Джон Пайк Халла: Ағылшын композиторы және музыка педагогы

Кіріспе

Джон Пайк Хулла (27 маусым 1812 – 21 ақпан 1884) – ағылшын композиторы және музыка оқытушысы, дауыстық жаттығуларды насихаттаушылығы ән сабақтары қозғалысымен байланысты. Ол Чарльз Диккенс және Феликс Мендельсонмен бірге жұмыс істеген.

Өмір және мансап

Хулла Вустерде дүниеге келген. 1829 жылдан бастап Уильям Хорслидің шәкірті болды және 1833 жылы Корольдік музыка академиясына түсті. Ол Дикенстің сөздеріне опера жазды, «The Village Coquettes» 1836 жылы қойылды; «Бассораның шаштараздары» 1837 жылы; және «The Outpost» 1838 жылы, соңғы екеуі Ковент-Гарденде сахналанды. 1839 жылдан бастап, көптеген адамдарға музыка үйретудің әртүрлі жүйелерін зерттеу үшін Парижге барған кезде, ол өзін Вильгельмнің тұрақты «до» жүйесімен байланыстырды, бұл Тоник соль-фаның жылжымалы «до» жүйесіне қарама-қарсы болды. Оның Вильгельм жүйесін бейімдеуі 1840 жылдан 1860 жылға дейін үлкен жетістікке ие болды. Оның алғашқы сабағы 1840 жылы Батерси колледжінде (қазіргі Санкт-Марк және Санкт-Джон Плимут университеті) педагог және колледж директоры Джеймс Кей Шаттлворттың бастамасымен мұғалімдерді даярлау үшін өткізілді. Оның шәкірттері Уильям Картер және Эдмунд Харт Турпин болды. 1847 жылы Лонг-Акрде Сент-Мартин залы деп аталатын үлкен ғимарат жазылым арқылы салынды және Хуллаға сыйға тартылды. Ол 1850 жылы ашылып, 1860 жылы өртеніп кетті, бұл Хулла үшін ауыр соққы болды. 1849 жылы Бах қоғамының негізін қалаушы және төрағасы Уильям Стерндейл Беннетт Хулланы комитетіне қосылуға шақырды, мақсаты Иоганн Себастьян Бахтың «Матайдың құмарлықтарын» алғаш рет ағылшын тілінде қою болды, бұл 1854 жылдың 6 сәуірінде өтті. Көзге көрінетін әндерді оқыту саласындағы пионер ретінде Хулла өзінің танымал «Вокалдық партитуралар» (1846) және «Бөлек музыка» (1867) серияларын жариялады. 1861 жылы Корольдік институтында бірқатар лекциялар оқыды, ал 1864 жылы Эдинбургте лекция берді, бірақ келесі жылы Рид профессоры лауазымына үміткерлігі сәтсіз аяқталды. Ол 1866 және 1867 жылдары Эдинбургте концерттер өткізді, ал 1870-1873 жылдары Корольдік музыка академиясының концерттерін ұйымдастырды; ол 1869 жылы басқару комитетіне сайланды. 1872 жылы Білім кеңесінің шешімімен Ұлыбританияның оқу мектептерінің музыкалық инспекторы болып тағайындалды. 1878 жылы мектептердегі музыкалық білім берудің жағдайы туралы есеп беру үшін шетелге сапар шекті және өте құнды есеп жазды, ол 1886 жылы әйелі жариялаған естеліктерінде келтірілген. 1880 және 1883 жылдары сал ауруына шалдықты. Доктор Хуллах Лондон Король колледжінің құрметті мүшесі және Лондон Король колледжінің және Лондон Бедфорд колледжінің вокалдық музыка профессоры болды. Ол 1858 жылы доктор Хорслинің орнын басып, Чартерхаустың (оның бастапқы Лондондағы орны) органшысы болды және өмірінің соңына дейін осы лауазымды сақтап қалды. 1876 жылы Эдинбург университетінен заң докторының құрметті дәрежесін алды. 1884 жылы қайтыс болғаннан кейін де бірнеше жыл бойы танымал болған шығармалары негізінен балладалардан (мысалы, Чарльз Кингслидің «Үш балықшы» поэмасының музыкалық бейімделуінен) тұрады, бірақ оның музыка тарихындағы маңызы музыкалық білімді насихаттаудағы еңбегіне және Тоник соль-фа жүйесіне қарсы тұруына байланысты, ол оның болжай алмаған жетістікке жеткеніне себеп болды. Оның бұл жүйеге қарсылығы, негізінен, жүйедегі алғашқы ұстаздар арасында кеңінен қолданылған музыканың сипатына байланысты болды. Романшы Элизабет Сара Шепард 1853 жылы «Чарльз Аучестер» романында Хулланың кейіпкерін Ленхарт Дэви ретінде бейнеледі. Оның жесірі Фрэнсис Россер Хулла күйеуінің өмірбаянын жариялады.

