Олка жанартауы: құрамы, белсенділігі және геологиялық ерекшеліктері
Olca
Олка – Чили-Боливия шекарасындағы қабатты жанартау. Құрамында андезит пен дацит бар, лава ағындары 15 км-ге созылған. Жақын маңдағы жанартаулар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Олка – Чили және Боливия шекарасындағы стратовулкан. Ол бірнеше стратовулкандардан тұратын 15 км-лік қырқаның ортасында орналасқан. Батысында Миньчинча тауы, ал шығысында Парума тауы жатыр. Ол сонымен қатар Голоценге дейінгі Cerro Paruma тауына жақын. Оның құрамы андезиттік және дациттік, лава ағындары шыңының солтүстігіне қарай бірнеше километрге созылады. Тарихи кезеңде осы қырқадан белгілі болған жалғыз активтік құбылыс – 1865 жылдан 1867 жылға дейінгі аралықтағы жанарқайнау. Бұл жанарқайнаудың нақты көзі әлі анықталған жоқ.
Olca is a stratovolcano on the border of Chile and Bolivia. It lies in the middle of a 15 km long ridge composed of several stratovolcanos. Cerro Minchincha lies to the west and Paruma to the east. It is also close to the pre Holocene Cerro Paruma. It is andesitic and dacitic in composition, with lava flows extending several kilometres north of the peak. The only activity from the ridge during historical times was a flank eruption from 1865 to 1867. The exact source of this eruption is unclear.
Газдың шығарылуы мен құрамы
Газдар шығарылымы базасындағы бір жылы бұлақтан және кем дегенде 60 жыл бойы кратер дөңгелегіндегі тұрақты фумарольдік алаңнан құралған. Фумарольдік алаңның ауданы шамамен 0,1 км² және кратердегі жерінде өлшенген шығарылымдар жоғары температуралы газдар мен гидротермальдық сұйықтықтардың араласқан магмалық жүйесін көрсетеді. Газ құрамы H2, CO және қышқыл газдардың төмен концентрациясын, ал H2S және көмірсутектердің жоғары концентрациясын көрсетеді. Соңғы өлшемдер, УФ камерамен алынған деректерге сәйкес, тәулігіне орташа 18,4 тоннаға бағаланады.
The gasses emission is comprised by a single warm spring at the base and a persistent fumarole field over at the crater's dome for at least 60 years. The fumarolic field is about 0.1 km2 and the emissions measured in situ at the crater show a highly mixed magmatic system between high temperature temperature gasses and hydrothermal fluids. The gas composition indicates low concentration of H2, CO and acidic gasses, and high concentration of H2S and hydrocarbons. and the most recent taken with a UV camera suggesting an average of 18.4 t d−1.
Бұрынғы атылу тарихы және соңғы белсенділігі
Олканың активтілігі және активтіліктің қозғалысы туралы әртүрлі мәліметтер бар. Екі лава ағынының жасын анықтауға жасалған зерттеулер плейстоцен кезеңінде пайда болғандығын көрсетеді, ал басқалары одан да ертерек, яғни вулкандық құрылымдардың пайда болуымен байланысты екенін ұсынады. Вулканизмнің активтілігі уақыт өте шығысқа қарай жылжуы да байқалған. Плейстоценнің соңында жанартаудың үстінде мұздықтар болғанына куәліктер бар. Соңғы активтілік 1989 жылдың қарашасы мен 1990 жылдың наурыз айында байқалған, ол төмен қарқынды сейсмикалық қозғалыстармен және күшті газ шығарумен бірге жүрді. 2010 жылы жүргізілген сейсмикалық зерттеулерде 3 потенциалдық тербеліс ошағы анықталды, бірақ олардың себебі нақты түсіндірілмеді.
Different information exists regarding the activity and activity migration of Olca. There is a study dating two flows, which suggest a formation during the Pleistocene, while others suggest to be much older with the appearance of the edifices volcanic activity migrated east over time. There is also evidence that glaciers were on the volcano in the late Pleistocene. The last activity has been reported of low intensity seismicity accompanied with fumarolic activity in November 1989 and March 1990 intense degassing. In 2010, there a campaign conducted seismic activity showing 3 potencial swarms without a clear interpretation.