Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Еуропадағы бұрынғы ауылдық өзін-өзі тану. "Тутежский" (поляк тілінде: tutejszy, украин тілінде: тутешній, орыс тілінде: туземный) – нақты ұлттық санасы қалыптаспаған Шығыс Еуропаның ауылдық халқының өзін-өзі анықтауы. Бұл термин "осы жердің", "жергілікті" немесе "туған ортаның" адамы деген мағынаны білдіреді. Бұл көбінесе Польша, Украина, Беларусь, Литва және Латвия сияқты Шығыс Еуропаның көптілді аймақтарында, әсіресе Полесье және Подлахияда кездесетін еді. Өзін-өзі анықтау ретінде ол Литваның Вильнюс аймағында 20-шы ғасырдың соңына дейін сақталды. Мысалы, 1989 жылы паспорттарында поляк деп тіркелген адамдардың арасында жүргізілген сауалнама нәтижесінде олардың 4%-ы өздерін "тутейшия" (tuteišiai), 10%-ы литвалықтар, ал 84%-ы поляктар деп есептегені анықталды.
Former rural self identification in eastern Europe
Tutejszy (Polish: tutejszy, ; ; тутешній; ; ; туземный) was a self identification of Eastern European rural populations, who did not have a clear national identity. The term means "from here", "local" or "natives". This was mostly in mixed lingual Eastern European areas, including Poland, Ukraine, Belarus, Lithuania, and Latvia, in particular, in Polesia and Podlachia. As a self identification, it persisted in Lithuania’s Vilnius Region into the late 20th century. For example, in 1989, a poll of persons whose passports recorded their ethnicity as Polish revealed that 4% of them regarded themselves as tuteišiai, 10% as Lithuanians, and 84% as Poles.
Польшада
Термин алғаш рет 1922 жылы Польшаның 1921 жылғы халық санағының алдын ала нәтижелерінде ресми жарияланған (Miesięcznik Statystyczny, vol. V). 38 943 адам өздерін жергілікті ұлттық (; Narodowość tutejsza) деп жариялаған, олардың көп бөлігі православие дінін ұстанатын (38 135) және ауылдық жерлерден (36 729) келген адамдар еді. Халық санағында бұл санат "өз этникалық тегін басқаша анықтай алмайтын адамдарға" арналғаны айтылған. Бұл санақ Вильнюс аймағын қамтымаған. Литвалық зерттеушілер этнографиялық Литвадағы тутейскийлердің көп бөлігі славяндықтанған литвалықтар болғанын мәлімдейді. de болса, аймақтың славяндыққа өтуіне русь (белорус) шаруаларының көптеп қоныстануының, әсіресе оба салдарынан халық санының күрт азаюынан кейін үлкен үлес қосқанын айтады.
The term was first used in an official publication in 1922 in the preliminary results of the Polish census of 1921 (Miesięcznik Statystyczny, vol. V). An indigenous nationality (; Narodowość tutejsza) was declared by 38,943 persons, with the vast majority being Orthodox (38,135) and from rural areas (36,729). The Census stated that this category was for "population who could not describe their ethnicity in any other way". This census did not include the Vilnius Region. Lithuanian researchers assert that within ethnographic Lithuania, the Tutejszy were mostly Slavicized Lithuanians. de argues that a considerable contribution to Slavicization of the area was a significant influx of Ruthenian (Belarusian) peasantry in the area, especially after considerable depopulation due to plague.
Тіл
Топтың сөйлеуі (język tutejszy, "жергілікті тіл") де "кодификацияланбаған және көбінесе сипатталмаған белорус диалектісі" деп сипатталды. Польша профессоры Ян Отребскийдің 1931 жылы жарияланған мақаласына сәйкес, Вильнюс аймағындағы және жалпы солтүстік-шығыс аймақтарындағы поляк диалектілері – поляк тілінің өте қызықты түрі, себебі бұл диалект көбінесе белорусландырылған (көбінесе) немесе полякландырылған литвалықтар тұратын шетелдік аумақта қалыптасқан. Отребский мұны дәлелдеу үшін Тутейский тіліндегі литвалық тілінен алынған сөздердің мысалдары келтірді. 2015 жылы поляк тіл білімі маманы pl Вильнюс облысының поляк ұлтын жариялаған көптеген тұрғындары "жауапты сөйлеу" деп аталатын белорус диалектісінде сөйлейтінін растады.
The group's speech (język tutejszy, "local language") was described by de as “an uncodified and largely undescribed Belarusian vernacular”. According to Polish professor Jan Otrębski's article published in 1931, the Polish dialect in the Vilnius Region and in the northeastern areas in general are very interesting variant of Polishness as this dialect developed in a foreign territory which was mostly inhabited by the Lithuanians who were Belarusized (mostly) or Polonized, and to prove this Otrębski provided examples of Lithuanianisms in the Tutejszy language. In 2015, Polish linguist pl attested that many of the Vilnius Region's inhabitants who declare Polish nationality speak a Belarusian dialect which they call mowa prosta ('simple speech').