Кіріспе

Мэриленд штатындағы ақылы тас жол, қазіргі Мэриленд жолы 200. Мэриленд жолы 200 (MD 200), сондай-ақ Интеркаунти Коннектор немесе ICC деп аталады, АҚШ-тың Мэриленд штатындағы 18,8 миль (30 км) қатаң бақылаудағы ақылы жол. Ол Монтгомери округінің Гайтерсбург және Принс-Джордж округінің Лорел қалаларын байланыстырады, екеуі де Вашингтон қаласының маңында орналасқан. ICC Мэриленд штатындағы ең көп дау тудырған жобалардың бірі болды. Көлікке қарсылық ондаған жылдар бойы жобаны тоқтатты, ал құрылыс жолға алғашқы мақұлдама берілгеннен кейін 60 жыл өткен соң ғана басталды. Бұл жол 1950 жылы ұсынылған, ұзындығы 32 миль (51 км) және Вашингтон айналма жолының бір бөлігі болған. Айналма жолының басқа бөліктері жойылғанымен, ICC және Фэрфакс округінің паркі жолы бас жоспарларда сақталды. Жолдың ұзақ жылдар бойы салынбаған жоба ретінде танылуының себебі – оны жылдар бойы қоршаған дау-дамайлар, соның ішінде жолды аяқтауға кеткен шамамен 2,38 миллиард доллар және оған байланысты экологиялық шаралар. Жолды қолдаушылар оның аймақтық көлік ағынын жақсартатынын, жергілікті жолдардағы кептелісті азайтатынын, экономикалық дамуға серпін беретінін және Балтимор-Вашингтон халықаралық әуежайына қолжетімділікті арттыратынын айтты. Жолға қарсылар оның көлік ағынына зиян келтіретінін, қоршаған ортаға нұқсан тигізетінін және одан өтетін қалыптасқан қауымдастықтарды бұзатынын мәлімдеді. Олар сондай-ақ "құрылыс барысында қоршаған ортаның нашарлауы (орман, батпақ жерлер және жануарлардың мекендеу орындарының жойылуы) бірден орын алатынын, [және] ұзақ мерзімді салдарлар (қозғалыстың артуынан ауаның ластануы және көміртегі шығарылымдары, қаланың кеңеюі, қоғамдық көлікті қаржыландыруға қаражаттың азаюы және т.б.) туындайтынын" дәлелдеді. 2002 жылғы сайлауалды уәдесін орындау үшін Мэриленд штатының губернаторы Роберт Эрлих жол құрылысын бастауға ұмтылып, 2006 жылдың қазан айында ресми түрде іргетасын қалады. Оның ізбасары, губернатор Мартин О'Мэллидің де қолдауымен құрылыс 2007 жылдың 13 қарашасында басталды. Бірінші кезең, I-370 (I 370) және MD 28 арасында, 2011 жылдың 23 ақпанында ашылды, ал I-95-ке дейінгі жалғастырылуы 2011 жылдың 22 қарашасында пайдалануға берілді. US 1 (US 1) бағытына соңғы кезең 2014 жылдың 7 қарашасында ашылды. MD 200 толығымен электрондық төлем жүйесін пайдаланады, төлем E-ZPass немесе бейне төлем арқылы жүзеге асырылады.

