауына және империяның құрылысына байланысты, олар мұндай «жарық жылдамдығынан бұрынғы» планеталарды «жануарлар бағы» гипотезасына ұқсас тәсілмен, пассивті бақылау, технологиялық білім беру, жасырын ену және идеологиялық әсер ету миссияларын қамтитын ғылыми станциялар арқылы бақылай алады. Ойыншылар сондай-ақ ғылыми зерттеу жобаларын пайдаланып, санаға жеткізілуі мүмкін «санасыз» түрлерді таба алады.
2012: In the sci fi video game Star Citizen, the zoo hypothesis is vaguely referenced in a lore point and is referred to as the Fair Chance Act. In the document, humans are generally forbidden from terraforming, mining, and inhabiting planets if the world is found to harbor lifeforms capable of developing intelligence. Multiple planetary systems are planned to be implemented as the game's active development continues that will feature planets protected under the Fair Chance Act. 2016: In the video game Stellaris, players control an interstellar empire that can encounter less technologically advanced, non space faring civilizations. Depending on player choices and their empire's organization, they can observe such "pre faster than light" planets in a manner similar to the zoo hypothesis, using science stations with missions that can include passive observation, technological enlightenment, covert infiltration and indoctrination. Players can also discover "pre sapient" species, which can be uplifted to sentience using scientific research projects.