Сомалидегі ашаршылыққа гуманитарлық көмек көрсету операциясы
Operation Provide Relief
Сомалидегі ашаршылыққа гуманитарлық көмек: 1992 ж. АҚШ бастамасымен UNOSOM I ашаршылықтан зардап шеккендерге көмек көрсетті. Саяси тұрақсыздық көмекке кедері келтірді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сомалидегі ашаршылыққа көмек көрсету
Somali famine relief
"Көмек беру операциясы" – Сомалидегі ашаршылыққа жауап ретінде 1992 жылдың тамызынан желтоқсан айына дейін АҚШ бастамасымен жүзеге асырылған гуманитарлық көмек көрсетуге арналған әуе көпірі. Бұл күш-жігерге Сомалидегі БҰҰ-ның I операциясы (UNOSOM I) миссиясы көмектесті, себебі жалғасып жатқан фракциялық қақтығыстардың салдарынан туындаған және ушыққан ауыр азық-түлік дағдарысы болды. Дегенмен, қауіпсіздік жағдайына байланысты көмек жеткізуде маңызды кедергілер туды. Осыған байланысты БҰҰ 794 қарар қабылдады, ол 1992 жылдың желтоқсанында күшейтілген, көпұлтты Біріккен әскерлік операциясына жол ашты.
Operation Provide Relief was a United States spearheaded humanitarian relief airlift that ran from August to December 1992 in response to the famine in Somalia. This effort was assisted by the United Nations Operation in Somalia I (UNOSOM I) mission, in light of a severe food crisis initiated and exacerbated by ongoing factional fighting. However, there were significant obstructions to delivering relief aid due to the security situation. This prompted the UN to pass Resolution 794, which paved the way for the more robust, multinational Unified Task Force operation in December 1992.
Өмірбаян
1991 жылдың қаңтар айында Сомали президенті Мохаммед Сиад Барре Біріккен Сомали Конгресі, Сомалиді құтқару демократиялық фронты (SSDF), Сомали ұлттық қозғалысы (SNM), Сомали патриоттық қозғалысы (SPM) және Сомали демократиялық қозғалысы (SDM) сияқты көтерілісшіл топтардың коалициясы тарапынан құлатылды. Көптеген оппозициялық топтар пайда болған билік вакуумында ықпал үшін бәсекелесе бастады. Оңтүстікте, әсіресе Біріккен Сомали Конгресінің (USC) қолбасшылары генерал Мохамед Фарах Айдид және Али Махди Мохамед басқарған қарулы топтар, астана Могадишуге билік орнатуға тырысып, қақтығысқа түсті. 1991 жылдың маусым айында шартты түрде атысты тоқтату туралы келісімге қол жеткізілді. 1991 жылдың қыркүйегінде Могадишудегі топтар арасында қайтадан шайқас басталғандықтан, келісім бұзылды. Қарулы қақтығыстар келесі айларда жалғасып, елдің барлық аймақтарына тарады, жыл соңына дейін 20 000-нан астам адам қаза тапты немесе жарақат алды. Бұл шайқастар жергілікті ауыл шаруашылығы секторының құлдырауына әкелді, бұл Сомалидің көптеген аймақтарында азық-түлік дағдарысына себеп болды. Халықаралық қауымдастық жағдайға жауап ретінде шұғыл көмек жіберді. Салдарынан, 1991 мен 1992 жылдары аралығында шамамен 300 000 адам аштықтан көз жұмды деген болжам бар. 1992 жылдың шілдесінде оңтүстіктегі қарсыласатын кландық топтар арасында атысты тоқтатуға қол жеткізілгеннен кейін, Біріккен Ұлттар Ұйымы азық-түлік таратылуын қадағалау үшін 50 әскери бақылаушы жіберді.
In January 1991, President of Somalia Mohammed Siad Barre, was overthrown by a coalition of rebel groups, including the United Somali Congress, Somali Salvation Democratic Front (SSDF), Somali National Movement (SNM), Somali Patriotic Movement (SPM) and Somali Democratic Movement (SDM). Many of the opposition groups began competing for influence in the ensuing power vacuum. In the south, armed factions led by USC commanders General Mohamed Farah Aidid and Ali Mahdi Mohamed, in particular, clashed as each sought to exert power over the capital Mogadishu. In June 1991, a ceasefire was nominally agreed upon. In September 1991, the armistice was breached as fighting broke out again between Mogadishu factions. The armed confrontations continued in the following months and spread throughout the country, with over 20,000 people killed or injured by the end of the year. These battles led to the destruction of the local agricultural sector, which in turn precipitated a food crisis in large parts of Somalia. The international community in response sent emergency rations. As a consequence, an estimated 300,000 people are believed to have died of starvation between 1991 and 1992. In July 1992, after a ceasefire between the opposing southern based clan factions, the United Nations sent 50 military observers to supervise the food supply distributions.