Маршрут сипаттамасы

MD 200 МД 200A (Метроға кіру жолы) -мен түйіскен жерден басталады, ол оңтүстікке қарай Шейди Гроув Роудқа және Монтгомери округіне жақын Гейтерсбургке жақын Вашингтон метросының Қызыл желісіне қызмет көрсететін Шейди Гроув станциясына қол жеткізуді қамтамасыз етеді; осы түйіскен жерден батысқа қарай тас жол I 370 ретінде MD 355 және I 270 бағытында жалғасады. Осы түйіскен жер мен MD 355 арасында бірнеше жаңа кіреберіс жолдары мен жинақтау-тарату жолдары салынды. MD 200 солтүстік-шығысқа қарай алты жолақты тас жол ретінде Редленд станциясы арқылы жүреді, Шейди Гроув Роуды кесіп өтеді, содан кейін Редленд Роудың астынан Милл Крикке параллель өтеді. Бұл шығысқа қарай баратын бағалы тұрақ орнының орналасқан жері. MD 200 жақында шығысқа қарай бұрылады. Олде Милл Ран үшін алты жолақты эстакадаға жақындағанда, ол шығыс бағытында төртінші қатарға жеткілікті кеңдікпен салынған. Олде Милл Ран эстакадасы – MD 200-дің екі жағында толық 12 фут (4 м) иықтары бар жалғыз бөлігі. Эстакададан кейін MD 200 оңтүстік-шығысқа бұрылады, Рок Крик пен Үстіңгі Рок Крик жолынан өтеді, содан кейін Нидвуд Роудың астынан өтеді, MD 115 (Muncaster Mill Road) арқылы өтіп, шығысқа қарай күрт бұрылады. Бұл жерде оңтүстік-шығысқа қарай сәл жүретін жол MD 97 (Джорджия даңғылы) жолына жақындауды бастайды. MD 200 одан әрі шығысқа қарай бұрылады, Солтүстік тармақ ағысы аңғары паркіне қарай жүреді және Солтүстік тармақ Рок ағысы мен екінші өзеннен көпір арқылы өтеді. Бұл батысқа қарай баратын бағалы тұрақ орнының орналасқан жері. Жол Норбек ауданына кіреді және Эмори Лейннің астынан өтеді. Одан шығысқа қарай 97 (Джорджия даңғылы) МД-мен аралас түйіскен жер орналасқан. MTA Мэриленд штатының қалалық автобустарына қызмет көрсететін тұрақ осы түйіскен жердің оңтүстік-батысында, MD 97 бойында орналасқан. 2011 жылдың ақпан айында жол ашылған кезде, ол MD 97 шығысында MD 28 (Norbeck Road) орналасқан шамдаулы қиылыста уақытша аяқталды. МД 200-ден кейін US 29-мен үлкен түйіскен жерге жетеді, онда аралас түйіскен және қабатталған элементтер біріктірілген. Бұл түйіскен жер сонымен қатар Фэрленд Роудың MD 200 және US 29-мен байланысын арттырады. Жол шығысқа қарай жалғасады, Бриггс Чейни Роумен ішінара түйіседі (батысқа қарай шығу және шығысқа қарай кіру), содан кейін Принс-Джордж округіне шекарадан өткеннен кейін Фэрленд демалыс паркіне оңтүстікке қарай Литтл Пэйнт тармағынан өтеді. Содан кейін жол Ескі оқ-дәрі Роудан өтеді. Содан кейін жол Кальвертонға кіреді, онда I 95-пен кеңінен түйіскен жер орналасқан. I 95-те 31-шы шығу деп белгіленген түйіскен жер көбінесе аралас түйіскен болып табылады және I 95 бойымен салынған бірнеше жинақтау-тарату жолдары бар, ол түйіскен жердің оңтүстігіндегі Old Gunpowder Road-тен солтүстіктегі MD 198-ге дейін созылады. Контерра қауымдастығы осы түйіскен жерге жақын салынуды жоспарлап отыр. I 95-тен кейін MD 200 төрт жолаққа дейін тарылады. MD 200 күрт бұрылады, алдымен оңтүстікке, содан кейін шығысқа қарай, Контерра Драйвке (MD 206) кіруді қамтамасыз ететін ромбы тәрізді түйіскен жермен кездеседі. MD 200 кейін біртіндеп оңтүстік-шығысқа бұрылады және Бельтсвиллдегі US 1 (Балтимор даңғылы) үздірілмейтін қиылысында аяқталады. MD 200 – ұлттық тас жол жүйесінің барлық ұзындығы бойынша бөлігі болып табылады.

Жол ақысы

Интеркаунтилік байланыс жолында толыққанды электрондық төлем жүйесі қолданылады, төлем E ZPass немесе Видео төлем арқылы жүзеге асырылады, ол автоматты түрде мемлекеттік нөмірді таниды. E ZPass-қа ие болмаған ICC жолын пайдаланушыларға жол ақысын төлеу үшін есепшот жіберіледі, сондай-ақ E ZPass-ты пайдаланбағандық үшін 50% үстеме ақы (ең төмені 1 доллар) қосылады. Жолдың толық ұзындығы бойынша (I 370 және I 95 аралығында) жол ақысы күннің уақытына қарай өзгереді: түнде 1,60 доллардан бастап, ең көп трафик болмайтын күндізгі уақытта 3,20 долларға дейін, ал сағат түскісінде 4 доллар (E ZPass пайдаланушылары үшін; ал басқалары үшін жол ақысы шамамен 50% қымбат). 2011 жылдың 23 ақпаны мен 7 наурызы аралығында және 2011 жылдың 22 қарашасы мен 4 желтоқсаны аралығында жол ақысы алынбады.

