Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
ANSI T1.413 – телекоммуникациялық желі мен абоненттік құрылғы арасындағы интерфейс үшін асимметриялық цифрлық абоненттік желінің (ADSL) талаптарын, олардың өзара әрекеттесуі және электрлік сипаттамалары тұрғысынан анықтайтын техникалық стандарт. ADSL дауыстық қызметтерді, оның ішінде қарапайым телефон қызметін (POTS) және 56 кбит/с дейін деректерді жеткізуге, сондай-ақ түрлі цифрлық арналарды ұсынуға мүмкіндік береді. Желіден абоненттік құрылғыға (төмен ағын) сандық арналар толық дуплекстік төмен жылдамдықты арналардан және қарапайым жоғары жылдамдықты арналардан құралуы мүмкін; ал кері (жоғары ағын) бағытта тек төмен жылдамдықты арналар ғана ұсынылады.
ANSI T1.413 is a technical standard that defines the requirements for the single asymmetric digital subscriber line (ADSL) for the interface between the telecommunications network and the customer installation in terms of their interaction and electrical characteristics. ADSL allows the provision of voiceband services including plain old telephone service (POTS) and data services up to 56 kbit/s, and a variety of digital channels. In the direction from the network to the customer premises (downstream), the digital bearer channels may consist of full duplex low speed bearer channels and simpler high speed bearer channels; in the other (upstream) direction, only low speed bearer channels are provided.
Сипаттама
American National Standards Institute (ANSI) Телекоммуникация комитеті ADSL-дің алғашқы стандартталған сипаттамаларын жасады. Олар ANSI T1.413 1995 және ANSI T1.413 1998 (кейде "2-шығарылым" деп аталады) ретінде жарияланды, тақырыбы – Желілік және тұтынушылық орнату интерфейстері — Асимметриялық цифрлық абоненттік желі (ADSL) металдық интерфейсі. Ол Discrete Multi Tone (DMT) желілік кодын пайдаланатын ADSL жүйелерінің қанағаттанарлық жұмыс істеуі үшін қажетті ең төменгі талаптарды анықтайды. DMT жалпыға ортақ телефон желісінде (PSTN) қолданылатын стандартты екі сымды мыс ортаның 0-ден 1104 кГц-ға дейінгі пайдалы жолағын 256 бөлек 4,3125 кГц ені бар жиілік жолағына бөледі. Ағыс бағытында 254 суб-тасымалдаушы қолданылады; осы 254 суб-тасымалдаушының әрқайсысы секундқа 0-ден 15 битке дейінгі модуляцияны қолдай алады. Бауд жылдамдығы әр суб-тасымалдағы секундына 4000 символға тең. Осылайша, ADSL жүйесінің ең жоғары теориялық төменгі ағындағы деректер жылдамдығы 15,24 Мбит/с (254×15×4000) құрайды. Алайда, деректер 255 байттық пакеттерге (әдетте Reed–Solomon кодталған сөздерге) бөлінетіндіктен, төменгі ағындағы ең жоғары қол жетімді деректер жылдамдығы 8,128 Мбит/с (басқа да қосымша шығындарды ескере отырып) шамасында болады. Екі Reed–Solomon сөзді бір-бірімен келістіріп, 510 байттық бір логикалық сөз алуға болады. Егер осылай жасалса, төменгі ағындағы ең жоғары теориялық жылдамдық шамамен 15 Мбит/с-қа дейін артады. "Upstream" бағытында ең көп дегенде 30 суб-тасымалдаушы қолданылуы мүмкін, әрбір кадр 15 битке дейін модуляцияланады. Суб-тасымалдағы секундына 4000 бодтық жылдамдықпен есептегенде, ең жоғары өткізу қабілеті 1,5 Мбит/с-тан сәл асады. Дауыстық телефон қызметін төменгі және жоғары ағындағы ADSL сигналдарымен біріктіру үшін жолақ жиіліктік бөлу мультиплексілеуі (FDM) арқылы дискретті бөліктерге бөлінеді. Бұл жағдайда: 0–4 кГц – дауыс үшін, 26–138 кГц – жоғары ағын үшін, ал 138–1104 кГц – төменгі ағын үшін бөлінеді.
The American National Standards Institute (ANSI) Telecommunications Committee created the first standardized ADSL specifications. They were published as ANSI T1.413 1995 and ANSI T1.413 1998 (sometimes called "issue 2") titled Network and Customer Installation Interfaces — Asymmetric Digital Subscriber Line (ADSL) Metallic Interface. It defines the minimum requirements for satisfactory performance of ADSL systems using the Discrete Multi Tone (DMT) line code. DMT divides the useful bandwidth of the standard two wire copper medium used in the public switched telephone network (PSTN), which is 0 to 1104 kHz, into 256 separate 4.3125 kHz wide frequency bands called sub carriers. Up to 254 sub carriers are used downstream; each of these 254 sub carriers can support the modulation of 0 to 15 bits per baud. The baud is 4,000 symbols per second on each subcarrier. Thus the maximum theoretical downstream data rate of an ADSL system is 15.24 Mbit/s (254×15×4000). However, because the data is split up into packets (actually Reed–Solomon encoded codewords) of 255 bytes, the maximum achievable downstream data rate is 8.128 Mbit/s (including other overheads). It is possible to interleave two Reed Solomon codewords and obtain one logical codeword of 510 bytes. If this is done, then the maximum theoretical downstream speed goes back up to around 15 Mbit/s. In the upstream direction, a maximum of 30 sub carriers can be used, again each frame modulated with up to 15 bits. Taken with the baud rate of 4,000 per second per subcarrier, the maximum throughput is just over 1.5 Mbit/s. In order to combine voice telephone service with downstream and upstream ADSL signals the bandwidth is split into discrete parts using frequency division multiplexing (FDM). In this case: 0–4 kHz is for voice, 26–138 kHz is the upstream band and 138–1104 kHz is the downstream band.