Гуманитарлық операция
"Қоғамдық көмек көрсету" операциясы 1992 жылдың тамызында басталды, осы кезде Ақ үй АҚШ әскери көлігінің Сомалидегі БҰҰ-ның көпұлттық көмек көрсету жұмысына қолдау көрсетілетінін жариялады. Он C-130 ұшағы мен 400 адам "Қоғамдық көмек көрсету" операциясы барысында Мои халықаралық әуежайына орналастырылып, Сомалидің шалғай аймақтарына гуманитарлық көмек жеткізіп, жүк көліктеріне тәуелділікті азайтуға жәрдемдесті. Әуе күштерінің C-130 ұшақтары алты ай ішінде халықаралық гуманитарлық ұйымдарға 48 000 тонна азық-түлік және медициналық жабдықтарды жеткізді. Бірақ бұл жаппай өлім мен қоныс аударуды тоқтатуға жеткіліксіз болғандықтан, 1992 жылдың 3 желтоқсанында БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесі 794-ші қаулыны қабылдады. Бұл қаулы гуманитарлық операцияларды жүргізу үшін қауіпсіз ортаны қамтамасыз ету үшін қажетті барлық шараларды қолдануға рұқсат беретін маңызды бейбітшілік миссиясы болды. Сонымен қатар, АҚШ Біріккен таскерлеу күштері (UNITAF) басшылығымен "Үмітті қайта орнату" операциясын іске қосты, бұл операция көмек көрсету және қорғау мақсатында жүргізілді. АҚШ 37 000 әскердің шамамен 25 000-ын ұсынды. Ұзақ және күшті күш-жігердің нәтижесінде операция көптеген адамдардың өмірін сақтап, қақтығыстың қарқындылығын төмендетіп, жергілікті ұсақ жанжалдарға дейін жеткізуде сәтті болды. Дегенмен, бастама бастапқы мақсатынан асып кеткені үшін ("миссияның кеңеюі") сынға ұшырады. 1994 жылдың қараша айында Вашингтондағы Refugee Policy Group атты ҮЕҰ "Қоғамдық көмек көрсету" операциясының табысын бағалау "әдістемелік қиындықтарға толы, сондықтан мұндай бағалауға көбінесе тырысылмайды" деп мәлімдеді. Сондықтан, оңтүстік Сомалидегі алғашқы көмек бағдарламалары мен рейстер құрылған кезде өлім-жітімнің жоғары деңгейі тіркелгенін айтады. Сарапшылар тобы халықаралық көмек нәтижесінде шамамен 100 000 адамның өмірі сақталғанын, оның 10 000-ы 1992 жылдың желтоқсанында АҚШ әскерлері келгеннен кейін құтқарылғанын болжайды.
Operation Provide Relief began in August 1992, when the White House announced US military transports would support the multinational UN relief effort in Somalia. Ten C 130s and 400 people deployed to the Moi International Airport during Operation Provide Relief, airlifting aid to remote areas in Somalia to reduce reliance on truck convoys. The Air Force C 130s delivered 48,000 tons of food and medical supplies in six months to international humanitarian organizations. When this proved inadequate to stop the massive death and displacement, the United Nations Security Council passed Resolution 794 on 3rd December 1992, a major peacekeeping mission which authorized the use of all necessary means to assure a protected environment for conducting humanitarian operations. Concurrently, the U. S. launched Operation Restore Hope, a major coalition operation led by the United Task Force (UNITAF) to assist and protect relief activities. The US provided approximately 25,000 of the 37,000 troops provided. After a long and protracted effort, the operation was eventually successful in saving many lives, as well as in de escalating the high intensity conflict into low level, local skirmishes. However, the initiative has been criticized for expanding beyond its original boundaries ("mission creep"). The Washington based Refugee Policy Group NGO in November 1994 suggests that any assessment of the success of Operation Provide Relief is "so fraught with methodological problems that it is rarely attempted." As such, it asserts that excess mortality had already peaked by the time that the first relief programs in and flights to southern Somalia were set up. The think tank offers a conservative estimate that about 100,000 lives were saved as a result of international assistance, 10,000 of which occurred after U. S. troops arrived in December 1992.