Hullah was born at Worcester. He was a pupil of William Horsley from 1829, and entered the Royal Academy of Music in 1833. He wrote an opera to words by Dickens, The Village Coquettes, produced in 1836; The Barbers of Bassora in 1837; and The Outpost in 1838, the last two at Covent Garden. From 1839, when he went to Paris to investigate various systems of teaching music to large masses of people, he identified himself with Wilhem's system of the fixed "do," in contrast to the moveable "do" of the Tonic sol fa. His adaptation of Wilhem's system was taught with enormous success from 1840 to 1860. His first ever lesson was given at the Battersea College for training teachers (now University St Mark and St John Plymouth), in 1840, at the instigation of educationalist and college Principal James Kay Shuttleworth. His pupils included William Carter and Edmund Hart Turpin. In 1847 a large building in Long Acre, called St Martin's Hall, was built by subscription and presented to Hullah. It was inaugurated in 1850 and burnt to the ground in 1860, a blow from which Hullah was long in recovering. In 1849 William Sterndale Bennett, founder and chairman of the Bach Society, invited Hullah to join his committee, with a view to producing the first English performance of Johann Sebastian Bach's St Matthew Passion, which took place on 6 April 1854. As a sight singing pioneer, Hullah produced his popular series Vocal Scores (1846) and Part Music (1867). A series of lectures was given at the Royal Institution in 1861, and in 1864 he lectured in Edinburgh, but in the following year he was unsuccessful in his application for the Reid professorship. He conducted concerts in Edinburgh in 1866 and 1867, and the concerts of the Royal Academy of Music from 1870 to 1873; he had been elected to the committee of management in 1869. In 1872 he was appointed by the Council of Education as Musical Inspector of Training Schools for the United Kingdom. In 1878 he went abroad to report on the condition of musical education in schools, and wrote a very valuable report, quoted in the memoir of him published by his wife in 1886. He was attacked by paralysis in 1880, and again in 1883. Dr. Hullah was Honorary Fellow of King's College, London, and Professor of Vocal Music at Queen's College, London, and Bedford College, London. He succeeded Dr. Horsley as organist of the Charterhouse (in its original London location) in 1858, and held the post until his death. He received the honorary degree of Doctor of Laws from the University of Edinburgh in 1876. His compositions, which remained popular for some years after his death in 1884, consisted mainly of ballads (such as his musical adaptation of Charles Kingsley's poem "Three Fishers"), but his importance in the history of music is due to his exertion in popularizing musical education, and his persistent opposition to the Tonic sol fa system, which had a success he could not foresee. His objections to it were partly grounded on the character of the music which was in common use among the early teachers of the system. The novelist Elizabeth Sara Sheppard portrayed Hullah as the character Lenhart Davy in her 1853 novel Charles Auchester. His widow, Frances Rosser Hullah, published a biography of her late husband.