Вашингтонның сыртқы белдеуі

Интеркаунтилік жалғаудың тарихы 1950 жылдары әзірленген 122 мильдік (196 км) Вашингтон сыртқы айналма жолы жоспарларына тікелей байланысты. Алғашқы сыртқы айналма жолы Роквилл қаласының шекарасынан оңтүстікке өтуі жоспарланған. Бастапқы ұсынылған бағыт қазіргі бағыттан оңтүстікке және шығысқа қарай болған. Жаңа бағыттың таңдалуына ықпал еткен факторлардың бірі – Потомак өзені арқылы салынатын көпірдің орналасқан жерін Ривер Бенд аймағынан Уоткинс аралына жылжыту қажеттігі болды. Вирджиния штатының тұрғындары мен АҚШ Ішкі істер департаменті Потомак өзені арқылы көпір салуға қарсылық білдірді, себебі олар өзен бойындағы қант шабаты, өсімдіктер мен аққуларды қорғау мақсатында мемлекеттік және федералдық саябақтар құруды жоспарлаған. Осы алаңдаушылықтарға байланысты Мэриленд штатының жолдар комиссиясы сыртқы айналма жолын Роквилльден солтүстікке қарай жылжытып, Потомак өзенін кесіп өтетін жаңа көпір салу жобасын тоқтатты. 1976 жылға қарай Мэриленд штатының көлік министрі сыртқы айналма жолына мемлекеттік қаржылық қолдау көрсетуден бас тартты, бірақ Монтгомери округі осы жобаны идеялық тұрғыдан қолдады. Сол кезде Мемлекеттік автомобиль жолдары басқармасы 22 мильдік (35 км) Интеркаунтилік жалғауды және оған қоса 10 мильдік (16 км) Роквилл құрылысын салу мүмкіндігін зерттеді. 1984 жылы Мэриленд штатының көлік министрі Лоуэлл К. Бридвелл Монтгомери және Принс-Джордж округтеріндегі жерді болашақ Интеркаунтилік жалғау орны ретінде белгіледі, осылайша жолға қажетті құқықтар сақталды. Бірақ Монтгомери округінің басшысы Чарльз У. Гилкрист 1983 жылы қарастырылған Интеркаунтилік жалғау туралы сын пікірлер білдірді, себебі ол 2000 жылға дейін ICC құрылысын "іске асыру мүмкін емес" деп есептеді және оның орнына "қысқарақ және төмен құнмен" шығыс-батыс тасжолын салуды ұсынды. Губернатор Паррис Н. Гленденнинг 2003 жылғы қаңтарда қызметтен кеткенге дейін Интеркаунтилік жалғау жобасын "тоқтап қалған" деп жариялады. Осыған дейін екі экологиялық салдарын зерттеу жүргізілді, алғашқысы 1983 жылы дайындалған жобалық құжат болды. 1977 жылы Патуксент жабайы табиғат зерттеу орталығы ICC жобасының өз зерттеулеріне тигізетін әсеріне алаңдаушылық білдірді. Алғашқы экологиялық зерттеу 1970 жылдардың соңында басталды және 1980 жылдарға дейін жалғасты, ал жобалық құжаты 1983 жылы жарияланды.

