Полещуктар – Шығыс Еуропадағы ежелгі этностық топ. Полесье аймағының жергілікті халқы, тілі украин және белорусь тілдеріне жақын, өзіндік диалектіде сөйлейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шығыс славян этникалық тобы
Шығыс Еуропадағы этникалық топ
East Slavic ethnic group
an ethnicity in the Eastern Europe
Полешуктар, сондай-ақ поляктар (беларусь тілінде: палешукі, украин тілінде: полешуки) – Полесье (сондай-ақ Полесье және Полиссия деп те аталады) аймағының жергілікті халқы.
The Poleshuks, also known as Polesians (, , полещуки) are the indigenous population of Polesia (also known as Polesie and Polissia).
Тарих
Соғыс аралығынан бастап поляшуктар, Польша воеводшалығындағы Екінші Польша Республикасының этникалық саясатының ықпалымен өздерінің жеке ерекшеліктерін сезіне бастады. Воеводшалықта халық тығыздығы ең төмен болды және қолайсыз климаттық және ауыл шаруашылығы (топырақ) жағдайларына байланысты өркендеу деңгейі де ең төмен болды. 1923 жылғы польшалық статистикалық құжатта Полесье воеводшалығының 880 900 халқының 38 600-і (шамамен 4%) поляшуктар ретінде тіркелді, олар санақта өз этностық тегін "tutejszy" ("жергілікті") деп көрсеткен. Құжатта олардың украин және белорус тілдерінің арасындағы шығыс славян диалектілерін қолданғандығы, кейде олардың жеке поляк тілі ретінде қарастырылғандығы айтылған. 1931 жылғы Польша халық санағында этникалық тегі туралы сұрақ ана тілі туралы сұраққа алмастырылды. Нәтижесінде, халықтың 62,5% өз тілін "tutejszy" ("жергілікті") деп атады (14,5% польша тілін, ал 10,0% идиш немесе ивритті ана тілі деп мәлімдеді). Кейбір респонденттердің өз тілдерін белорус немесе украин деп көрсетуі, аймақтағы тиісті этникалық сананың қалыптасуының белгісі ретінде түсіндірілді. Қазіргі уақытта поляшуктар этникалық тобы аймақтағы ерекше мәдени және этникалық бірегейліктердің бірі саналады, ал Полесье аймағының белорус, польша және украин бөліктерінің көпшілігі тиісті ұлттармен, сондай-ақ орыс этносымен ассимиляцияланды.
Since the interbellum, the Poleshuks started developing a sense of identity, influenced by the ethnic politics of the Second Polish Republic within the Polesie Voivodeship. The voivodship had the sparsest population and among the lowest levels of prosperity, due to its adverse climatic and agricultural (soil) conditions. A 1923 Polish statistical document said that 38.600 of 880.900 of population in Polesie Voivodeship (about 4%) were identified as Polezhuks, who self identified their ethnicity in the census as tutejszy ("local"). The document noted that they were using East Slavic dialects, transitional between Ukrainian and Belarusian, sometimes identified as a separate Polesian language. In the 1931 Polish Census the question about ethnicity was replaced with the question about mother tongue. As a result, 62.5% of population identified their language as tutejszy ("local"). (14.5% declared Polish and 10.0% declared Yiddish or Hebrew as mother tongue.) That some respondents declared their language as Belarusian or Ukrainian was interpreted as the formation of the corresponding ethnic consciousness in the area. Currently the ethnic group of Poleshuks is considered one of the distinct cultural and ethnic identities in the area, while most of the population of the Belarusian, Polish and Ukrainian parts of the region of Polesie have assimilated with the respective nations, as well as with Russian ethnos.