Жазбалар

J. Hullah, Вильгельмнің ән оқыту әдісі, Білім жөніндегі Кеңес комитетінің қадағалауымен ағылшын тіліне бейімделген (J. W. Parker, Лондон 1841). Қайта қаралып, жаңадан құрастырылған басылым (Longmans & Co., Лондон 1849). (Гийом Луи Боккильон Вильгельм (1781–1842) есімінен). (Басқа басылымдар, Америкада Дж. Хулла және Дж. Б. Шарланд, «Грамматикалық мектеп хоры»: Вильгельмнің вокалды музыканы оқыту әдісін қамтиды (Oliver Ditson & Co./C. H. Ditson & Co., Бостон және Нью-Йорк 1860).) J. Hullah, «Псалтыр»: немесе Дәуіт псалмы Брэди мен Тейттің ресми нұсқасынан төрт бөлімге бөлінген тиісті әуендермен (J. W. Parker, Лондон 1843). J. Hullah, Кіріспе лекция, Лондонның Король колледжінде 1844 жылғы 2 ақпанда, жұма күні (J. W. Parker, Лондон 1844). J. Hullah, «Ән оқытудың қажеттілігі мен пайдасы». Лидс шіркеу мекемесінде өткен лекция, 1846 жылғы ақпан. (J. W. Parker, Лондон 1846). J. Hullah, Әндер, негізінен XVII және XVIII ғасырлардың шеберлерінен; Томас Морлимен үйлесімдегі Грегориандық әуендер (J. W. Parker, Лондон 1847). 4-ші басылым (Longmans, Лондон 1859). J. Hullah, Лондон музыка институты: Ашылу сөзі, сенбі, 14 ақпан, 1852 (J. W. Parker, Лондон 1852). J. Hullah, Музыкалық үйлесім грамматикасы: Сент-Мартин залында және Ұлттық қоғамның оқу орындарында оқылған лекциялардың негізі (J. W. Parker & Son, Лондон 1852). J. Hullah, «Шіркеудегі музыка»: Дурхам және Нортумберленд шіркеу музыкасын дамыту қауымдастығының кездесуінде, Ньюкасл-апон-Тайнде, 1855 жылғы 27 қарашада оқылған лекция (Longmans, Лондон 1855). J. Hullah, «Символ туралы қысқаша трактат» (Longmans, Лондон, 1856 жылға дейін). J. Hullah, Қазіргі заманғы музыка тарихы; Ұлыбритания Корольдік институтында оқылған лекциялар курсы (Parker, Son, & Bourn, Лондон 1862). Жаңа және кеңейтілген басылым (Longmans, Green, Reader & Dyer, Лондон 1875). (Басқа басылымдар). J. Hullah, Контрпункт грамматикасы, 1-бөлім (супер корольдік октаво) (Longman, Green, Longman, Roberts & Green, Лондон 1864). J. Hullah, Музыка тарихының үшінші немесе көшісі кезеңі туралы лекциялар курсы; Ұлыбритания Корольдік институтында (Longman, Green, Longman, Roberts & Green, Лондон 1865). Екінші басылым (Longmans, Green & Co., Лондон 1876) (мұрағат). (Басқа басылымдар). J. Hullah (ред.), «Ән кітабы: Ең жақсы ақындар мен композиторлардың сөздері мен әуендері» (Macmillan, Лондон 1868). J. Hullah, «Жыр жинағы», негізінен Раунделл Палмердің «Мадақтау кітабынан» (Macmillan, Лондон 1868). J. Hullah (ред.), XVII және XVIII ғасырлардағы композиторлардың 58 ағылшын әні (Augener & Co., Лондон; G. Schirmer, Нью-Йорк, шамамен 1871). J. Hullah, Музыкалық үйлесімнің негіздері. 1872 жылы қайта қаралып, жаңадан құрастырылған жаңа басылым, 2 бөлімде (Longmans, Лондон). J. Hullah, Бастауыш мектептегі уақыт пен әуен: Вокалды музыканы оқытудың жаңа әдісі (Longmans, Green, Reader & Dyer, Лондон 1875). J. Hullah, Музыкалық грамматиканың негіздері (Longmans, Green, Reader & Dyer, Лондон 1876). J. Hullah, Үйдегі музыка (Macmillan & Co., Лондон 1877). J. Hullah, «Дыбыс дауысын жетілдіру» (Clarendon Press, Оксфорд 1884).

