Кіріспе
Діни орденнің новициатына қабылдануды ресми түрде сұраған адам – постулант (постуларе, сұрау сөзінен туындаған) бастапқыда өтініш немесе талап қойған адамды білдірген; демек, үміткер. Бүгінде бұл термин көбінесе христиан монастырына немесе діни орденіне новициатқа қабылдану алдындағы кезеңде түсуді сұрағандарға қатысты қолданылады. Бұл термин ең көп Католик шіркеуінде, Лютеран шіркеулерінде және Англикан қауымында (соның ішінде Епископальдық шіркеуде) диакондыққа немесе дін қызметкеріне (рухани лауазымға) орналасуға ниеттенгендерді атау үшін қолданылады. Осы тұрғыдан алғанда, постуланттық кандидатураға және дін қызметкеріне (рухани лауазымға) жол ашатын алғашқы ресми қадам болып саналады. Шығыс православие шіркеуінде бұл термин сирек қолданылады.
A postulant (from postulare, to ask) was originally one who makes a request or demand; hence, a candidate. The use of the term is now generally restricted to those asking for admission into a Christian monastery or a religious order for the period of time preceding their admission into the novitiate. The term is most commonly used in the Catholic Church, Lutheran Churches, and the Anglican Communion (which includes the Episcopal Church, which uses the term to designate those who are seeking ordination to the diaconate or priesthood. In this respect, postulancy is generally considered the first formal step leading to candidacy and ordination). The Eastern Orthodox Church uses this term less frequently.
Мақсаты, ұзақтығы және құрылуы
Болашақ үміткердің кандидатурасын қарау мерзімі мекемеге немесе үміткердің жеке жағдайына байланысты әр түрлі болуы мүмкін. Діни ұйымдардың ішінде бұл кезең әдетте 4–6 айға созылады. Қазіргі уақытта көптеген монастырларда үміткер осы сатыда 1–2 жыл өткізеді. Католик шіркеуінде Cor orans нұсқаулығында белгіленгендей, қарапайым қауымда постланттың мерзімі кемінде он екі ай болуы керек, бірақ екі жылдан аспауы тиіс. Осы уақыт ішінде постлант қауым өміріне барынша белсенді қатысады, жаңадан келгендермен және уәде берген мүшелермен бірге өмір сүреді. Әдетте, постлант жаңадан келгендерге берілетін білім алуға қосылады. Кейбір қауымдар постланттардың арнайы киім киюін қалайды (мұндай дәстүр 1965 жылы Perfectae Caritatis жарлығы – діни өмірді бейімдеу және жаңару туралы – жарыққа шыққанға дейін кең таралған), ал басқалары ресми кигізу рәсіміне дейін қарапайым киім киеді. Постуланттар, жаңадан келгендер ретінде, осы кезеңде мекеменің мүшелері болмағандықтан, діни өмірге толық сенімді емес ер немесе әйел үшін ниеттерін және міндеттемелерін қайта қарау оңай. Сондай-ақ, егер адам бұл өмірге жарамсыз деп табылса, мекеме оны ресми рәсімдерсіз босата алады. Бұл термин кейде дін қызметкері немесе диакон болуға шақырылған және шіркеу және епархиялық қолдау алған адамның шіркеулік статусын сипаттау үшін де қолданылады. Үміткер семинарияда постлант мәртебесін ауыспалы диакондыққа бекітілгенге дейін сақтайды. Діни қызметкерлікке өтуге ниеті жоқ постлант діни диакондыққа бекітіледі.
Колледждік бауырластар
Колледж бауырластықтарында "постулант" термині бауырластыққа қабылданбаған, бауырлас немесе әпке болу жолынан өтіп жатқан адамдарды сипаттау үшін де қолданылады.