Ағылшынның Лейк Дистрикт аймағындағы Хартер Фелл тауы туралы ақпарат. Бау-ау жаяу жүру жолдары, географиялық орны және айналасындағы таулар сипатталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшынның Камбрия округіндегі көлдер аймағында құлап түсті, Мардейлге жақын құлама.
Fell in the Lake District, Cumbria, England
the fell near Mardale in the Lake District
Хартер Фелл – Ағылшын көлдер аймағының батыс бөлігінде, Ескдейл және Дуддон аңғарлары арасында орналасқан құлама. Оның биіктігі – [биіктік мәні]. Шаңырауға жетуге бірнеше жаяу жол бар.
Harter Fell is a fell in the western part of the English Lake District, located between the Eskdale and Duddon valleys. Its height is There are several walking routes to the summit.
Топография
Еск пен Даддонның бастауы Кринкл жартасының оңтүстік-батысқа қарай төмендейтін қыратымен бөлінеді. Бұл биік қырат 15 мильге созылып, көптеген иректер мен бұрылыстардан өтеді, соңында Қара Комбтың етегінде теңізге жетеді. Кринкл жартасынан басталатын осы қыраттағы алғашқы төбелер – Хард Кнотт және Хартер Фелл, оларды Хардкнотт асуы бөліп тұрады. Хартер Феллден бастап қырат Грин Крэг, Ұлы Құрт Крэг, Йоадқасл, Уитфелл, Бак Барроу және Блэк Комб арқылы жалғасады. Альфред Уэйнрайт соңғы төбелерді өзінің әсерлі «Лейкленд төбелеріне арналған суретті нұсқаулығына» қосуға лайық емес деп есептеді, оның айтуынша, «Грин Крэгтен оңтүстікке және батысқа қарай пейзаж тез нашарлайды. Сондықтан бұл төбе «тау жүру» аймағының шекарасы ретінде қарастырылады». Кейінгі нұсқаулық авторлары оған келіспей, олардың негізгі томдарына осы аумақтың қалған бөлігін қосты. Кейін Уэйнрайт өзі де бұл пікірін өзгертіп, осы кішігірім төбелерді қосымша томға, «Лейклендтің шеткі төбелері» кіргізіп шығарды. Асудың үстінен көктайғақтардың күрделі тізбегі оңтүстік-батысқа қарай биіктейтін қыратқа айналады. Бұл қырат алдымен Horsehow Crags, содан кейін Демминг Крэгтың әсерлі жартас бөлігі арқылы жоғары қарай көтеріледі, содан кейін саммит аймағына жетеді. Барлық жақта тасқа айналған тау жыныстары кездеседі, бірақ олардың көп бөлігі альпинистерге қызығушылық тудырмайды. Айрықша ерекшеліктері – оңтүстік-шығыста Мейден қамалы, Брэнди Крэг және Март Крэг, ал оңтүстікте Кеппл Крэг. Оңтүстік-батысында кең және батпақты ойыс орналасқан, ол Грин Крэг пен Беркер Феллдің балдырлы далаларына, суайырыққа апарады. Оңтүстік және шығыс беткейлері қылқан жапырақты ағаштармен тығыз өсіп жатыр, орман шаруашылығы комиссиясының ағаштары Дуддон аңғарына қарай төменге қарай созылады. Хартер Фелл көбінесе конус тәрізді төбе ретінде көрінеді, бұл оның дөңгелек контурларын ескере отырып, таңқаларлық емес. Уэйнрайт оған ең жоғары баға берді, «Көптеген төбелерді әдемі деп айтуға болмайды, бірақ бұл сөз Хартер Феллге сай келеді, әсіресе Эскдейлден қарағанда» деді.
The headwaters of the Esk and Duddon are separated by a ridge falling south west from the summit of Crinkle Crags. This line of high ground continues over many twists and turns for 15 miles, finally meeting the sea on the slopes of Black Combe. From Crinkle Crags the first fells on this ridge are Hard Knott and Harter Fell, separated by Hardknott Pass. From Harter Fell the ridge continues over Green Crag, Great Worm Crag, Yoadcastle, Whitfell, Buck Barrow and Black Combe. Alfred Wainwright considered the latter hills unworthy of inclusion in his influential Pictorial Guide to the Lakeland Fells, stating that "south and west from Green Crag the scenery quickly deteriorates. This summit has therefore been taken as the boundary of fellwalking country." Later guidebook writers have disagreed, adding and the remainder of the range to their main volumes. Wainwright himself later relented and included these lesser hills in a supplementary volume, The Outlying Fells of Lakeland. From the top of the pass a complex series of grassy knolls firms up into a ridge bearing south westward. This steps upward, first over Horsehow Crags and then the impressive gable end of Demming Crag, before reaching the summit area. Further outcropping rock occurs on all sides, although little of it is of interest to climbers. Notable features are Maiden Castle, Brandy Crag and Mart Crag to the south east and Kepple Crag to the south. To the southwest is a broad and marshy saddle leading onto Green Crag and the moorlands of Birker Fell, the ongoing watershed. The southern and eastern flanks are heavily forested with conifers, legions of Forestry Commission trees sweeping down into the Duddon valley. Harter Fell appears in most views as a conical hill, unsurprising given its broadly circular contours. Wainwright paid it perhaps the ultimate accolade, stating that "Not many fells can be described as beautiful, but the word fits Harter Fell, especially so when viewed from Eskdale. ".