Гленденинг Transportation Solutions Group ұсыныстарын қабылдамады

1997 жылғы округтер аралық коннектордың жобалық экологиялық әсерін бағалау процесін губернатор Гленденинг тоқтатқаннан кейін, МКК-ні жақтаған және қарсы болған топтар мен адамдар арасында көптеген пікір қақтығыстары туды. Интерконти Коннектор 1998 жылы Мэриленд штатындағы сайлау жылында саяси мәселеге айналды. 1998 жылы «Транспорттық шешімдер тобы» деп аталатын арнайы комитет құрылды. Бұл топтың төрағасы, бұрынғы Транспорттық зерттеулер кеңесінің атқарушы директоры Томас Б. Дин, 1998 және 1999 жылдары шамамен 14 ай бойы бірнеше мәжілістер өткізді. «Транспорттық шешімдер тобы» ұсынған саясаттар мен ұсынымдардың көпшілігі «жаңа шығыс-батыс бағытындағы, құнды бағамен, қолжетімділігі шектеулі жолмен жоғары жылдамдықты автобус қатынасын, HOV және SOV қолжетімділігін қамтамасыз етуді» қолдады, бірақ кейбіреулері жолға қарсы болды, ал топ автокөлік жолы мәселесінде екіге бөлінді, көпшілігі оны қолдады. «Транспорттық шешімдер тобы» бастапқыда Интерконти Коннектордың жоспарланған бағытына қарсы дауыс берді, бірақ 1999 жылдың ақпан айында 10 дауыспен 4 қарсы дауысқа қарсы, бір жүргіші бар көліктерге жол ақысы алынатын жағдаймен автокөлік жолының балама жолын мақұлдады. 1999 жылдың маусым айында өткен соңғы мәжілісінде «Транспорттық шешімдер тобы» Колледж-паркте халыққа ашық тыңдау өткізді және «I-270-тен I-95-ке дейінгі, МКК-нің жалпы бағытын ұстанатын, жол сияқты саябақ жолын» 12 дауысқа 4 қарсы дауыспен мақұлдады. «Транспорттық шешімдер тобы» сондай-ақ аймақтың негізгі автокөлік жолдарында, соның ішінде Интерконти Коннектор, I-95, Капитал белдеуі, I-270 және АҚШ 50-де жоғары жүк көлеміне арналған (өзгермелі бағамен) жол ақысы бар жолақтар жүйесін енгізуді ұсынды. 1999 жылдың 22 қыркүйегінде Гленденинг «Транспорттық шешімдер тобының» ұсынысын қабылдамауға шешім қабылдады, бұл жобаның «бұрыс», «ақылды өсу доктринасына қайшы» және «экологиялық апат» екенін мәлімдеді. Гленденинг «Транспорттық шешімдер тобының» негізгі ұсынысын елемегенімен, оның жұмысы толығымен бекер кеткен жоқ, өйткені оның күш-жігері бірнеше жылдан кейін Интерконти Коннектордың соңғы экологиялық әсерін бағалау есебінде маңызды орын алды. Аймақтық желінің түсінігі (өзгермелі бағамен автожол жолақтары деп аталатын) Көлікті жоспарлау кеңесімен одан әрі дамытылды, ал аймақтық желі (оның ішінде Интерконти Коннектор) 2008 жылдың ақпанында жарияланған есепте сипатталды. Интерконти Коннекторды қабылдамағаннан кейін, Гленденинг және Интерконти Коннектордың қарсыластары оның жер құқығын сату мүмкіндігін қарастырды, бірақ Интерконти Коннектордың жақтастары мұндай сатуды Мемлекеттік жұмыс басқармасында тоқтатуға мүмкіндік алған болар еді, ол мемлекеттік меншіктегі жылжымайтын мүлікті сатумен байланысты мәмілелерді бекітуге міндетті.

Монтгомери округінің әрекеті

1999 жылы Монтгомери округінің жоспарлау кеңесінің қызметкерлері округаралық жалғауды бас жоспарлардан алып тастауға болатынын, бірақ мұндай күш-жігерді жүзеге асыру үшін "алты немесе жеті жыл" қажет болатынын мәлімдеді. 1999 жылдың қараша айында Монтгомери округі кеңесі округаралық жалғауды бас жоспарлардан алып тастауды талқылады. Тоғыз мүшесінің бесеуі округаралық жалғауға қарсы болғанмен, 4-ауданының мүшесі Мэрилин Прайснер, солтүстік бағыты (2005 жылғы Экологиялық әсерді бағалау есебінің жобасындағы 2-коридор) болашақта іс жүзінде округаралық жалғауға айналуы мүмкін деген қорқынышпен жоспарланған бағытты алып тастауға келісуден бас тартты. Монтгомери округінің саясаткерлерінің округаралық жалғауды жоспарларынан алып тастау әрекеті Мэриленд штатының Бас Ассамблеясының ықпалды мүшелерін (әсіресе Сенат төрағасы Томас В. "Майк" Миллерді) ашуландырды, олар мұндай қадамды болдырмау үшін Бас Ассамблеяда қабылдануы мүмкін заңнамалық шараларды талқылады. 2000 жылдың ақпан айында Монтгомери округінің саясаткерлері мен Бас Ассамблея мүшелері арасындағы келісім "екі хатқа түсірілді, бірақ ресми мәртебесі жоқ" және "Кеңес алдағы үш жыл ішінде ICC жобасын тоқтатуға қатысты ешқандай әрекет жасамайды" деп келісті. 2000 жылы Монтгомери округінің жоспарлау кеңесі Көлік саясаты жөніндегі есепті жасады, содан кейін "болашақ бас жоспарлар үшін құрылым құру және болашақ инфрақұрылымның басымдықтарын анықтау үшін" Көлік саясаты жөніндегі есеп II жұмыс тобы құрылды. Көлік саясаты жөніндегі есеп II жұмыс тобында 33 мүше болды, олардың ішінде округаралық жалғауды қолдайтындар да, қарсыластары да бар. Көлік саясаты жөніндегі есеп II жұмыс тобы өз ұсынымында округаралық жалғауды қосты, егер оның жүзеге асырылуы мүмкін және ақырында іске асыру қажет деп табылса, онда іске асыру басымдығы сол кезде белгіленеді. Монтгомери округі кеңесіне есеп берілген кезде талқылаулар тез арада округаралық жалғауға және онымен байланысты дауларға ауысты. Округ аралық жалғаудың Экологиялық әсерді бағалауында Көлік саясаты жөніндегі есеп II жұмыс тобының жұмысы нақты көрсетілген. Мэриленд штатының Сенаты 2002 жылғы сессиясында Сенаттың 8 бірлескен қаулысын қабылдады, онда Гленденингтен 1997 жылы тоқтатылған округаралық жалғаудың Экологиялық әсерін бағалауды қайта бастау сұрады. Мэриленд Делегаттар Палатасы да осыған ұқсас қаулыны, 10-шы палатаның бірлескен қаулысын қабылдады. Округ аралық жалғауды зерттеуді қайта бастау 2002 жылдың соңында Гленденингтің өкілеттігі аяқталғанға дейін жоспарланған.

