Кіріспе

Канадалық полк 1773 жылы Үндістанның алғашқы генерал-губернаторы Уоррен Гастингс үшін Моғол губернаторының жасағы ретінде құрылған. Үндістан бойынша. 1811 жылы полк Голландиялық Шығыс Үнді аралдарын Голландиялық отаршыл империясынан бағындыру кезінде алғашқы "Ява" шайқас құрметін алды. Президенттік күзет жасағының мұрагері, осы құрметті сақтап қалған жалғыз тірі бөлімше болып табылады. Ява және басқа голланд аймақтары 1816 жылға дейін, Наполеон соғыстары аяқталғаннан кейін Нидерланд Корольдігіне қайтарылмады. 1824 жылы бір отряд бірінші Англо-Бирма соғысына қатысу үшін "қара су" (индус әскерлері кастасынан айырылып қалудан қорқып, бұрын кесіп өтпеген ашық мұхит) арқылы жүзуге ерікті түрде барып, екінші "Ава" шайқас құрметін алды. Күзет жасағы үшінші "Махараджпур" құрметін Гвалиор кампаниясы кезінде, 1843 жылғы 29 желтоқсандағы Махараджпур шайқасы үшін алды, сол кезде британдықтар Маратха империясына қарсы, Махараджа Джанкоджи Рао Синдия II қайтыс болғаннан кейін Гвалиордағы мұрагерлік үшін болған шайқаста араласты. 1950 жылғы 26 қаңтарда Үндістан республика болғаннан кейін полк Президенттік күзет жасағы деп қайта аталды. Пәкістанда мұрагер полк 1956 жылға дейін, Пәкістан республика болғанға дейін генерал-губернатордың күзет жасағы атағын сақтап келді.

Күші мен этникалық құрамы

Бұл полктің салмағы тарихы бойында өзгеріп отырды. 1773 жылы құрылған кезде бөлімнің ең төменгі салмағы 50 адамды құрады, бірақ бөлімнің нақты ең жоғары салмағы белгісіз. Үндістан Президентінің сайтында Бірінші ағылшын-сикх соғысына дейін 1929 адам болғаны айтылады, бірақ кейбір тарихшылар бұл көрсеткіш 469 болғанын жазады. 1910 жылы жарық көрген «Губернатор генералдың жеке күзетшілерінің тарихи жазбалары» кітабында 1844 жылғы 12 ақпанда, бірінші сикх соғысына дейін бөлімнің ең жоғары салмағы 529 адамды құрағаны көрсетілген. 529 сарбаздың барлық шенінен басқа, екі ретсіз кавалерияның екі рисаласын қосу туралы бұйрық берілді, бұл бөлімнің салмағын барлық шені бойынша 730 адамға жеткізді. Бөлімнің этникалық құрамы да сол сияқты өзгерді. 1773 жылы губернатор Уоррен Хейстингс 50 таңдаулы сарбаздан бөлім құрған кезде жұмысқа алу басталды. Бұл күзетшілер құрамына кейіннен Махарадж Чайт Сингх берген тағы 50 атты әскер қосылды, осылайша сол жылдың соңына қарай полктің жалпы саны 100 ат пен адамға жетті. 1800 жылға қарай индустар (брахмандар мен раджпуттар) мұсылмандармен бірге полкке қабылдануға рұқсат етілді, бірақ жұмысқа алу аймағы Авадх және Бихар болып қалды. 1800 жылы жұмысқа алу аймағы Бенгал президенттігінен Мадрас президенттігіне ауыстырылды және полк келесі 60 жыл бойы Мадрас кавалериясынан сарбаздармен қайта құрылды. Осы кезеңде Оңтүстік Үндістан касталары осы бөлімнің көп бөлігін құрады. 1857 жылғы Үндістан көтерілісінен кейін Үндістан армиясының жұмысқа алу орталығы Авадх пен Оңтүстік Үндістаннан Солтүстік Үндістанға көшірілді. 1883 жылдың тамыз айында сикхтерге, ал 1887 жылдың қазан айында панджаби мұсылмандарына алғаш рет әскери қызметке қабылдануға рұқсат берілді. 1895 жылы брахмандарды жұмысқа алу тоқтатылды. Содан кейін жұмысқа алынудың үлесі 50% сикхтер (Малва және Маджха) және 50% мұсылмандар (хиндстандықтар мен панджабилер) деп белгіленді.

Стандарттар, белгілер және баннерлер

Шығыс Үндістан компаниясы 1779 жылы үнді ат әскерлері полкіне стандарттарды беруді бастады. 1800 жылы генерал-губернатор Уэлсли өзінің "Дене күзетінің тексеруінің" аяқталуымен полкке алғашқы стандартты табыс етті. 1815 жылы генерал-губернатор Фрэнсис Роудон Гастингс және оның әйелі Флора жаңадан құрылған эскадрильяға стандартты ұсынды. 1844 жылы, полк толық құрамында болған кезде, жаңадан құрылған Дене күзетшілерінің эскадрильяларына тағы екі стандарт табыс етілді. 1864 жылы үнді ат әскерлері полктерінде стандарттар жойылды, ал 1931 жылы Дене күзетшілеріне гидон табыс етілді, ол соңғы рет 1936 жылы сүйемелдеу миссиясында қолданылды. 1923 жылы бөлім құрылғанының 150 жылдығына орай вице-король және генерал-губернатор Руфус Исаакс, 1-ші Маркиз Рединг Дене күзетшілеріне екі күміс мемлекеттік керней және жалаушалар сыйлады. Бір жалаушада полктің айбарымен бірге Үндістан жұлдызы бейнеленген, ал екінші жалаушада Үндістан генерал-губернаторының елтаңбасы бейнеленген. Әрбір кезекті вице-король қызметке кірген кезде Дене күзетшілеріне жалауша табыс етті; бұрынғы вице-корольдердің жалаушалары полк қорғауында сақталды.

