Сент-Пол-Бей: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Сент-Полс-Бей – Мальтаның солтүстік-шығыс жағалауында орналасқан қала. Бұл ірі тұрғын және коммерциялық аймақ, сондай-ақ сауда, барлар, тамақтану және кафе өмірінің орталығы. Бұл аралдағы ең көп халқы бар қала. Оның атауы, елшілердің істері кітабында баяндалғандай, әулие Пауылдың Цезареядан Римге сапар барысында Сент-Полс аралдарының жанындағы кеме апатына байланысты. Осы оқиға аралда христиан дінінің негізін қалады. Бурмаррад, Вардижа, Кавра, Бугибба, Хемксия және Сан-Мартин, сондай-ақ Бидния мен Мистраның бір бөліктері Сент-Полс-Бей жергілікті кеңесінің құрамына кіреді. Аймақтың ауданы 2021 жылы 32 042 адамды құрады. Маусым мен қыркүйек аралығында мальталық тұрғындар мен туристер қонақүйлерде, әсіресе Бугибба мен Каврада орналасуына байланысты халық саны шамамен 60 000-ға жетеді. Солтүстікке қарай Мистра шығанағы, оның мүйісі және Сент-Пол аралы орналасқан. Батысқа қарай аралды кесіп өтіп, Жнейна шығанағы мен Алтын шығанаққа қарай Вардижа қыраты созылып жатыр.

Тарих

Археологиялық қалдықтар Сент-Полс шығанағының шегінде табылған, олар шамамен б.з.д. 4000 жылға дейін соққан. Қалдықтардың арасында Бугибба мен Шемксиядағы мегалитикалық ғибадатханалар бар. Сонымен қатар, Бусевдиендегі Вардиджа жотасында арбалардың іздері, ал пуниктер қабірлері мен қола дәуірінің басқа да қалдықтары табылды. Рим дәуірінде Сент-Полс шығанағы маңызды порқа айналды. Шемксияда римдік жолдың қалдықтары, моншалар және ара ұялары табылған, ал теңіз түбінен римдік зәкірлер көтерілген. Орта ғасырдың соңында Сент-Полс шығанағы корсарлардың шабуылдарынан қауіпті болғандықтан тастап кетілді. Жергілікті жасақ аймақта бірнеше күзет бекеттерін ұстап тұрды. Олардың бірі – Та’ Табибу шаруа қожалығы, бүгінге дейін сақталған және Сент-Полс шығанағындағы ең көне ғимарат саналады. 1530 жылы Сент-Джон ордені келген кезде шіркеудің құрылысы да байқалған. Сент-Джон ордені билігінде болған кезде аймақта бірнеше бекіністер салынды. Олардың алғашқысы 1610 жылы салынған Вигнакурт мұнарасы, қазір Мальтадағы ең көне күзет мұнарасы болып табылады. Қаура мұнарасы 1638 жылы Ұлы Мастер Ласкарис салған. 1715 жылы осы екі мұнараның төңірегінде батареялар салынды, ал Сент-Полс шығанағының жағалауының басқа бөліктерінде екі батарея және редут орнатылды. Олардың ішінде бүгінге дейін тек Арияс батареясы ғана сақталған, өйткені Делия батареясы мен Перелло редуты 20-шы ғасырда бұзылған. Шығанақ 1798 жылғы маусымда Мальтаға француз әскерінің шабуылы кезіндегі шабуылдардың бірі болды. Мальталықтардың француз билігіне қарсы көтерілісінен кейін Сент-Полс шығанағы Мальтаның басты портына айналды, себебі Гранд-Харбор мен Марсамксет әлі де француз бақылауында болды. 19-шы ғасырда Сент-Полс шығанағында бірнеше виллалар салынды. Бұл виллалар екінші дүниежүзілік соғыста британдық әскерлерге берілді, ал шығанақ демалыс лагеріне айналды. 1943 жылы Италияның қаруды тастауынан кейін Регия Маринаға тиесілі 76 кеме британдықтарға тәуелділікке өткеннен кейін Сент-Полс шығанағына ішкі ағысқа түсті. Соғыстан кейін аймақ одан әрі дамуды бастады. Бүгінде Сент-Полс шығанағы, Қаура, Бугибба, Шемксия және Бурмарад ғимараттардың үлкен шоғырынан тұрады. Аймақ танымал ойын-сауық орны болып табылады.

Archaeological remains have been found in the limits of St. Paul's Bay, which go back to around 4000 BC. Among the remains there are the megalithic temples of Buġibba and Xemxija. In addition, Cart Ruts were found on the Wardija Ridge at Busewdien, while Punic tombs and other Bronze Age remains were also found. During the Roman period, St. Paul's Bay became an important harbour. Remains of a Roman road, baths and beehives, have been found at Xemxija, while Roman anchors were found on the seabed. By the late Middle Ages, St. Paul's Bay was abandoned since the area was unsafe due to corsair raids. The local militia maintained several watch posts in the area. One of these, known as Ta' Tabibu farmhouse, still survives today and is considered to be the oldest building in St. Paul's Bay. A building of a church was also noted at the arrival of the Order of St John in 1530. A number of fortifications were built in the area during the rule of the Order of Saint John. The first of these was the Wignacourt Tower, built in 1610, which is now the oldest surviving watchtower in Malta. Qawra Tower was built by Grand Master Lascaris in 1638. In 1715, batteries were built around these two towers, while two batteries and a redoubt were built in other parts of the St. Paul's Bay coastline. Of these, only Arrias Battery survives today, since Dellia Battery and Perellos Redoubt were demolished in the 20th century. The bay was one of the landing places during the French invasion of Malta in June 1798. After the Maltese uprising against the French, St. Paul's Bay became the main harbour of Malta since the Grand Harbour and Marsamxett were still under French control. In the 19th century, several villas were built in St. Paul's Bay. These were requisitioned by the British military in World War II and the bay became a rest camp. After the Italian armistice of 1943, 76 ships of the Regia Marina were anchored at St. Paul's Bay after surrendering to the British. After the war, the area began to be further developed. Today, St. Paul's Bay, Qawra, Buġibba, Xemxija and Burmarrad form a large cluster of buildings. The area is a popular entertainment spot.