Жаңғыру

2003 жылы губернатор Эрлих сайлауалды уәдесін орындап, «Аумалық байланыс» жобасын қайта жаңғыртуға кірісті. Оған АҚШ Көлік министрі Норман Минета жеделдетілген қарау процесіне рұқсат берді. 2002 жылдың соңында Монтгомери округінің жаңадан сайланған кеңесінің 6 мүшесі жобаны қолдады. 2002 жылғы сайлаулардан бұрын көпшілік жобаға күмәнді қараған, тіпті оған қарсы болған. Монтгомери округінің кеңесі мен округ әкімі Дуглас М. Дункан 2002 жылдың желтоқсанында «Аумалық байланыс» жобасын қолдайтын қаулы қабылдады. 2004 жылдың 17 қарашасында Көліктік жоспарлау кеңесі аймақтық көлік жоспарларын бекітті, оның ішінде «Аумалық байланыс» желісі де бар. Олар ұсынылған жоспарлар ауа сапасының талаптарына сай келетінін және жобаға қаржыландыру жеткілікті екенін анықтады. 2005 жылдың 11 шілдесінде губернатор Эрлих штаттағы «Аумалық байланыс» құрылысын 1-ші дәліз бойымен салуды жөн көргенін мәлімдеді. 1-ші дәліз (оның шамамен 80% Бас жоспарға сәйкес келеді) ондаған жылдар бойы жоспарларда болған. 2-ші дәліз, сондай-ақ «Солтүстік бағыты» деп те аталады, 1-ші дәліздің қоршаған ортаға тигізетін әсерін азайту мақсатында жобаланған. Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) 2-ші дәлізді экологиялық тұрғыдан жоғары бағалағанмен, оны салу үшін көптеген үйлер мен кәсіпорындарды бұзу қажет болғандықтан штат қабылдамады. Бұған қоса, бұл Вашингтон қала маңындағы санитарлық комиссияның Патуксент өзеніндегі Рокки бұғазы су қоймасына (WSSC қызмет көрсету аймағының көп бөлігі үшін ауыз су көзі) тигізетін теріс экологиялық әсері және Мэриленд Ұлттық астанасы паркі мен жоспарлау комиссиясының Монтгомери және Принс-Джордж округтеріндегі бірнеше бас жоспарларына сәйкес келмегендігі себеп болды. 2005 жылдың 31 тамызында Қоғамдық жұмыстар кеңесі 1-ші дәлізді мақұлдады, бұл штаттың жобаны қаржыландыруына мүмкіндік берді. 2005 жылдың желтоқсанында «Аумалық байланыс» жолының жол ақысы туралы дау туды. Егер жол ақысы белгіленгендей болса, бір бағытта жүретін жүргізуші күніне шамамен 6 доллар (жылына 1500 доллар) төлеуге тиіс болар еді. 2006 жылдың 30 мамырында Федералды тас жол басқармасы 1-ші дәліз жоспарына мақұлдау берді, яғни Мэриленд «барлық экологиялық, экономикалық және қоғамдық талаптарды орындады және тас жолды салуға құқылы» дегенді білдірді. «Балтимор бизнес журналы» былай деп жазды: «2,4 миллиард долларлық коннекторға федералдық мақұлдау Эрлихтің президент Джордж Бушқа тікелей өтініш білдіруінен кейін берілді, ол «Аумалық байланыс» жобасын өзінің басымдығы жобаларының бірі деп атады. Президенттің тікелей назары федералды ресурстар агенттіктерін жобаны экологиялық тұрғыдан жылдам қарауға итермеледі». Мақұлданған жоба бойынша «Аумалық байланыс» 18 миль (29 км) ұзындықта болады және Гайтерсбургтегі I-370 жолынан Белтсвиллдегі I-95 жолына дейін созылады. Бұл бақыланатын кіруі бар ақылы тас жол болады, онда сегіз айырық жол және екі тұрақ алаңдары салынады. A. I-270/I-370 MD-97-нің шығысына қарай B. MD-97-ден шығысқа қарай US-29-ға дейін C. US-29-дан батысқа қарай I-95 алмасуына дейін, сондай-ақ I-95 бойындағы