Кіріспе

Француз зоологы, физиологы және саясаткері (1833–1886)

Пол Берт (17 қазан 1833 – 11 қараша 1886) – француз зоологы, физиологы және саясаткері. Оған кейде "Авиациялық медицинаның әкесі" деген лақап қойылған.

Өмір

Берт Осерде (Йонна) дүниеге келді. Ол құқық білімін алып, Парижде докторлық дәрежесін алды. Содан кейін зоолог Луи Пьер Грациоле (1815–1865) әсерімен физиологияны зерттеп, Клод Бернардың ең талантты шәкірттерінің бірі болды. 1863 жылы Парижде медицина докторы, ал 1866 жылы ғылым докторы дәрежесін алғаннан кейін, Бордо (1866) және Сорбонна (1869) қалаларында физиология профессоры болып тағайындалды. «Париж коммунасы» (1870) оқиғасынан кейін Гамбеттаның қолдаушысы ретінде саясатқа қатыса бастады. 1874 жылы ол Ассамблеяға сайланды, онда ол солшыл жақта отырды, ал 1876 жылы депутаттар палатасына сайланды. Ол клерикализмнің бейбітсіз қарсыласы болды және «ұлттық білімді діни секталардан босатуға, сонымен бірге оны әрбір азаматқа қолжетімді етуге» ынталы жақтас болды. 1881 жылдың 14 қарашасынан 1882 жылдың 30 қаңтарына дейін Гамбеттаның қысқа мерзімді кабинетінде білім және дін министрі қызметін атқарды. 1881 жылы Париждегі театр сахнасында заманауи католицизм туралы лекция оқып, үлкен сенсация тудырды, онда ол Францияның оңтүстігінде кең таралған діни трактаттар мен нұсқаулықтардың аңызға толы әңгімелері мен кемшіліктерін жерге таптап айтты. Берт 1886 жылдың 31 қаңтарында күтпеген жерден Француз Республикасының Аннам және Тонкин елдеріндегі резиденциялық генералдарының бірі болып тағайындалды. Ол 1886 жылдың ақпан айында Францияны қалдырды, оған онға жуық адам, соның ішінде Чарльз Томсонның бұрынғы штаб бастығы Антони Клобуковский және қаржы инспекторы Чарльз Франсуа Лоран ілесіп шықты. Берт 1886 жылдың 11 қарашасында Ханой қаласында дизентериядан қайтыс болды. Берт қайтыс болғаннан кейін Клобуковский мен Лоран Тонкинде Берттің құрметіне ескерткіш орнату үшін ашылған қорға жазылғандардың қатарында болды. Париж, Багноле, Сент-Манде, Сент-Уэн-сюр-Сен және Монруж қалаларында Берттің есімімен аталатын көшелер бар.

Расистік теориялар

1880 жылдан кейін ол бірнеше қарапайым ғылыми оқулықтар мен білім беру және оған қатысты түрлі жарияланымдар жазды. Оның "La Deuxième année d'enseignement scientifique" (34-шы басылым: Арма Колин, 1896) кітабында "Еуропалық ақ тұлғалар" қара нәсілділерге, азиялықтарға, американдықтарға және басқаларға қарағанда әлдеқайда жоғары және зиялы делінген. Бұл кітап ондаған жылдар бойы француз мектептерінде ғылыми білім берудің негізі ретінде кеңінен қолданылды. Ол сондай-ақ Француз Алжиріндегі жергілікті тұрғындарға саяси құқықтар беруге белсенді түрде қарсылық көрсетті.