Кіріспе

Америкалық саяси комментатор Джонатан Чейт (/tʃ/eɪ/t/) – америкалық сарапшы және «Нью-Йорк» журналында жазатын автор. Бұрын ол «The New Republic» журналының аға редакторы және «The American Prospect» журналының редакторының көмекшісі болған. Ол «Лос-Анджелес таймс» газетінде мерзімімен мақалалар жазады.

Ерте өмір және білім

Чейт – Ильен (қыз есімі Сейдман) мен Дэвид Чейттің ұлы.

Мансап

Шаит 1995 жылы "The New Republic" басылымында жұмыс істей бастады. 2010 жылдың қаңтар айында "The New Republic" TNR тобының блогы "The Plank" орнына Джонатан Чайт блогын қойды. Оның мақалалары "The New York Times", "The Wall Street Journal", "Slate" және "Reason" басылымдарында жарияланды. 2007 жылдың наурыз айында ол Питер Бейнарттан "The New Republic" журналының TRB бағанасын қабылдады. Шаит 2008 жылғы үш бағанасы үшін 2009 жылғы "Ellie" (Ұлттық журнал сыйлығы) номинациясында "Бағаналар мен пікірлер" санатында финалист атанды. 2009 жылдың 16 наурызында Чейт "Comedy Central" телеарнасының "The Colbert Report" бағдарламасында "Жаңа келісім" сәтсіздікке ұшырады деген консерваторлық пікірлерге қарсы шықты. Осы бағдарламаға түрткі болған нәрсе – оның "The New Republic" басылымында жариялаған "Hooverville-де ыдырау" атты мақаласы болды. Чейт 2007 жылы HBO түсірген Мичиган және Огайо штаттары арасындағы футбол дербиінің тарихы мен мәдениеті туралы деректі фильмде пайда болды. 2011 жылдың 6 қыркүйегінде Шаит "The New Republic" басылымының аға редакторы қызметінен кетіп, "New York" журналының штаттық қызметкері болып қосылды. Ол осы шешімін былай түсіндірді: "Әрине, мен TNR-ді жақсы көремін және кетпеуге ниеттенген едім, бірақ "New York" журналындағы мүмкіндікке қарсы тұру мүмкін емес еді. Онда жұмыс істейтін барлығы оны мақтан тұтады, ал журналистикадағы достарым да оның кереметке айналғанын біраз уақыттан бері байқап жүрді – «Америкадағы ең жақсы журнал», – деді маған бір редактор досым."

Міндеттер

Шаит көбінесе ішкі саясат және саяси мәселелер туралы жазады. Оның көптеген жазбалары логикаға қайшы келетін консервативті көзқарастарға сын. Өзін либералдық жауырыны (hawk) деп сипаттайтын ол, Наоми Клейн сияқты солшыл тұлғаларды сынап, Делавэрдің салық бейінді саясатын айыптаған «Жаңа Республика» журналында мақала жариялаған. Шаит 2003 жылы Иракқа басып кіруді қолдаған. Он жылдан астам уақыт өткен соң, ол «Бушқа деген жек көру ісі» атты мақаласымен көп назар аударды, онда Буштың саясатына ғана емес, сонымен қатар оның тұлғасына және мінез-құлқына деген жек көруін қорғады. Шаит кейде спорт туралы, әсіресе өзі бітірген Мичиган университеті (А. Б. 1994) туралы жазады, онда ол «Мичиган Daily» газетінде тілші болған. Ол Майкл Розенбергтің бұрынғы бас жаттықтырушы Рич Родригес басшылығымен университет футбол командасының NCAA ережелерін жүйелі түрде бұзғаны туралы даулы мақаласынан кейін «The Detroit Free Press» газетінің редакциялық алқасын қатты сынады. Шаит Розенбергтің редакторының «жұмысынан босатылуын» ұсынды және тергеу әдістемесін «журналистік салғысыздақ» деп атады. 2010 жылдың 22 ақпанында Розенбергтің мақаласындағы айыптауларға байланысты жүргізілген тергеуден кейін университет NCAA мектептің бес маңызды бұзушылық жасағанын анықтады, бұл Розенбергтің мақаласындағы кейбір айыптауларды растады. 2010 жылдың 24 мамырында Мичиган университеті NCAA-ның айыптау хабарламасына жауап беріп, «университет бастапқы БАҚ хабарламаларының тым асыра айтылғанын, тіпті мүлдем дұрыс емес екенін қанағаттандырды» деді. Шаит кейін Розенбергтің Родригес «футбол шеберханасын басқарды» деген айыптауларының толығымен жоққа шығарылғанын мәлімдеді. 2011 жылдың 26 қыркүйегінде Шаит Джон Миршаймердің Гилад Атзмонның «Жолшыл кім?» кітабы туралы пікірлерін жазды. Бұл мақаласында Шаит кітапты оқымағанын мойындады. Мақалада Миршаймердің кітап туралы пікірлерін тікелей келтірмей, Атзмонның кітабынан антисемиттік сипаттамаларға толы үзінділер келтірді. 2015 жылдың 27 қаңтарында Шаит «New York» журналында саяси дұрыстық туралы мақала жазды, оны «солшыл идеологиялық репрессия жүйесі» деп сипаттап, академиялық және әлеуметтік желілерден мысалдар келтірді. Шаиттің мақаласы 2010-шы жылдардағы саяси дұрыстықтың түрлері мен 1990-шы жылдардағы саяси дұрыстықтың түрлері арасындағы параллельдіктерді көрсетті. Алайда, ол әлеуметтік желілердің пайда болуы саяси дұрыстықтың кеңірек таралуына және академиялық ортамен шектелмеуіне әсер еткенін де айтты. 2016 жылдың ақпанында Шаит «New York» журналында «Либералдар неге Трамптың республикалық кандидаттығын қолдауы керек?» атты мақала жариялады, онда Трамптың президенттігі Калифорниядағы Арнольд Шварценеггердің губернаторлық қызметіне ұқсас болатынын болжады (Шварценеггер сияқты, Трамп та мемлекеттік қызмет тәжірибесі жоқ белгілі тұлға болып, республикалық саясаткер атанды). 2019 жылы «The Outline» басылымы бұл мақаланы «2010-шы жылдардың ең нашар пікірлерінің» бірі деп таныды, «Шаиттің өте сенімді пікірі [ ] Трампты Ақ үйге жеткізген қате ойлаудың қорлаушы көрінісі» деп бағалады. Шаит чартерлік мектептерді қолдап көп жазды. 2019 жылдың 14 қаңтарында ол сенатор Элизабет Уорреннің Массачусетс штатындағы чартерлік мектептердің санын ұлғайтуға бағытталған бастамаға қарсы шығуы үшін «қуатты топтарға» сатылғанын айыптады. Шаиттің әйелінің чартерлік мектептерді қолдау саласындағы қызметін жарияламағаны үшін оны сынға алды. Шаит марксизмге қарсы тұрып, «Марксистік үкіметтер жеке құқықтарды таптап жатыр, өйткені марксистік теория жеке құқықтарға мән бермейді. Марксизм – таптық әділдік теориясы. Либерализм, жалпы қоғам үшін кеңейе немесе қысқара алатын оң сома ретінде құқықтарды қарастырады, ал марксистер (және либерализмнің басқа да солшыл сыншылары) саяси құқықтарды нөлдік сомалық қақтығыс ретінде қарастырады. Олар не қанаушылықты қолдауға, не оған қарсы қолданылады».

Жеке өмір

Чейт Робин Джой Чейтке үйленген, ол талдаушы және чартерлік мектептерді қолдайтын жақтас. Оның екі баласы бар.