MD-212-ден ICC-нің солтүстігіне дейінгі коллекторлық/таратушы жолдарды жақсарту D. I-95-тен ICC-нің солтүстігіне дейін MD-198-ге дейін коллекторлық/таратушы жолдарды жақсарту, соның ішінде Контерра Драйв бойындағы жаңа шығу E. I-95 алмасуынан шығысқа қарай US-1-ге дейін. Бірінші келісімшарт 2007 жылдың 27 наурызында берілді. Құны 478,7 миллион долларды құрайтын келісімшарт Granite Construction Company, Corman Construction Inc. және G. A. & F. C. Wagman, Inc. компанияларынан құралған Intercounty Constructors бірлескен кәсіпорнына тапсырылды. I-370 және MD-97 арасындағы 7 миль (11 км) учаскесін салу 2007 жылдың қарашасында басталды. Тағы үш кезең бойынша келісімшарттар орындалды және I-95 бойындағы коллекторлық-таратушы жолақты қамтитын бесінші кезең де аяқталды. А кезеңі үшін 2005 жылдың желтоқсанында, D кезеңі үшін 2006 жылдың тамызында және B кезеңі үшін 2007 жылдың тамызында біліктілік туралы мәлімдемелер қабылданды. Бес келісімшарттың екіншісі 2007 жылдың 20 қарашасында жарияланды. 513,9 миллион долларлық келісімшарт Shirley Contracting Company, LLC; Clark Construction Group, LLC; Guy F. Atkinson Construction, LLC; Facchina Construction Company, Inc. және Trumbull Corporation компанияларынан құралған IC3 бірлескен кәсіпорнына тапсырылды. Бұл жұмысқа US-29-дан батысқа қарай I-95-ке дейінгі ICC және осы жолдармен байланыс жатады. 2008 жылдың 4 қыркүйегінде «The Washington Post» газеті 2008 жылдың 22 шілдесінде «B» келісімшарты бойынша құрылыс жұмыстары Kiewit, Corman Construction және G. A. & F. C. Wagman компанияларынан құралған бірлескен кәсіпорынға тапсырылғанын хабарлады, оның жалпы құны шамамен 559,7 миллион доллар, бұл бұрынғы бағалаудан 22% жоғары. «Post» газетінде бұл келісімшартқа наразылық білдірілгені және одан кейін тасталғаны туралы да жазылған. 2008 жылдың 15 қазанында «Post» газеті штаттық сатып алу жөніндегі өкіл Роберт П. Гей наразылықты қабылдамағанын және жеңілген үміткер Мэриленд штатының келісімшарттар жөніндегі апелляциялық кеңесіне шағымдануға ниеттенгенін хабарлады. 2008 жылдың 12 қыркүйегінде «Post» газеті «D» келісімшартының қаржыландыру мәселелеріне тап болғанын және бұл құрылыстың кешігуіне әкелгенін хабарлады. «D» келісімшарты I-95 және Конти Роудтың жаңадан салынатын алмасуымен байланысты (ICC-нің бөлігі емес). SHA бұрынғы әкімшісі Neil J. Pedersen «қызметтік жолдарды I-95 және Конти Роудтың алмасуы салынғанша кешіктіруге болады» деді. Бірінші бөлім 2011 жылдың 23 ақпанында ашылды. Ашылу күнінен 2011 жылдың 6 наурызына дейін жол ақысы алынбады. Ашылу күні жолмен 10 000-нан астам көлік өтті, ал кейін күніне 30 000 көлікке дейін жетті. Мамыр айының бірінші аптасында жолмен күніне 11 490 көлік өтті, бұл жоспарланған 21 000-нан кем (бірақ 2014 жылға қарай бұл учаскедегі жолмен күніне орташа есеппен 40 000-ға жуық көлік өтті). Нәтижесінде штат жаңа тас жолды насихаттау үшін 1,4 миллион долларлық жарнамалық кампанияны іске қосты. Тас жолдың екінші бөлігі MD-97-ден I-95-ке дейін 2011 жылдың 22 қарашасында ашылды. Тас жол I-95-тен US-1-ге дейін 2014 жылдың 7 қарашасында ашылды.