J. Hullah, Wilhem's Method of Teaching Singing, adapted to English Use under Supervision of Committee of Council on Education (J. W. Parker, London 1841). Revised and Reconstructed Edition (Longmans & Co., London 1849). (After Guillaume Louis Bocquillon Wilhem (1781 1842).) (Further Editions, and in America as J. Hullah and J. B. Sharland, The Grammar School Chorus: containing Wilhem's Method of Teaching Vocal Music (Oliver Ditson & Co./C. H. Ditson & Co., Boston and New York 1860).) J. Hullah, The Psalter: or Psalms of David in Metre from the Authorized Version of Brady and Tate with appropriate tunes, set in four parts (J. W. Parker, London 1843). J. Hullah, An Introductory lecture, delivered at King's College, London, on Friday, February 2, 1844 (J. W. Parker, London 1844). J. Hullah, The Duty and Advantage of Learning to Sing. A Lecture delivered at the Leeds Church Institution, February 1846. (J. W. Parker, London 1846). J. Hullah, Chants, Chiefly by Masters of the Seventeenth and Eighteenth Centuries; with the Gregorian Tones harmonized by Thomas Morley (J. W. Parker, London 1847). 4th Edition (Longmans, London 1859). J. Hullah, Musical Institute of London: Inaugural Address, Saturday, February 14, 1852 (J. W. Parker, London 1852). J. Hullah, A Grammar of Musical Harmony: The Substance of Lectures Delivered in St. Martin's Hall and the Training Institutions of the National Society (J. W. Parker & Son, London 1852). J. Hullah, Music in the Parish Church: A Lecture delivered at Newcastle upon Tyne, at a Meeting of the Durham and Northumberland Association for the Promotion of Church Music, November 27, 1855 (Longmans, London 1855). J. Hullah, A Short Treatise on the Stave (Longmans, London, bef. 1856). J. Hullah, The History of Modern Music; A Course of Lectures delivered at the Royal Institution of Great Britain (Parker, Son, & Bourn, London 1862). New & Enlarged Edition (Longmans, Green, Reader & Dyer, London 1875). (Further editions). J. Hullah, A Grammar of Counterpoint, Part I (super royal octavo) (Longman, Green, Longman, Roberts & Green, London 1864). J. Hullah, A Course of Lectures on the Third or Transition Period of Musical History; Delivered at the Royal Institution of Great Britain (Longman, Green, Longman, Roberts & Green, London 1865). Second Edition (Longmans, Green & Co., London 1876) (Archive). (Further Editions). J. Hullah (ed. ), The Song Book: Words and Tunes from the Best Poets and Musicians (Macmillan, London 1868). J. Hullah, A Hymnal, chiefly from the Book of Praise by Roundell Palmer (Macmillan, London 1868). J. Hullah (ed. ), 58 English Songs by Composers chiefly of the Seventeenth and Eighteenth Centuries (Augener & Co., London; G. Schirmer, New York, c. 1871). J. Hullah, The Rudiments of Musical Harmony. New Edition, Revised and Reconstructed in 1872, in 2 Parts (Longmans, London). J. Hullah, Time and Tune in the Elementary School: A New Method of Teaching Vocal Music (Longmans, Green, Reader & Dyer, London 1875). J. Hullah, The Rudiments of Musical Grammar (Longmans, Green, Reader & Dyer, London 1876). J. Hullah, Music in the House (Macmillan & Co., London 1877). J. Hullah, The Cultivation of the Speaking Voice (Clarendon Press, Oxford 1884).