Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жүзуге арналған тұщы су ойпандары
Fresh water bodies used for swimming
Жүзуге арналған ойпан – өзенде, ағыста, шағын өзенде, бұлақта немесе осы сияқты табиғи су қоймасында, адам жүзуге жететіндей жеткілікті үлкен және терең жер. Көбінесе, бұл термин мұхиттар мен көлдерге емес, тұщы, ағын суға қатысты қолданылады. Ұлыбританияда табиғи су ойпандарында жүзудің ұзақ тарихы бар және Кейт Рью мен Дэниел Старттың осы тақырыптағы бестселлер кітаптары жарық көргеннен кейін бұл "жабайы жүзу" деп белгілі болды. Оңтүстік Австралияда Брэд Нил 2004 жылы "Виктория, Австралиядағы тұщы су ойпандарына арналған нұсқаулық" кітабының бірінші басылымын жариялап, жүзуге арналған ойпандар жинағын алғаш сипаттады. Кейбір шалғайдағы ойпандарда жалаңаш жүзу кең таралған дәстүр және табиғи жүзуді ұнататындар үшін тартымды, бірақ әлемнің көптеген аймақтарында бұл әрекет заңсыз саналады.
A swimming hole is a place in a river, stream, creek, spring, or similar natural body of water, which is large enough and deep enough for a person to swim in. Common usage usually refers to fresh, moving water and thus not to oceans or lakes. In the UK swimming at natural swimming holes has a long history and has recently become known as "wild swimming", especially since the publication of bestselling books on the subject by Kate Rew and Daniel Start. In southern Australia, a compendium of swimming holes was first characterised by Brad Neal in his 2004 publication of the first edition of the Guide to Freshwater Swimming Holes in Victoria, Australia. Nude swimming is a well established tradition at some more remote swimming holes and is an attraction for many natural swimming fans, but in many parts of the world remains an illegal activity.
Тарих
Еуропада XIX ғасырдың басында заманауи суретшілердің жаңа буыны суға түсудің тартымдылығын қайтадан ашты. Ағаштар мен таулармен оралып жатқан сарқырама қазір сұлулықтың өрнегі деп есептелді. Уильям Вордсворт, Сэмюэл Тейлор Кольридж және Томас де Квинси Көлдер аймағының таулы көлдерінде көп уақытын шомылумен өткізді. Ландшафттағы сұлулық пен пропорцияның ғылыми өлшеміне жақын «көркем» және «керемет» іздеу мен зерттеу эпидемиялық деңгейге жетті. Прованс немесе Тосканаға танымал саяхаттар Уэльстің аңғарларына, Ұлыбританияның Камбрия және Йоркширдің шатқалдарына ауысты, ал Тернер мен Констебл сарқырамалардың, тарн мен тоғандардың көптеген суреттерін салды. Оңтүстік Австралияда 1956 жылғы Мельбурн Олимпиадасына дейін табиғи суға түсу кең таралған. ХХ ғасырдың бірінші жартысында Мельбурнде Ярра өзенінің бойында, мысалы, Deep Rock сияқты бірнеше жүзу клубтары болды. 1956 жылғы Олимпиадаға дайындық кезеңінде Виктория штатында көптеген хлорланған, муниципалды бассейндер салынды, бұл қоғамның жүзу талғамын жергілікті өзенге қарағанда жергілікті бассейнге қатысты өзгертті. Ярра өзенінің бойындағы жүзу клубтары осы талғам өзгергеніне байланысты жабылды. Осы Олимпиадаға дейінгі бассейннің кейбіреулері әлі де бар, мысалы, Викторияның орталық бөлігіндегі Хепберн бассейні және Евроадағы Семи Крикс.
In Europe, as the nineteenth century dawned, a new era of contemporary artists were rediscovering the appeal of the swimming hole. The waterfall, surrounded by trees and mountains, was now regarded as the quintessence of beauty. William Wordsworth, Samuel Taylor Coleridge and Thomas de Quincey spent much time bathing in the mountain pools of the Lake District. The study and search for the ‘picturesque’ and ‘sublime’ – an almost scientific measure of loveliness and proportion in the landscape – had reached epidemic proportions. The fashionable tours of Provence or Tuscany were replaced by trips to the valleys of Wales, and the dales of the UK's Cumbria and Yorkshire, as Turner and Constable painted a prodigious flow of falls, tarns and ponds. In southern Australia, swimming in natural swimming holes was popular until around the time of the 1956 Olympics in Melbourne. In the first half of the 20th century there were several swimming clubs along the Yarra River in Melbourne, such as at Deep Rock, for example. Numerous chlorinated, municipal swimming pools were built across Victoria in the lead up to the 1956 Olympics, which changed the community's swimming preferences to the local pool, rather than the local river. The swimming clubs along the Yarra River closed in response to this change in preferences. Some of these pre Olympic swimming pools still exist, such as at Hepburn Pool in central Victoria, and Seven Creeks in Euroa.
Қауіпсіздік
Табиғи жағдайда жүзу қауіпсіздік тұрғысынан алаңдатарлық мәселе. Көбінесе құтқарушылар болмайды. Ағыстар күшті болуы мүмкін, ал ірі өзендерде олар көбінесе су астында жасырынып жатады. Суға сүңгіп кіру немесе секіру әсіресе қауіпті, себебі судың тереңдігі маусымға қарай өзгереді және су астында жасырын тастар болуы мүмкін, бұл мойынның немесе арқаның сынуына, параличке немесе өлімге әкелуі мүмкін. Суға шомылатын кезде алкоголь ішу ерекше қауіпті, және суға батып өлудің кемінде 20 пайызы осыған байланысты болады.
Safety is a concern with swimming in natural settings. Typically there are no lifeguards. Currents can be swift and, in larger rivers, are often hidden beneath the surface. Diving or jumping is especially dangerous as the depth varies from season to season, and there may be hidden rocks below the surface resulting in broken necks or backs and paralysis or death. Alcohol consumption while swimming is especially dangerous, and contributes to at least 20% of deaths by drowning.