Кіріспе

Америкалық опера әншісі

Камилла Элла Уильямс (18 қазан 1919 – 29 қаңтар 2012) – ұлттық және халықаралық деңгейде өнер көрсеткен американдық опералық сопрано. Нью-Йорктегі белгілі ұстаздардан оқығаннан кейін, ол Нью-Йорк қалалық опера театрында тұрақты шарт жасаған алғашқы афроамерикандық әнші болды. Ол одан бұрын 1943–44 жылдары вокал сайыстарында жүлде алып, Мариан Андерсон стипендиясын жеңіп алған. 1954 жылы Вена мемлекеттік операсында басты рөлді орындаған алғашқы афроамерикандық болды. Кейіннен ол көптеген еуропалық оркестрлермен солист ретінде де өнер көрсетті. Концерттік әртіс ретінде ол АҚШ-тың түкпір-түкпірінде, сондай-ақ Азия, Австралия және Жаңа Зеландияда гастрольдік сапарлар жасады. 1977 жылы ол Индиана университетінде дауыс сабақтарынан профессор болып тағайындалған алғашқы афроамерикандық болды және 1997 жылға дейін оқытумен айналысты.

Ерте өмір және білім

1919 жылы 18 қазанда Камилла Элла Уильямс Вирджиния штатының Данвилл қаласында Фанни Кэри Уильямс, кір жуушы, және Корнелиус Букер Уильямс, шофер отбасында дүниеге келді. Ол төрт баланың ең кішісі болды. Оның аға-қарындастары Мэри, Хелен және Корнелиус еді. Уильямс музыканың отбасы үшін маңызды рөл атқаратын кедей ауданда өсті. Тіпті оның әкесінің әкесі, Александр Кэри, хор жетекшісі және әнші болған. Оның ата-анасы бала кезінен музыканы, шіркеуді және білімді бағалауды қадағалады. Сегіз жасқа келгенде Камилла фортепианода ойнауды және мектепте, сондай-ақ Данвилл қаласының Голгофа баптист шіркеуінде ән айтуды ұнататын.

Мансап

1944 жылдан бастап Уильямс RCA радио желісінде бүкіл ел бойынша өнер көрсетті. 1946 жылы ол ірі американдық опера компаниясымен тұрақты шарт жасасқан алғашқы афроамерикалық болды және Нью-Йорк қалалық операсында Пуччинидің «Мадам Баттерфляй» операсындағы атау рөлінде дебют жасады. Ол жазу процесін ұнатса да, бұл туынды заманауи афроамерикалық өмірді жақсы бейнелеу үшін қайта қою қажет деп сенді, осылайша ол сахнада орындаудан бас тартты. Уильямс 1977 жылы қазіргі Индиана университетінің Джейкобс музыка мектебінің дауыс факультетіне тағайындалған алғашқы афроамерикалық дауыс профессоры болды. 1984 жылы ол Қытайдың Пекин қаласындағы Орталық консерваториясында афроамерикалық оқытушы болған алғашқы адам атанды. 1997 жылы Камилла Уильямс Индиана университетінің Джейкобс музыка мектебіндегі дауыс профессоры званиясын алды, бірақ жеке сабақтарды беріп жүрді.

Неке және отбасы

1950 жылы Уильямс Малкольм Х-пен тығыз байланыста жұмыс істеген азаматтық құқық қорғаушы Чарльз Т. Биверске үйленді. Ол 1969 жылы қайтыс болды. 2000 жылдан 2011 жылға дейін ол болгар аспапшысы Борис Базаламен бірге өмір сүрді.

Мұра мен құрмет

1995 жылы ол опера саласында афроамерикалықтардың еңбегін құрметтейтін Ұлттық опера қауымдастығының "Әр дауысты көтер" мұра сыйлығының тұңғыш иегері атанды. 1996 жылы Гарвард университеті оны үздік афроамерикалық әнші және пионер ретінде марапаттады. 2000 жылы оның афроамерикалық опера әншісі ретіндегі мансабы PBS телеарнасының "Аиданың бауырлары мен қарындастары: Операдағы қара дауыстар" атты деректі фильмінде көрсетілді, бұл фильм сол жылдың ақпан айында тұңғыш рет көрсетілді. 2006 жылы Уильямс PBS-тің "Махаббаттың құпиясы" атты деректі фильмінде де бейнеленді. 2007 жылы Вирджиния кітапханасы оны Әйелдер тарихы айлығында Вирджиния тарихындағы әйелдер жобасы аясында құрметпен еске алған сегіз әйелдің бірі болды. 2009 жылдың 11 ақпанында Нью-Йоркте Нью-Йорк опера театры және Шомбургтың қара мәдениетін зерттеу орталығы демеушілігімен Камилла Уильямсқа арналған құрмет кеші өтті. 2009 жылдың 4 қыркүйегінде оған Индиана университетінің президентінің үздіклік медалі табысталды. 2011 жылы оның "Камилла Уильямстың өмірі, афроамерикалық классикалық әнші және опера дивасы" атты автобиографиясы Эдвин Меллен баспасынан жарық көрді.