Жозеф Барнби – ағылшын композиторы және дирижері (1838-1896). Йорк қаласында туған, музыка академиясында оқыған, А. Салливанмен бәсекелесіп, хор өнеріне үлкен үлес қосыпты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1838-1896 жылдардағы ағылшын композиторы және дирижері. Сэр Джозеф Барнби (12 тамыз 1838 – 28 қаңтар 1896) – ағылшын композиторы және дирижері.
English composer and conductor (1838–1896)
Sir Joseph Barnby (12 August 183828 January 1896) was an English composer and conductor.
Өмір
Барнби Йорк қаласында, органшы болған Томас Барнбидің ұлы ретінде дүниеге келді. Жозеф жеті жасынан бастап Йорк соборында хор әншісі болды. Оның дауысы он бес жасында өзгерді және ол екі-үш жыл бойы Корольдік музыка академиясында Сиприани Поттер мен Чарльз Лукастың басшылығымен оқыды. Мендельсон стипендиясы үшін бәсекелескенде Артур Салливанға шамалы есе жіберді. 1862 жылы ол Лондонның Уэллс-стриттегі Сент-Эндрю шіркеуінің органшысы болып тағайындалды, онда ол қызметтерді жоғары деңгейге көтерді. 1864 жылы Сент-Эндрюде Барнби мен хор Элис Мэри Смиттің екі әнін орындады; бұл әйел композиторының литургиялық музыкасының Англия шіркеуінде алғаш рет орындалғаны деп саналады. Ол 1864 жылдан бастап "Барнби хорының" дирижері болды, бастапқыда Сент-Джеймс залында, кейін Эксетер залында концерттер берді. 1871 жылы ол Чарльз Гунодан кейін Корольдік Альберт Холл хор қоғамының дирижері болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін осы лауазымды иеленді. Осы уақыт аралығында ол Сент-Эндрюді қалдырып, Сент-Анн, Соходағы ұқсас лауазымға көшті. 1875 жылы ол Итон колледжінде преценттор және музыка директоры болды, ал 1892 жылы Гильдхолл музыка мектебінің директоры болды, сол жылдың шілдесінде рыцарь атағын алды. Оның туындыларына "Ребекка" ораториясы, "Иеміз - Патша" (97-Псалом), көптеген қызметтер мен әнұрандар, 246 гимн күйі (1897 жылы бір томда жарияланған), сондай-ақ бірнеше әндер мен хорлар (олардың ішінде "Күн батты" және Альфред, Лорд Теннисонның сөздерімен жазылған танымал бейнет – "Тәтті және тыныш") және органға арналған шығармалар кіреді.
Barnby was born at York, as a son of Thomas Barnby, who was an organist. Joseph was a chorister at York Minster from the age of seven. His voice broke at the age of fifteen and he studied for two to three years at the Royal Academy of Music under Cipriani Potter and Charles Lucas. He was narrowly beaten by Arthur Sullivan in competition for the Mendelssohn Scholarship. In 1862 he was appointed organist of St Andrew's, Wells Street, London, where he raised the services to a high degree of excellence. It was at St Andrew's that in 1864, Barnby and the choir performed two anthems by Alice Mary Smith; this is believed to be the first time that liturgical music composed by a woman was performed in the Church of England. He was conductor of "Barnby's Choir" from 1864, at first giving concerts at St James's Hall and afterwards at Exeter Hall. In 1871 he was appointed, in succession to Charles Gounod, conductor of the Royal Albert Hall Choral Society, a post he held till his death. Meanwhile, he had left St Andrew's for a similar position at St Anne's, Soho. In 1875, he was precentor and director of music at Eton College, and in 1892 became principal of the Guildhall School of Music, receiving the honour of knighthood in July of that year. His works include an oratorio Rebekah, The Lord is King (Psalm 97), many services and anthems, and 246 hymn tunes (published in 1897 in one volume), as well as some partsongs and songs (among them, Now The Day Is Over, and the popular lullaby using Alfred, Lord Tennyson's words Sweet and Low) and some pieces for the pipe organ.