Кіріспе

Йоркшир Дальс таулары, Англия. Уорфдейл және Ниддердейл арасындағы тау, тарихи түрде Вёрнсайд деп белгілі.

Вёрнсайд – Солтүстік Англиядағы Йоркшир Дальс тауларындағы тау. Ол Йоркширдің үш ең биік шыңының ең жоғарысы, ал қалған екеуі – Инглеборо және Пен-и-Гент. Бұл Солтүстік Йоркшир әкімшілік аймағының және Йоркширдің тарихи Батыс жағының ең биік нүктесі, оның шыңы Камбриямен шекарада жатыр. Вёрнсайд Англиядағы ең ірі төбелердің он бесіншісі. Пішіні бойынша Вёрнсайд ұзын қыратты құрайды, шамамен солтүстік-солтүстік-шығыстан оңтүстік-оңтүстік-батысқа қарай созылады. Тау Инглтоннан солтүстік-батысқа қарай, ал Рибблсдейлдегі Хортоннан солтүстікке қарай орналасқан.

Атауы

1208 жылы Querneside деп алғаш рет жазылған бұл атау көне ағылшын тіліне тән. Ол cweorn 'диірмен тасы' немесе 'millstone' және sīde 'бөктер' сөздерінен туындаған, демек "диірмен тастары табатын бөктер" деген мағынаны білдіреді. Бұл атаудың шығысқа қарай 27 шақырым жердегі Ұлы Уорнсайдпен түбі бір, оны кейде осымен шатастырады.

Жолдар

Вёрнсайд Рибблхед виадугінен солтүстік-батысқа қарай шамамен 3 км қашықтықта орналасқан. Көбінесе Рибблхедтен басталып, Смитти Хилл және Грэйн Ингс арқылы солтүстіске қарай, содан кейін Кнутберри Хоуға бұрылып, одан әрі оңтүстікке қарай Вёрнсайдқа дейін жаяу жол салады. Таудың шаңырағынан бастап жол оңтүстікке қарай жүреді, кейін Брунтскар деп аталатын аймаққа қарай тіктеп оңтүстік-шығысқа қарай төмен түседі. Егер Йоркширдің үш шыңына шығу (әдетте сағат тіліне қарсы бағытта) жоспарланса, Вёрнсайд Рибблхедтен Брунтскарға дейін көтеріліп, содан төмен түседі. Дегенмен, тауға көтерілуге және түсуге арналған басқа да жолдар бар, олар заңды жол емес, ашық қолжетімді жерлерді пайдаланады. Триангуляциялық бағанадан батысқа қарай Дипдейл-Лейнге, Ақ Шоу Мосының жанындағы жерге дейін жол салады. Балама маршрут Кнутберри Хоу арқылы тікелей солтүстікке қарай өтіп, Вёрнсайд Тарнс-ынан өтеді де, Бут-оф-Уолдтағы Крейвен жолына жетеді. Оңтүстікке түсетін жолдан, Брунтскарға қарай тік бұрылудың орнына, оңтүстік-батысқа қарай жалғасады, Комб Скар және Вест Феллден өтеді де, Юз Топтағы әктас жартастарға жетеді. Соңында, триангуляциялық бағананың оңтүстігіндегі ескі жол (ішінара қоршалған) бастапқыда өте тік төмен түседі, Винтерскейлс фермасының оңтүстік-батысындағы жолға жетеді – бұл Үш шыңға шығудың ескі жолы. Бұл маршрутты таңдағандар сақтық танытуы керек, себебі ол күтілмейді, батпақты, нашар эрозияланған және тік көтерілу/түсу кезінде ерекше сақтық қажет. Үш шыңға арналған қазіргі жарыс маршруты осы ескі көтерілістің солтүстігінде, ашық даламен өтеді. Вёрнсайдтың айналасындағы серуен, Блеа Мур және Гаубер жолдарының қиылысынан басталып, Рибблхедтегі Стейшн Инн маңынан Вёрнсайдтың шаңырағына дейін, содан кейін Брунтскардан Бродрейк, Ивскар, Винтерскейлс және Ганнерфлит фермалары арқылы (немесе Блеа Мур Сайдингс жолынан) кері қайту шамамен арақашықтықты құрайды. Альфред Уэйнрайт 1970 жылғы "Карашықты елдегі серуендер" кітабында үш серуенді сипаттайды: "Вёрнсайдқа көтерілу" – Инглтоннан, оңтүстік-батыс жотасымен көтеріліп, Эллербек арқылы қайту, оны "керемет серуен, шаршаған санаға қуат беретін және аяқтарға тамаша жаттығу" деп сипаттайды; Денттен (немесе жақын жердегі тұрақтан) басталып, қазіргі Дэйлз Хайвей маршрутымен жотаға көтеріліп, Дипдейлге тік төмен түсу, "керемет күнінде тамаша көріністері бар керемет серуен, Вёрнсайдқа көтерілудің ең жақсы маршруты, себебі ол өте әдемі жерден басталады"; және Рибблхедтен, Форс Гилл арқылы көтеріліп, Винтерскейлс арқылы тікелей қайту. Ашық күні таудың шаңырағынан батысқа қарайғы көріністер керемет болуы мүмкін, көлдер ауданы мен Морекамб шығанағын, тіпті (көзқарасы барлар үшін) 64 шақырымдай қашықтықтағы Блэкпул мұнарасын да көруге болады.