Басқа да жеке күзетшілер

Британдық үстемдік кезінде әрбір президенттіктің өз жеке күзет бөлімі болған, олар губернатордың күзетшілері деп аталған. Бұл бөлімшелер 1947 жылы таратылды.

Мадрас губернаторының жеке күзетшісі

Мадрас губернаторының жеке күзетшісі 1778 жылы Мадраста құрылған және үш губернатор күзетші полкінің ең ірі бөлімшесі болды. Ол бір сержант, бір капрал және 12 еуропалық сарбаздан тұрды, олар лейтенант П. Салливанның басқаруында болды. Басқа Мадрас армиясының полктерінен өзгешелігі, Мадрас губернаторының жеке күзетшісі 1947 жылға дейін, таратылғанға дейін өз атауын сақтап келді. Бірақ бөлімшенің құрамы мен саны өзгеріп отырды. 1778 жылы бір еуропалық эскадрон болды, ал 1781 жылы саны бір еуропалық және бір жергілікті эскадронға дейін артты. 1784 жылы еуропалық эскадрон таратылып, жеңіл жаяу әскер ротасы қосылды. 1799 жылға қарай полк 100 адамға дейін жетіп, Персия және Майсор соғыстарында күзетшілік міндетін атқарды. 1808 жылдан 1820 жылға дейін Мадрас кавалериясының түрлі бөлімшелері полкқа кезегімен қосылды. Полк үшінші англо-маратха соғысына (1817–1819) қатысты, онда 6-шы Бенгал жеңіл кавалериясымен бірлескен шабуылы соғыстың барысын өзгертіп, жеңіске жетуде шешуші фактор болды. Соғыс барысында полк "Ситабулди" шайқасы үшін жалғыз әскери наградасын алды, ол Нагпур резиденциясын құтқаруға арналған еді. Полк Бірінші англо-бирман соғысына (1824–1826) қатысты, онда Паган қаласында жаудың көп күшімен қоршалып қалған алдыңғы күзетті құтқарып қалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде полк аттарды дайындау орталығы ретінде қызмет етті, сондай-ақ SMS Emden кемесінің Мадрас қаласын бомбалау кезінде жағалауды күзетті. Бомбей және Мадрас күзетшілерінен құрылған біріккен күштер Францияға жіберілді. Мадрас губернаторының күзетшілері 1924 жылдың наурыз айында Вице-король және генерал-губернатор Фриман Фриман Томас, 1-ші Уиллингдан маркизінен "Ситабулди" шайқасының әскери наградасын көрсететін ту алды. Құрылған кезде бөлімшеде тек еуропалық сарбаздар болды. Бірақ 1781 жылдан бастап, көптеген жылдар бойы Оңтүстік Үндістандықтар басымдық танытты, әсіресе Деккан және Мадрас мұсылмандары. 1947 жылы бөлімшеде Раджастханнан келген раджпуттар және Батыс Біріккен провинциялар мен Пәкістаннан келген жаттар болды.

Бомбейдегі губернатордың жеке күзетшісі

1865 жылдың 22 наурызында Пуна қаласында таратылған Оңтүстік Маратта атты әскерінен (SMH) іріктелген сарбаздардан бөлім құрылды. Ал бұл Оңтүстік Маратта атты әскері 1850 жылы алғаш құрылған болатын. Бөлім 1895 және 1938 жылдары екі рет қайта ұйымдастырылса да, атауы өзгерген жоқ. Ол 1947 жылға дейін атауын сақтап келді, содан кейін таратылды. 1865 жылы бөлімде тек Оңтүстік Маратта атты әскерлері болды, бірақ кейін сикхтер, Деккан мұсылмандары және Пенджаб мұсылмандары да осы бөлімде қызмет етті.

Бенгалиядағы губернатордың жеке күзетшісі

1912 жылы Үндістанның астанасы Калькуттадан Делиге көшірілді, вице-король генерал-губернатордың жеке күзетшісімен бірге Делиге көшірілді, ал Бенгалия Бомбей мен Мадрас сияқты президенттік мәртебеге ие болды. Осы кезде 20-шы Декан атты әскерінің капитаны Риверс Берни Ворган Бенгалия губернаторының жеке күзетшілерін Бенгалияның әртүрлі атты әскер полктерінен еріктілердің арасынан құрды. Бұл губернатордың үш жеке күзетші бөлімі арасындағы ең жас бөлім болды. Бұл полк өмір бойы атауын сақтап, 1947 жылы таратылды. Бөлімге тек панджаби мұсылмандары, джаттар және раджпуттар ғана қабылданатын. Төбе киімдеріне келетін болсақ, үш губернатордың жеке күзетшісі де генерал-губернатордың жеке күзетшілерінің негізгі қызыл түсті үлгісін және көк түсті жиектерін сақтады. Дегенмен, үш күзетші арасында белдіктер мен кеудешелер сияқты бірнеше ерекшеліктер болды.