Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Ресейдің Қиыр Шығысындағы жердің тарихи украинша атауы – Жасыл Украина, сондай-ақ Зеленый Клин немесе Закитайщина деп те аталады. Бұл Амур өзені мен Тынық мұхиты арасындағы Ресейдің Қиыр Шығысындағы аймақтың тарихи украинша атауы, бұл аумақ шамамен Сыртқы Маньчжурияға сәйкес келеді. 1917 жылғы Ресей революциясынан кейін, Закитайщина (Транскатай) Ресейдің Қиыр Шығысында құрылу жоспарланған мемлекет болды. 1920 жылдың 6 сәуірінде Большевиктердің Қиыр Шығыс Республикасы құрылғаннан кейін, этникалық украиндықтар көпшілік құрайтын Қиыр Шығыс аймақтары бөлініп, "Жасыл Украина" деген мемлекеттік бірлестік құруға тырысты. Бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Географиялық тұрғыдан алғанда, Жасыл Украина қазіргі Солтүстік Кореямен, Расон қаласы арқылы және Қытайдың Хэйлунцзян және Цзилин провинцияларымен шектесетін еді.
Historical Ukrainian name for land in the southern Russian Far East
Green Ukraine, also known as Zelenyi Klyn or Zakytaishchyna, is a historical Ukrainian name for the land in the Russian Far East area between the Amur River and the Pacific Ocean, an area roughly corresponding to Outer Manchuria. After the Russian Revolution of 1917, Transcathay (Закитайщина) was a projected country in the Russian Far East. After the establishment of the Bolshevik Far Eastern Republic on April 6, 1920, Far Eastern areas with an ethnic Ukrainian majority attempted to secede and establish an entity called Green Ukraine. This movement quickly proved abortive. Geographically, Green Ukraine borders the present day North Korea, in the special city of Rason and the Chinese provinces of Heilongjiang and Jilin.
Тарих
Зеленый Клин – Амур өзені мен Тынық мұхиты аймағындағы Ресейдің Қиыр Шығысының бөлігі болып табылатын, украиндықтар қоныстанған жер. Оны украиндық қоныс аударушылар атаған. Аумағы 1 000 000 шаршы километрден асады және 1958 жылы 3,1 миллион халқы болған. 1897 жылы украин халқы Приморск облысының тұрғындарының 15% құрады. Зеленый Клин Ресей империясының құрамына Сібір және Қиыр Шығыстың басқа бөліктеріне қарағанда кешірек енген. Аймақты отарлауға жасалған алғашқы әрекеттер 17 ғасырдың ортасына, Ерофей Хабаровтың Амур өзені бойында Альбазин бекінісін салған кезіне жатады. Сол кезден бастап Қытайдың маньчжур халқымен үздірілмейтін қақтығыстар болып келді. 1689 жылы Қытай мен Ресей Нерчинск шарты жасады, ол Ресейге шектеулі аумақ берді. 19 ғасырдың ортасында Ресей Қырым соғысын (1853–1856) жеңілгеннен кейін екінші ресейлік кеңею орын алды. Амур өзені бойында көптеген казак поселкелері құрылды. Сол кезде Қытай Ресейден әлдеқайда әлсіреп, 1858 жылғы Айгун шарты және 1860 жылғы Пекин конвенциясы бойынша Ресейге аумақтар берді (Амур аннексиясына қараңыз). Бұл кезеңде аймаққа барлығы 14 000 казак пен 2 500 орыс әскерінен тұратын шағын топ қоныс аударды. 1861 жылы Приморск және Амур облыстары құрылды. Хабаровск 1858 жылы, Владивосток 1860 жылы негізделді. 1882 жылы Украинадан қоныс аударушыларға тегін жол және жер берілді. 1897 жылға қарай халық саны 310 000-ға жетті. 1901 жылы теміржол салынысымен жыл сайын 14 000-нан астам адам аймаққа көшіп келді, ал 1907 жылы бұл көрсеткіш 78 000-ға жетті. 1917 жылдан кейін аймақ адмирал Александр Колчакқа бағынды. 1920 жылы Ресей мен Жапония арасындағы буферлік аймақ ретінде Қиыр Шығыс Республикасы құрылды. 1922 жылы республика Ресей Кеңес Федеративтік Социалистік Республикасының құрамына кірді. 1934 жылы еврей автономиялық облысы құрылды, оның орталығы – Биробиджан қаласы.
The Zeleny Klyn was an area of land settled by Ukrainians which is a part of the Russian Far East in the area of the Amur River and the Pacific Ocean. It was named by the Ukrainian settlers. The territory consists of over 1,000,000 square kilometres and has a population of 3.1 million (1958). The Ukrainian population in 1897 made up 15% of the Primorskaya Oblast's population. Zeleny Klyn became part of the Russian Empire much later than Siberia and other parts of the Far East. The first attempts at colonizing the area date back to the mid 17th century when Yerofey Khabarov founded the fort of Albazin on the Amur River. From that time, constant skirmishes took place with the Manchu people of China. In 1689 China and Russia signed the Treaty of Nerchinsk, which granted Russia limited territory. In the mid 19th century, the second Russian expansion took place after Russia lost the Crimean War (1853–1856). A number of Cossack settlements were established on the Amur river. China had become far weaker than Russia at the time and ceded territory to Russia in the Treaty of Aigun of 1858 and by the Convention of Peking of 1860 (see Amur Annexation). During this period, only a small number of settlers settled in the region consisting of some 14,000 Cossacks and 2,500 Russian soldiers. In 1861, two oblasts were established, the Primorsky and Amur. Khabarovsk was founded in 1858, Vladivostok in 1860. In 1882, free transportation was announced for settlers to the area from Ukraine and free land was offered to settlers. By 1897, the population had increased to 310,000. With the establishment of the railroad in 1901, over 14,000 settlers were moving to the area per year, with a maximum of 78,000 settlers moving there in 1907. After 1917, the area came under the jurisdiction of Admiral Alexander Kolchak. In 1920, the Far East Republic was established as a buffer republic between Russia and Japan. In 1922, the republic joined with the Russian Soviet Federative Socialist Republic. In 1934, the Jewish Autonomous Oblast region was established with its capital at Birobidzhan.
Аумағы
Жасыл Украина Сыртқы Манжурияда орналасқан, Амур өзені, Зейя, Свободный, Благовещенск, Уссури өлкесі, солтүстікке қарай, Амур бойындағы Николаевск, Хабаровск, Владивосток, оңтүстікке қарай созылып жатты. Жасыл Украина Тынық мұхитының Жапон теңізінен Охот теңізіне дейінгі шамамен 2500 км жағалау жолағына ие болды. Жасыл Украина Сахалин аралы мен Жапон архипелагына жақын орналасқан.
The Green Ukraine was located in the Outer Manchuria, extending across Amur River, Zeya, Svobodny, Blagoveshchensk, Ussuriland, to the north, Nikolayevsk on Amur, Khabarovsk, Vladivostok. to the south. The Green Ukraine had a roughly 2,500 km coastline along the Pacific Ocean that extended from the Sea of Japan, to the Sea of Okhotsk. Green Ukraine was nearby the Sakhalin island and the Japanese archipelago.
Дін
Славян халқының көп бөлігі христиан дінін ұстанды. Жергілікті тунгус халықтары өздерінің дәстүрлі діндерін ұстанса, қазіргі еврей автономиялық облысының аймағындағы кейбір ашкенази еврейлері яһудизмді ұстанды.
Most of the Slavic population were Christians. The local Tungusic peoples followed local religions; some Ashkenazi Jews in areas around the present day Jewish Autonomous Oblast practiced Judaism.