Саммит
Шыңының аймағында үш тау тікұшағы бар, олардың ортаңғысы ең биігі. Батыс тіктеуінде триангуляциялық бағана орналасқан. Оның шыңынан Эскдейл жартарағы деп аталатын төбелердің әрқайсысын аңғаруға болады: Ска Фелл, Скафелл Пайк, Бройд Крэг, Грейт Энд, Эск Пайк, Боу Фелл және Крикл Крэгс. Оңтүстікте Дуддон сағасы мен Морекэмб шығанағының құмды жағалаулары, ал батыста Ирландия теңізі және Мэн аралы көрінеді.
The summit area bears three rocky tors, the middle one of which is the highest. An Ordnance Survey triangulation column stands on the western outcrop. From its summit each of the ring of fells known as the Eskdale Horseshoe can be clearly seen: Sca Fell, Scafell Pike, Broad Crag, Great End, Esk Pike, Bow Fell and Crinkle Crags. To the south are the sands of the Duddon estuary and Morecambe Bay, and to the west the Irish Sea and Isle of Man.
Геология
Хартер Фелл Ордовик Бороудейл жанартау тобының Биркер Фелл формациясының құрылымы мен құрамы туралы маңызды мәліметтер береді. Құйылған жер негізінен құрама андезит лава ағындарынан тұрады, кейбір жерлерде автобрекшиленген жоғарғы беттері кездеседі. Бұл көбінесе далада тік жартастардың үстіндегі тегіс беттер түрінде көрінеді, ал жартастардың өзі әрбір ағынның кристалды, төменгі бөліктерінің нәтижесінде қалыптасқан. Бұл ағынның бағыты (~24° WSW) формацияның қалыптасқан кездегідей дерлік бірдей бағытта екенін көрсетеді. Құйылған жердің шыңындағы лава ағыны осындай лава ағынынан тұрады, бірақ төменгі беткейде, бірнеше метрде, лава ағыны Ұлы Уинскаль Дацитінің бір бөлігін құрайды. Бұл жергілікті маркерлік бірлік андезиттік лапилли туфын және түйінді риолиттік игнимбрит – Кішкентай Тұрақ туфын біркелкі жауып тұрады. Осы ерекше тау жыныстарының астында андезит лава ағындары қайтадан байқалады. Құйылған жердің солтүстік жағында, шамамен 520–540 м биіктікте, вулканикалық құмтас бірлігі лава ағындарының арасында кездеседі. Сондай-ақ, құлаудың солтүстік беткейлерінде, тіпті төменірек, 450–500 м аралығында, лава ағындары дациттік құрамға өтеді, ерекше еуроэдральді плагиоклаздық фельдспар фенокристалдарын (1–4 мм) қамтиды. Құлаудың оңтүстік беткейлерінде үлкен жарылымдардың нәтижесінде Ұлы Уинскаль дацит туфті тізбегі қайтадан көрінеді. Құйылған жердің ең төменгі беткейлерінде тағы да андезиттік лава ағындары кездеседі. Солтүстік-батыс бұрышында, Спотоу Гилл маңында, мыс минералдануының шағын тамырлары игерілген, және Виктория дәуіріндегі осы кен өндіру қызметінің қалдықтарын әлі де көруге болады.
Harter Fell offers excellent insights into the structure and composition of the Birker Fell formation of the Ordovician Borrowdale Volcanic Group. The fell is dominantly composed of composite andesite lava flows, with autobrecciated upper surfaces developed in some locations. These are often seen in the field as flat surfaces above steep crags, the crags themselves being formed due to the more crystalline, lower portions of each flow. The dip slope on these flows (~24° WSW) suggests that the formation is in nearly the same orientation now as when it formed. The summit of the fell is composed of one such lava flow, but only a few metres down slope the underlying lava flow is a portion of the Great Whinscale Dacite. This local marker unit conformably overlies an andesitic lapilli tuff and the Little Stand Tuff, a nodular rhyolitic ignimbrite. Below these distinctive rock units the andesite lava flows are seen again. On the northern side of the fell, at approximately 520 – 540 m elevation, a volcaniclastic sandstone unit is intercalated between the flows. Also on the northern slopes of the fell, and lower still at between 450 – 500 m, the lava flows switch to dacitic composition, with distinctive euhedral plagioclase feldspar phenocrysts (1 – 4 mm). The southern slopes of the fell again display the Great Whinscale dacite tuff sequence, owing to extensive faulting. The very lowest slopes of the fell again revert to andesitic lava flows. In the north western corner, near the Spothow Gill, a small vein of copper mineralisation has been worked out, and some of the evidence of this Victorian era mining activity can still be seen.
Көтерілу
Эскдейлден Хартер Феллге батыстағы Джубилей көпірінен немесе шығыстағы Хардкнотт асуының шыңынан көтерілуге болады. Дуддоннан жаяу жүрушілер Бёркс көпіріндегі тұрақтан пайдалана алады. Бұл батыстан шамалы тікелей бағытты ұсынады. Басқа нұсқа – Фикл Степс-тен бастап, төңкеріліп айнала сағат тілі бойынша Хартер Фелл айналып, Джубилей көпірінен келетін жолға қосылу. Хартер Фелл, Woolpack Walk-те әдеттегі бағытта орындалғанда, соңғы сынақ болып табылады.
From Eskdale Harter Fell can be climbed from Jubilee Bridge in the west or from the summit of Hardknott Pass in the east. From the Duddon, walkers can make use of the car parking at Birks Bridge. This provides a reasonably direct line from the west. An alternative is to start from Fickle Steps and circuit clockwise around the fell to join the path from Jubilee Bridge. Harter Fell forms the final challenge in the Woolpack walk when tackled in its usual direction.