Қаржыландыру

$2,56 миллиард долларлық жоба бірнеше көздерден қаржыландырылды, оның ішінде 1,23 миллиард доллар Мэриленд көлік басқармасының кіріс облигациялары (50%), 0,75 миллиард доллар грант күту кірісі облигациялары (31%), 0,26 миллиард доллар Мэрилендтің жалпы қорынан (11%); 0,18 миллиард доллар Мэриленд көлік сенім қорынан (7%); және 0,18 миллиард доллар арнайы федералдық қаражаттан (1%) түсті.

Қарсылық

MD 200 бірнеше топтардың қарсылығына тап болды, оның ішінде Мэриленд штатының Бас Ассамблеясы және Принс Джордж округі Кеңесі. Автожолдың жақтастары оның аймақаралық көлік ағынын жақсартатынын, жергілікті жолдардағы кептелісті азайтатынын мәлімдеді. Автожолға қарсылар жолдың (кейбір шектеулі ерекшеліктерден басқа) маңызды көлік ағыны сипаттамаларына (мысалы, жүру уақытының ұзаруы, кептеліс және жол төлемі түріндегі шығындар) зиян келтіретінін, қоршаған ортаға зиян тигізетінін (ауа, теңіз және құрлыққа әсер ететінін) және одан өтетін қалыптасқан қауымдастықтарды бұзатынын айтты. Осы мәселе 1979 жылға дейін, Бас Ассамблеяға делегат Робин Фикер енгізген заң жобасы ICC зерттеуіне және ешқашан салынбаған Роквиль құрылысының автожол жобасына қаржыландыруды жоюды ұсынғанда талқыланды. 1980 жылы делегат Идаме Гаррот Монтгомери және Принс Джордж округтері арасында шығыс-батыс бағытындағы жаңа автожолдарды зерттеуге Мэриленд Көлік департаментіне тыйым салу туралы заң жобасын ұсынды, бірақ Монтгомери округінің делегациясы оны қараудан шығарды. 1998 жылғы сессияда 817 заң жобасы МДОТ-қа ICC жобасына қаражат жұмсауға немесе мақұлдау беруге тыйым салу мақсатымен енгізілді, ал 905 заң жобасы ақы төленетін автожолдың жұмысын тоқтатуға бағытталған. Екі заң жобасы да қабылданбады. 2004 жылы 732 заң жобасы 817 заң жобасына ұқсас мәлімдеме жасады, сонымен қатар MdTA-ны да қамтыды. 2007 жылғы арнайы сессияда жолдың құрылысын тоқтату үшін 37-ші заң жобасы ұсынылды. Бұл екі заң жобасы да қабылданбады. 2008 жылғы сессияда жобаны тоқтату немесе кейінге жылдыру туралы екі заң жобасы – 1416 және 1471 заң жобалары енгізілді. 1471 заң жобасы жолға қаржыландыруды жоюды ұсынды және егер қабылданса, мемлекеттік Заң шығару қызметі департаментінің дайындаған қаржылық есебінде көрсетілгендей, "келісімшарттарды бұзу кезінде мердігерлерге шамамен 80,0 миллион доллар төлеуді талап ететін өтімді залал туралы шарттарды" іске қосатын еді. Екі заң жобасы да қабылданбады. 2009 жылғы сессияда делегат Барбара А. Фруш ICC-ге қаржыландыруды тоқтату туралы заң жобасын ұсынды – 27-ші заң жобасы. Бұл заң жобасына бірде-бір демеуші табылған жоқ және оның талқылануы да жоспарланбады. Осыған ұқсас заң жобасын сенатор Э. Дж. Пипкин және басқалар Мэриленд Сенатына енгізді. Мэриленд саясатын бақылайтын блог Пипкиннің SB 753 заң жобасын қолдауы АҚШ Өкілдер палатасына қайтадан үміткер болу ниетімен байланысты болуы мүмкін деп болжады. 2009 жылғы сессияда екі заң жобасы да қабылданбады. 27-ші заң жобасы 2009 жылдың 28 наурызында Делегаттар палатасының Ассигнованиелер комитетінен жағымсыз пікір алды; ал Сенаттың Бюджет және салық комитетінде 2009 жылдың 18 наурызында талқылау жоспарланғанымен, 13 сәуірдегі сессия аяқталғанға дейін 753-ші заң жобасы бойынша ешқандай шара қабылданбады. Принс Джордж округі Кеңесінің ICC-ге қарсы ұстанымы оппозициялық топтар тарапынан жиі айтылды, ал 2003 жылғы CR 32 2003 қаулысы осы мәселе бойынша 2003 жылдың 10 маусымында қабылданды, онда жолға балама ұсыныстар енгізілді. 2007 жылы Принс Джордж округі Кеңесі CR 59 2007 қаулысын қабылдады, ол 2003 жылғы CR 32-де айтылған көптеген мәселелерді қайталады, соның ішінде Принс Джордж округіндегі ICC-ні қолдау туралы мәлімдемелер де бар.

ICC жолы

ICC Trail – бұл көп мақсатты қолданысқа арналған жол және ICC-нің бағытымен салынған тас жолдың бөлігі. Оған шамамен 7 мильдік жол және 11 мильдік тас жол кіреді. Велосипед жолы Монтгомери және Принс-Джордж округтеріндегі жоспарланған ICC аясында округтік бас жоспарларда ұзақ уақыттан бері қарастырылып келген. Алайда, 2004 жылы SHA жолдың құны мен экологиялық салдарына байланысты ICC велосипед жолын өз жоспарларынан шығарып тастағанын хабарлады. Бұл шешім халыққа ұнамады, мемлекеттік ICC веб-сайтына түскен пікірлердің басым бөлігі велосипед жолын қолдады; Монтгомери округі кеңесі 8 дауыспен жолды мақұлдады, ал штат ICC-нің 40 пайызын қамтитын бес жекелеген бөлікті қарастыратынын мәлімдеді. 2006 жылдың мамыр айында Мемлекеттік тас жол басқармасы ICC бойынша соңғы жоспарын жариялағанда, 18 мильдік жолдың 7 милі тас жол құрылысының бір бөлігі ретінде, ал қалған 11 милі тас жол жобасынан бөлек салынуы ұсынылды. Кейіннен штат Принс-Джордж және Монтгомери округтеріндегі жекелеген бөліктерде 11,4 мильдік жол салуға келісті. Осыған жауап ретінде Монтгомери округі 2007 жылдың қазан айында велосипед жолының жаңа дизайлын қамту үшін ICC шектеулі функционалдық бас жоспарын өзгерту процесін бастады. Бір ұсыныс – жол үшін округтік саябақ жерлерін пайдалану арқылы бағытты көбінесе параллель сақтау еді, бірақ округтік кеңес оған қарсы дауыс берді, себебі бұл кейбір округтік саябақ жерлеріне зиян келтіруі мүмкін еді. Түзету 2009 жылдың сәуірінде мақұлданды, онда Интеркаунти Коннектордың жанында велосипед жолы, сондай-ақ Нью-Гэмпшир даңғылы, 29 маршруты, Шығыс Рэндольф және Фэрленд жолдары бойында велосипедтік қозғалысты бағыттайтын жоспар ұсынылды. Кеңес екі нұсқаның бірін немесе екеуін де қолдану мүмкіндігін ескере отырып мақұлдады. ICC жолының құрылысы жолдың құрылысымен бірге басталды. Нидвуд жолынан МД 28-ге (Норбек жолы) дейінгі ең батыс бөлігі, негізінен МД 200 жолын бойлай, Эмори Лейннен Джорджия даңғылына дейінгі бөлімнен басқа, алғаш рет 2011 жылдың 30 шілдесінде ICC-нің бірінші бөлігі ашылғаннан кейін пайдалануға берілді; бұл бөлім кейіннен МД 182-ге (Лейхилл жолы) дейін ұзартылды. Екінші бөлім, Нотли жолынан МД 650 (Нью-Гэмпшир даңғылы) дейін, тас жолдың оңтүстік дыбыс тоқтату қабырғасының артында, ал үшінші бөлім, 29 АҚШ және Бриггс Чейни жолымен қатар жүреді, екеуі де 2011 жылдың соңында ашылды. 2015 жылы төртінші бөлігі аяқталды, ол MD 200-нің шығыс бөлігімен Konterra Drive-дан US 1-ге (Baltimore Avenue) дейін созылады. 2009 жылы ICC Connector құрылысы басталды, бұл Needwood Road бойындағы ICC Trail-ді Shady Grove Metro-ға қосатын ортақ пайдалану жолы. Жолдың болашақ бөліктерін жоспарлау және салу округтік үкіметтерге тапсырылды.

Шығу тізімі

Шығу нөмірлері мен мильдік белгілер I-370 трассасы бойындағы белгілердің жалғасы ретінде келеді.

Қосалқы жол

MD 200A – бұл Metro Access Road деп аталатын, төрт қатарлы жылдам бағыттық магистральдың ресімделмеген таңбасы. Ол Вашингтон метрополитенінің Қызыл желісіндегі Шади Гроув станциясына кіреберістен басталып, Шади Гроув жолымен солтүстікке қарай MD 200 магистралінің батыс және I 370 магистралінің шығыс аяқталу нүктелерімен тоғысады. Бұл маршруттың ұзындығы 0,51 миль (1 км) құрайды.